Opiekunka 24h Rzeszów

Dlaczego dziecko najgorzej zachowuje się przy mamie? - Natuli Krzyk, płacz, rzucanie się na podłogę. Dlaczego dziecko najgorzej zachowuje się przy mamie? Bo przy rodzicach może być sobą!

Witajcie Drodzy Rodzice.
Jeśli wysłaliście do nas wiadomość z zapytaniem o wolne terminy i czekacie na odpowiedź, najpewniej jest w zakładce „inne”.

Pozdrawiamy i miłego weekendu.

Prawda?
Dobrego weekendu!

🌱 Wild Child 🌱
Książka dla rodziców dzieci 2-5.

👇
https://bit.ly/Poznaj_ksiazke_Wild_Child
👆

W temacie otyłości, samookaleczania i sięgania po używki wśród dzieci.

„Najczęstszą reakcją na zagrożenie jest zwracanie się o pomoc i otuchę do osób, które lubimy i którym ufamy. Możemy się też uspokoić poprzez ruch, na przykład jeżdżąc na rowerze albo idąc na siłownię. Zaczynamy się uczyć tych sposobów kontrolowania emocji od pierwszej chwili, w której ktoś nas nakarmi, gdy jesteśmy głodni, okryje, kiedy jest nam zimno, albo ukołysze, gdy jesteśmy zranieni lub przerażeni. Ale jeśli nikt nigdy nie patrzył na ciebie wzrokiem pełnym miłości ani nie uśmiechał się na twój widok; jeśli nikt nie spieszył ci z pomocą (a zamiast tego mówił: „Przestań płakać albo naprawdę dam ci powód do płaczu”), musisz znaleźć inne sposoby radzenia sobie. Najpewniej będziesz próbować wszystkiego – narkotyków, alkoholu, napadowego objadania się albo samookaleczenia – co w jakimś sensie przynosić będzie ulgę.”

Bessel Van Der Kolk „Strach ucieleśniony”, s.115
fot unsplash

1. Zdrowe dziecko potrafi samo regulować ilość tego co je i bilansować proporcje składników odżywczych; jedyne, co jest mu do tego potrzebne, to dostęp do zdrowego, urozmaiconego jedzenia.
2. Każde, nawet bardzo małe dziecko ma określone preferencje smakowe i zapachowe, ma też określone preferencje sensoryczne związane z konsystencją jedzenia i tym, jak bardzo może być ono wymieszane.
3. Dzieci intuicyjnie mogą unikać jedzenia tego, co im z różnych przyczyn nie służy.
4. Jeżeli dziecko przeżywa stres, źle się czuje, może jeść mniej – to naturalna ochrona organizmu przed problemami z trawieniem i przyswajaniem pokarmów.
5. Wywieranie jakiejkolwiek presji na dziecko, żeby jadło to, czego nie chce jeść (wszyscy muszą zjeść zupę, zjedz całe mięsko, musisz spróbować), kontynuowało jedzenie, kiedy czuje się już najedzone (nie można zostawiać nic na talerzu, jeszcze jedna kanapka), itp. jest przemocą.
6. Przemocą jest także skłanianie dzieci do jedzenia poprzez zawstydzanie (grzeczne dzieci zjadają wszystko z talerza, jesteś niejadkiem), straszenie (będziesz tu siedział, aż zjesz, jak nie zjesz, to ubierzemy cię w pieluszkę i zaprowadzimy do maluchów), oferowanie nagrody (tylko dzieci, które zjedzą, będą mogły się z nami bawić, dostaną serduszko, nalepkę, ciastko na deser).
7. Dzieci, które są namawiane do jedzenia, nie zawsze są w stanie się przeciwstawić autorytetowi dorosłych, zwłaszcza kiedy mają jakieś doświadczenie naruszania ich granic; dlatego najlepiej zrezygnować z wszelkich form namawiania typu: jeszcze łyżeczka, ale spróbuj, zobacz, jakie to smaczne.
8. Warto też unikać wszelkiego pomagania dzieciom przy jedzeniu, niedopuszczalne jest wpychanie łyżki do buzi, przytrzymywanie przy tym dziecka, dokarmianie go, żeby jadło szybciej i więcej niż może zjeść; dlatego lepiej, kiedy dziecko poradzi sobie z jedzeniem samo, nawet rękami, niż gdy dorosły mu „pomaga”.
9. Odwoływanie się do argumentów związanych z poczuciem winy i wstydem typu: pani się tak napracowała, rodzice płacą za twoje jedzenie, mamusia będzie smutna, jest dla dzieci destrukcyjne; tak samo źle może działać nagradzanie dzieci za zjedzenie posiłku, ponieważ zwykle jest ktoś, kto nagrody nie dostanie.
10. Profesjonaliści pracujący z dziećmi mają pełne prawo konsekwentnie odmawiać prośbom rodziców o „dopilnowanie”, aby dziecko wszystko zjadło, tak samo jak odmówiliby uderzenia dziecka albo słownej agresji.
11. Ciągłe dopytywanie się rodziców o to, ile dziecko zjadło, może być sygnałem tego, że sami rodzice nie radzą sobie z tym, jak ich dziecko się odżywia, i potrzebują pomocy specjalisty – psychologa – ponieważ w wielu sytuacjach odmawianie posiłków przez dziecko może stać się dla niego polem walki o niezależność i autonomię.

Agnieszka Stein, "Czy moje dziecko zjadło?- niebezpieczna troska"
fot Kelly Sikkema

Słowa mają moc.
Tłumacząc np. trzy letniemu dziecku wagę drzew w środowisku człowieka.
Możemy powiedzieć:
Z drzewa człowiek buduje domy, produkuje między innym meble i papier. Zdanie stawiające człowieka niejako w centrum, nacechowane egocentrycznie.
Możemy również powiedzieć: drzewa są szalenie ważne na ziemi. Dzięki nim człowiek i inne istoty na Ziemi mają tlen, w lecie dają nam chłód i cień. Człowiek wykorzystuje je na wiele sposobów.
Zastanawialiście się kiedyś dlaczego kiedyś mówiło się, że ktoś „okaleczył drzewo”.
Takie przemyślenia niedzielnego wieczoru 😏
Pozdrawiam Ola.