28/05/2026
🌍3 czerwca obchodzimy ŚWIATOWY DZIEŃ SAVOIR-VIVRE'U— to dobra okazja, by przypomnieć, że zasady dobrego wychowania dotyczą również języka!
👉Samo wyrażenie savoir-vivre oznacza „sztukę życia”. Pochodzi ono z języka francuskiego, w którym „savoir” to: znać, wiedzieć, umieć, natomiast słowo „vivre”– oznacza żyć. Jest to więc zbiór zasad obejmujących dobre maniery oraz znajomość obowiązujących zwyczajów, form towarzyskich i reguł grzeczności funkcjonujących w danej grupie.
🔎Savoir-vivre wymawiamy [sawu-ar-wiwr], akcentując ostatnią sylabę pierwszego członu oraz człon drugi. Nie wstawiamy [ł] i nie mówimy [sawułar-wiwr]!
📌JĘZYKOWY SAVOIR-VIVRE to zasady właściwego, czyli zarówno poprawnego, jak i stosownego, uprzejmego formułowania tekstów mówionych i pisanych w sytuacjach oficjalnych i towarzyskich.
Zapisywane z łącznikiem wyrażenie savoir-vivre możemy pozostawić bez odmiany (np. zasady savoir-vivre; zgodnie z savoir-vivre), choć lepiej je odmieniać. Stosujemy wówczas tę samą zasadę, co w odmianie obcych nazwisk zakończonych na tzw. nieme -e. Poprawnie będzie zatem:
M. savoir-vivre
D. savoir-vivre’u
C. savoir-vivre’owi
B. savoir-vivre
N. savoir-vivre’em (koniecznie -em po apostrofie, a nie samo -m, dlatego że -e w zakończeniu jest nieme)
Msc. savoir-vivrze (w miejscowniku zakończenie zawsze „ulega spolszczeniu”)
W. savoir-vivrze (!)
👉Językowy savoir-vivre to nie tylko poprawność gramatyczna, lecz także umiejętność dostosowania formy wypowiedzi do sytuacji i odbiorcy.
