III Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie

azjum Realne Żeńskie. W roku następnym powstało Towarzystwo mające na celu stworzenie i utrzymanie Prywatnego Gimnazjum Realnego Żeńskiego w Rzeszowie. W roku 1911 na pierwszym walnym zgromadzeniu członków wybrany został Zarząd Towarzystwa. Pierwszym dyrektorem szkoły został prof. Egzaminy wstępne do klas I przeprowadzona 4 września, a w dniu następnym rozpoczęto rok szkolny. Na kursach humanistycznych zajęcia zaczęły się 11 września 1911 roku. Były one prowadzone w wynajętych pomieszczeniach w prywatnym budynku, w nowo wybudowanej kamienicy pana Kluza przy ulicy Konarskiego. Szkoła zajmowała 6 sal na II piętrze. W roku 1912/13 otwarto II klasę, a w roku następnym 19913/1914- III i IV. W końcu roku szkolnego 1913/14 ustąpił ze stanowiska dyrektora szkoły prof. Władysław Schneiberg, a jego obowiązki przejął prof. Ignacy Babski. Ponieważ dotychczasowy lokal nie wystarczał na potrzeby szkoły, w lipcu 1914 roku szkołę przeniesiona do kamienicy pana Seidena przy ulicy Sokoła. Kolejny rok szkolny rozpoczęto 3 września 1914 roku, jednak z powodu wybuchu I wojny światowej zajęcia prowadzono tylko do 16 września. Po wkroczeniu do Rzeszowa 21 września wojsk rosyjskich część profesorów i uczennic opuściła miasto, a budynek szkoły został zajęty przez wojsko. Klęska Rosjan w bitwie pod Gorlicami w 1915 roku zmusiła ich do odwrotu także z Rzeszowa. We wrześniu 1915 roku powrócił do Rzeszowa dyrektor szkoły prof. Ignacy Babski i szkoła wznowiła działalność. Dzięki zabiegom Zarządu we wrześniu 1915 roku przeniesiono szkołę do budynku przy ulicy ks. Józefa, będącego własnością pani Leopoldyny Januszowej i pana Wojciecha Szkoły. Szkoła zajęła całą część należącą do pani Januszowej, a z połówki drugiego właściciela dwa pokoje i werandę. Przeniesiono tam całe wyposażenie szkoły i pomoce naukowe. Za boisko miał służyć plac koło budynku. Już 11 października 1915 roku rozpoczęto kolejny rok szkolny. Pierwszy w historii szkoły egzamin dojrzałości odbył się w 1919 roku już w niepodległej Polsce . W czerwcu tego roku powstała w gimnazjum III Drużyna Harcerska im. Marii Rodziewiczówny, która działała przez okres dwudziestolecia międzywojennego. Liczyła ona od 26 do 84 harcerek. W roku szklonym 1932/33 drużyna otrzymała sztandar, który został poświęcony 15 października 1933 roku. W roku szkolnym 1925/26 założono z inicjatywy ks. Turkowskiego Sodalicję pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Marii Panny, która działała do 1939 roku. W roku szkolnym 1927/28 utworzono drużynę Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Organizacja ta działała do wybuchu II wojny światowej. W roku szkolnym 1928/29 powstało Koło Ligi Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwgazowej, a w roku 1930/331 Koło Ligi Morskiej i Kolonialne. Organizacje te weszły następnie w skład Samorządu Szklonego, który powstał z inicjatywy uczennic 5 września 1932 roku. Na jego czele stał zarząd wybierany na roczną kadencję przez wszystkie uczennice. Składał się on z przewodniczącej, zastępczyni, sekretarki, skarbniczki z ich zastępczyniami. Samorząd prowadził działalność społeczną, samowychowawczą i patriotyczną. Organizował obchody rocznic narodowych np. święta Niepodległości i Święta Konstytucji 3 maja. Ustalono, że jedna uczennica nie mogła należeć do zbyt wielu organizacji, aby działalność w nich nie przeszkadzała w nauce. Istniejące organizacje zapewniały uczennicom możliwość wszechstronnego rozwoju.
2 sierpnia 1944 roku Rzeszów został wyzwolony spod okupacji niemieckiej. Po pięciu latach przerwy można było wznowić działalność szkoły. Budynek szkoły przy ulicy Moniuszki był jednak w znacznym stopniu zniszczony. Dzięki zabiegom dyrektor Zofii Burdówny i grupy nauczycieli zajęcia rozpoczęto na początku września 1944 roku w budynku przy ulicy Okrzei. Szkoła używała tam 9 sal, co przy 18 klasach zmuszało, bo prowadzenia nauki na dwie zmiany, a niekiedy nawet na zewnątrz budynku. Powrót do macierzystej siedziby przy ulicy Moniuszki, w październiku 1944 roku, nie poprawił warunków lokalowych, nawet uległy one pogorszeniu. Naukę w poszczególnych klasach ograniczono do 3 dni w tygodniu. Kierownictwo szkoły z rąk dyrektor Zofii Burdówny przejął były profesor I liceum, Marian Aleksiewicz. W roku 1948/49 Gimnazjum i Liceum Żeńskie przekształcona w 11-letnią Ogólnokształcącą Szkołę Żeńską, która otrzymała budynek przy ulicy Szopena. We wrześniu 1950 roku dyrektorem szkoły została dr Antonina Gawlik, a dwa lata później mgr Maria Kleczkowska. W latach 1955-1959 dyrektorem szkoły był mgr Stanisław Tyski. W tym okresie zrobiono wiele dla poprawy warunków lokalowych. W 1956 roku zlikwidowano w budynku szkolnym prywatne mieszkania dla nauczycieli, co umożliwiło zwiększenie liczby sal lekcyjnych. Od roku szklonego 1959/60 funkcję dyrektora szkoły objęła ponownie mgr Maria Kleczkowska i pełniła ja do roku szklonego 1971/72. W tym okresie szkoła przechodziła kolejne zmiany organizacyjne. Od roku 1960 zaczęła funkcjonować jako 4-letnie liceum ogólnokształcące, przyjmując w roku 1962 nazwę III Liceum Ogólnokształcące. Od 1965 roku szkoła stała się placówką koedukacyjną. W roku 1972/73 funkcję dyrektora sprawował mgr Stanisław Kozdra, a w latach 1973/74, mgr Kazimierz Ruszała. Decyzją władz politycznych oraz Kuratorium Oświaty i Wychowania w Rzeszowie szkoła została przeniesiona z dniem 1 września 1978 roku do budynku po Szkole Podstawowej nr 5 w Rzeszowie, przy ulicy Orzeszkowej 8a. Natomiast przy ulicy Szopena 11 umieszczono Zakład Medycyny Klinicznej Akademii Medycznej w Krakowie. W latach 1978/79- 1983/84 i 1987/88 dyrektorem szkoły była mgr Barbara Nowosad, a w latach 1984/85- 1985/86 funkcję tę pełnił mgr Zbigniew Bober. W 1985 roku szkoła obchodziła 75-lecie swego istnienia. Wtedy też otrzymała ona imię Cypriana Kamila Norwida. Uroczystość nadania imienia oraz wręczenia sztandaru odbyła się 26 października w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej. Pracownicy szkoły domagali się zwrotu budynku przy ulicy Szopena. Decyzja w tej sprawie leżała w gestii Miejskiej Rady Narodowej. 9 stycznia 1990 roku Miejska Rada Narodowa przyjęła wniosek o wypowiedzenie umowy Instytutowi Medycyny Klinicznej. W budynku przy ulicy Szopena miał pozostać Zakład Farmakologii Klinicznej z pracownią izotopową. W tym trudnym okresie dla szkoły dyrektorem w latach 1988/89 - 1991/92 była mgr Kazimiera Pisulińska, a w latach 1992/93 - 1997/98 funkcję tę pełnił mgr Władysław Rusin. Był on pierwszym dyrektorem powołanym na drodze konkursu. W latach 1998 - 2008 dyrektorem szkoły był mgr Stanisław Piekarz. Od 1 września 2008 r. funkcję tę pełni mgr Marek Plizga. Lata dziewięćdziesiąte to dobry okres w historii III LO. Systematycznie wzrastała liczba oddziałów i uczniów. Kontynuowano profilowanie klas. Te działania przyczyniły się do osiągania przez uczniów III LO coraz lepszych wyników na olimpiadach i konkursach przedmiotowych. W tym okresie został również nawiązany kontakt ze szkołami w Niemczech i Francji. W 1993 roku grupa młodzieży III LO była z wizytą w Wolfenbüttel w Niemczech. W latach 1994-1998 odbywała się wymiana młodzieży między naszą szkołą i II LO a szkołami średnimi z Bielefeld. W roku szkolnym 1997/98 doszło do wymiany młodzieży z Liceum d`Arsonval z Brive we Francji.