Psycholog - Ewa Paluszkiewicz-Nepelska

🌺🌺🌺

Ale czy Ty mnie kochasz? - zapytała Alicja.
Nie, nie kocham Cię! - odpowiedział Biały Królik.
Alicja zmarszczyła brwi i zaczęła pocierać ręce, jak zawsze, gdy była urażona.
Widzisz... - powiedział Biały Królik.
Zastanawiasz się teraz, co sprawia, że ​​jesteś taka nie do kochania, co z Tobą jest nie tak, żeby chociaż trochę Cię pokochać.
Nie mogę Cię kochać takiej.
W świecie zewnętrznym nie zawsze będziesz kochana Alicjo.
Będą dni, kiedy ci, co mieli Cię kochać, będą zmęczeni. Świat nie będzie spełniał ich oczekiwań. Wtedy Cię skrzywdzą.
Ponieważ ludzie tacy są, zawsze depczą uczucia innych, czasami z powodu nieostrożności, nieporozumień lub konfliktów ze sobą.
Jeśli nie pokochasz siebie chociaż trochę, jeśli nie stworzysz powłoki miłości własnej i szczęścia wokół swojego serca, ataki ludzi staną się śmiercionośne i zniszczą Cię.
Kiedy Cię ujrzałem po raz pierwszy, zawarłem ze sobą pakt: „Nie będę Cię kochać, dopóki nie nauczysz się kochać siebie!".
/Alicja w Krainie Czarów/

Odchodzący Rok był dla mnie wyjątkowo łaskawy i obfity. Domknęłam wiele tematów, poznałam cudownych ludzi, doświadczyłam pięknych rzeczy…
Nowy Rok ma to do siebie, że często przychodzi z listą powinności. Są to cele, postanowienia, tempo, porównania. Kuszące, aby jak wiele innych osób, wskoczyć do tego pociągu, bo jeszcze odjedzie a ja zostanę. Ale przecież nie wszystko musi wydarzyć się szybko.

W najbliższych dniach chciałabym oddychać spokojnie. Pamiętać, że to, co ma mnie spotkać, dzieje się w najodpowiedniejszym czasie. Nie według kalendarza, oczekiwań innych, czy społecznych narracji o sukcesie.

Warto dziś, jutro, zatrzymać się na chwilę. Spojrzeć na swoją drogę, nie tylko na cel.
To właśnie ta droga Cię kształtuje. Decyzje podejmowane po drodze, chwile zwątpienia, mikro-kroki, których nikt nie widzi, a które budują Twoją wewnętrzną siłę.

Nie ulegajmy presji przyspieszania życia.

💫Na ten Nowy Rok życzę sobie i Tobie łagodności.
💫Bycia tu i teraz.
💫Zgody na to, że nasze tempo jest właściwe.

🎄Zdrowych i dobrych Świąt Bożego Narodzenia! Niech te dni przyniosą to, czego potrzebujesz 💫✨✨✨

Bardzo lubię ten czas spędzać w Rzymie, gdy tylko
październik cichnie w złotych liściach oliwek, a listopad przynosi pierwsze chłodne poranki, w powietrzu czuć coś niezwykłego — delikatną mieszaninę zadumy i światła. To czas Ognissanti, Święta Wszystkich Świętych, które Włosi obchodzą z czułością, spokojem i głębokim szacunkiem.

Tego dnia niebo zdaje się jaśniejsze, jakby samo wspominało tych, którzy żyli dobrze i światło swe nieśli innym. W małych miasteczkach dzwony biją powoli, a ludzie udają się do kościołów i na cmentarze z naręczami chryzantem — symboli miłości, pamięci i wieczności.

Ale Ognissanti to nie tylko żal i wspomnienie. To także święto wdzięczności — dla życia, dla dobra, które pozostaje po tych, którzy odeszli. Włoskie rodziny spotykają się przy stole, dzielą chleb, słodkie kasztany, ciasta z migdałami i miodem. W powietrzu unosi się zapach wspomnień i wspólnoty.

W tym dniu przeszłość i teraźniejszość splatają się jak dłonie w modlitwie. Dusze i ludzie, ziemia i niebo — wszystko tworzy jedność w cichej harmonii.
Ognissanti przypomina, że świętość to nie tylko aureola i cud, lecz także prosty gest miłości, codzienne dobro, które świeci nawet po śmierci.

🤯🤯🤯Każdy z nas ma takie dni, kiedy wszystko działa na nerwy. Korki, terminy, hałas, ludzie…
🧠Dziś Dzień Zszarganych Nerwów, czyli świetna okazja, by przypomnieć sobie, jak ich nie szargać😉

Dziś Dzień Zdrowia Psychicznego 🪷
W takim dniu warto się na chwilę zatrzymać i zapytać siebie: Jak NAPRAWDĘ się czuję? Czego już nie chce? Czego mi potrzeba?

Dziś (i każdego dnia) przypomnij sobie, że zdrowie psychiczne to fundament.💚

Rozmowa z psychologiem to świadomy krok ku lepszemu zrozumieniu siebie. Pomaga uporządkować myśli, znaleźć nowe perspektywy i odzyskać wewnętrzną równowagę.

Jeśli czujesz, że to dobry moment, aby zrobić coś dobrego dla siebie, zapraszam do umówienia spotkania. Zadbaj o siebie tak, jak na to zasługujesz. 🌸

💬Kiedyś miałam marzenie. Ale zamiast entuzjazmu czułam lęk. Czułam się niewystarczająca, jakby to nie było dla mnie.
Aż któregoś dnia... spróbowałam. Nie mając pewności. Nie mając gotowego planu. Wybrałam drogę doświadczenia – dłuższą, bardziej krętą, pełną błędów i prób. Upadałam. Wątpiłam. Ale szłam dalej.
To właśnie ta droga mnie zmieniła. Nauczyła mnie słuchać siebie, a nie cudzych oczekiwań. Uczyć się nie tylko z sukcesów, ale przede wszystkim z porażek. Zbudowała we mnie zaufanie do siebie, którego wcześniej nie znałam.
Dziś wiem, że aby dojść do swojego celu, musiałam najpierw stać się w pełni sobą. Bez masek. Bez udawania. 100% autentyczności.
I to właśnie było kluczem. 🔑✨

👣 Rola ojca nie kończy się na obecności fizycznej. To jego sposób bycia, emocjonalna dostępność, granice, które stawia, i te, które pomaga nam zrozumieć, stają się fundamentem naszej psychicznej konstrukcji.

🔄 To ojciec zwykle wprowadza dziecko w świat zewnętrzny – pokazuje, jak radzić sobie z wyzwaniami, jak ufać sobie i innym, jak nie zatracić siebie w relacjach.

🌀 Gdy ojca zabrakło, fizycznie lub emocjonalnie, często przez lata nieświadomie szukamy go w relacjach, autorytetach, partnerach… lub próbujemy stać się dla innych kimś, kogo sami potrzebowaliśmy.

🛠 W terapii często okazuje się, że wiele naszych wewnętrznych trudności ma swoje źródło właśnie w relacji z ojcem. Tej, która była, albo tej, której zabrakło.

💫A jeśli relacja była kiepska, to nie o winę tu chodzi. Tylko o świadomość.
Bo dopiero z tego miejsca możemy naprawdę coś zmienić. Zacząć budować siebie na nowo, dojrzale, z własnej wewnętrznej siły.

👤 Jeśli dziś jesteś ojcem, pamiętaj, Twoja obecność ma znaczenie.
Nie perfekcyjnie odgrywana rola, ale prawdziwa obecność.

🗳️Dzisiejszy dzień dla wielu jest pełen emocji. Emocje te, choć może trudne, nie są złe. Są sygnałem czegoś ważnego o nas samych, o naszych potrzebach.
👀📢To, co dzisiaj się ukazuje i wybrzmiewa, to przede wszystkim wstyd. Co może ukazywać wstyd❓

😔Wstyd odczuwany za cudze decyzje często maskuje nasze głębsze emocje, takie jak lęk, bezsilność czy potrzeba kontroli. Warto zatrzymać się i zapytać siebie, co tak naprawdę czuję.
😔Wstyd jest emocją destrukcyjną, bo nie prowadzi do zmiany, a raczej do wycofania i oceny, zwłaszcza gdy dotyczy cudzych wyborów, za które nie ponosimy odpowiedzialności.
😔Wstydząc się za czyjeś decyzje, przyjmujemy postawę oceniającą. Zakładamy, że nasz wybór byłby lepszy, co oddziela nas od empatii i akceptacji dla odmiennych ścieżek życiowych.

🥰Co mogę z tym zrobić?

🙂Zatrzymaj się i nazwij emocję – zauważ, że to wstyd, i spróbuj odkryć, co naprawdę czujesz pod spodem (np. lęk, złość, smutek).

🙂Oddziel siebie od drugiej osoby – przypomnij sobie, że odpowiadasz tylko za swoje decyzje, nie za wybory innych.

🙂Zamień ocenę na ciekawość – zamiast oceniać, spróbuj zrozumieć motywację drugiej osoby i zaakceptuj, że może iść inną drogą niż Ty.

🌸💖🌸