Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Łokietka w Radziejowie

Tradycje szkolnictwa średniego w Radziejowie, jak już wcześniej wspomniano, sięgają XVIII wieku. Zygmunt Ruszkowski sprowadził do Radziejowa pijarów, którzy założyli tu szkołę. Funkcjonowała ona do 1819 roku. Po odejściu pijarów do Włocławka rozpoczął się okres głębokiego upadku szkolnictwa radziejowskiego. Stan ten utrzymywał się do początku wieku XX. Wtedy to bowiem przystąpiono energicznie do jego odbudowy. Najpierw powstała szkoła podstawowa, a następnie zajęto się powołaniem szkoły średniej. Szkoła taka powstała w 1915 roku i funkcjonowała w latach 1915-1922 jako 4-klasowe gimnazjum (koedukacyjne). Jego założycielem i pierwszym dyrektorem był ks. Dyrektorami w następnych latach byli kolejno: Hordyński, Małynicz, Tatarkiewicz. Uczyło się w tym gimnazjum ponad 100 uczniów. Wielu z nich kontynuowało naukę, zostając nauczycielami, sędziami, duchownymi. Z chwilą odejścia ks. Grabowskiego szkoła upadła. W dniach 15 i 16 sierpnia 1931 roku odbył się zjazd wychowanków tego gimnazjum. Tak więc radziejowskie liceum, organizując I zjazd absolwentów w roku szkolnym 1997/1998 - w sześćdziesięciolecie istnienia Szkoły - mogło i w tym względzie odwołać się do tradycji. W 1937 roku staraniem Zarządu Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego w Radziejowie gimnazjum reaktywowano. Powstała wtedy tylko jedna klasa, do której uczęszczało 27 uczniów.Zarząd Towarzystwa, na czele z pp. Surmacewiczami, był zainteresowany rozbudową gimnazjum. W ciągu krótkiego czasu zebrano potrzebne fundusze (około 6.000 zł) na zakup pomocy naukowych, wynajęto też i urządzono lokal szkolny. Szkoła mieściła się w budynku stanowiącym własność notariusza Gustawa Około--Kułaka. Zaangażowano wtedy dyrektora i nauczycieli. Po tych zabiegach otrzymano wreszcie konieczne zezwolenie Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego w Toruniu na otwarcie Szkoły. 1 września 1938 roku odbyło się uroczyste poświęcenie gmachu przez ks. prałata Franciszka Buchalskiego. Podczas uroczystości przemówienia wygłosili: Prezes Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego - Edward Surmacewicz, dyrektor Gimnazjum - Teodor Józef Turek, Stanisław Dulewicz - nauczyciel łaciny, języka niemieckiego i historii, Antoni Stefaniak - kierownik szkoły powszechnej oraz ks. dziekan prałat Majewski. Gimnazjum było szkołą prywatną. Fundusze na jej powstanie pochodziły z ofiarności społecznej. Właścicielem gimnazjum był Zarząd Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego w Radziejowie. W jego skład wchodzili: Edward Surmacewicz - prezes, ks. prałat Franciszek Buchalski - wiceprezes, Włodzimierz Mosaniuk - sekretarz, oraz magister Marian Gonera - skarbnik. Zastępcą sekretarza był Stanisław Dulewicz, a skarbnika - Maria Kicińska. Dokooptowani członkowie Zarządu to: Witold Zieliński, Edward Miętkiewicz, Leon Polanowski, Janina Surmacewicz i Wincenty Tretyn. W 1938 roku szkoła liczyła 94 uczniów, w tym ponad połowę stanowiły dziewczęta. Były dwie klasy: I i II. Szkoła dysponowała salą rekreacyjną i gimnastyczną, boiskiem z przyrządami do ćwiczeń, pracownią robót ręcznych, świetlicą i biblioteką. Nauczyciele uczący w przedwojennym gimnazjum to: Teodor Józef Turek, ks. Feliks Cieśla, Stanisław Dulewicz, Barbara Koeltzówna, Izabella Stefaniakowa, Włodzimierz Mosaniuk i Wawrzyniec Orzechowski. Lekarzem szkolnym był dr Eugeniusz Makohoński. W połowie października 1938 roku odbyła się w szkole pierwsza wizytacja przedstawiciela Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego w Toruniu - przeprowadził ją dr Bolesław Gawecki. Pozytywna ocena działalności Szkoły dawała nadzieję, że w niedalekiej przyszłości gimnazjum stanie się szkołą państwową. Wojna jednak pokrzyżowała te plany. Na jednym z ostatnich (bądź ostatnim) posiedzeniu Rady Pedagogicznej przed wojną, a dokładnie 30 czerwca 1939 roku, Rada Pedagogiczna uchwaliła swój Regulamin. W czasie zawieruchy wojennej ucierpiało szkolnictwo radziejowskie. Szkoły zamykano, nauczycieli prześladowano. Budynek radziejowskiego gimnazjum zajęło gestapo. W „Dziejach Radziejowa” czytamy: „Na bardzo szeroką skalę rozwinięta została w Radziejowie i okolicach miasta jedna z najpopularniejszych form antyhitlerowskiego ruchu oporu - tajne nauczanie. Systematyczną naukę na tajnych kompletach szkolnych prowadzili miejscowi nauczyciele i nauczycielki: Cecylia Kulesza, Józefa Eckiert, Józef Górczyński, Jadwiga Berkanówna, przedszkolanki: Helena Karpińska, Maria Krajewska i in. Tajnym nauczaniem zajmowała się m.in. cała rodzina Dulewiczów: Stanisław - nauczyciel gimnazjalny, Anna - absolwentka wyższej uczelni oraz jej córka Stanisława. Na tajnych kompletach realizowano program z zakresu języka polskiego, historii, geografii, matematyki i in., nie tylko obowiązujący w ówczesnej szkole powszechnej, lecz również w niższych klasach szkół średnich, co pozwoliło znacznej grupie młodzieży radziejowskiej przejść do drugiej lub trzeciej klasy gimnazjum zorganizowanego po wyzwoleniu”. We wrześniu 1945 roku w Radziejowie powstało Samorządowe Gimnazjum Koedukacyjne. Podlegało ono, tak jak gimnazjum przedwojenne, Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego w Toruniu. Pierwszym dyrektorem został J. Gimnazjum mieściło się w budynku przy ulicy Kościuszki. Powstały dwie klasy: I i II. Nabór do klasy pierwszej poprzedziły egzaminy wstępne. Egzaminatorami byli: J. Osuchowski, T. Krysiak i J. Górczyński. W listopadzie 1945 roku dyrektorem i faktycznym organizatorem gimnazjum został Władysław Sławiński-Sławecki. Duży wkład pracy w uruchamianie szkoły wnieśli również wyżej wspomniani: T. Pierwsze posiedzenie Rady Pedagogicznej po wojnie odbyło się 16 grudnia 1945 roku. Przebieg zebrania protokołował Józef Górczyński. Dyrektor Władysław Sławiński-Sławecki powiedział wtedy: „Zebranie zostało zwołane po miesięcznej kadencji, z tej przyczyny, iż uznałem za wskazane poznać zarówno poziom i zaangażowanie młodzieży, jak i zapoznać się z pracą grona nauczycielskiego”, następnie stwierdził, że „ ... młodzież do pracy po tak długiej przerwie przystąpiła z chęcią, a dostosowaniem się do wymogów szkolnych ułatwia pracę gronu nauczycielskiemu”. Słowa dyrektora były pełne optymizmu i nadziei. Cieszyła postawa i nauczycieli, i uczniów. Jedni i drudzy dokładali starań, aby gimnazjum mogło funkcjonować. Dawało to nadzieję na pokonanie piętrzących się trudności. Były one przecież i liczne, i poważne. Niedawno skończyła się wojna, społeczeństwo było biedne, brakowało podstawowych artykułów, również sytuacja polityczna coraz bardziej się komplikowała i destabilizowała - w tych to warunkach zaczęła działać szkoła. Brakowało podręczników, aktualnych programów nauczania, pomocy naukowych, sprzętu szkolnego. Uczniowie prezentowali różny poziom wiedzy, widoczne było również ich zróżnicowanie wiekowe. Nienajlepsze warunki panowały także w budynku szkolnym - były kłopoty z jego ogrzaniem, młodzież korzystała z sali gimnastycznej w szkole podstawowej. Nie było też internatu. Stąd część uczniów (ci spoza Radziejowa) zmuszona była do korzystania ze stancji, których warunki bytowe czasami pozostawiały wiele do życzenia. Wprawdzie dyrektor już w 1945 roku mówił o tym, że Szkole zostanie przydzielony budynek na internat, ale pozostawało to tylko w sferze planów. Zamierzenia te zrealizowano dopiero w roku 1971. Dyrekcja, grono pedagogiczne, rodzice i władze miejskie podejmowały jednak starania, aby trudnościom tym zaradzić. Również władze szkolne, wprowadzając nowe przepisy i zarządzenia, regulowały sposób funkcjonowania Szkoły dostosowany do ówczesnych warunków. W Gimnazjum obowiązywał Regulamin Rady Pedagogicznej sprzed wojny, tj. ten z 30 czerwca 1939 roku. Uczniowie płacili czesne (wszystko wskazuje na to, że do 1950 roku), które pokrywało jednak tylko część kosztów utrzymania Szkoły. Musiano więc starać się o dodatkowe fundusze. Pomocy finansowej udzieliły Zarząd Gminy i Zarząd Miasta. Uczniowie natomiast zbierali złom, makulaturę, przygotowywali przedstawienia teatralne, z których dochód przekazywano na potrzeby Szkoły. Aby wyrównać poziom nauczania i dać szansę uczniom na uzupełnienie wiadomości, w roku szkolnym 1946/1947 powstała klasa wstępna, a w następnym - 1947/1948 dwie klasy wyrównawcze. Dopiero w roku 1950 wszedł w życie przepis zalecający, by do klasy VIII przyjmować młodzież tylko między 13 a 16 rokiem życia. W pierwszym roku szkolnym po wojnie w Gimnazjum uczyło się 69 uczniów. Były dwa oddziały i tylko pięciu nauczycieli, dlatego też każdy z nich wykładał po kilka przedmiotów. Pierwsza klasyfikacja odbyła się w czerwcu 1946 roku. W następnym roku szkolnym Gimnazjum otrzymało prawo do dwóch etatów państwowych. Otrzymali je: dyrektor Władysław Sławiński-Sławecki i Łucja Anzel. W następnych latach zwiększyła się liczba oddziałów. W roku szkolnym 1946/1947 było ich - 3, a w 194719/48 - 4, wzrosła też liczba nauczycieli do 9. Uczniów zaś było około 80. W 1948 roku została zmieniona nazwa Szkoły. Odtąd była to Prywatna Szkoła Licealna Miejskiej Rady Narodowej w Radziejowie. W tym też roku zmieniono nazwy klas na VIII, IX, X i XI. W czerwcu 1948 roku pierwszych 16 uczniów otrzymało świadectwa ukończenia Szkoły. Mimo wspomnianych wyżej trudności i przeszkód dyrekcja i grono pedagogiczne stawiały uczniom dość duże wymagania, starając się, aby poziom nauczania i wychowania był wysoki. Gimnazjum było szkołą koedukacyjną, stąd wyznaczono generalnych wychowawców młodzieży męskiej i żeńskiej. W roku szkolnym 1946/1947 byli nimi Władysław Sławiński- -Sławecki i Janina Kwiecińska. Uczniowie nosili czapki ze znaczkami Szkoły, a od 1952 roku ujednolicono strój szkolny, tzn. decyzją Rady Pedagogicznej uczniowie nosić mieli także mundurki i fartuszki. Obowiązywało tzw. „silentium”, czyli zakaz przebywania poza domem czy stancją po godzinie 20.00, a od maja do września po 21.00. Stancje uczniowskie kontrolowane były przez nauczycieli. Karą za naruszanie regulaminu szkolnego były upomnienia, nagany, a nawet zawieszanie w prawach ucznia. Ogólnie rzecz biorąc, panowała dość surowa dyscyplina. W świadomości społecznej gimnazjum, tak przed wojną jak i po wojnie, kojarzyło się przecież ze szkołą, która daje wysoki status społeczny, możliwość dalszego kształcenia, a także kształtuje postawy, wychowuje. W 1949 roku opuścił Szkołę jej dotychczasowy dyrektor Władysław Sławiński--Sławecki. Kolejni dyrektorzy kierowali Szkołą dość krótko. Byli to: Tadeusz Krysiak - dyrektor w roku szkolnym 1949/1950, Franciszek Guzek w latach 1950-1952 i Stanisław Furtek w roku szkolnym 1952/1953. W 1950 roku Szkoła zmieniła nazwę na - Państwowa Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Licealnego w Radziejowie. W maju 1951 roku po raz pierwszy odbyły się egzaminy dojrzałości - dopuszczono do nich 26 uczniów. W latach czterdziestych i na początku pięćdziesiątych następują w Szkole liczne zmiany. Zwiększa się liczba uczniów, powstają pierwsze organizacje szkolne: ZHP, PCK, chór, później SKS, TPPR, SKO. Od 1950 roku rozpoczynają działalność pierwsze koła zainteresowań. W tym też roku powstał Samorząd Szkolny, który działał w oparciu o Regulamin wydany przez Ministra Oświaty, a jego opiekunem z urzędu był dyrektor (tak było przez kilkanaście lat). Wśród wielu organizacji szkolnych z czasem Samorząd Uczniowski stanie się jedną z najważniejszych. W październiku 1950 roku wprowadzono nowy Regulamin Uczniów, który zawierał prawa i obowiązki a także mówił o karach i nagrodach. W początkach lat pięćdziesiątych w szkole zainstalowano radiowęzeł, utworzono świetlicę, powstał też ogródek doświadczalny pod opieką koła biologicznego. W 1952 roku Rada Pedagogiczna postanowiła o zaprowadzeniu Kroniki Szkoły, w której umieszczane będą najważniejsze wydarzenia z życia placówki i osiągnięcia uczniów. Aby zadbać o odpowiednie rozrywki dla młodzieży a także po to, aby uczniów zintegrować, organizowano imprezy, takie jak: kuligi, rajdy, zawody kolarskie, wystawiano sztuki teatralne, np. „Moralność pani Dulskiej” czy „Śluby panieńskie”. W tym też czasie wprowadzono nowe przedmioty szkolne: biologię, naukę o Konstytucji, język rosyjski, język niemiecki. Brakowało jednak wielu nauczycieli, a sytuacja była na tyle trudna, że dyrekcja Szkoły zdecydowana była przyjąć do pracy nawet studentów. Myślano o rozwiązaniu innych trudności, z którymi Szkoła borykała się od 1945 roku. Od lat pięćdziesiątych na posiedzeniach rad pedagogicznych i spotkaniach z rodzicami mówiło się o konieczności budowy internatu i sali gimnastycznej (w początkach lat sześćdziesiątych także o budowie nowej szkoły). Jak wiemy, przyszło na te zmiany poczekać jeszcze wiele lat. W 1953 roku po raz kolejny została zmieniona nazwa Szkoły na Liceum Ogólnokształcące w Radziejowie. Nazwa ta będzie obowiązywała aż do 1976 roku, kiedy to powstanie Liceum Medyczne. W tym samym - 1953 roku - kolejnym dyrektorem Szkoły został Tadeusz Bąkowski - będzie on tę funkcję pełnił aż do 1965 roku. Uczył geografii i prowadził koło geograficzne. Z jego inicjatywy zaczęto zbierać fundusze na budowę sali gimnastycznej. Organizowano przedstawienia teatralne i występy chóru szkolnego, a zebrane w ten sposób pieniądze przeznaczono na zakup materiałów budowlanych. Uczniowie przygotowywali wykopy pod fundamenty, brali także udział w pracach budowlanych i porządkowych. Wkład pracy uczniów, grona pedagogicznego i rodziców był ogromny. Budowa trwała kilka lat. W 1956 roku prace zakończono. Urządzono wtedy w nowej sali gimnastycznej zabawę taneczną a dochody z niej przeznaczono na wyposażenie sali w niezbędne przyrządy. Odtąd odbywały się tu nie tylko lekcje wychowania fizycznego, ale także zajęcia SKS-u, uroczystości szkolne i egzaminy dojrzałości. Dyrektor Tadeusz Bąkowski zmarł w 1980 roku. W 1957 roku koło historyczne, działające pod opieką Galiny Dmochowskiej - - nauczycielki historii i języka rosyjskiego, wystąpiło z wnioskiem o nadanie Szkole imienia Władysława Łokietka. Od 1 września 1958 roku, na mocy Zarządzenia Ministra Oświaty, Szkoła nosi właśnie imię Władysława Łokietka. Koniec lat pięćdziesiątych to także ciągłe starania o polepszenie warunków pracy w Szkole. Rezultatem tych zabiegów były prace modernizacyjne, w wyniku których w roku 1958 i 1959 powstały pracownie: biologiczno-chemiczna i fizyczna oraz kuchnia i portiernia. W tym czasie w Szkole uczyło się ponad 100 uczniów (w połowie lat pięćdziesiątych uczniów było nawet ok. 150). Liczba nauczycieli wahała się wtedy od 7 do 9. Działalność rozpoczęły organizacje, których powstanie związane było z ówczesną sytuacją polityczną kraju, takie jak: SP, ZMS. Znacząco zwiększyła się wtedy liczba kół przedmiotowych, co pozwalało coraz większej rzeszy uczniów rozwijać poprzez te formy zajęć indywidualne zainteresowania. Lata sześćdziesiąte przynoszą dalsze zmiany w Szkole. Zwiększa się liczba oddziałów do 6 - 8, a tym samym liczba uczniów. Było ich już znacznie ponad 200, a w połowie lat sześćdziesiątych nawet około 300. Zwiększyła się też liczba nauczycieli. Pracowało ich wówczas około 13 -15. Młodzież uczestniczyła wtedy aktywnie w życiu Szkoły i miasta. Szczególnie prężnie działały szkolne drużyny harcerskie. Liczne sukcesy stały się też udziałem członków SKS. Do największych zaliczyć należy I miejsce w województwie w piłce siatkowej w 1966 roku oraz mistrzostwo województwa a także okręgu w strzelectwie sportowym. W tym czasie dyrektorami Szkoły byli (po T. Bąkowskim): Bogusław Dzierżanowski - pełnił tę funkcję w latach 1965-1968, a potem także w latach 1971-1973; Eugenia Sławińska, w latach 1968-1970 i 1973-1977. W roku szkolnym 1970/1971 obowiązki dyrektora pełnił Józef Kamiński, a w roku szkolnym 1975/1976 Halina Wekwejt. W latach siedemdziesiątych w Szkole zachodzą ogromne zmiany, których nie sposób pominąć, pisząc jej historię. W 1971 roku oddano do użytku internat. Pierwotnie było w nim aż około 200 miejsc. Był to budynek przestronny, wyposażony w nowoczesną kuchnię, stołówkę, pralnię, świetlicę do nauki. Internat rozwiązywał wreszcie problem młodzieży spoza Radziejowa, która dotąd musiała albo do Szkoły dojeżdżać, albo mieszkać w wynajętych pokojach. Pierwszym kierownikiem był Józef Zaparucha. W 1972 roku nastąpiła zmiana na tym stanowisku; kierownikiem został Stanisław Pawelec, który zarządzał tą placówką aż do 1997 roku. W roku szkolnym 1997/1998 funkcję tę powierzono Halinie Parackiej. Internat nie był tylko „sypialnią”. Dzięki staraniom kierownika tej placówki, jak i wychowawców, odbywały się tu różnorodne imprezy kulturalne, organizowano bale, dyskoteki, przeprowadzano konkursy czystości. Szczególnie znaczące osiągnięcie przypadło na rok szkolny 1987/88. W organizowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej ogólnopolskim współzawodnictwie o tytuł „Przodującego Internatu” internat nasz zajął II miejsce. Od początku istnienia tej placówki działała Młodzieżowa Rada Internatu - pod opieką kierownika, czyli samorząd mieszkańców, który był inspiratorem większości imprez i różnych przedsięwzięć, jakie w internacie były podejmowane - m.in. pomocy koleżeńskiej, konkursów itp. Początek roku szkolnego 1973/1974 odbył się już w nowym budynku szkolnym. Liceum Ogólnokształcące przeniosło się po remoncie i modernizacji do dawnego budynku szkoły podstawowej. Nasza Szkoła mieści się tu do dziś. Obiekt ten powstał w 1931 roku i znajdowała się tu najpierw szkoła powszechna, a po II wojnie światowej szkoła podstawowa. Warunki w tym gmachu były wprost nieporównywalnie lepsze w stosunku do tych sprzed przeprowadzki. Założono tu centralne ogrzewanie, zbudowano zaplecze sanitarne, było oczywiście więcej sal lekcyjnych, pracowni. Szkoła była jasna, czysta, przestronna. Mankamentem było to, że zlikwidowano istniejącą w Szkole salę gimnastyczną, aby uzyskać większą ilość miejsca do nauki i zbudować łazienki. Po raz kolejny więc zaistniał ten sam problem - brak sali gimnastycznej. Z tego powodu przez wiele lat zajęcia wf-u odbywały się w sali gimnastycznej w dawnej szkole, do której przeniesiono Szkołę Podstawową nr 2. W tym czasie zwiększyła się liczba oddziałów szkolnych do ok. 8-10 i uczniów - na początku lat siedemdziesiątych było ich około 300. W roku szkolnym 1973/1974 powstała klasa o profilu humanistycznym, a rok później matematyczno-fizycznym. W tym samym roku podjęto wysiłek, aby zagospodarować teren wokół Szkoły. Powstało wtedy boisko do piłki nożnej, bieżnia wokół niego, rzutnia, skocznia w dal, boisko do gry w siatkówkę. Utworzono trawniki, zagospodarowano skarpę, zasadzono drzewa i krzewy. Teren wokół szkoły ogrodzono. Pracowali głównie uczniowie pod kierunkiem nauczyciela historii Bogumiła Morawskiego. Wiosną 1975 roku odbyła się wielka i ważna dla Szkoły uroczystość, Szkoła bowiem otrzymała sztandar. W roku szkolnym 1975/1976 Szkoła przeżyła reorganizację i otrzymała nową nazwę - Zespół Szkół. Zmiana nazwy spowodowana była powstaniem Liceum Medycznego. Od kilku lat wiadomo było, że zrealizowana zostanie prestiżowa dla Radziejowa inwestycja - Zespół Opieki Zdrowotnej. Stary szpital zlokalizowany dotąd w Piotrkowie Kujawskim nie spełniał wymaganych standardów. O zbudowanie nowego szpitala zabiegały zarówno władze Piotrkowa jak i Radziejowa. W końcu, po trwającym kilkanaście miesięcy sporze, zadecydowano, że szpital powstanie w Radziejowie, który jako siedziba władz powiatowych dawał większe gwarancje na rychłe zrealizowanie tej bardzo poważnej inwestycji. Spodziewane oddanie do użytku ZOZ-u uzasadniało konieczność stworzenia w Radziejowie średniej szkoły medycznej, która kształciłaby i przygotowywała do pracy wykwalifikowane kadry średniego personelu. Pomysł powołania LM zyskał poparcie społeczności Radziejowa a usilne starania czynione przez ówczesne władze miejskie, poparte zaangażowaniem licznej rzeszy radziejowskich społeczników, zostały pomyślnie zakończone w roku 1976. W wyniku porozumień zawartych pomiędzy Wydziałem Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego, Kuratorium Oświaty i Wychowania we Włocławku i dyrekcją LO, szkoła medyczna rozpoczęła działalność w gmachu Liceum Ogólnokształcącego. Zmiany organizacyjne nie zakłóciły normalnej pracy Szkoły. Wywołały natomiast konieczność zatrudnienia grona specjalistów. Problem ten rozwiązano częściowo, zatrudniając jako wykładowców miejscowych lekarzy. Kierownikiem praktycznej nauki zawodu została Danuta Pietrzak. W roku szkolnym 1975/1976 odbył się nabór do dwóch klas pierwszych LM. Dla potrzeb LM przystosowano kilka sal lekcyjnych i wyposażono je w sprzęt umożliwiający prowadzenie zajęć praktycznej nauki zawodu. Dynamiczny rozwój nowego organizmu szkolnego wywołał konieczność rozbudowy, skromnego na początku, zaplecza dydaktycznego. Upór i poświęcenie dyrekcji, ofiarność i zaangażowanie nauczycieli, przychylność rodziców oraz pomoc Wydziału Zdrowia sprawiły, iż w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych LM zostało odpowiednio doposażone. Dysponowało bardzo dobrze urządzonymi salami wykładowymi, salami ćwiczeń i własnym, liczącym około 1000 woluminów, specjalistycznym księgozbiorem. Z chwilą oddania do użytku ZOZ-u rozwiązany został ostatecznie problem praktyk zawodowych - odtąd odbywały się one w miejscowym szpitalu. Rozrost LM zmienił wewnętrzny układ Szkoły. Systematycznie - do momentu postawienia LM w stan likwidacji - zwiększała się liczba klas LM, a malała LO. Zespół Szkół w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych liczył ponad 400 uczniów. W 1981 roku pierwsze absolwentki LM opuściły Szkołę. Ogółem 685 uczennic LM ukończyło naszą Szkołę i podjęło pracę nie tylko w radziejowskim szpitalu, ale także w wielu placówkach służby zdrowia w Polsce i za granicą. Absolwentki LM w Radziejowie zawsze wyróżniały się dużą fachowością, dobrym przygotowaniem merytorycznym jak również ciepłym i serdecznym stosunkiem do chorych. Takie opinie docierały do Szkoły, zarówno w czasach funkcjonowania LM jak i teraz, kiedy ono już nie istnieje. Piękną tradycją w Liceum Medycznym była uroczystość czepkowania uczennic klas III. Zwykle odbywała się ona w Radziejowskim Domu Kultury , a później, kiedy powstała aula szkolna, przeniesiono ją do Szkoły. Była to zawsze uroczystość bardzo wzruszająca, szczególnie dla dziewcząt, którym nauczyciele zawodu nakładali czepki pielęgniarskie, a także dla rodziców, krewnych i nauczycieli. Inną uroczystością, która na stałe weszła do kalendarza imprez szkolnych, jest Dzień Patrona Szkoły. Ustanowiono go w 1981 roku z inicjatywy Rady Uczniowskiej. Odtąd zawsze w dniu 27 września - w rocznicę bitwy pod Płowcami - pod tamtejszym pomnikiem młodzież naszej Szkoły składa kwiaty, oddając w ten sposób hołd patronowi Szkoły - Władysławowi Łokietkowi, który tu, w 1331 roku, pokonał Krzyżaków. W tym też dniu odbywają się otrzęsiny uczniów klas pierwszych i przyjęcie ich do społeczności uczniowskiej. W następnym roku kalendarz imprez szkolnych wzbogacił się o nową, atrakcyjną dla młodzieży męskiej formę zagospodarowania czasu wolnego. W roku 1982 powołano staraniem Rady Uczniowskiej oraz grupy entuzjastów Szkolny Klub Sportowy „Licealista”. Działająca w jego ramach sekcja piłki nożnej została zgłoszona do rozgrywek okręgowej ligi juniorów i nieoczekiwanie szybko zaczęła odnosić znaczące sukcesy sportowe. Klub „Licealista” istniał 10 lat - do roku 1992. Trenerem piłkarzy był Andrzej Józwiak. W roku 1984 Radziejów został wskazany jako miejsce obchodów centralnych dożynek. Gośćmi tej uroczystości byli ówcześni prominentni przedstawiciele władz państwowych tacy jak: Wojciech Jaruzelski, Roman Malinowski, Henryk Jabłoński oraz grupa dygnitarzy szczebla centralnego i wojewódzkiego. W przygotowaniu imprezy dożynkowej miała swój skromny udział również społeczność Zespołu Szkół. Między innymi młodzież szkolna uczestniczyła w programie artystycznym przygotowanym na tę okazję. Spośród wielu wydarzeń przypadających na drugą połowę lat osiemdziesiątych warto odnotować utworzenie w Szkole etatu bibliotekarza. Funkcję tę powierzono Andrzejowi Józwiakowi. Dotąd biblioteką szkolną opiekowali się różni nauczyciele. Rok 1987 rozpoczyna okres porządkowania zbiorów bibliotecznych i systematyczną rozbudowę warsztatu informacyjnego biblioteki szkolnej. Biblioteka systematycznie powiększała swoje zbiory - aktualnie liczy około 17 tys. woluminów. Z biegiem czasu, mimo chronicznego braku funduszy, wyremontowano pomieszczenia już istniejące i rozbudowano lokal biblioteczny. W roku 1991 przystosowano pomieszczenie, w którym została urządzona czytelnia czasopism. Kolejne zmiany przypadły na rok 1997, kiedy to gruntownie zmodernizowano główne pomieszczenie i ostatecznie zakończono prace adaptacyjne części strychu, wskutek czego biblioteka wzbogaciła się o kolejne, trzecie pomieszczenie. Nowa, przestrzenna czytelnia umożliwiała pełną realizację programu przysposobienia czytelniczego. W 2002 roku bibliotekę i czytelnię przeniesiono do pomieszczeń na parterze. Bibliotekarz Andrzej Józwiak prowadził lekcje przysposobienia czytelniczego i informacyjnego, udzielał też porad bibliotecznych i bibliograficznych. Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte w dziejach Szkoły to okres dynamicznego rozwoju wielu różnorodnych form aktywności pozalekcyjnej uczniów. Wzrosła wtedy imponująco liczba kół przedmiotowych i organizacji szkolnych. Systematyczna praca uczniów oraz wysiłek i zapał opiekunów zaowocowały licznymi i znaczącymi sukcesami naukowymi i sportowymi. W 1974 roku w wojewódzkich eliminacjach Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego uczennica Marianny Bąkowskiej, Elżbieta Kostecka, zajęła I miejsce. Uczennica Liceum Medycznego Elżbieta Kardasz zdobyła wyróżnienie w Olimpiadzie Pielęgniarskiej na szczeblu centralnym (1981). Jej opiekunką była Stanisława Modrzejewska. W centralnych eliminacjach Olimpiady Języka Rosyjskiego w 1982 roku wzięła udział Sławomira Kujawska, uczennica Haliny Pawelec, a w 1986 Renata Bassa, uczennica Barbary Litki. W tej samej olimpiadzie II miejsca na szczeblu wojewódzkim zajęły Elżbieta Marciszewska (1983), uczennica H. Pawelec i Ewa Opasik (1986), uczennica B. Litki. W 1984 roku Małgorzata Iglewska została wyróżniona w wojewódzkich eliminacjach Konkursu Recytatorskiego Poezji i Prozy Rosyjskiej. Jej opiekunką była. H. Pawelec. Rok później Dariusz Kalociński, uczeń Bogdana Karpińskiego, zajął I miejsce w województwie w konkursie plastyczno-przyrodniczym, a uczennica Barbary Morawskiej, Mariola Parzyńska, w 1986 roku zakwalifikowała się do eliminacji centralnych tegoż konkursu. W konkursie tym w 1987 roku Anna Opasik zdobyła I miejsce w województwie, podobnie Lidia Tomaszewska w 1991 roku (obydwie uczennice B. Morawskiej). W 1986 roku Zbigniew Karpiński, uczeń Janusza Wrzesińskiego, zajął V miejsce w Konkursie Astronomicznym (etap centralny). W tym samym roku uczennica Grzegorza Sobczaka, Aniela Mazurkiewicz, zajęła I miejsce w Konkursie Matematycznym (szczebel wojewódzki). Rok później w tym samym konkursie II miejsce zajął Krzysztof Marszałkowski, uczeń Barbary Kujawskiej. W tym czasie w Szkole było najwięcej oddziałów (15-18), a liczba uczniów do ok. 400. W latach 1977-1991 dyrektorem Szkoły był Adam Matuszak. Uczył wiedzy o społeczeństwie. Przeszedł na emeryturę w roku 1991. Zmarł w 2002. W 1991 roku dyrektorem Szkoły został Grzegorz Sobczak. Pełni on tę funkcję do dziś. Jego przedsiębiorczość, zmysł organizatorski i zapał spowodowały, że to, co zdawało się być dotąd niemożliwe, teraz zaczęto realizować. Dyrektor Sobczak zapoczątkował bowiem w roku szkolnym 1991/1992 budowę sali gimnastycznej. W miejscu, gdzie obecnie wznosi się budynek mieszczący salę gimnastyczną, planowano pierwotnie asfaltowe boisko sportowe. Zgromadzono już część materiałów, dokonano odwiertów geologicznych, zniwelowano teren. Wtedy nowy dyrektor zaproponował nieoczekiwane rozwiązanie: nie budować boiska, rozpocząć budowę sali gimnastycznej. Pomysł wydawał się mało realny, gdyż zaistniał w czasie powszechnie czynionych przez władze oświatowe oszczędności i o nowych inwestycjach nikt nie chciał rozmawiać. Nie wiadomo dokładnie, które i jakie argumenty przełamały opór decydentów. Zdobyto bowiem w końcu upragnione podpisy i zezwolenia - - zapadła decyzja o budowie. Projekt dokumentacji zakupiono z funduszu Rady Rodziców. Żmudne prace adaptacyjne przeprowadzili Waldemar Kudłak i Kazimierz Sawiński, którzy następnie zgodzili się społecznie sprawować nadzór budowlany. Drogi, którymi podążano, by zdobyć fundusze zabezpieczające inwestycję, okazały się długie i zawiłe. Także ten problem został w końcu szczęśliwie rozwiązany. Władze oświatowe zobowiązały się dołożyć złotówkę do każdej złotówki zebranej od sponsorów. Jesienią roku 1991 ruszyły prace budowlane. Część robót wykonano sposobem gospodarczym, następne dzięki życzliwości miejscowych zakładów pracy takich jak: Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej, Rejon Dróg Publicznych, Zakład Energetyczny. Udział swój miały również miejscowe instytucje i ówczesne władze samorządowe oraz wiele osób prywatnych. Fachowe prace budowlano-montażowe wykonała firma „Mega” z Włocławka. Sala gimnastyczna, o budowie której mówiono przez czterdzieści lat, teraz, po roku budowy, została oddana do użytku. 12 lutego 1993 roku nastąpiło jej uroczyste poświęcenie i otwarcie. Sala ma wymiary 24 x 12 m, jest przystosowana do gry w piłkę siatkową i koszykową, wyposażono ją w niezbędny sprzęt i elektroniczną tablicę wyników. Przy sali powstało zaplecze sanitarne, wybudowano aulę i dwie nowe sale lekcyjne. W tym też roku przeprowadzono w budynku szkolnym niezbędne remonty, pomalowano klasy i korytarze, odnowiono elewację. Kiedy do użytku oddawano salę gimnastyczną, zrodził się pomysł zaprojektowania herbu Szkoły, który miał ozdobić salę i stać się symbolem naszej Szkoły. Herb ten wykonały uczennice Magdalena Nowak i Aleksandra Wójcik. Jest to utrzymany w kolorach żółtym i czarnym herb dawnej Ziemi Kujawskiej z literą „L” - symbolizującą LO i napisem „Radziejów”. W latach 1993-1999 przy Radzie Uczniowskiej funkcjonowała Spółdzielnia Uczniowska - tzn. sklepik i bar. Na te potrzeby zaadaptowano część strychu. W połowie lat dziewięćdziesiątych budynek pokryto nowym dachem. Dachówki, którymi pierwotnie była pokryta Szkoła, znajdowały się w opłakanym stanie, dach przeciekał, wskutek czego zalewane były klasy na wyższej kondygnacji. W 1998 roku zmieniło się również obejście Szkoły. Zlikwidowano dotychczasowe duże boisko do gry w piłkę nożną, w to miejsce powstały: boisko o wymiarach 36 x 18 m - przystosowane do gry w piłkę siatkową, ręczną, koszykową, skocznia w dal, rzutnia do pchnięcia kulą i bieżnia. W 1993 roku powstała sala komputerowa, a w 1998 podłączono Szkołę do sieci Internetu. We wrześniu 2002 roku powstała sala multimedialna. W 2003 roku została odnowiona elewacja budynku, wymieniono też okna. W roku szkolnym 2007/2008 wymieniono dach. Ostatnich kilkanaście lat przyniosło nie tylko nowe inwestycje i rozbudowę infrastruktury - w Szkole zaszły też inne zmiany. W roku szkolnym 1991/1992 zmieniła się skala ocen - odtąd obowiązują oceny od 1 do 6. W tym też roku powstała klasa o profilu biologiczna-chemicznym i wprowadzono język angielski. Dwa lata później, tj. w roku szkolnym 1994/1995, wprowadzono 4 ciąg - tzn. klasę z rozszerzonym językiem angielskim, a w roku 1997/1998 język niemiecki. Wszystko to sprawiło, że Szkoła stała się bardziej konkurencyjna i atrakcyjniejsza. Na mocy Uchwały Rady Powiatu z lutego 2000 roku powstało w roku szkolnym 2000/2001 Publiczne Gimnazjum Powiatowe przy LO. Odtąd co roku powstaje jedna klasa gimnazjalna, do której przyjmowani są absolwenci szkół podstawowych z różnych miejscowości powiatu radziejowskiego i z Radziejowa. Powołana komisja kwalifikacyjna pod kierownictwem Dyrektora i z udziałem nauczycieli LO oraz przedstawiciela Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej w Radziejowie przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne z uczniami starającymi się o przyjęcie do PGP i na tej podstawie sporządzana jest lista uczniów klasy I. Przyjęto założenie, że do PGP przyjmowana jest przede wszystkim młodzież szczególnie uzdolniona, zainteresowana wysokim poziomem kształcenia, pragnąca kontynuować naukę w naszym Liceum. Pierwszym wychowawcą w PGP został Leszek Grabowski. W roku szkolnym 2002/2003 odbył się w naszej Szkole pierwszy egzamin gimnazjalny, z wyników którego byli zadowoleni uczniowie, ich rodzice i nauczyciele. Uczniowie Publicznego Gimnazjum Powiatowego, od początku jego istnienia, uzyskują wysokie wyniki podczas egzaminów gimnazjalnych. Uczestniczą w licznych konkursach, olimpiadach przedmiotowych oraz w zawodach sportowych. Tradycyjnie biorą też udział w konkursach i zawodach matematycznych (olimpiada matematyczna, multitest, Kangur, Liga zadaniowa). Zwykle kilkoro uczniów w każdym roku było laureatami bądź uzyskiwało wyróżnienia. Wysokie wyniki uzyskują też gimnazjaliści w olimpiadzie polonistycznej, konkursie przedmiotowym z języka polskiego, w konkursach recytatorskich, m.in. w Konkursie Recytatorskim Poezji i Prozy Kujawskiej im. Franciszka Becińskiego, w Ogólnopolskim Konkursie Poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. W etapach rejonowych bądź wojewódzkich uczestniczą uczniowie w konkursach przedmiotowych z chemii i fizyki. Corocznie kilkoro gimnazjalistów bierze udział w Ogólnopolskim Konkursie Losy Żołnierza i Dzieje Oręża Polskiego. Młodzież uczestniczy także w konkursach językowych – z języka niemieckiego, francuskiego, angielskiego. Obok licealistów również gimnazjaliści wykazują zainteresowania sportowe. W zawodach na etapie powiatowym lub zawodach międzygimnazjalnych uzyskują wysokie miejsca w tenisie stołowym, minihokeju, halowej piłce nożnej. Największymi niewątpliwie sukcesami były osiągnięcia uczniów w roku szkolnym 2007/2008. W konkursach przedmiotowych z języka polskiego i matematyki laureatami zostali Wiktor Hernacki i Magdalena Rogacka, a w Ogólnopolskim Konkursie Losy Żołnierza i Dzieje Oręża Polskiego Patryk Łąkowski (wszyscy uczniowie z klasy IIIg). Patryk Łąkowski zajął również I miejsce na etapie centralnym. Uczniowie gimnazjum uczestniczą również w różnych imprezach, wycieczkach dydaktycznych i „Zielonych Szkołach”. Dotąd odbyły się wyjazdy do Bukowiny, na Mazury (z wyjazdem do Wilna), w Góry Stołowe (z wyjazdem do Pragi) i inne. W 1991 roku powstał Regulamin Samorządu Uczniowskiego, który opracowali nauczyciele i uczniowie. W roku szkolnym 1991/1992 powstała Rada Rodziców. Odtąd Przewodniczącymi Rady Rodziców byli kolejno: Zdzisław Murawski, Michalina Brykalska, Jadwiga Ibrahim, Witold Wiliński i Witold Gadzinowski. Od roku szkolnego 2007/2008 funkcję tę pełni Adam Koźmiński. W PGP przewodniczącymi były: Teresa Antoszewska, Alina Sobczak i Małgorzata Janiak. Przedstawiciele rodziców uczestniczą w ważnych uroczystościach szkolnych, np. rozpoczęcie i zakończenie roku szkolnego, pożegnanie maturzystów, studniówka. Rodzice zapraszani są na imprezy szkolne takie jak: Dzień Patrona Szkoły i towarzyszące mu otrzęsiny klas I, wystawy, Festiwale Piosenki Francuskiej. Rada Rodziców zgłasza różne wnioski i podejmuje inicjatywy dotyczące funkcjonowania Szkoły, wspierając w ten sposób dyrekcję i grono pedagogiczne. W tym samym roku, po raz pierwszy, zorganizowane zostały „Drzwi otwarte” dla uczniów klas VIII z Radziejowa i okolicznych szkół podstawowych. Odbywają się one odtąd corocznie (od 2002 roku dla uczniów klas III gimnazjów). Jest to forma promocji Szkoły. W jej przygotowaniu uczestniczą Rada Uczniowska i uczniowie różnych klas pod kierunkiem dyrekcji i wychowawców. Pomocą służy też Poradnia Pedagogiczno- -Psychologiczna w Radziejowie. Odkąd istnieje Gimnazjum Powiatowe, odbywają się także „Drzwi otwarte” dla uczniów szkół podstawowych. W latach 1994-1996 odbywały się Licealne Spotkania Twórcze „Pro Arte”. W ich ramach organizowano spotkania literackie, plenery malarskie, prezentacje kabaretów, turnieje sportowe, koncerty muzyczne oraz pierwsze festiwale piosenki francuskiej. W roku szkolnym 1994/1995 nasza Szkoła została laureatem ogólnopolskiego konkursu „Młodzi innym” ogłoszonego przez Polską Fundację Dzieci i Młodzieży w Warszawie. W roku szkolnym 1993/1994 uczniowie naszego Liceum włączyli się po raz pierwszy do akcji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, zbierając pieniądze i organizując imprezy muzyczne. Od roku szkolnego 1997/1998 biorą udział w tej akcji systematycznie, przede wszystkim jako wolontariusze kwestujący na rzecz WOŚP. Lata dziewięćdziesiąte XX w. oraz pierwsze lata nowego stulecia przyniosły uczniom naszej Szkoły wiele osiągnięć w olimpiadach i konkursach. W 1990 roku uczennica Bogdana Karpińskiego, Agnieszka Sawińska, zdobyła wyróżnienie w VII Ogólnopolskiej Wystawie Twórczości Dzieci i Młodzieży. Szkolne Koło OHP pod kierunkiem Janusza Wrzesińskiego zajęło I miejsce w Konkursie dla Przodującej Komendy OHP na szczeblu centralnym. Uczeń Barbary Morawskiej, Sławomir Kieraj, wziął udział w Olimpiadzie Ekologicznej, także na szczeblu centralnym. Uczeń Krystyny Jackowskiej, Paweł Wekwejt, został finalistą Konkursu Chemicznego im. Prof. Swinarskiego. Uczeń Janusza Wrzesińskiego, Grzegorz Nowak, w 1998 i 2000 roku w Ogólnopolskim Młodzieżowym Seminarium Astronomicznym w Grudziądzu zajął V miejsce. Janusz Wrzesiński w 1998 roku otrzymał dyplom uznania za osiągnięcia w pracy dydaktycznej z uczestnikami Ogólnopolskich Młodzieżowych Seminariów Astronomicznych w Grudziądzu. W 2003 roku jego uczeń Krzysztof Jędrzejewski został finalistą wojewódzkiego etapu Olimpiady Astronomicznej. W 1997 roku uczennica Leszka Grabowskiego - Ewelina Kaczmarek - zdobyła I miejsce w „Konkursie na Najlepszą Pracę Maturalną” zorganizowanym przez toruńskie „Nowości”. W tym samym konkursie w 2000 roku wyróżnienia otrzymali Agnieszka Wesołowska i Michał Postrach, także uczniowie L. Grabowskiego. Troje uczniów w roku szkolnym 1996/1997 wzięło udział w turnieju „Asy”, natomiast w roku 1997/1998 uczennica Katarzyna Wojtczak otrzymała wyróżnienie w V Ogólnopolskim Konkursie Ortograficznym. W Ogólnopolskim Konkursie na Pracę z Literatury dwa pierwsze miejsca zajęły uczennice Agnieszka Wesołowska i Magdalena Zarzycka, a wyróżnienie otrzymała Karolina Kościelska. W tym samym konkursie w 1999 roku pierwsze miejsce uczennica Joanna Wilińska. Opiekunem wszystkich wymienionych uczennic był Leszek Grabowski. Agnieszka Becińska, przygotowywana przez Jadwigę Becińską, zajęła II miejsce w Ogólnopolskim Konkursie na Analizę i Interpretację Wiersza. W 1992 roku Katarzyna Bykowska, uczennica Jadwigi Becińskiej, zajęła III miejsce w wojewódzkich eliminacjach Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego. Dwa lata później uczennica Marianny Bąkowskiej, Agnieszka Miętkiewicz, uzyskała w takich eliminacjach wyróżnienie. W latach 1999 – 2008 wyróżnienia otrzymali ponadto: Zofia Rzepecka i Adrian Strzelecki (opiekun: Jadwiga Becińska) oraz Ilona Rakowska i Aneta Różańska (opiekun: Leszek Grabowski). Uczniowie uzdolnieni literacko otrzymywali wielokrotnie wyróżnienia w konkursach ogólnopolskich. W latach 2003-2006 laury zdobyli: Joanna Matuszak i Arkadiusz Lewandowski, uczniowie Leszka Grabowskiego, oraz Joanna Nowak, Tomasz Pawlak, Karol Piasecki i Katarzyna Zabłocka, uczniowie Jadwigi Trząsalskiej. Ze środków Liceum w 2003 i 2005 roku zostały wydane tomiki wierszy Arkadiusza Lewandowsiego i Tomasza Pawlaka. VII miejsce w Wojewódzkim Konkursie Języka Niemieckiego w roku szkolnym 2001/2002 zajął Jakub Margulski, uczeń Ilony Włosińskiej. W 2001 roku Małgorzata Lewińska zdobyła Grand Prix w konkursie plastycznym organizowanym przez Kujawsko-Pomorskie Centrum Edukacji Ekologicznej w Bydgoszczy „Z ekologią bez granic”. Opiekunką uczennicy była Barbara Morawska. Dawid Murgała, uczeń Barbary Kujawskiej w 2001 roku zakwalifikował się do finału VIII Olimpiady Informatycznej. W latach 1999-2003 uczennice Marzena Kuraszewska i Justyna Sprawka reprezentowały Szkołę w konkursach piosenki, zajmując parokrotnie znaczące miejsca. Ich opiekunem był Karol Brzykcy. W 2006 roku uczeń Haliny Wekwejt, Łukasz Waszak, został finalistą Wojewódzkiego Konkursu Fizycznego dla Uczniów Szkół Ponadgimnazjalnych. Dwa lata później finalistą tego samego konkursu został Mateusz Kowalski, uczeń Beaty Andrzejewskiej. Zespół uczniów: Błażej Kącikowski, Jakub Kołecki, Grażyna Kubiak, Patryk Poturalski, Wiktor Waszak i Marek Wdowiak, zajął I miejsce w województwie w Szkolnej Internetowej Grze Giełdowej. Opiekunką uczniów była Stella Małecka. W tymże roku w Olimpiadzie Wiedzy o Regionie i Przedsiębiorczości uczeń S. Małeckiej, Dawid Dunaj, został finalistą wojewódzkim. Sukcesy odnosiły też uczennice Liceum Medycznego. W 1991 roku Jadwiga Grzegórska zajęła I miejsce w wojewódzkich eliminacjach Olimpiady Pielęgniarskiej. Jej opiekunką była Grażyna Górska. Trzy lata później w takich samych eliminacjach II miejsce zajęła Bożena Marszewska, również podopieczna G. Górskiej. Zespół młodzieży LM pod kierunkiem Celiny Głowackiej wziął udział w centralnych eliminacjach Konkursu „Promocja Zdrowia”. Chcąc uhonorować bardzo dobrych, wyróżniających się uczniów Spółdzielnia Uczniowska od 1994 do 1997 roku fundowała nagrodę rzeczową dla najlepszego absolwenta. Nagrody te otrzymali: Katarzyna Widurska (1994 r.), Tomasz Dolata (1995 r.), Agnieszka Miętkiewicz (1996 r.) i Michał Jackowski (1997 r.). W latach dziewięćdziesiątych Rada Uczniowska prowadziła Konkurs na Najlepszą Klasę w Zespole Szkół. W tym celu opracowany został szczegółowy regulamin konkursu, który zachęcał uczniów do rywalizacji, do dbałości o wysoką średnią ocen, dobrą frekwencję i aktywność na terenie Szkoły. Od roku szkolnego 1999/2000 przyznawane jest Stypendium Prezesa Rady Ministrów dla najbardziej uzdolnionego ucznia w szkole. Dotąd stypendia otrzymali: Grzegorz Nowak (1999/2000), Zofia Rzepecka (2000/2001), Katarzyna Kuc (2001/2002), Arkadiusz Lewandowski (2002/2003), Paulina Zaganiacz (2003/2004), Agnieszka Kędzierska (2004/2005 ), Magdalena Skonieczna (2005/2006), Marta Wielgopolan (2006/2007), Marta Milczarek (2007/2008). Na rok szkolny 2008/2009 przyznano stypendium Anecie Różańskiej. W latach dziewięćdziesiątych uczniów w Zespole Szkół było ok. 500, a liczba nauczycieli wahała się od 25 do 30 w LO i ok. 10 w LM. Istotną zmianą, jaka zaszła w Szkole, była likwidacja w 1997 roku Liceum Medycznego. W kilku wcześniejszych latach liczba oddziałów LM zmniejszała się, gdyż zaprzestano naboru do klas pierwszych. W związku z tym powstawały nowe klasy LO. W roku szkolnym 2002/2003 w wyniku reformy oświatowej liczba uczniów spadła do ok. 370. Znaczna część nauczycieli Liceum Medycznego podjęła pracę w charakterze wychowawców grup specjalnych w internacie, które zostały później włączone do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego. Pani Danuta Pietrzak-Szlak, kierownik praktycznej nauki zawodu, przeszła na emeryturę. Zmarła po długotrwałej chorobie w maju 2008 roku. Omawiając ten okres działalności Szkoły, nie sposób nie wspomnieć o współpracy z Rejonową Biblioteką Publiczną im. Franciszka Becińskiego (obecnie jest to Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Franciszka Becińskiego). Uczniowie korzystają z księgozbioru Biblioteki oraz z jej czytelni, biorą udział w konkursach historycznych i literackich organizowanych przez tę placówkę. Nauczyciele naszej szkoły są również niekiedy współorganizatorami tych konkursów. Odbywały się także lekcje biblioteczne i lekcje o sztuce, które przygotowywała Danuta Wielgosz. Biblioteka bardzo często zaprasza uczniów, nauczycieli i dyrekcję szkoły na organizowane przez siebie prelekcje, wystawy i uroczystości. Taka współpraca jest możliwa przede wszystkim dzięki uprzejmości i życzliwości Haliny Paczkowskiej, która od początku lat dziewięćdziesiątych jest dyrektorem Biblioteki. Szkoła współpracuje także z Poradnią Pedagogiczno-Psychologiczną w Radziejowie, którą do 2007 roku kierował Wiesław Szumiński. Do rutynowych form pracy Poradni należą, prowadzone na życzenie wychowawców klas I, ćwiczenia integracyjno-adaptacyjne oraz pomoc psychologiczno-pedagogiczna realizowana dla każdego, zgłaszającego chęć jej otrzymania, ucznia. Pracownicy Poradni wspierają także dyrekcję i nauczycieli Szkoły w organizowaniu „Drzwi otwartych”. Niektóre pozarutynowe formy kontaktu pracowników PP-P w Radziejowie z młodzieżą wielokrotnie owocowały pięknymi rezultatami. Do grudnia 2002 roku działo się tak za sprawą Janusza Kujawskiego, który w 1989 roku rozpoczął pracę z młodzieżą zdolną, potencjalnie twórczą. Podstawową formą zajęć były „treningi twórczości”, dopełnione indywidualną pracą z ich uczestnikami. Owoce tych spotkań to między innymi wystawy prac plastycznych uczniów organizowane w Miejskiej i Powiatowej Bibliotece Publicznej w Radziejowie czy tomik poetycki „Piątek. Godzina 1600”, na który składały się wiersze uczestników zajęć. Janusz Kujawski zmarł w lutym 2003 roku. Był przyjacielem młodzieży i jednocześnie jej mistrzem. Był też przyjacielem nauczycieli i rodziców. W latach osiemdziesiątych młodzież wielokrotnie uczestniczyła w seansach filmowych organizowanych przez Radziejowski Dom Kultury i szkolnego polonistę. Sprowadzano najczęściej filmy będące adaptacjami dzieł literackich i poszerzające konteksty epok literackich. Uzdolniona recytatorsko młodzież naszej Szkoły od wielu lat uczestniczy w organizowanym przez RDK Konkursie Poezji im. Franciszka Becińskiego. W gmachu tej instytucji odbywają się przesłuchania konkursowe uczestników Festiwalu Piosenki Francuskiej, przez wiele lat odbywały się tam również koncerty galowe tegoż festiwalu. W roku 1994, po przeprowadzeniu koniecznych prac adaptacyjnych, pierwsze piętro internatu LO przekazano tzw. „Szkole życia”. Nazwą tą objęto zajęcia, które z dziećmi upośledzonymi w stopniu umiarkowanym rozpoczęła jesienią 1994 roku grupa wychowawców. W większości w jej skład weszli nauczyciele likwidowanego Liceum Medycznego. Utworzono je po części z dzieci przeniesionych z podobnego ośrodka w Wielgiem, po części z dzieci miejscowych, objętych nadal nauczaniem masowym. Grono wychowawców w roku 1994 stanowili: Halina Paracka, Danuta Urbańska, Olgierd Urbański, Maria Kostecka, Grażyna Barczak i Aneta Strzałkowska. W ciągu kilku lat placówka zyskała na znaczeniu. Wśród podopiecznych były dzieci kierowane z Ciechocinka, Aleksandrowa Kujawskiego oraz okolic Lubrańca. W roku szkolnym 2001/2002 w dawnym internacie liceum powstał Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy. W budynku internatu mieszczą się także Szkoła Podstawowa Specjalna i Gimnazjum Specjalne. W licznych imprezach integracyjnych, takich jak np. Dzień Dziecka czy Dzień Wiosny, bierze udział młodzież LO, chętnie przybywają też na nią nauczyciele. Do szczególnie wzruszających należy Wigilia Bożego Narodzenia. Dzieci ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego uczestniczą w zabawach karnawałowych, Integracyjnym Festiwalu Młodych Talentów oraz różnych formach rekreacji i sportu; często wyjeżdżają poza Radziejów. Tradycyjnie cenionym i niecierpliwie przez nie oczekiwanym wydarzeniem jest Olimpiada Sportowa Szkół Specjalnych. Przy organizacji tych imprez pomaga młodzież licealna i gimnazjalna. Nasze Liceum współpracuje z kilkoma szkołami za granicą. W 2000 roku została zawarta umowa dwustronna z partnerami ze Szwajcarii, szkołą w Hitzkirch. Podejmowaliśmy dotąd delegacje ze Szwajcarii dwukrotnie. W czerwcu 2002 roku 18-osobowa grupa naszych uczniów wyjechała do zaprzyjaźnionej szkoły. W 2003 roku została podpisana umowa o współpracy między Zespołem Szkół i Placówek w Radziejowie a szkołą w Wesendorf w Niemczech. Wielokrotnie młodzież obydwu szkół realizowała różne projekty (językowe, regionalne i historyczne) na terenie Polski i Niemiec. Koordynatorką tych działań była Ilona Włosińska. Na przełomie lutego i marca 2006 roku w ramach Programu Wspólnoty Europejskiej Socrates - Comenius 15 uczniów pod opieką pań Anny Urbaniak i Joanny Dobrocholskiej wyjechało do miasta Cork w Irlandii. Realizowany był projekt językowy. Młodzież z Irlandii przyjechała z rewizytą w czerwcu 2006 roku. Nasi uczniowie byli też na obozie sportowym we Francji, w którym uczestniczyła również młodzież z pięciu innych krajów. O charakterze Szkoły, jej poziomie i randze decydują jej dyrektorzy, nauczyciele, uczniowie. Toteż omawiając dzieje Szkoły, przedstawiano kolejnych dyrektorów i ich dokonania, a osiągnięcia uczniów prezentują przede wszystkim zamieszczone tabele wyników olimpiad i konkursów. Należy zatem także poświęcić fragment tej pracy nauczycielom. W zestawieniu, jakie zostało zamieszczone w osobnym miejscu, znajdujemy wszystkich nauczycieli, którzy w ciągu 70 lat istnienia Szkoły w niej pracowali. Wśród nich jest jednak wielu takich, którzy pracowali bardzo krótko bądź zatrudnieni byli tylko na godziny czy część etatu. Jednak sporą grupę profesorów radziejowskiego liceum stanowią ci, którzy w jakiś specjalny sposób zaznaczyli swoją obecność w Szkole, wpłynęli na jej funkcjonowanie, charakter - im przede wszystkim chcemy poświęcić ten fragment dziejów Szkoły. Niewiele wiemy o nauczycielach przedwojennych, ale starsi mieszkańcy Radziejowa pamiętają ich nazwiska, przypominają sobie te postacie. Prestiż profesora gimnazjum przed wojną był przecież wysoki, a w tak małym środowisku jak radziejowskie, grono profesorów stanowiło część elity intelektualnej naszego miasteczka. Po wojnie, gdy Szkołę reaktywowano, z trudem gromadzono kadrę nauczycielską. Wśród powojennych nauczycieli jedną z pierwszych, która otrzymała etat państwowy, była Łucja Anzel. Pracowała w naszej Szkole w latach 1946-1953, ucząc wielu przedmiotów - m.in. łaciny, języka francuskiego, historii, biologii, chemii. Zajmowała się też wieloma organizacjami szkolnymi. W tym czasie nauczycielem był też p. Tadeusz Orłowski (w latach 1946-1957). Wielu uczniom starszych roczników kojarzy się zapewne z chórem szkolnym, którego był twórcą i opiekunem. Do profesorów, którzy najdłużej pracowali w naszej Szkole, należą Irena i Benon Bykowscy. Zaczęli oni pracę w początkach lat pięćdziesiątych. Pani Irena Bykowska była profesorem matematyki (starszym rocznikom znana jest pod nazwiskiem panieńskim Schimmelpfennig). Wielu absolwentom LO w Radziejowie lekcje matematyki kojarzą się właśnie z p. Ireną Bykowską, która pracowała w Szkole do 1991 roku (przez ostatnie lata, będąc już na emeryturze, pracowała w niepełnym wymiarze godzin). Pani Bykowska zmarła w lutym 2008 roku. Benon Bykowski (absolwent radziejowskiego liceum) to niestrudzony animator sportu strzeleckiego w Szkole. Jego działalność, umiejętności i zapał sprawiły, że zawodnicy szkolnej sekcji strzeleckiej odnosili przez wiele lat liczne i znaczące sukcesy. Pan Benon Bykowski zmarł w 2004 roku. Ponad 30 lat przepracował w Szkole Józef Sawiński - nauczyciel wychowania fizycznego (choć w początkach swojej pracy uczył i innych przedmiotów). Był organizatorem sportu szkolnego, a także miłośnikiem szachów i krzyżówek - i takiego właśnie pamiętają uczniowie. W 1991 roku J. Sawiński przeszedł na emeryturę. W latach pięćdziesiątych zaczęła pracę w Szkole Galina Dmochowska - - nauczycielka historii i języka rosyjskiego. Pracowała tu ponad 20 lat - do 1974 roku. Zajmowała się także działalnością pozalekcyjną. To właśnie członkowie prowadzonego przez nią kółka historycznego spisali historię Radziejowa i zaproponowali, aby Szkole nadać imię Władysława Łokietka (co zresztą wkrótce nastąpiło). Długoletnim nauczycielem biologii był pan Wacław Gajdek. Rozpoczął on pracę w 1953 roku. W latach pięćdziesiątych uczył nie tylko biologii, ale także chemii, gimnastyki i logiki. Prowadził koło biologiczne. Pracował do 1974 roku. Zmarł w roku 1988. W 1964 roku podjęła pracę w Szkole pani Eugenia Sławińska. Uczyła języka polskiego. Przez kilka lat pełniła funkcję dyrektora. Pracowała do 1980 roku. W końcu lat sześćdziesiątych nowymi nauczycielami zostali Jan Kalicki - nauczyciel języka francuskiego (krótko uczył też języka łacińskiego, języka rosyjskiego, wychowania muzycznego i wiedzy o społeczeństwie) i Bogdan Karpiński - nauczyciel wychowania technicznego i plastyki. B. Karpiński przez wiele lat zajmował się szkolną turystyką. Uczniowie wyjeżdżali z nim na rajdy, obozy i wycieczki. Jan Kalicki przeszedł na emeryturę w 1997 roku (pracował w Szkole do 2002), Bogdan Karpiński natomiast w 2001 roku. Zarówno J. Kalicki jak i B. Karpiński przepracowali w Szkole ponad trzydzieści lat. Obecnie Bogdan Karpiński prowadzi koło strzeleckie, którego członkowie odnoszą znaczące sukcesy w różnych zawodach strzeleckich. Znaczące zmiany kadrowe zaszły w Szkole w latach siedemdziesiątych. Wtedy to podjęli pracę: Halina Wekwejt oraz Halina i Stanisław Pawelcowie. Halina Wekwejt była nauczycielem fizyki i przez wiele lat wicedyrektorem Szkoły. Mimo licznych obowiązków znajdowała czas na pracę z uczniami zdolnymi. Przygotowywała ich do konkursów, prowadziła koło fizyczne. W roku szkolnym 2003/2004 przeszła na emeryturę, ale w niewielkim wymiarze godzin pracowała do 2007 roku. Halina Pawelec do 1992 roku uczyła języka rosyjskiego. Wielokrotnie przygotowywała uczniów do olimpiad i konkursów. Stanisław Pawelec uczył początkowo języka polskiego, a potem przez długie lata był kierownikiem internatu. Wiele roczników młodzieży, uczącej się w naszej Szkole i mieszkającej w internacie, kojarzy tę placówkę właśnie z jego osobą. W 1973 roku rozpoczynają pracę Marianna Kalinowska (później Bąkowska), Barbara Młyńska (później Kujawska), Stefania Kalinowska-Józwiak i Andrzej Józwiak. Marianna Bąkowska - nauczycielka języka polskiego - zajmowała się także przez kilka lat szkolną biblioteką, prowadziła kółka: folklorystyczne, polonistyczne i recytatorskie; wielokrotnie przygotowywała uczniów do Olimpiady Literatury i Języka Polskiego. W ostatnich latach pracy angażowała się w turystykę szkolną. Prowadziła koło SKKT/PTTK. Organizowała rajdy piesze i rowerowe oraz wycieczki, tak krajowe jak i zagraniczne. Jej pasje to także wędrówki po górach i wycieczki rowerowe. Krótki, rekreacyjny wyjazd rowerowy zakończył się dla niej tragicznie. Zginęła 31 marca 2007 r. potrącona przez samochód prowadzony przez pijanego kierowcę. Staraniem rodziny i przyjaciół, jeszcze w 2007 roku, zostały wydane w formie książkowej jej wspomnienia z podróży z lat 2005- -2006 pt. Moje podróże dalekie i bliskie. Barbara Kujawska - nauczycielka matematyki - przez długie lata była zapaloną działaczką ZHP. To w czasach, kiedy ona opiekowała się drużynami harcerskimi, w naszej Szkole organizacja ta działała najprężniej. Swoją pasją potrafiła zarazić wielkie rzesze uczniów, którzy do dziś wspominają rajdy, obozy, biegi na orientację. Przez kilka lat była też opiekunką Rady Uczniowskiej. Kujawska przeszła na emeryturę w 2003 roku. Pracowała w Szkole do 2004 roku. Pan Andrzej Józwiak przez wiele lat był polonistą, później bibliotekarzem szkolnym. Podczas długoletniej pracy w Szkole prowadził również zajęcia sportowe. Założył i trenował drużynę piłki nożnej pod nazwą Licealista, która odnosiła przez kilka lat liczne sukcesy. Przeszedł na emeryturę w 2002 roku. Pracował w niepełnym wymiarze godzin do roku szkolnego 2003/2004. Stefania Kalinowska- Józwiak uczyła muzyki, była przez wiele lat wychowawczynią w internacie, a następnie przez kilkanaście lat uczyła języka angielskiego. W 1996 roku przeszła na emeryturę; pracowała do 2006. W 1973 roku podjęła pracę Maria Golon, która z kilkuletnią przerwą pracowała do 1997 roku - uczyła chemii, a przez kilka lat była także wychowawczynią w internacie. Barbara Morawska, Barbara Wawrzyniak i Bogumił Morawski podjęli pracę w LO w 1974 roku. Barbara Morawska jest nauczycielką biologii, opiekunką LOP-u i od kilku lat koła wolontariatu. Przygotowuje też uczniów do konkursów i olimpiad. Barbara Wawrzyniak uczyła przez wiele lat geografii, była długoletnią opiekunką Rady Uczniowskiej, bardzo wielu jej uczniów brało udział w olimpiadach geograficznych. W 2002 roku B. Wawrzyniak odeszła na emeryturę. Przez kilka lat pracowała jeszcze w Szkole. Bogumił Morawski był nauczycielem historii i propedeutyki nauki o społeczeństwie. Pracował w Szkole do 1985 roku. Zmarł dwa lata później. W 1975 roku nauczycielem fizyki i astronomii został Janusz Wrzesiński. Kilkakrotnie jego uczniowie odnosili spektakularne sukcesy w olimpiadzie astronomicznej. J. Wrzesiński przeszedł na emeryturę w 2003 roku. Od kilku lat przygotowuje uczniów klas trzecich do matury, prowadząc fakultet z fizyki i astronomii. W 1975 roku rozpoczęła również pracę w naszej Szkole Barbara Litka - nauczyciel języka rosyjskiego. Jej uczniowie zdobywali nagrody w konkursach i olimpiadach. Zmarła niespodziewanie, po krótkiej chorobie, w 1988 roku. W latach 80-tych i 90-tych podjęło pracę wielu nowych nauczycieli - i tak w latach osiemdziesiątych rozpoczęli pracę: Jadwiga Becińska, Krystyna Jackowska, Zofia Jarzyniewska, Bożena Konwent, Grzegorz Chojnicki, Grzegorz Sobczak, Leszek Grabowski i Piotr Radaszewski, a w 90-tych Andrzej Gulcz, Robert Patyk, Remigiusz Koźmiński oraz Ilona Włosińska i Piotr Truszkowski. Zofia Jarzyniewska, nauczyciel wychowania fizycznego, przez wszystkie lata pracy w Szkole angażowała się w działalność sportową. Prowadziła zajęcia SKS, przygotowywała uczniów do udziału w zawodach sportowych. W 2004 roku odeszła na emeryturę. W 2007 roku na emeryturę przeszła również Jadwiga Trząsalska, dawniej Becińska, która pracę w naszej Szkole rozpoczęła w 1981 roku. Była nauczycielem języka polskiego. Jej uczniowie odnosili sukcesy w konkursach polonistycznych i recytatorskich. W 2007 roku przeszła na emeryturę, ale w niewielkim wymiarze godzin pracuje do dziś. Obecnie jednym z nauczycieli mających wieloletni staż jest Krystyna Jackowska, która rozpoczęła pracę w roku 1981. Uczy chemii, wcześniej uczyła też biologii. Jej uczniowie uzyskują wysokie wyniki podczas egzaminów gimnazjalnych, maturalnych, a wcześniej także podczas egzaminów wstępnych na studia. Niewiele krócej pracują Grzegorz Sobczak i Bożena Konwent. Grzegorz Sobczak rozpoczął pracę w 1983 roku jako nauczyciel matematyki, uczył też początkowo fizyki i informatyki. W 1991 roku został dyrektorem szkoły i tę funkcję pełni do dziś. To w czasach jego kierownictwa powstała sala gimnastyczna, zmodernizowano cały obiekt, powstały nowe sale lekcyjne, nowy wygląd przybrał dziedziniec szkoły, zainstalowano monitoring. To tylko niektóre z licznych dokonań Dyrektora. Wszystkie te działania były możliwe do zrealizowania dzięki przychylności władz powiatowych oraz pomocy okazanej przez rzeszę sympatyków i przyjaciół Szkoły, z których część to jej absolwenci. Zawsze też troską Dyrektora była i jest dbałość o utrzymanie wysokich wyników w nauce i odpowiedni poziom dydaktyczny prowadzonych w Szkole zajęć. Bożena Konwent rozpoczęła pracę w 1985 roku. Jest nauczycielką historii (wcześniej uczyła też wiedzy o społeczeństwie). Od 2004 roku pełni funkcję wicedyrektora Szkoły. Przez wiele lat prowadziła koło historyczne a później koło europejskie. Wielokrotnie jej uczniowie kwalifikowali się do okręgowych eliminacji Olimpiady Historycznej. Była także opiekunką Rady Uczniowskiej. Nieco mniejszy staż pracy ma Leszek Grabowski. W 1987 roku został nauczycielem języka polskiego w liceum, a od 2000 w gimnazjum powiatowym. Wraz z uczniami przygotowywał wiele imprez i uroczystości szkolnych. Jego uczniowie zdobywają nagrody w konkursach polonistycznych i recytatorskich. L. Grabowski prowadzi także w szkole drużynę piłki ręcznej. W 1988 roku podjął pracę w liceum Piotr Radaszewski, absolwent naszej Szkoły. Jest nauczycielem matematyki. Kilkunastoletni staż pracy ma również Andrzej Gulcz. Pracuje w szkole od 1991 roku jako nauczyciel wychowania fizycznego. Jest organizatorem sportu szkolnego. Jego uczniowie odnoszą sukcesy w zawodach sportowych. W 2000 roku zostali zatrudnieni pp: Agnieszka Kubiak (do 2002 r.), Magdalena Gawinecka (do 2002 r.), Ilona Mielcarek (do 2003 r.), Sławomir Kieraj, Jadwiga Muszyńska, Lidia Grabowska (do 2002 r.); w 2001: Waldemar Zasada (do 2005 r.), Bohdan Makowski (do 2002 r.), Ilona Mroczkowska ( do 2002 r.), Celina Głowacka; w 2002: Stella Małecka i Halina Palusiak (później Chabecka); w 2003: Beata Wysocka (później Andrzejewska), Katarzyna Dulęba i Maria-Ola Malinowska; w 2004: Wioletta Nenczak, Joanna Dobrocholska, Joanna Karasińska-Mordyl, Mariusz Paczkowski, Anna Urbaniak i Agnieszka Walczak; w 2005: Anna Dobiecka, Danuta Magier (do 2007 r.), Łukasz Nawrot i Robert Kapeliński; w 2006: Renata Meller; w 2007: Beata Gawrońska (do 2008) i Anna Sobczyńska. Warto podkreślić, że obecnie w LO pracuje dwanaścioro nauczycieli - absolwentów tej Szkoły. Są to: B. Karpiński, J. Wrzesiński, B. Konwent, P. Radaszewski, S. Jasińska, O. Urbański, S. Kieraj, K. Dulęba, M. Malinowska, J. Karasińska-Mordyl, A. Dobiecka i A. Sobczyńska. Wicedyrektor J. Malinowski i kierownik internatu, Halina Paracka, to również absolwenci LO, podobnie jak wielu wychowawców i nauczycieli w Szkole Specjalnej i SOSW - pracujące tam osoby to absolwenci zarówno LO jak i LM. Jak widać z powyższego fragmentu część nowych, młodych nauczycieli pracowała bardzo krótko, a w latach 2003-2006, nastąpiła znacząca wymiana kadry pedagogicznej. Na emeryturę odeszła spora grupa nauczycieli, którzy przez wiele lat stanowili o poziomie szkoły i jej randze. Młodzi nauczyciele, tak licznie obecni teraz w naszej szkole, są dopiero na początku swojej kariery i znają ich tylko absolwenci z ostatnich lat. Tak więc w tym miejscu docieramy w opowieści o Szkole do bieżących już wydarzeń. To, o czym pisaliśmy jest już historią, ale przecież życie toczy się dalej i prawie każdy dzień przynosi nowe wydarzenia, zmiany, także w naszej Szkole. Historia dopisze na pewno jej ciąg dalszy.