Prywatna Wyższa Szkoła Ochrony Środowiska

14/12/2025

10/12/2025

Dr Anna Wierzbicka z Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu zainaugurowała warsztaty ForestValue2

20 listopada 2025 r. odbyły się warsztaty zorganizowane przez Narodowe Centrum Nauki w ramach inicjatywy ForestValue2 – europejskiego partnerstwa badawczego wspierającego zrównoważone zarządzanie lasami oraz innowacje w sektorze leśno-drzewnym. Tematem przewodnim spotkania była „Odporność lasów, bioróżnorodność i usługi ekosystemowe”.

W wydarzeniu uczestniczyło 11 interesariuszy, reprezentujących środowisko naukowe, administrację leśną, organizacje pozarządowe, inne partnerstwa unijne oraz ogół społeczeństwa.

Warsztaty zostały zainaugurowane wykładem dr Anny Wierzbickiej z Wydziału Leśnego i Technologii Drewna Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Jej prezentacja spotkała się z dużym zainteresowaniem uczestników. Wysoki poziom merytoryczny wystąpienia, bogata wiedza ekspercka oraz otwartość prelegentki w dzieleniu się doświadczeniem odegrały kluczową rolę w przebiegu dyskusji i znacząco podniosły wartość całego spotkania.

Za swój wkład w wydarzenie dr Anna Wierzbicka otrzymała oficjalne podziękowania od Dyrektora Narodowego Centrum Nauki, Krzysztofa Jóźwiaka. W liście skierowanym do prelegentki wyraził on serdeczne uznanie za udział w warsztatach, podkreślając, że przekazane przez nią informacje i spostrzeżenia posłużą jako istotne wytyczne dla dalszych działań i projektów realizowanych w ramach programu ForestValue2.

Podczas warsztatów szczególny nacisk położono na potrzebę zacieśniania współpracy między nauką a praktyką w kontekście rozwiązywania globalnych wyzwań środowiskowych. Uczestnicy skupili się m.in. na wpływie zmian klimatu na odporność lasów, potrzebie zrównoważonego gospodarowania zasobami leśnymi, ochronie bioróżnorodności oraz znaczeniu nowoczesnych technologii w monitorowaniu i planowaniu działań.

Poruszono również temat roli edukacji i świadomości społecznej, konieczności szerszego zaangażowania obywateli i interesariuszy w procesy decyzyjne, a także wyzwań legislacyjnych i potrzeby prowadzenia spójnej, długofalowej polityki leśnej.

Efektem rozmów było zidentyfikowanie kilku kluczowych priorytetów, w tym:

modernizacji przepisów prawa leśnego,
rozwoju systemów monitoringu oraz działań adaptacyjnych do zmian klimatycznych,
promowania różnorodności gatunkowej i strukturalnej lasów,
rozszerzenia zachęt ekonomicznych dla praktyk prośrodowiskowych,
poprawy komunikacji i partycypacji społecznej,
wdrożenia spójnej strategii edukacji leśnej,
wzmocnienia współpracy między nauką a praktyką,
oraz zintegrowanego zarządzania międzysektorowego.
Warsztaty potwierdziły, że skuteczna ochrona lasów wymaga wielowymiarowego, skoordynowanego podejścia, które integruje wiedzę naukową, praktyczne doświadczenie oraz oczekiwania społeczne.

04/12/2025

09/11/2025

🌳 Jak wzmocnić odporność buka europejskiego na suszę?
Najnowsze badania zespołu badawczego z Uniwersytetu Drezdeńskiego (Rieder i in., 2026) pokazują, że nie wszystkie drzewa w bukowych lasach reagują na suszę w ten sam sposób.
🔍Analiza drzewostanów w południowych Niemczech po ekstremalnej suszy 2018/19 wykazała kilka kluczowych prawidłowości:
➡️Najbardziej podatne na uszkodzenia w czasie suszy były duże, wysokie buki – ich rozbudowane korony i większe zapotrzebowanie na wodę zwiększały ryzyko odwodnienia i defoliacji.
➡️Lepsze warunki wodne przed suszą paradoksalnie sprzyjały większym stratom – drzewa przyzwyczajone do dużej dostępności wody rosły szybciej, ale w momencie kryzysu wodnego stawały się bardziej wrażliwe („hipoteza strukturalnego nadmiaru”).
➡️Większej odporności sprzyjały luki występujące w drzewostanie – w miejscach z umiarkowanymi przerzedzeniami korony drzew były zdrowsze.
➡️Sąsiedztwo innych gatunków miało znaczenie – buki rosnące obok sosny zwyczajnej wykazywały mniejsze uszkodzenia niż te w czystych drzewostanach bukowych lub z dębem.
W zaleceniach praktycznych wynikających z przeprowadzonych badań autorzy konkludują, że:
➡️ umiarkowane, selekcyjne trzebieże w latach bez suszy – zwłaszcza usuwające największe osobniki buka – mogą poprawiać odporność sąsiednich drzew na przyszłe okresy deficytu wody i zwiększać odporność bukowych ekosystemów na coraz częstsze i dłuższe susze;
➡️ w gospodarce leśnej powinno się uwzględniać odpowiednie mieszanie gatunków, biorąc pod uwagę charakterystyczne dla poszczególnych gatunków strategie reagowania na suszę, na przykład poprzez łączenie gatunków o kontrastując strategiach hydraulicznych (izohydryczne* i anizohydryczne**) lub systemach korzeniowych.

* Gatunki izohydryczne
To rośliny, które ściśle kontrolują utratę wody podczas suszy. W momencie spadku wilgotności gleby szybko zamykają aparaty szparkowe, ograniczając transpirację i utrzymując względnie stały (bezpieczny) potencjał wodny liści. Chronią w ten sposób system przewodzenia wody (ksylem) przed uszkodzeniem, ale kosztem ograniczenia fotosyntezy i wzrostu.
🌿 Przykład: sosna zwyczajna (Pinus sylvestris), jodła pospolita.
** Gatunki anizohydryczne
To rośliny, które utrzymują otwarte aparaty szparkowe dłużej w czasie suszy, aby podtrzymać fotosyntezę i wymianę gazową. W efekcie ich potencjał wodny silnie spada, co zwiększa ryzyko odwodnienia i embolii w ksylemie, ale pozwala na dalsze pobieranie CO₂.
🍃 Przykład: buk zwyczajny (Fagus sylvatica), dąb szypułkowy.

Źródło: Rieder J.S., Žmegač A., Link R. M., Köthe K., Ullmann T., Seidel D., Fäth J., Zang C., Schuldt B., 2026. Tree size, neighbourhood composition and structure affect individual tree vitality of European beech following extreme drought, Forest Ecology and Management, Volume 599.

Link w komentarzu.

06/10/2025

🌿 Oferta pracy w projekcie badawczym na Wydziale Leśnym URK dla osoby ze stopniem doktora! 🌿
Zespół realizujący projekt „Ocena wpływu warunków meteorologicznych na stan zdrowotny lasów i zaburzenia w lasach w skali regionalnej i krajowej w oparciu o integrację danych naziemnych z danymi z satelitarnych systemów obserwacji Ziemi”
(Assessment of the impact of weather conditions on forest health status and forest disturbances at regional and national scale based on the integration of ground and space-based remote sensing datasets) poszukuje pracownika badawczego ze stopniem doktora do współpracy!

💼 Zatrudnienie na okres od 1 listopada 2025 do 30 listopada 2026 z wynagrodzeniem 17 500 zł (brutto, brutto)

🔍 Zakres prac obejmuje:
analizę danych meteorologicznych i teledetekcyjnych,
opracowanie wskaźników zdrowotności drzewostanów,
ocenę wpływu ekstremalnych zjawisk pogodowych na lasy,
integrację danych terenowych i satelitarnych w skali kraju.
🎓 Wymagania:
wykształcenie lub studia w zakresie nauk przyrodniczych, leśnych, geograficznych lub pokrewnych,
znajomość GIS, statystyki lub analizy danych teledetekcyjnych,
motywacja do pracy naukowej i umiejętność pracy zespołowej.
💼 Oferujemy:

udział w projekcie finansowanym przez NCN,
możliwość współpracy z interdyscyplinarnym zespołem badawczym,
rozwój w zakresie analiz środowiskowych i teledetekcji,
elastyczną formę zatrudnienia i możliwość współautorstwa publikacji naukowych.
📍 Miejsce realizacji projektu: Katedra Zarzrądzania Zasobami Leśnymi, Wydział Leśny, Uniwersytet Rolniczy w Krakowie.
📅 Termin zgłoszeń: zgodnie z informacją w bazie NCN
📧 Zgłoszenia (CV i krótki list motywacyjny) prosimy kierować na adres podany w ogłoszeniu. https://www2.ncn.gov.pl/baza-ofert/?akcja=wyswietl&id=229904

29/08/2025

🌲🌍 Zmiana klimatu zagraża starodrzewom w Alpach

Nowe badania przeprowadzone w Parku Narodowym Berchtesgaden pokazują, że nawet chronione obszary górskie nie są odporne na skutki globalnego ocieplenia.

🔎 Modele symulacyjne wykazały, że do końca XXI wieku powierzchnia starodrzewów (>200 lat) może się zmniejszyć nawet o 21% w porównaniu ze scenariuszem stabilnego klimatu, kluczowym czynnikiem są nasilające się zaburzenia klimatyczne – głównie wichury i gradacje kornika, powstaną mniejsze i mniej spójne płaty starodrzewów, co ograniczy ich wartość siedliskową, jednocześnie wzrośnie udział lasów o złożonej strukturze, tworzonych przez dynamiczne procesy po zaburzeniach.

👥 Lasy zbudowane ze starodrzewów to wyjątkowe ekosystemy – stanowią dom dla wyspecjalizowanych, często zagrożonych gatunków, a także mają ogromną wartość przyrodniczą i kulturową. Jednak wyniki badań podkreślają, że sama ochrona prawna nie wystarczy – w planowaniu ochrony konieczne jest uwzględnienie skutków zmiany klimatu.

Pełna treść artykułu (open access): Environmental Research Letters. Link w komentarzu.

22/08/2025