Powstanie nowej szkoły zostało spowodowane zapotrzebowaniem na wykwalifikowanych pracowników pocztowych, które w wyniku rozwoju placówek pocztowych stale wzrasta. Inicjatywa powołania szkół pocztowych wyszła z Ministerstwa Poczt i Telegrafów, które zleciło Dyrekcji Okręgu Poczty i Telekomunikacji (DOPiT) w Krakowie podjęcie kroków organizacyjnych i zlokalizowanie szkoły na terenie DOPiT. DOPiT w K
rakowie po konsultacji z Obwodowym Urzędem Poczto-Telekomunikacyjnym Przemyśl i Miejską Radą Narodową (MRN) oraz czynnikami politycznymi podjęła decyzję o utworzeniu szkoły w Przemyślu, gdyż miasto to czyniło obietnice przydzielenia odpowiedniego budynku na pomieszczenia szkoły. Pomoc obiecana przez MRN odegrała decydującą rolę w lokalizacji szkoły w Przemyślu. Przyczyną pozytywnego stosunku MRN do przydzielenia budynku dla potrzeb szkoły był regres przemysłu i zupełny brak możliwości rozwoju miasta, w tej sytuacji MRN widziała jedynie możliwość rozwoju miasta w rozbudowie szkolnictwa zawodowego służącego tak lokalnym potrzebom, jak również potrzebom całego województwa a nawet innych województw. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 1951 roku Centralny Urząd Szkolenia Zawodowego powołuje "Technikum Pocztowe" podległe Ministerstwu Poczty i Telegrafów w Warszawie. Technikum Pocztowe zostało przemianowane w roku szkolnym 1953/54 na Technikum Łączności podległe Ministerstwu Łączności do 1957 roku, w którym to zostaje przekazane Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie sprawuje od tej pory nadzór pedagogiczny i finansuje działalność szkoły. Technikum Łączności kształci młodzież dla potrzeb województwa a także innych województw. Otwarte z dniem 1 września 1951 roku Technikum podjęło pracę w oparciu o dwie godziny siatki godzin i dwa programy, a to do dwuletniego Technikum na podbudowie IX klasy Liceum Ogólnokształcącego i trzyletniego na podbudowie VII klasy szkoły podstawowej. W pierwszym roku istnienia Technikum prowadzono nabór do dwóch klas zwanych potocznie rzymska (na podbudowie IX klasy) i arabską (na podbudowie VII klasy). Obowiązki dyrektora powierzono Adamowi Kratochwilowi pełniącemu funkcję dyrektora Technikum Finansowego, z którego do Technikum przeniesiono do nowej szkoły trzech nauczycieli. Z dniem 1 września 1952 roku obowiązki dyrektora przejął Władysław Wesołowski i pełnij je do 31 czerwca 1964 roku. Władysław Wesołowski podejmuje starania do umocnienia nowego Technikum i stworzenia mu podstaw do dalszego istnienia i rozwoju. Po odejściu ze stanowiska dyrektora Władysława Wesołowskiego, funkcję tę podejmuje mgr Zdzisław Konieczny. W roku szkolnym 1952/53 w wyniku zmian organizacyjnych nabór do klasy I-szej prowadzi się tylko na podbudowie Vii klasy szkoły podstawowej. Ulega też przedłużeniu okres nauki z trzech lat do czterech. W roku szkolnym 1959/60 nauka w Technikum zostaje przedłużona do lat pięciu, dopiero wprowadzenie ośmioklasowej szkoły podstawowej i reforma szkolnictwa średniego przynosi dalsze zmiany, polegające na skróceniu nauki do lat trzech od roku szkolnego 1967/68, w którym to toku nabór do szkoły oparty został o ośmioklasową szkołę podstawową. Od tego roku następuje zmiana nazwy szkoły z Technikum Łączności na Liceum Ekonomiczne nr 2, specjalność pocztowo-telekomunikacyjna, z tym, że uczniowie i absolwenci otrzymali świadectwa z dawną nazwą i pieczęciami do końca 1971 roku. Pierwszą maturę zdawała młodzież Technikum w 1953 roku. Ze względu na przedłużenie nauki w roku 1955 i 1960 matury nie było. Starania Dyrekcji Technikum doprowadzają do zorganizowania, obok Technikum Łączności kształcącego w specjalności eksploatacja poczty, Technikum Telekomunikacyjnego-wydział łączenia- pozostającego pod tą samą dyrekcją. Nabór do dwóch oddziałów nowej specjalności w roku szkolnym 1953/54 zwiększył ilość oddziałów w szkole, lecz w wyniku braku pomieszczeń na pracownie kierunkowe ten decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie rozwiązano, a młodzież zostaje przeniesiona do innych szkól tego typu w kraju. Ponownie zorganizowana oddział Technikum Telekomunikacyjnego, specjalność teletechnika łączenia, w roku szkolnym 1965/66. Poparcie uzyskane ze strony DOPiT w Krakowie spowodowało przyznanie przez KOS w Rzeszowie limitu na nabór do jednego oddziału o specjalności teletechnika łączenia. Po dwóch latach nauki oddział ten decyzją KOS w Rzeszowie został zamknięty, pod pretekstem braku odpowiedniej bazy, a młodzież przeniesiona do Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Przemyślu. Dwukrotnie próby zorganizowania telekomunikacyjnego kierunki szkolenia nie dały pozytywnego rezultatu, mimo zainteresowania nowym kierunkiem kształcenia tak przez DPOiT w Krakowie jak i Rejonowego Urzędu Telekomunikacyjnego w Przemyślu, który za zgodą DOPiT w Krakowie udostępnił swe warsztaty dla młodzieży celem odbywania zajęć. Pomoce zgromadzone przez szkołę dla nowo zorganizowanego kierunku zostaną przekazane Zasadniczej Szkole Zawodowej w Przemyślu. W roku 1967 Technikum Łączności otrzymuje imię Obrońców Poczty Gdańskiej oraz sztandar, na którym młodzież po raz pierwszy złożyła ślubowanie. Sztandar został ufundowany przez samą młodzież, która opodatkowała się w wysokości 1zł miesięcznie, płacąc składkę przez kilka lat. rozpoczyna swą działalność Zespół Szkół Zawodowych nr 3 w Przemyślu. Dyrektorem Zespołu zostaje mianowany mgr inż. Jarosław Kostecki, którego staraniem szkoła przekształciła się w kuźnię kadr techników elektroników, techników telekomunikacji oraz specjalistów wielu zawodów deficytowych warunkujących rozwój gospodarki narodowej w południowo- wschodniej Polsce. Główną bazą lokalową Zespołu stały się budynki przy ulicy Kilińskiego nr 8, 10, 12, które wymagały kapitalnego remontu - wymiana okien, pokrycia dachu, boazerii. W budynku nr 8 zorganizowano internat wraz z wyżywieniem dla młodzieży męskiej naszego Zespołu. Natomiast w budynku nr 12 odbywały się warsztaty szkolne. Pracownie i klaso pracownie wyposażono w sprzęt i pomoce dydaktyczne. Rade pedagogiczną stanowili:
Jarosław Kostecki - dyrektor
Tadeusz Baran - zastępca dyrektora
Maria Makara - zastępca dyrektora
Irena Tłuczek
Janina Szolc
Małgorzata Radziołka
Anna Lewiarz
Wanda Rmiecik
Danuta Iglantowicz
Danuta Rowalczyk
Stefan Fedaczyński
Zbigniew Rurowski
Ewa Jarmiszewska
Aleksander Maskalewski
W roku szkolnym 83/84 do Zespołu Szkół Zawodowych nr 3 dołączyli nowi nauczyciele:
Zofia Surzyńska
Barbara Winiarczyk
Waldemar Kremer
Henryk Przytuła
Na emeryturę odszedł Zbigniew Rurowski. W dalszym ciągu prowadzono prace w związku z wyposażeniem pracowni i klasopracowni. Dyrekcja czyni starania w celu poszerzenia bazy lokalowej szkoły gromadząc fundusz finansowy. Młodzież całego Zespołu z gronem pedagogicznym dobrowolnie przekazuje kwotę w wysokości 1 tys. od osoby na rzecz budowy nowego obiektu szkolnego. Problem niezmiernie trudnych warunków pracy w naszym Zespole poruszony został również na spotkaniu delegacji szkół średnich z I sekretarzem RW PZPR Zenonem Czechem i wojewodą przemyskim Andrzejem Wojciechowskim. w świetlicy szkolnej odbyła się sesja popularno- naukowa na temat wychowania i postaw patriotycznych młodzieży w świetle badań naukowych. Prowadzącym spotkanie był płk. dr Henryk Śnieżyk. Honorowymi gośćmi byli: kurator mgr J. Romański i kurator płk. Czapka.
1 września 1986r. Zespół Szkół Zawodowych nr 3 w Przemyślu zmienił nazwę na Zespół Szkół Elektronicznych i Telekomunikacyjnych. Baza lokalowa powiększyła się o nowo wybudowaną salę gimnastyczną. W wyniku konkursu patronem szkoły został wybrany prof. Janusz Groszkowski. W styczniu 1986r. dyrekcja, rada pedagogiczna, samorząd szkolny i komitet rodzicielski występują z wnioskiem do Ministerstwa Oświaty i Wychowania o wyrażenie zgody na nadanie szkole imienia prof. Janusza Groszkowskiego. Dzień 30 maja 1987 r. jest dniem historycznym. W tym dniu miało miejsce nadanie szkole imienia prof. Janusza Groszkowskiego oraz wręczenie sztandaru. WIELKA BUDOWA 1988 - 1990
18 XII 1985 r. zainicjowano budowę nowego budynku szkolnego na miejscu starego basenu przeciwpożarowego. Na dobry początek młodzież i rodzice zebrali około 1 mln zł jako wkład na nową szkołę. Dalsze finansowanie miał prowadzić Społeczny Fundusz Pomocy Szkole. Głównym wykonawcą zostało Przemyskie Przedsiębiorstwo Budowlane. Wiosną 1988 r. rozpoczęły się prace przy wykopywaniu basenu. W maju 1988 r. pod ciosami koparki basen został rozkruszony. Dzielnie spisywali się żołnierze jednostki wojskowej.
8 marca 1989 r. na placu budowy stanął potężny żuraw budowlany. Efekty już widać z gotowych "klocków" montowane jest pierwsze piętro nowego budynku. Młodzież naszego Zespołu wzięła udział w Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Szkół. Na deskach sceny WDR w Przemyślu w dniu 4 kwietnia 1986r. podziwialiśmy akrobacje uczniów: Przemka Egnera, Mirka Egnera i Wojtka Smuczka.
8 marca 1987 r. w sali gimnastycznej odbył się maraton gry tenisa stołowego. Na ten temat w "Życiu Przemyskim" znalazła się następująca notatka:
Wyczyn do Księgi Guinnesa? Niecodziennego wyczynu sportowego dokonali ostatnio uczniowie przemyskiego Zespołu Szkół Elektronicznych i Telekomunikacyjnych, którzy uczcili 5-lecie szkoły. Grali non stop przez 116 godzin w tenisa stołowego. Do próby która rozpoczęła się 8 stycznia o godzinie 12. 00 a zakończyła się 14 stycznia o godzinie 8 rano, przystąpiło 12 uczniów, grali na zmianę. W krótkich przerwach między meczami zawodnicy odpoczywali ucinając sobie ''drzemki''. Jednak nie udało im się pobić rekordu który wynosił 132 godziny gry w tenisa stołowego. Jednak wszyscy są bardzo zadowoleni, że udało im się tak długo grać.
28.09.1990 r. ZSEiT otrzymuje nowy budynek dydaktyczny z 13 salami lekcyjnymi i zapleczami przy ul. Kilińskiego 9. Poprawia to znakomicie bazę lokalową szkoły. W tym dniu następuje również poświęcenie nowego budynku szkolnego. W sali gimnastycznej ustawiono ołtarz. Zebrała się cała młodzież, nauczyciele, rodzice, przedstawiciele władz oświatowych i administracyjnych oraz zaproszeni goście. Przy ołtarzu Mszę Świętą celebrował ordynariusz ks. abp Ignacy Tokarczuk w asyście księży z parafii. Kosteckiego udaje się do nowego budynku dydaktycznego. W 13 nowych salach lekcyjnych zostaną urządzone pracownie elektroniki, telekomunikacji, automatyki i pracownie przedmiotów ogólnokształcących. Przed wejściem do budynku abp I. Tokarczuk poświęca sztandar szkoły oraz krzyże, które zawisną w nowych salach lekcyjnych. Po przecięciu wstęgi przez Kuratora Oświaty Piotra Idzikowskiego goście weszli do budynku. Abp poświęcił sale lekcyjne i bardzo zainteresował się wystawą znaczków pocztowych. MINISTER W SZKOLE
22 lutego 1990 r. Zespół Szkół odwiedza Minister Edukacji prof. Henryk Samsowicz, zaś 16.09. 1993r. Minister Obrony Narodowej dr Janusz Onyszkiewicz. Na spotkaniu z młodzieżą przedstawił politykę obronną państwa oraz odpowiadał na liczne pytania chłopców dotyczące służby wojskowej i zmian w armii. Decyzją Kuratora z Oświaty w Przemyślu z dniem 1.09.1992 r. zostało powołane Liceum Ogólnokształcące przy ZSEiT i pojawiła się nowa nazwa Zespół Szkół Elektronicznych i Ogólnokształcących im. prof. Janusza Groszkowskiego w Przemyślu. Na inauguracji roku szkolnego 1992/1993 pojawiły się już trzy klasy licealne, trzy klasy technikum elektronicznego, jedna klasa technikum telekomunikacyjnego, jedna klasa technikum po ZCZ, trzy klasy zawodowe oraz jedna klasa technikum dla dorosłych. W 43 oddziałach podjęło naukę 1308 uczniów. W skład nowego Zespołu wchodzą:
Liceum Ogólnokształcące
Technikum Elektroniczne
Technikum Telekomunikacyjne
Zasadnicza Szkoła Zawodowa
Technikum Elektroniczne i Telekomunikacyjne dla pracujących
Zasadnicza Szkoła Zawodowa WZU-3 w Żurawicy. Kierownictwo zespołu Szkół:
Dyrektor - mgr inż. Jarosław Kostecki,
Z - ca dyr. - mgr Tadeusz Baran,
Z - ca dyr. - mgr Roman Dłudoń,
Kierownik pracowni zawodowych - mgr inż. Zygmunt Pawliński,
Kierownik warsztatów szkolnych inż. Leszek Michałowski,
Kierownik internatu - mgr Teresa Urban,
Kierownik administracyjny - mgr Maria Pająk.
19 12 1992 r. odbył się w sali gimnastycznej koncert 9 zespołów muzyki rock na rzecz dzieci z wrodzonymi wadami serca. Na koncert przybyła młodzież z całego województwa. Głównymi organizatorami koncertu byli chłopcy z naszej szkoły. Nasza młodzież bardzo aktywnie i entuzjastycznie włączyła się do akcji organizując dyskoteki, kwesty uliczne, mecze piłkarskie, koncerty muzyczne itp. i tylko w 1992 r. zebrała około 15 mln zł. Nowy rok szkolny 1997/1998 rozpoczęło 1323 uczniów w 44 oddziałach: liceum ogólnokształcącego, technikum elektronicznego, technikum telekomunikacyjnego, technikum elektroniczne po szkole zawodowej, zasadniczej szkoły zawodowej oraz w ostatniej klasie technikum elektronicznego dla dorosłych. Na stanowisko zastępcy dyrektora od spraw liceum powołano panią mgr Teresą Babińską.
16 września 1997 r. szkołę wizytował ks. bp Józef Michalik w asyście księży z parafii Ojców Reformatów. Uroczyste spotkanie z młodzieżą odbyło się w sali gimnastycznej, a następnie goście zwiedzali cały obiekt szkolny oraz uczestniczyli w lekcji religii.
21.03.1898 r. - 21.03.1998 r. W setną rocznicę urodzin Patrona Szkoły odbyły się liczne uroczystości:
21.03. w Zespole Szkół Elektryczno - Elektronicznych w Radomsku nadano imię prof. Janusza Groszkowskiego tej szkole. W uroczystościach uczestniczył poczet sztandarowy wraz ze sztandarem szkoły pod opieką pana Romualda Nowickiego.
22.03. w Warszawie odbyła się uroczysta sesja naukowa zorganizowana przez PAN i poświęcona życiu i pracy naukowe profesora. Naszą szkołę reprezentowała z-ca dyrektora pani mgr Teresa Babińska.
23.03. w szkole odbyła się uroczysta akademia poświęcona wybitnemu humaniście, człowiekowi nauki i wielkiemu Polakowi. Od września 2001r. parter budynku przy ul. Dworskiego adaptowany zostaje na zajęcia dydaktyczne, znajdują się tam pracownie specjalistyczne i odbywają się zajęcia warsztatowe. Od września 2003r. pierwsze piętro budynku przy ul. Dworskiego adoptowane zastaje na cele dydaktyczne. Od 1.09.2002r. decyzją Prezydenta Miasta Przemyśla jesteśmy szkołą ponadgimnazjalną.
