Jakobsdorf) - (Macharit, Jacobsdorff, Jakobsdorf , Jacobsdorf, Jakubowo) . Istniała na polu Moskryten (bona Mascharit) wieś pruska, która została zapisana po raz pierwszy w 1287 roku w dokumencie bp pomezańskiego Henryka. Dobra te nabył w 1360 roku biskup pomezański Mikołaj, i on też w tym samym roku, założył wieś na prawie chełmińskim. Po lokowaniu prowadzono silne osadnictwo niemieckie, bo już w
1376 roku, kiedy to bp Mikołaj sprzedał Jakubowo wymieniono je jako wieś niemiecką. Miejscowość była kilkakrotnie pustoszona w wyniku wojen polsko-krzyżackich w XV-XVI wieku. Nowy przywilej lokacyjny otrzymało Jakubowo od księcia Albrechta Hohenzollerna 13 stycznia 1561 roku. Po sekularyzacji mieszkali tu prawie wyłącznie ewangelicy. W 1864 roku wieś posiadała 2405 mórg ziemi. Natomiast w roku 1885 jej powierzchnia wynosiła 613,9 ha, w tym 505 ha ziemi ornej, 60 ha łąk i 16 ha lasów. Zlokalizowany był cmentarz ewangelicki z początku XX wieku. Po uwłaszczeniu była to silna wieś chłopska, gospodarna i dobrze zorganizowana. Obok dużych gospodarstw rolnych mieszkało wielu rzemieślników. Istniała 1-klasowa szkoła, mleczarnia, dwie restauracje i kilka sklepów. Wszystko to, podobnie jak większość zabudowy, zostało spalone i rozgrabione w 1945 roku przez żołnierzy armii radzieckiej, którzy zdemontowali także tory linii kolejowej Prabuty - Myślice z 1909 roku, spalili dworzec i szkołę. W latach 1956-1970 istniała 4-klasowa szkoła podstawowa z jednym nauczycielem.