Publiczne Przedszkole Motylarnia w Poznaniu

Codzienność pełna okazji do rozwoju

Dzieci uczą się najwięcej w codziennych sytuacjach
Najcenniejsze lekcje nie zawsze odbywają się przy stoliku czy podczas specjalnie przygotowanych zajęć. Dzieci zdobywają wiedzę i nowe umiejętności przede wszystkim podczas zwykłych, codziennych czynności. To właśnie w trakcie wspólnego gotowania, sprzątania, robienia zakupów czy dbania o dom uczą się samodzielności, odpowiedzialności i współpracy. Czasem zamiast wyręczać dziecko i wykonywać wszystko za nie, warto dać mu przestrzeń do działania, nawet jeśli zajmie to trochę więcej czasu. Takie doświadczenia budują pewność siebie i uczą, że jego pomoc ma znaczenie.

To, co dla dorosłych jest zwykłą częścią dnia, dla dziecka może być cenną okazją do nauki. Proste zadania i drobne obowiązki pomagają rozwijać koncentrację, cierpliwość, logiczne myślenie, sprawność ruchową oraz poczucie odpowiedzialności. Każda samodzielnie wykonana czynność daje dziecku satysfakcję i wzmacnia wiarę we własne możliwości. Warto pamiętać, że rozwój nie odbywa się wyłącznie podczas nauki czy zabawy edukacyjnej – dzieje się także w najprostszych momentach codziennego życia.

🍓 Krojenie miękkich owoców
Samodzielne krojenie miękkich owoców, takich jak truskawki czy banany, pomaga dziecku rozwijać koncentrację i dokładność. Wykonywanie tej czynności krok po kroku wzmacnia również poczucie samodzielności oraz wiarę we własne możliwości.
🌱 Podlewanie roślin
Regularne dbanie o rośliny uczy odpowiedzialności i systematyczności. Dziecko obserwuje efekty swojej pracy, dzięki czemu rozwija troskę o otoczenie. Kontakt z naturą sprzyja także wyciszeniu i pomaga się zrelaksować.
🧺 Noszenie zakupów
Pomoc w przynoszeniu zakupów daje dziecku poczucie sprawczości i ważnej roli w codziennych obowiązkach. Dodatkowo wspiera rozwój motoryki, koordynacji ruchowej oraz uczy współpracy i zaangażowania w życie rodzinne.
🧦 Szukanie drugiej skarpetki
Odnajdywanie pasujących par skarpetek to świetne ćwiczenie spostrzegawczości i logicznego myślenia. Zadanie to rozwija umiejętność porównywania, analizowania oraz uczy cierpliwości i wytrwałości w dążeniu do celu.

Każdy rodzic powinien zapoznać się z tym artykułem 👇
Czasem najprostsze codzienne sytuacje mają największy wpływ na rozwój mowy dziecka 🤍

Twoje dziecko mówi mało, niechętnie powtarza słowa albo szybko traci zainteresowanie „ćwiczeniami”? A może zastanawiasz się, jak wspierać rozwój mowy w domu, bez presji, nudy i zamieniania codzienności w lekcję logopedii ❓

Warto spojrzeć na to z perspektywy neurodydaktyki, czyli uczenia się w sposób przyjazny mózgowi dziecka

🔵 Rozwój mowy dziecka można wspierać nie tylko podczas specjalnych ćwiczeń, ale też w zwykłych, codziennych sytuacjach. Dziecko najlepiej uczy się wtedy, gdy czuje się bezpiecznie, jest zaciekawione, może doświadczać, wybierać i widzieć sens komunikacji. Dlatego śniadanie, spacer, wspólne czytanie, zabawa klockami czy tor przeszkód w pokoju mogą stać się naturalnym wsparciem dla rozwoju języka.

🟡 Patrycja Haron, logopeda i pedagog z Publiczne Przedszkole Magellan we Wrocławiu, podpowiada, jak wykorzystywać neurodydaktykę w codziennym kontakcie z dzieckiem. W poradzie znajdziecie m.in. wskazówki, dlaczego emocje są „paliwem” dla mowy, jak ruch wspiera koncentrację i pracę aparatu artykulacyjnego, dlaczego lepiej zapraszać dziecko do rozmowy niż wymuszać powtarzanie słów oraz jak proste pytania, rytm, gest i spokojna obecność dorosłego pomagają dziecku mówić więcej i chętniej 💛

🔶🔶🔶
Przeczytaj poradę:
https://operator.edu.pl/pl/poradnia/neurodydaktyka-domowe-sposoby-na-rozwijanie-mowy-dziecka/
🔶🔶🔶
Materiał został sfinansowany ze środków pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych, przekazanych fundacji Ogólnopolski Operator Oświaty. Dziękujemy!
🔷
🔷
Jesteśmy fundacją, Organizacją Pożytku Publicznego i od 25 lat prowadzimy publiczne, BEZPŁATNE przedszkola i szkoły w całej Polsce.
💻 operator.edu.pl/pl/fundacja
to nasza platforma z poradnikami dla rodziców. Jest jak wirtualna poradnia pedagogiczna, gdzie każdy rodzic może uzyskać BEZPŁATNĄ, profesjonalną poradę pedagoga, psychologa dziecięcego i logopedy.
Przekaż drobny datek na opracowanie kolejnych porad. Zachowaj dowód wpłaty i odlicz taką darowiznę od podatku PIT za ten rok! 🥰 Wesprzeć nas możesz:
🟦 na stronie Fundacji:
🟦 https://operator.edu.pl/pl/przekaz-darowizne/
WAŻNE❗ Zachowaj dowód wpłaty i odlicz darowiznę od podatku PIT za ten rok.

Dziękujemy❗ Każde wsparcie ma znaczenie
Fundacja Ogólnopolski Operator Oświaty

Jak reagować, gdy dziecko przeklina?

Kiedy słyszymy przekleństwo z ust dziecka, zazwyczaj budzi to niesmak i sprzeciw. Wielu rodziców zastanawia się, co zrobić, gdy moje dziecko przeklina. Najpierw, warto zdać sobie sprawę z tego, że dziecko doskonale naśladuje zachowania dorosłych. W dodatku malec szybko orientuje się, że powtarzając wulgaryzmy zyskuje uwagę innych.

Przekleństwa i wulgaryzmy stały się częścią języka. Podkreślają emocje, bywają strategią na wyregulowanie emocji i zredukowanie napięcia. Z ust dzieci brzmią jednak często groteskowo. Czasem sprawiają, że dorośli zaczynają dusić się ze śmiechu albo czerwienią się ze wstydu, a czasem są źródłem naszego przerażenia.

Dlaczego dzieci przeklinają?

Dzieci obserwują nas przez cały czas, nawet gdy wydaje nam się, że są zajęte czymś innym. Nasi podopieczni nie umieją jeszcze odróżnić zachowań właściwych od niewłaściwych, a przeklinając wywołują określoną reakcję.

Być może przeklinanie jest to ich sposób na:

👉radzenia sobie ze złością (i możemy poszukać innego);
👉aby zwrócić uwagę rodzica (i możemy pokazać, jak inaczej nas zawołać i reagować na te inne wołanie!);
👉na zaimponowanie rówieśnikom (i możemy przyjrzeć się tym relacjom);
👉na bycie dorosłym, bo dorośli w otoczeniu dziecka tak robią (i możemy wtedy pracować nad sobą);
👉poznawania języka (i możemy po prostu o tym porozmawiać);
👉na oswojenie tematu.

U dwu-, trzylatków używanie wulgaryzmów może być bardziej nieświadome, jednak dzieci starsze stosują je celowo, bo wiedzą, że to zwiększa szansę na znalezienie się w centrum uwagi. Czasem jednak używanie przekleństw jest związane z poważniejszymi problemami u dzieci.

Jak reagować na przekleństwa dziecka?

Istnieje wiele metod na to, by poradzić sobie z przekleństwami u dzieci. Część z nich proponuje spokojne tłumaczenie dziecku, że przeklinanie jest niewłaściwe, inne sugerują, by takie zachowania ignorować. Oto kilka sposobów na to , jak reagować w takich sytuacjach:

Kamienna twarz

Słysząc z ust dziecka wulgaryzm, nie reaguj. Dziecko dokładnie obserwuje Twoje reakcje – widząc choćby cień uśmiechu, będzie mieć świadomość, że znów udało mu się przyciągnąć Twoją uwagę.

Pobaw się słowami

Kiedy usłyszysz wulgaryzm nie mówi nic w rodzaju “Co powiedziałeś?” lub “Proszę, powtórz!” Zaproponuj mu za to słowną zabawę – gdy ono mówi przekleństwo na k…, udawaj, że słyszałeś inne słowo na tę samą literę, np. Kasia i spytaj “Gdzie jest Kasia?”

Zastąp brzydkie słowo „zastępnikiem”

Szukaj alternatyw: Zaoferuj dziecku nieszkodliwe zamienniki pomagające wyładować złość (np. „kurczę”, „o rany”, „ale plama”). Dzieci często po prostu szukają sposobu na uwolnienie silnych emocji, a nie chcą nikogo obrazić.

Wyznacz granice

Spróbuj wytłumaczyć dziecku, że wulgaryzm, którego używa nie jest niczym dobrym, a w dodatku nie ma zgody, by używać takich słów w Waszym domu. Pamiętaj, by zachować spokojny ton. Nie poddawaj się, jeżeli to nie zadziała od razu.

Wyjaśnij i nazwij emocje

Porozmawiaj: W spokojnym momencie zapytaj malucha, czy wie, co to słowo oznacza. Często dzieci powtarzają wulgaryzmy zasłyszane na placu zabaw czy w telewizji, nie znając ich prawdziwego znaczenia.

Ucz empatii: Zapytaj: „Jak byś się czuł, gdyby ktoś powiedział do ciebie coś takiego?”. Wytłumacz, że te słowa ranią lub złoszczą innych.

Naucz dziecko szacunku

Dzieci, próbując przyciągnąć uwagę innych, mogą przeklinać na obiedzie u cioci, placu zabaw czy w przedszkolu. Czasem robią to w akcie złości, gdy np. nie dostaną ulubionej zabawki. Wyjaśnij mu, że przekleństw nie wolno używać, by kogoś przezywać. Staraj się uczyć je szacunku do siebie i innych.

Pilnuj się

Dorosłemu również zdarza się tracić kontrolę i może nie słyszeć wypowiadanych przez siebie słów. Musimy jednak liczyć się z tym, że dziecko nas naśladuje. Staraj się maksymalnie pilnować, by nie wypowiadać przekleństw.

Wulgaryzmy to wyrazy, których używa wiele osób, więc nawet jeśli w Waszym domu się ich nie stosuje, dziecko w końcu gdzieś się na nie natknie – w szkole, na podwórku czy na ulicy. Zdarza się, że jest to problem przejściowy i któraś z podanych metod zadziała na dziecko. Jeżeli mimo wielu prób, wciąż nie możemy oduczyć dziecko przeklinania, może się okazać, że jest to związane z jakimś poważniejszym problemem. Wówczas potrzebna jest pomoc psychologiczna dla dzieci – specjalista z pewnością ustali z nami działania, które pomogą wyeliminować problem.

Pamiętajmy też, że zamiast od razu przypinać etykietę „niegrzecznego dziecka”, lepiej przyjrzeć się uważnie codzienności malucha. Interwencja powinna pojawić się jak najszybciej, ale z zachowaniem spokoju, cierpliwości i zrozumienia dla dziecięcych emocji.