Publiczne Przedszkole Wesoła Pszczółka w Poznaniu

🐝 Budujemy pewność siebie

Pewność siebie u dziecka nie rodzi się nagle. Powstaje z setek drobnych chwil, w których dziecko mogło spróbować samo.

Wchodzenie po drabince to jeden z takich momentów. Widzimy wtedy wahanie, sprawdzanie stopą kolejnego szczebla, spojrzenie w bok, czy ktoś dorosły jest blisko. Nasza rola polega głównie na tym, żeby być obok i nie robić więcej, niż trzeba. Nie wyręczamy, nie podnosimy, nie mówimy "uważaj" co dwie sekundy. Zamiast tego pytamy: jak myślisz, gdzie postawisz nogę teraz? 🌿

Dziecko, które samo pokona trzy szczeble, uczy się czegoś, czego nie da się przekazać słowami. Uczy się, że jego ciało jest w stanie coś udźwignąć, a jego decyzje mają sens.

To samo dzieje się poza ogrodem. Kiedy przedszkolak sam zapina kurtkę, choć trwa to długo. Kiedy nalewa sobie wodę i trochę rozleje. Kiedy prosi kolegę o zabawkę zamiast czekać, aż dorosły to załatwi. Każda z tych sytuacji zostawia ślad ✨

Ważne są też dzieci obok. W naszej grupie często słychać spontaniczne "dasz radę" albo oklaski, kiedy komuś się uda. Dzieci uczą się kibicować sobie nawzajem, a to buduje odwagę szybciej niż niejedna pochwała od nauczyciela.

Czasem coś się nie udaje. Dziecko schodzi z drabinki w połowie i wraca do piaskownicy. To też jest w porządku. Mówimy wtedy, że spróbujemy jutro, i naprawdę wracamy do tego następnego dnia. Pewność siebie rośnie również z doświadczenia, że po nieudanej próbie nic złego się nie dzieje 💛

W przedszkolu Wesoła Pszczółka staramy się tworzyć przestrzeń, w której dziecko może wyjść odrobinę poza to, co już umie. Bezpiecznie, we własnym tempie, z dorosłym, który obserwuje i wspiera zamiast wyprzedzać.

A jak to wygląda u Was w domu? 🤔 Napiszcie w komentarzu, co ostatnio Wasze dziecko zrobiło samo po raz pierwszy. Chętnie przeczytamy, bo takie historie zawsze nas cieszą.

Jeśli chcecie zobaczyć, jak pracujemy na co dzień, zapraszamy do kontaktu:
📞 533 330 968
✉️ [email protected]
📍 ul. Fabianowo 29, Poznań

Dwoje dzieci, jedna niebieska łopatka. I nagle w piaskownicy robi się bardzo głośno 🧩

W przedszkolu takie sytuacje zdarzają się codziennie. To zupełnie naturalne. Dzieci dopiero uczą się, że drugi człowiek może chcieć czegoś innego niż one, i że to nie znaczy, że ktoś jest zły.

Najprościej byłoby rozsądzić spór. Powiedzieć, kto ma rację, kto oddaje zabawkę, kto idzie bawić się gdzie indziej. Tylko że wtedy dziecko uczy się jednej rzeczy: przyjdzie ktoś dorosły i zdecyduje za mnie.

U nas w Wesołej Pszczółce próbujemy inaczej. Nie rozdzielamy dzieci, tylko zostajemy blisko i pomagamy im ze sobą rozmawiać. Czasem naprawdę wystarczy jedno zdanie, żeby napięcie opadło i żeby dało się szukać rozwiązania zamiast winnego 🐝

Pięć zdań, po które sięgamy najczęściej:

💛 Rozumiem, że się nie zgadzacie. Jak możemy to rozwiązać?
Odpowiedzialność za rozwiązanie wraca do dzieci. Uczą się negocjować, a nie czekać na wyrok.

💛 Możesz być zły na mnie, nadal cię kocham.
Złość nie niszczy więzi. Można się gniewać na kogoś, kogo się kocha, i nadal czuć się bezpiecznie.

💛 Przepraszam, myliłam się.
Dorosły też się myli i potrafi to powiedzieć. Dziecko widzi wtedy, że przyznanie się do błędu jest siłą.

💛 Możemy się różnić i nadal się szanować.
Inne zdanie nie musi oznaczać końca zabawy ani końca przyjaźni.

💛 Powiedz mi, jak ty to widzisz. Chcę zrozumieć.
Perspektywa dziecka jest ważna. To pytanie otwiera rozmowę zamiast zamykać temat.

Konflikt nie jest porażką wychowania. Jest lekcją, której dziecko nie przerobi z książki ani z bajki. Może ją przećwiczyć tylko z drugim człowiekiem, przy kimś, kto obok trzyma spokój ✨

A jak to wygląda u Was w domu? Które z tych zdań przychodzi Wam najtrudniej, a które mówicie zupełnie odruchowo? Napiszcie w komentarzu, bardzo jesteśmy ciekawi 💬

Jeśli szukacie dla swojego dziecka miejsca, w którym dorośli nie gaszą emocji, tylko uczą je nazywać, zapraszamy do kontaktu.
📞 533 330 968
✉️ [email protected]
📍 ul. Fabianowo 29, Poznań

Mamo, patrz! Tato, patrz! 👀

Słyszysz to przy zjeżdżalni, przy kałuży, przy każdej wieży z klocków. Czasem dwadzieścia razy w ciągu jednego popołudnia, zwykle wtedy, gdy mieszasz zupę albo kończysz rozmowę. Bywa męcząco, wiemy to.

A jednak jest to jedno z najważniejszych zdań, jakie dziecko do ciebie kieruje. 🐝

Dla małego człowieka świat staje się w pełni prawdziwy dopiero wtedy, gdy zobaczy go ktoś bliski. Radość przeżyta samotnie jest miła. Radość podzielona z tobą zostaje w pamięci na długo. To nie zachcianka ani sposób na przerwanie ci pracy, tylko sprawdzanie dwóch rzeczy naraz: czy jesteś obok i czy to, co robię, ma znaczenie.

W przedszkolu obserwujemy to codziennie. Dziecko, które zostało zauważone, wraca do zabawy spokojniejsze i śmielsze. To, które usłyszało tylko „mhm", próbuje jeszcze głośniej.
Dobra wiadomość jest taka, że nie musisz reagować entuzjastycznie za każdym razem. Wystarczy podnieść wzrok i powiedzieć, co widzisz: „Wspiąłeś się aż na sam szczyt". Dziecko potrzebuje twojej obecności bardziej niż pochwały. ❤️

A jak to wygląda u was? Co najczęściej pokazuje wam dziecko i ile razy dziennie słyszysz swoje „patrz"? Napiszcie w komentarzu, chętnie przeczytamy 💬

Szukasz przedszkola, w którym twoje dziecko będzie naprawdę zauważone? Zadzwoń: 533 330 968 📞 lub napisz: [email protected] ✉️

🎨 „Twórcze dziecko to szczęśliwe dziecko" – Ken Robinson

Ten cytat mówi coś, co widzimy w naszych salach każdego dnia.

Kreatywność to nie tylko rysowanie i wycinanie. To sposób, w jaki dziecko myśli o świecie. Kiedy trzylatek buduje z kartonu statek kosmiczny, kiedy pięciolatka wymyśla własne zakończenie bajki, kiedy dzieci same ustalają zasady zabawy w ogrodzie, dzieje się coś ważnego. Dziecko odkrywa, że jego pomysł ma wartość. Że może wpływać na to, co się wokół niego dzieje. 🌈

I stąd bierze się ta radość, o której pisał Robinson. Szczęście przedszkolaka nie płynie z idealnie pokolorowanego szablonu. Płynie z poczucia: to mój pomysł, zrobiłem to sam, udało się. 💛

Dlatego w Wesołej Pszczółce:

🐝 nie poprawiamy słońca na żółte, jeśli dziecko widzi je jako fioletowe
🐝 dajemy czas, bo twórczość nie znosi pośpiechu
🐝 zamiast podpowiadać gotowe rozwiązanie, pytamy „a jak Ty myślisz?"
🐝 stawiamy na materiały otwarte, czyli takie, które mogą być wszystkim: pudełka, tkaniny, szyszki, folia bąbelkowa
🐝 pozwalamy na bałagan podczas sensoplastyki, bo najciekawsze rzeczy powstają wtedy, gdy dzieci mają odwagę spróbować

Twórczy przedszkolak to nie ten, który najładniej rysuje. To ten, który nie boi się zaproponować własnego pomysłu i wie, że zostanie wysłuchany. Ta odwaga zostaje z dzieckiem na długo, dużo dłużej niż jedna praca plastyczna. ✂️

A jaki pomysł Waszego dziecka ostatnio Was zaskoczył? Napiszcie w komentarzu, uwielbiamy takie historie. 👇

Chcecie zobaczyć, jak wygląda u nas zwyczajny dzień? Zapraszamy do kontaktu:
📞 533 330 968
📧 [email protected]
📍 ul. Fabianowo 29, Poznań

Odpowiedzialności nie da się dziecku nakazać 🐝

Można ją za to codziennie ćwiczyć. W małych rzeczach, które z boku wyglądają na drobiazgi, a dla dziecka są prawdziwą decyzją.

Sam wkłada buty, choć zajmuje to pięć minut. Sam odkłada klocki na półkę. Sam podchodzi i mówi, że rozlał wodę. Za każdym takim momentem stoi ten sam mechanizm: dziecko czuje, że coś od niego zależy 💛

W Wesołej Pszczółce zwracamy uwagę na to, co mówimy w takich chwilach. Bo słowa dorosłego albo dziecko zatrzymują, albo popychają je krok dalej.

Pięć zdań, które warto mieć pod ręką:

✨ „Ufam, że dasz radę to zrobić samodzielnie."
Zamiast wyręczać, dajemy przestrzeń. Drobne sukcesy budują poczucie sprawczości.

✨ „Każdy wybór ma swoje konsekwencje. Jakie widzisz tutaj?"
Bez moralizowania. Dziecko samo analizuje sytuację i dochodzi do wniosków.

✨ „Doceniam, że wziąłeś za to odpowiedzialność."
Wzmacnia dojrzałe zachowanie, gdy dziecko przyznaje się do czegoś albo wywiązuje z obowiązku.

✨ „Doceniam to, że samodzielnie odłożyłaś zabawki."
Nazywanie dbałości o porządek uczy, że wkład dziecka w codzienność naprawdę się liczy.

✨ „Pęknięcia można skleić. Błędy można naprawić."
Niepowodzenie nie jest powodem do wstydu. Wspólne naprawianie pokazuje, że relacja jest ważniejsza niż rzecz 🧩

Odpowiedzialność rośnie powoli. Z tych wszystkich małych „ja sam", które codziennie słyszymy w salach 🌿

A u Was w domu? Które z tych zdań byłoby najtrudniejsze do powiedzenia, gdy się spieszycie? Napiszcie w komentarzu, chętnie przeczytamy 💬

Chcesz zobaczyć, jak to wygląda u nas na co dzień? Zadzwoń: 533 330 968 albo napisz: [email protected] 🐝 Zapraszamy na spotkanie przy ul. Fabianowo 29 w Poznaniu.

🐝 Pierwsze dni w przedszkolu

Wrzesień coraz bliżej, a razem z nim pierwsze poranki naszych nowych przedszkolaków. To ważny moment, który przeżywają nie tylko dzieci. Rodzice często czekają na niego z podobnym napięciem.

W karuzeli zebraliśmy wskazówki, które wynikają z naszego codziennego doświadczenia w Wesołej Pszczółce 💛

😢 Płacz nie oznacza, że coś poszło nie tak. W nowej sytuacji dziecko może czuć się niepewnie i ma do tego pełne prawo. Łzy to komunikat: jeszcze nie znam tego miejsca, trudno mi się rozstać.

🗣 Nazywajcie to, co dziecko przeżywa. Proste zdania porządkują emocje: „Kiedy się rozstajemy, tęsknimy za sobą", „Kocham Cię, jesteś tu bezpieczny".

👋 Żegnajcie się krótko i serdecznie. Ustalcie swój rytuał i trzymajcie się go. Jeśli potrzebujecie wsparcia nauczyciela, wystarczy dać znać.

⏰ Umawiajcie się na konkretną porę odbioru: po obiedzie, po podwieczorku. Dziecko potrzebuje przewidywalności bardziej niż obietnicy, że będzie „zaraz".

👕 Ubierajcie dziecko wygodnie i pamiętajcie o ubrankach na zmianę. Buty wsuwane i spodnie na gumce dają maluchowi poczucie samodzielności, a do ogrodu wychodzimy codziennie.

🎨 Świętujcie każdy mały krok. Rozmowa o pracy plastycznej i docenienie wysiłku budują ochotę na kolejny dzień.

Adaptacja to proces. Jednemu dziecku zajmie kilka dni, innemu kilka tygodni i jedno, i drugie jest w porządku. Jesteśmy przy Was od pierwszego poranka, także wtedy, gdy potrzebna jest zwykła rozmowa przy drzwiach.

A jak wyglądają przygotowania u Was? Napiszcie w komentarzu, co pomaga Waszemu dziecku oswoić się z nowym miejscem 👇

Macie pytania albo chcecie porozmawiać o adaptacji przed startem? Zadzwońcie: 533 330 968 lub napiszcie: [email protected] 🐝

Miejsce, do którego chce się przychodzić 🐝

Poranek w przedszkolu opowiada o nim więcej niż niejeden folder informacyjny. Widać go w tym, jak dziecko wchodzi do szatni. Czy zdejmuje kurtkę i rozgląda się za kimś znajomym, czy przywiera do nogi rodzica i przeciąga każdą minutę.

U nas ten moment ma swoją wagę. Nauczycielka schodzi do wysokości dziecka, wita je po imieniu, pyta o wczorajszy wieczór albo o to, co przyniosło w plecaku. Czasem trwa to trzydzieści sekund, czasem trzy minuty, bo ktoś musi jeszcze opowiedzieć o kocie, który w nocy zrzucił doniczkę 🌿 I dobrze. Z takich drobiazgów rośnie poczucie, że jest się tu oczekiwanym.

Nie chodzi o to, żeby każdy dzień był radosny. Bywają poranki trudne, ze łzami i z „nie chcę". Nie udajemy wtedy, że nic się nie dzieje. Zostajemy przy dziecku, nazywamy to, co czuje, dajemy mu czas. Miejsce, do którego chce się przychodzić, to nie miejsce bez smutku. To miejsce, w którym ze smutkiem nie zostaje się samemu 💛

Reszta dnia dopisuje do tego swoje. Sala, w której wiadomo, gdzie co leży i po co się tam sięga. Dorosły, który nie podnosi głosu, tylko szuka rozwiązania razem z dziećmi. Przestrzeń na własny pomysł, na rozsypaną mąkę, na budowlę, która musi przetrwać do jutra. Rytm dnia, który jest przewidywalny na tyle, żeby dawał oparcie, i elastyczny na tyle, żeby zmieścić to, co dzieci akurat wymyśliły 🎨

Po kilku tygodniach słychać to w domach. „Mamo, już jutro idę?" zamiast „muszę iść?". To dla nas najuczciwsza informacja zwrotna, jaką możemy dostać.

Rodzice, powiedzcie nam w komentarzu: po czym poznajecie, że Wasze dziecko czuje się w jakimś miejscu dobrze? 👇

A jeśli szukacie przedszkola dla swojego malucha, zapraszamy najpierw na zwykłą rozmowę i spacer po naszych salach. Zobaczycie, jak wygląda u nas poranek.
📞 533 330 968
✉️ [email protected]
📍 ul. Fabianowo 29, Poznań

🐝 Kiedy dziecko przychodzi i mówi: „muszę ci coś powiedzieć"

To jest moment, który łatwo przegapić. Dziecko stoi obok, mnie się w rękawie, zaczyna zdanie i urywa. A my akurat pakujemy plecak, zapinamy kurtkę, myślimy o obiedzie. Tymczasem właśnie wtedy zapada decyzja, czy następnym razem w ogóle przyjdzie.

W przedszkolu widzimy to codziennie. Dziecko nie sprawdza, czy mamy gotową radę. Sprawdza, czy jest bezpiecznie. Czy nasza twarz się nie zmieni, czy nie usłyszy „no i po co tak zrobiłaś", czy jego sprawa nie trafi za chwilę do kogoś innego. 💛

Dlatego zebraliśmy pięć zdań, które budują tę przestrzeń. Krótkie, zwyczajne, a robią ogromną robotę:

✨ „Cieszę się, że mi zaufałaś/zaufałeś." Nazywamy zaufanie i dziękujemy za nie. Dziecko uczy się, że to coś cennego.

🤫 „To zostanie między nami." Obietnica dyskrecji jest fundamentem. Oczywiście z wyjątkiem sytuacji, w których chodzi o bezpieczeństwo, ale poza tym słowo dane dziecku jest słowem.

🌿 „Byłaś/Byłeś odważna/odważny, dzieląc się ze mną tym." Samo powiedzenie o czymś trudnym wymaga wysiłku. Warto to zauważyć, nie tylko treść.

🫂 „Nic, co mi powiesz, nie sprawi, że przestanę cię kochać." Zdejmuje z dziecka największy lęk. Że po wyznaniu przestanie być kochane.

Piąte zdanie znajdziecie w karuzeli, przesuńcie w bok. 👉

U nas nie ma tematów za małych. Zgubiona naklejka, kłótnia przy stoliku z klockami, tęsknota za mamą w środku dnia. Wszystko traktujemy poważnie, bo dziecko, które zostaje wysłuchane przy drobiazgu, przyjdzie też z czymś większym. To działa tylko w tę stronę.

A najtrudniejsze bywa milczenie. Powstrzymanie się od komentarza, od naprawiania, od „przecież mówiłam". Czasem najlepszą reakcją jest kucnięcie, spojrzenie w oczy i po prostu bycie obok. 🌼

A Wy? Które z tych zdań mówicie swoim dzieciom najczęściej, a które przychodzi Wam z trudem? Napiszcie w komentarzu, chętnie poczytamy.

Jeśli szukacie dla swojego dziecka miejsca, w którym jest słuchane, rozumiane i przytulane wtedy, kiedy tego potrzebuje, zapraszamy do kontaktu. 📞 tel. 533 330 968, ✉️ [email protected], ul. Fabianowo 29 w Poznaniu.

Zamek kurtki, który nie chce się zapiąć 🧥 Dziecko szarpie, wzdycha, złości się. A my stoimy obok i czujemy ogromną ochotę, żeby zrobić to za nie w dwie sekundy.

To bardzo ludzki odruch. Trudno patrzeć, jak własnemu dziecku coś nie wychodzi.

Tylko że dyskomfort to nie to samo co krzywda. Krzywdy dziecku oszczędzamy zawsze. Ale drobna trudność, ta z zamkiem, z wieżą z klocków, z czekaniem na swoją kolej, jest miejscem, w którym dziecko dowiaduje się o sobie czegoś ważnego. Że potrafi. Że wysiłek do czegoś prowadzi. Że nieprzyjemne uczucie mija i można je przetrwać.

W przedszkolu obserwujemy to każdego dnia ✨ Dziecko, które samo nalało sobie wodę i przy okazji trochę rozlało, ma w oczach coś, czego nie zobaczymy u dziecka obsłużonego przez dorosłego.

Co pomaga w domu:
🐝 policzyć w myślach do dziesięciu, zanim wyciągniemy rękę z pomocą
🐝 nazwać emocję, zamiast ją uciszać: widzę, że to cię zezłościło
🐝 pozwolić na nudę, bo z niej rodzą się najlepsze pomysły
🐝 docenić wysiłek, a nie tylko efekt
🐝 zostać blisko, ale nie robić za dziecko

W karuzeli zebraliśmy pięć sytuacji, które znamy z sali i z szatni, razem ze zdaniami, które naprawdę działają 👉

A teraz pytanie do Was: przy czym najtrudniej Wam się powstrzymać od pomocy? Buty, jedzenie, a może kłótnia o zabawkę? Napiszcie w komentarzu, chętnie przeczytamy 💛

Jeśli szukacie dla swojego dziecka miejsca, w którym samodzielność jest codzienną praktyką, a nie hasłem z ulotki, zapraszamy na rozmowę i na wizytę u nas 📞 tel. 533 330 968 📩 [email protected]

Dziecko, które czuje się bezpiecznie, jest gotowe na każdą przygodę 🐝

W przedszkolu obserwujemy to każdego dnia. Kiedy dziecko przekracza próg sali i wie, że ktoś na nie czeka, że jego kubek stoi na tej samej półce co wczoraj, a pani zauważy, kiedy zrobi się smutno, dzieje się coś bardzo ważnego. Napięcie opada. Ramiona się rozluźniają. I nagle pojawia się miejsce na ciekawość 🌱

Poczucie bezpieczeństwa nie powstaje z wielkich gestów. Budują je drobiazgi, które powtarzają się codziennie. Stały rytm dnia, spokojny głos dorosłego, dotrzymana obietnica, zgoda na to, żeby czegoś nie umieć jeszcze dzisiaj. Dziecko, które tego doświadcza, przestaje zużywać energię na sprawdzanie, czy świat jest przewidywalny. Zaczyna go badać 🔍

Wtedy dzieją się rzeczy, które dla nas są zwyczajne, a dla trzylatka są prawdziwą wyprawą. Pierwsze samodzielne wejście na drabinkę. Zapięcie kurtki bez pomocy, choć zajmuje to pięć minut. Podejście do kolegi z pytaniem, czy pobawi się razem. Powiedzenie na głos, że nie chcę, że wolę inaczej, że potrzebuję chwili 🧩

Emmi Pikler pisała o tym w kontekście najmłodszych dzieci, ale jej myśl zostaje z nami na długo. Bezpieczeństwo nie jest przeciwieństwem odwagi. Jest jej fundamentem. W Wesołej Pszczółce staramy się o to bardzo prosto. Nie wyręczamy tam, gdzie dziecko poradzi sobie samo. Nie popędzamy tam, gdzie potrzebny jest czas. I jesteśmy blisko, kiedy coś się nie uda 💛

Ciekawi nas, jak to wygląda u Was w domu. Po czym poznajecie, że Wasze dziecko czuje się pewnie i gotowe na nowe wyzwanie? Napiszcie w komentarzu, chętnie przeczytamy Wasze obserwacje ✍️

A jeśli szukacie dla swojego dziecka miejsca, w którym spokój i samodzielność idą w parze, zapraszamy do kontaktu. Chętnie opowiemy o naszej codzienności i umówimy się na spotkanie 📞

📱 tel. 533 330 968
✉️ [email protected]