Leśne Przedszkole Zakątek

🌻MAMY DLA WAS PLANY NA SOBOTĘ 16.05! 🌻

Cotygodniowa wyprawa zaczyna się zawsze tak samo. Wychodzimy z sali, z ogrodu, ze znajomego. I ruszamy. 🌤️

Myślę, że najważniejsze jest poczucie przygody. Wyrwanie się z bezpiecznej, dobrze znanej przestrzeni w coś większego, otwartego, nieprzewidywalnego.
W lesie jesteśmy gośćmi. Uczymy się pokory i uważności 🌿 na rowerzystów, na przejścia przez pasy, na czmychające sarny, na osty i pokrzywy.

Wyprawy testują więzi i zaufanie. Między dziećmi, między dziećmi a nauczycielami. Relacje budują się tu trochę inaczej niż przy stoliku czy w sali. 🤝

Godziny na szlaku trzeba jakoś wypełnić. Śpiewamy, recytujemy, ścigamy się do następnej latarni, pleciemy wianki. Ale też rozmawiamy. Tak, jak nie da się nigdzie indziej. 💬

Przede wszystkim jest ZACHWYT 🐛 nad kolorem żuka, kształtem gałęzi, patykiem wrzuconym do rzeki. Dzieci, które nadal są ciekawe świata, uczą nas patrzeć tak samo.

Cotygodniowa wyprawa to nie kolejny punkt harmonogramu. To wspólna nauka przez zabawę i podróż w nieznane. 🥾
Do zobaczenia na szlaku!

Cześć, tu Klaudia! 👋
W Zakątku przeprowadziłam już całkiem sporo adaptacji i wiem jedno: to kluczowy moment przedszkolnej przygody. Dziś opowiem Wam, jak sprawiamy, by ten proces był jak najłagodniejszy.

Projekt Adaptacja

Na początek zdradzę Wam tajemnicę: adaptacja stresuje dzieci, rodziców, a nawet... nas, nauczycieli! Dlatego tak ważne jest, abyśmy w tym czasie grali do jednej bramki. W Zakątku stawiamy na naturalny proces, zgodny z gotowością dziecka.

Jak to wygląda w praktyce?

🌿 Pierwszy krok: Razem. Przez pierwsze dni jesteście blisko i aktywnie towarzyszycie dziecku w zabawie. Wspólnie poznajemy salę i tworzymy imię na szafkę, co buduje poczucie przynależności.

🌿 Drugi krok: Bezpieczny port. Stopniowo stajecie się "bezpiecznym portem" – obserwujecie dziecko z boku, np. znad książki. To czas na pierwsze, krótkie wyjścia (np. do paczkomatu), które uczą dziecko, że rodzic zawsze wraca.

🌿 Trzeci krok: Samodzielność. Wydłużamy czas pobytu i budujemy własne rytuały pożegnań – bywają one naprawdę zabawne, jak wspólny taniec przy drzwiach! Jeśli pojawia się tęsknota, wysyłamy do Was SMS-y – odpowiedź od rodzica z emotką potrafi zdziałać cuda.

Nasza złota zasada? Dajmy sobie czas. Chcemy, by finał był jeden: dziecko, które z radością wbiega do sali i prosi, by odebrać je... jak najpóźniej!

Przesuń w prawo, aby zobaczyć szczegóły naszego planu adaptacyjnego na rok 2025/2026 ➡️

Jestem Ewa i w Zakątku wspieram dzieciaki ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

Pomyślicie pewnie, że to garstka dzieci, ale zdradzę Wam pewien sekret: tak naprawdę każdy z nas ma swoje wyjątkowe potrzeby.

Dlatego w Zakątku tak ważna jest dla nas otwartość na różnice, dostrzeganie niepowtarzalności każdego dziecka i jego indywidualnych potrzeb. I tutaj pojawia się psychoedukacja 😊

Psychoedukacja dla nas dorosłych – żeby lepiej rozumieć, mniej oceniać i adekwatniej wspierać dzieci. Ale też psychoedukacja dla dzieci – żeby mogły odkrywać, jakie mamy emocje, jak wiele ich jest i jak bardzo potrafią być poplątane.

Uczymy się, po co są emocje, co próbują nam powiedzieć i jak możemy się w nie wsłuchać, żeby lepiej zadbać o siebie. Rozmawiamy też o granicach – żeby w podążaniu za swoimi potrzebami pamiętać o potrzebach innych.

Oczywiście jesteśmy w procesie. Wybuchy, krzyki, płacz to nasza codzienność. Ale krok po kroku uczymy się rozumieć siebie coraz lepiej i coraz częściej reagować w sposób, który pomaga, a nie rani.

Czasem zdarza się krok w tył – i to jest okej, bo rozwój nie jest liniowy. Czasem nawet my, dorośli, potrzebujemy na chwilę się „cofnąć” i pobyć tym małym dzieckiem, które nie wie i potrzebuje wsparcia.

A potem znowu idziemy do przodu. I to, co najważniejsze – budujemy w dzieciach poczucie, że są w porządku takie, jakie są. To jeden z najważniejszych fundamentów, jakie możemy im dać. 🌿