01/09/2026
Dlaczego rola choreoterapii może rosnąć w najbliższym czasie? – (cz. IV)
Tym postem kończymy cykl 4 postów mówiących na temat znaczenia znaczenia tańca rozumianego jako jedna z form arteterapii. W najbliższym czasie nasza Fundacja będzie publikowała Posty dotyczące zbliżającej się konferencji arteterapia dla życia zapraszamy także już na stronę naszej fundacji, gdzie znajdziecie Państwo Link do rejestracji (Artevitas.pl) - a teraz podsumujmy to co zostało już powiedziane na temat choreoterapii …
Żyjemy w świecie, w którym coraz większa część pracy, edukacji, rozrywki i kontaktów społecznych odbywa się za pośrednictwem ekranów. Możemy komunikować się z człowiekiem znajdującym się tysiące kilometrów od nas, nie wykonując niemal żadnego ruchu poza przesuwaniem palca po ekranie.
Na tym tle doświadczenia, których nie można przenieść w całości do świata cyfrowego, mogą nabierać szczególnej wartości.
Taniec wymaga obecności ciała.
Wymaga przestrzeni.
W tańcu grupowym wymaga także obecności drugiego człowieka.
Trzeba dostrzec jego ruch, odpowiedzieć na niego, zsynchronizować się z nim albo świadomie pozostać niezależnym. Nie da się całkowicie zastąpić tego doświadczenia jego cyfrową reprezentacją.
Dlatego choreoterapia może w przyszłości odgrywać coraz większą rolę nie tylko w psychoterapii i ochronie zdrowia, lecz również w edukacji, profilaktyce zdrowia psychicznego i działaniach budujących wspólnotę.
Taniec łączy bowiem kilka potrzeb, które w nowoczesnym świecie łatwo rozdzielić: potrzebę ruchu, ekspresji, kreatywności, sprawczości, kontaktu z własnym ciałem i kontaktu z drugim człowiekiem.
I być może właśnie w tym tkwi jego największy potencjał terapeutyczny.
Raz wykonany ruch natychmiast znika. Taniec staje się przeszłością niemal w tej samej chwili, w której powstaje. Jednak doświadczenie tego ruchu – poczucie wolności, kontaktu, piękna, siły czy wspólnoty – może pozostać z człowiekiem znacznie dłużej.
Tym tekstem kończymy cykl czterech postów dotyczących choreoterapii – poniżej bibliografia. Namawiamy do szanowania praw autorskich – tekst postów o choreoterapii to własność intelektualna Fundacji ARTEVITAS).
Literatura
Aleszko, Z., & Janke-Klimaszewska, B. (2001). Choreoterapia w psychiatrii. Psychoterapia, 2, 61–69.
American Dance Therapy Association. (n.d.). What is dance/movement therapy?
Espenak, L. (1981). Dance therapy: Theory and application. Charles C Thomas.
Jędryczka-Hamera, A. (1999). Od rytmiki i aerobiku do choreoterapii psychologicznej. Nowiny Psychologiczne, 2, 79–82.
Karkou, V., Aithal, S., Zubala, A., & Meekums, B. (2019). Effectiveness of dance movement therapy in the treatment of adults with depression: A systematic review with meta-analyses. Frontiers in Psychology, 10, Article 936.
Klein, P. (1993). Tanztherapie: Ein Weg zum ganzheitlichen Sein. Pfeiffer.
Koch, S. C., Riege, R. F. F., Tisborn, K., Biondo, J., Martin, L., & Beelmann, A. (2019). Effects of dance movement therapy and dance on health-related psychological outcomes: A meta-analysis update. Frontiers in Psychology, 10, Article 1806.
Koziełło, D. (1999). Taniec i psychoterapia. Instytut Historii UAM.
Lange, R. (1988). O istocie tańca i jego przejawach w kulturze. Perspektywa antropologiczna. Polskie Wydawnictwo Muzyczne.
Peter-Bolaender, M. (1992). Tanz und Imagination: Verwirklichung des Selbst im künstlerischen und pädagogisch-therapeutischen Prozess. Junfermann.
Siegel, E. V. (1986). Tanztherapie: Seelische und körperliche Entwicklung im Spiegel der Bewegung. Ein psychoanalytisches Konzept. Klett-Cotta.
Szulc, W. (1993). Sztuka i terapia. Centrum Metodyczne Doskonalenia Nauczycieli Średniego Szkolnictwa Medycznego.
Tarr, B., Launay, J., Cohen, E., & Dunbar, R. I. M. (2015). Synchrony and exertion during dance independently raise pain threshold and encourage social bonding. Biology Letters, 11(10), Article 20150767.
Willke, E., Hölter, G., & Petzold, H. G. (Eds.). (1992). Tanztherapie: Theorie und Praxis. Ein Handbuch (2nd ed.). Junfermann.
