Zakład Ekologii Behawioralnej UAM

Serdecznie zapraszam wszystkich pracowników, doktorantów i studentów na drugie w tym roku seminarium z cyklu SEEB, które odbędzie się 15 października o 12:00, jak zwykle w Małej Auli.
W trakcie seminarium odbędzie się uroczyste wręczenie 10-ej Nagrody im. Marcina Antczaka, którą przyznaje Dziekan Wydziału na wniosek Międzynarodowego Komitetu Naukowego. Tym razem Nagrodę za najbardziej inspirujące prace ornitologiczne opublikowane w ubiegłym roku otrzyma Adriana Cíbik Hološková z Uniwersyetu Karola w Pradze. Laureatka zaprezentuje wykład pt. „From science to solutions: bridging research and practice in farmland bird conservation”

Lia has just gave a nice talk at Behaviour 2025 conference in Kolkata, the city of joy 😉

Serdecznie zapraszam młodych ornitologów do wzięcia udziału w kolejnym sympozjum. Poza Waszymi wystąpieniami powinien znaleźć się czas na obgadanie ciekawych pomysłów!

Parę obrazków z dzisiejszego dnia pracy w Lake Mburo, jak widać nie wszystkim udało się przeżyć noc.

Published 1 year ago paper Winiarska D, Szymański P, Osiejuk TS (2024) Detection ranges of forest bird vocalisations: guidelines for passive acoustic monitoring. Scientific Reports 14: 894. DOI 10.1038/s41598-024-51297-z was just mentioned among EARTH, ENVIRONMENT and ECOLOGY TOP 100 of 2024

Portal Nauka w Polsce opisuje nasze wyniki badań nad kukułką.

Dlaczego kukułki czasem kukają inaczej i co z tego wynika U kukułek - wskutek różnych czynników - może dochodzić do zmian w strukturze głosu i śpiewu. Z nowych eksperymentów wynika, że zmieniona wersja "kukania" zwraca mniejszą uwagę innych kukułek, niż klasyczne "ku-ku". To może oznaczać, że samcom z zaburzonym śpiewem trudniej konkurowa...

Dopiero co minęła 20-a rocznica utworzenia naszego Zakładu. Dłuższy, ale bez przesady, tekst o nas znajdziesz na oficjalnej stronie zakładu behaecol.web.amu.edu.pl
Tutaj wklejam jedynie parę fotek z miejscówki w Afryce skąd dopiero co wróciliśmy z badań.

Turkaweczka zielonoplamkowa (Turtur chalcospilos) nad którą pracujemy w Lapalala. I takie tam… żyrafy 😉

Jest cały czarny, lecz ogon ma elektryczny. Gdy śpi
na słońcu, jest najczarniejszą rzeczą, jaką sobie można
wyobrazić. Nawet we śnie łapie przerażone myszki. Poznać
to po pazurkach, które wyrastają mu z łapek. Jest strasznie
miły i niedobry. Zrywa z drzew ptaszki, zanim dojrzeją.
Zbigniew Herbert

To samo można powiedzieć o lwach, choć nie o ptaszki chodzi. Łapki ze schowanymi pazurkami wyglądają bezpiecznie.

Wieczorny objazd po Lapalala, trzy “kociaki” leżą jak klocki, ojciec też, a matka poluje. Takie są matki.

Zawsze miło spotkać zwierza jak się pracuje na sawannie, zwłaszcza jak jest z tych co nie jedzą ludzi 😉