Wiek Duszy

❤️ZWIĄZKI PARTNERSKIE A WIEK DUSZY CZ. I❤️

Dlaczego obecnie tak wiele się dzieje w związkach partnerskich? Powód tkwi w łatwości w nawiązywania nowych znajomości, jak i zmianach w uwarunkowaniach kulturowych i społecznych. Obejmuje to możliwość zmiany miejsca zamieszkania i zupełnie inne możliwości zarobkowania, zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn. Właśnie te czynniki dają większe możliwości wejścia w relacje dla większości społeczeństwa, w porównaniu do sytuacji sprzed 30 lat, nie wspominając już o wcześniejszych czasach patriarchalnych.

Niestety, jak to bywa na początku każdych rewolucji, te nowe możliwości często prowadzą do chaosu, a jakość relacji często rozczarowuje. Więc jaki wpływ na relacje ma nasz wiek duszy (potencjał poziomu świadomości)? Niestety, bardzo nieliczni z nas zdają sobie sprawę, że nasz poziom świadomości na początku relacji odgrywa kluczową rolę w budowaniu długotrwałych związków miłosnych. Nikt nas nie uczy, jak dobierać się w pary, a to przecieź jedna z najważniejszych dziedzin naszego życia.

Gdybyśmy znali w obecnym życiu nasz potencjał świadomości z którym tu się narodziliśmy, moglibyśmy uniknąć tzw. "toksycznych" związków i cierpienia. Brak tej wiedzy sprawia, że za większość nie udanych relacji, żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności.

Wszyscy rodzimy się doskonali, czyli każdy z nas znajduje się dokładnie tam, gdzie powinien być na swojej ścieżce rozwoju. Jednak istniejące znaczące różnice w poziomie świadomości, często brutalnie objawiają się w patologicznych zachowaniach w relacjach międzyludzkich. Ta tzw. "toksyczność" może występować zarówno u osób o wysokim poziomie świadomości w stosunku do osób o niższym poziomie, jak i odwrotnie. Im dłużej taki związek trwa, tym bardziej drogi się rozchodzą. Taki związek zawsze ostatecznie będzie przypominał relację gąsienicy z motylem – mimo, że należą do tego samego gatunku, mają zupełnie inne potrzeby i możliwości. Gąsienica do czasu swojej transformacji (u człowieka może to być wiele kolejnych wcieleń), nigdy nie zrozumie potrzeb motyla.

Dlatego tak istotne jest, aby dobierać się w związku z osobą, która znajduje się na podobnym poziomie świadomości. U osób o podobnym poziomie świadomości może zaistnieć możliwość zbalansowania wymiany energi i to na takim poziomie jaki jest oczekiwany. Choć to nie stanowi gwarancji "sukcesu", to zdecydowanie przybliża nas do osiągnięcia harmonii w relacji.
Im wyższy poziom świadomości tym mniej wymiany, a więcej inspiracji i wzajemnego zrozumienia.

Zrozumienie, jak bardzo różnimy się poziomem świadomości i jak duży wpływ ma to, na wszystkie nasze relacje życiowe, przynosi ukojenie i spokój duszy.

❤️

Edgar Cayce - O bratnich duszach: odblokowywanie dynamiki przyciągania dusz Czy naprawdę istnieje coś takiego jak bratnie dusze? Według Edgara Cayce'a tak. Ale jego definicja „bratnich dusz”, „bliźniaczych dusz” i „doskonałych partne...

📓

Edgar Cayce - Moc twojej duszy W niezliczonych lekturach śpiący prorok Edgar Cayce wyjaśnia, w jaki sposób każda osoba jest w rzeczywistości towarzyszem i współtwórcą z Bogiem. Ostatecznie...

🍂 EGO NA PRZESTRZENI WCIELEŃ 🍂

Ego istniało od zawsze, od kiedy istniał człowiek, jest to etap w rozwoju naszej świadomości.

Jest w naszej populacji duża grupa istot, która czuje się bardzo niedowartościowana (ok 30% populacji - dusze dziecięce). Istoty te są dopiero na etapie budowania swojej wartości. Jest w nich brak wiary w siebie, dużo lęku i strachu przed życiem. Budowa ich poczucia wartości dokonuje się w pierwszej kolejności poprzez budowanie Ego (tak jesteśmy skonstruowani), to tzw "mała miłość własna". Pierwsza "tarcza".

Ego "dobrze" ukształtowane i dominujące ma około 40% populacji - tzw. dusze młode, to ta najliczniejsza grupa nadaje główny ton naszej cywilizacji. Ich główne nieświadome motto to: po trupach do celu, dotyczy to wszelkich dziedzin życia. Osoby te bardzo już wierzą w siebie, ale poza sobą niewiele dostrzegają.

Po przejściu w/w etapu, gdy Ego osiągnie już punkt kulminacyjny (identyfikowanie się z panami ziemi), gdy świadomość na poziomie Ego nasyci się władzą i wszelkimi dobrami, to zaczyna dostrzegać innych ludzi. Najpierw dostrzega inne istoty, jeszcze bardzo egoistycznie, poprzez w/w atrybuty władzy i majątku. Świadomość na tym poziomie już pojmuje, że nie da się osiągnąć w/w dóbr w sposób trwały bez "współpracy" z innymi ludźmi i zaczynają pojawiać się pierwsze akty filantropii (początek etapu dusz dojrzałych). Na tym etapie powoli świadomość podnosi się do poziomu strefy serca.

Zrozumienie, że Ego jest naturalnym etapem na drodze naszego rozwoju świadomości (w obecnym życiu jak i na przestrzeni wcieleń), może pozwolić na zmianę obecnego stanu rzeczy, gdzie większa część populacji w sposób naturalny sobie (statystycznie dominująca grupa) ma znaczący udział w kreacji rzeczywistości w której się obecnie znajduje nasza cywilizacja.

🍂 WIEK DUSZY A RELIGIE 🍂

Trwa odwieczny spór, czy religie są potrzebne? 🤔.
Bycie w jakiejś religii, to jak bycie w przedszkolu, szkole lub uczelni. Każdy wie, że w wyżej wymienionych są rożni nauczyciele, różne poziomy nauczania i często trzeba za edukację słono zapłacić. Ile w nich prawdy uniwersalnej, zależy od danej "szkoły".
Do "szkoły" chodzą osoby, które nie potrafią jeszcze samodzielnie się uczyć i nie mają wiedzy. Dlatego też potrzebują "pośredników" do źródła. Wyznawcy religii często to dusze, które jeszcze nie wiedzą kim są, nie wierzą w siebie i niestety bardzo często jeszcze nie kochają siebie. Pragną, aby ktoś ich kochał, pragną, aby ktoś się nimi opiekował, nieustannie wspierał i prowadził za rękę.

Wniosek: religie i pośrednicy do źródła są potrzebni, ale nie dla wszystkich. Dlaczego? bo jest na to popyt.
Osoby, które nie są w żadnych religiach, bo już je poznali, są wiecznymi uczniami i prowadzą samodzielne dojrzałe życie duchowe. 🙏 J.O.

ERA WODNIKA A WIEK DUSZY

Mamy za sobą eony ciemności, erę Kali Yugi i powoli z niej wychodzimy. Koniec czasów ezoteryki (wiedzy tajemnej), teraz wiedza jest dostępna na wyciagnięcie ręki. Żyjemy w niesamowitych czasach, gdzie jeśli jest wola, podniesienie świadomości krok po kroku, jest tak proste, jak oddychanie. Informacja rozprzestrzenia się z prędkością światła.
Czasy przed-netowe, gdy szukając książki, bibliotekarka, kolejny raz, ze smutną miną spławiała tekstem: "przyjdź po książkę za dwa tygodnie, może już ją zwróci", dawno minęły i juz nikt o nich nie pamięta.
Nowe pokolenie, które często po kilku kliknięciach ma dostęp do informacji, wiedzy i co ważne może jej doświadczać i podnosić świadomość. Nadeszły piękne czasy, gdzie nieograniczona dostępność do informacji i doświadczania mają szansę zatrzeć różnice w mądrości, zjednoczyć nas, zniwelować różnice wynikające z doświadczeń nabytych w poprzednich wcieleniach. Powyższe różnice do dziś, umożliwiają manipulowanie całymi społeczeństwami i powodują ogrom problemów w zwykłych relacjach.
Zatem nie lękajmy się zgłębiać wiedzę, doświadczać, bo nie liczy się punkt startu, w której grupie dusz się urodziliśmy, z jaką świadomością przybyliśmy, lecz mądrość jaką będziemy rozprzestrzeniać i z jaką odejdziemy.
Nie porównujmy się do innych, tylko do siebie samych z wczoraj.

POLITYKA A WIEK DUSZ

Skąd biorą się elektoraty polityczne, ich główne przekonania oraz potrzeby?.

Upraszczając, cała populacja ma podobne potrzeby, ale w zależności od poziomu świadomości, są one ulokowane na innych pozycjach życiowej listy priorytetów.
Dwie największe grupy społeczne (dusz) w każdym państwie (potwierdzić to można statystycznie) to grupa dusz dziecięcych i dusz młodych (po ok. 35%), Razem to często ponad 70% całego elektoratu.
W Polsce dusze dziecięce to głównie elektorat P*S. Priorytety tej grupy dusz to opieka nad nimi i poczucie bezpieczeństwa (więcej o cechach w/w grupy w poście "DUSZA NA POZIOMIE DZIECKA", a o elektoracie PO - głównie dusz młodych w poście "POZIOM DUSZY MŁODEJ".
W innych państwach jest analogicznie, zmieniają się tylko nazwy partii np. demokraci & republikanie, CDU & SPD itp. itd. :-)

Od początku transformacji w Polsce (ok. 30lat), grupa dusz dziecięcych nie miała pełnej władzy i nie mogła realizować swoich priorytetowych potrzeb, stąd w chwili obecnej obserwujemy ich bezwzględne poczynania. "Nadrabiają zaległości", nadużywając prawo i konstytucję. Kiepską, kolonialną, ale jednak konstytucję.
Żaden kraj demokratyczny, na obecnym poziomie świadomości populacji nie może być rządzony optymalnie i mądrze. Demokracja funkcjonuje z poziomu braku, na zasadzie mocnego spolaryzowania elektoratów, co wiąże się z brakiem możliwości zaspokojenia JEDNOCZEŚNIE potrzeb wszystkich grup (dusz) społecznych.

Wiedza o właściwych przyczynach podziału na elektoraty, niesie większe zrozumienie tego, co się działo w przeszłości, dzieje obecnie i czego można się spodziewać w przyszłości.
Problem, nie leży w niedoskonałych partiach i ich elektoratach, które mają swoje naturalne odwieczne potrzeby, a w niedoskonałym SYSTEMIE, który daje ogromne możliwości do manipulacji. Niestety powyższymi elektoratami, ze względu niską świadomość można bardzo łatwo manipulować, dając im przysłowiowe marchewki, a na boku pisząc kolokwialnie robiąc tzw. wałki. Marchewkami nęcą głównie rządzący partiami, są to dusze z poza grona wyżej wymienionych. Mimo, że dusze dojrzałe i stare są w mniejszości, to wiedza jak sprawnie manipulować wyżej wymienionymi, sprawia, że poprzez mas-media daje im pełną władzę.

Jest jednak nadzieja, że sytuacja ulegnie zmianie 😃😃😃, ponieważ u schyłku XX w. narodziła się wyjątkowo duża grupa uduchowionych dusz starych, która może zmienić proporcje elektoratów w społeczeństwie. Według moich obliczeń będzie już widać nadchodzące zmiany od 2025-2030 r., jak w/w duszyczki osiągną dojrzałość społeczną i nabiorą pewności siebie.

JAKI WPŁYW NA TWOJĄ SEKSUALNOŚĆ MAJĄ INKARNACJE?

Powodów, dla których pewna część populacji posiada niedojrzałość seksualną jest wiele, ale analizę rozpoczniemy od tych występujących najliczniej.
Na wstępie należy przyjąć następujące założenia:

- dusza jest bezpłciowa,
- świat, w którym żyjemy jest dualny, a więc istnieje pierwiastek żeński i
męski,
- dusza reinkarnując zmienia średnio co kilka wcieleń swoją płeć.

W/w zjawisko omówimy od jego genezy, gdzie niedostosowanie jest najbardziej nasilone:

ETAP1. Najsilniejsze, najbardziej skrajna niedojrzałość występuje u osób tzw. transseksualnych, gdzie ciało jest innej płci niż świadomość (ciało mężczyzny - świadomość kobiety i vice versa). Sytuacja ta ma miejsce, przede wszystkim, gdy dusza wciela się po raz pierwszy w płeć przeciwną niż inkarnowała dotychczas i do tej pory nie wykształciła funkcjonowania w ciele np. płci żeńskiej, a inkarnowała w ciało kobiety.

ETAP2. Kolejny etap to zburzenie (niedostosowanie) u osób tzw. homoseksualnych, u których w wyniku kolejnych wcieleń w odróżnieniu od wyżej wymienionych zaakceptowały już swoje ciało, jednakże w dalszym ciągu pozostaje niedostosowanie na poziomie świadomości.

ETAP3. Po stanie zwanym homoseksualnym dusza w wyniku kolejnych wcieleń przechodzi do stanu zwanego biseksualnym, czyli akceptuje swoje ciało i powoli świadomość zaczyna się również dostosowywać do zadań płci, w którą się wcieliła.

ETAP4. Jednym z ostatnich etapów do pełnego dostosowania w danej płci do życia w świecie dualnym jest etap, gdzie jest już pełne dostosowanie cielesne, ale dalej występują jeszcze zaburzenia świadomości. Taka osoba posiada jeszcze skłonności (dopuszcza możliwość), aby zaspokoić swoje instynkty z osobą tej samej płci.

ETAP5. Pełne przystosowanie do funkcjonowania w danej płci zarówno fizyczne jak i świadomości, ale z wyparciem w sobie części pierwiastka płci o przeciwnym biegunie, co sprawia, że dana jednostka nie w pełni potrafi rozumieć potrzeby osobę płci przeciwnej.

ETA6. Tzw. pełnia. Pełna integracja obu pierwiastków płci i jednocześnie pełne przystosowanie do funkcjonowania w danym ciele zgodnie z funkcją danej płci, zarówno fizyczne jak i świadomościowo.

W/w proces niedojrzałości przechodzi każda istota ludzka w kolejnych wcieleniach. Ponieważ jednak każdy z nas to przechodził, przechodzi lub przejdzie, należy mieć do tego zjawiska podejście dojrzałe.
Brak niedostosowania to nie choroba, a skoro tak, to można uznać je, jako stan przejściowy, niepożądany, niestabilny, wymagający zmiany, ale na pewno nie jako zjawisko godne potępienia. Pamiętajmy, że dotyczy to całej populacji, a tu i teraz jej części.
W wyniku kolejnych wcieleń, nasza dusza "gromadzi" naukę funkcjonowania w ciele o konkretnej płci. To oznacza np. że mężczyzna o starej duszy (bardzo wiele wcieleń, zebranych doświadczeń) może być bardziej opiekuńczy dla dzieci, niż nie jedna kobieta. Dlatego też jakość i ilość w/w pierwiastków (ich balans), tak bardzo wpływa na to jak się od siebie różnimy i dobieramy partnerów.

Dusza dziecka może być znacznie starsza niż dusze jego rodziców. Stare dusze czują, że wszystko jest połączone, że one są elementem jedni. Bardzo często są w stanie dostrzec szerszy kontekst, a także kwestie, które są niewidoczne na pierwszy rzut oka. Starają się żyć tak, aby nikogo nie skrzywdzić, nie oceniać innych. Mają wewnętrzną potrzebę dążenia do ideału. W przeciwieństwie do dusz dojrzałych, stare dusze nie kierują się w swoim życiu emocjami, są bardziej obiektywne wobec przeróżnych, lepszych i gorszych sytuacji życiowych.

Stare dusze przeszły przez wiele żyć, w przeróżnych czasach, krajach, dlatego jest im trudno odnaleźć się w podziałach typu: my - oni. Nie ma dla nich znaczenia kolor skóry czy orientacja seksualna, są tolerancyjne. Takie osoby są zazwyczaj przepełnione spokojem, przyjacielskie. Zazwyczaj stare dusze mogą w pełni osiągnąć swój poziom po 35. roku życia. Wcześniej mogą być one zmienne w swoich poglądach, w zależności od sytuacji. Warto zauważyć, że zawsze podążają one za swoimi własnymi poglądami i pragnieniami, dlaczego często mogą być postrzegane przez otaczających je ludzi za bardzo ekscentryczne.

Stare dusze, mające swoje nietypowe dążenia, rzadko decydują się na robienie czegoś, co im nie odpowiada. Większość ich energii ukierunkowana jest na życie wewnętrzne, rozwój duchowy, dlatego zdarza się, że zaniedbują pracę czy inne obowiązki. Stare dusze mają wiele talentów i umiejętności, które zostały zgromadzone przez wiele inkarnacji, a które rzadko wykorzystują.

Osoby o starej duszy zazwyczaj wolą podjąć się pracy, która będzie zgodna z ich zainteresowaniami, będzie je rozwijać. Najczęściej taka praca związana jest z nauczaniem, doradztwem, psychologią, filozofią lub sztuką.

Stare dusze nie zwracają uwagi na dobra materialne takie jak luksusowe posiadłości, kosztowne ubrania, drogą biżuterię. Zazwyczaj unikają też pracy, która trwa od 8 do 16. Jako, że nie przywiązują wagi do spraw finansowych mogą niekiedy popaść w tarapaty i mogą mieć problemy z regulowaniem swoich rachunków. Jednak kiedy już zdecydują się na jakąś dziedzinę mogą osiągnąć w niej niemałe sukcesy. Wielość poprzednich inkarnacji sprawiła, że mają one olbrzymie doświadczenie, a kiedy zaczynają je stosować, okazje się, że cel, do którego dążą może zostać przez nie osiągnięty bez większego wysiłku. Często czują się, że tkwią uwięzione pomiędzy dwoma światami - zewnętrznym i wewnętrznym.

Stare dusze interesują się psychologią, filozofią, religią, jak również wszelkimi naukami. Dla starej duszy ma znaczenie przeważnie osobista praktyka duchowa. Cechuje je bezinteresowna miłość do wszystkich stworzeń, a także unikanie osądzania innych. Dusze stare często są nierozumiane przez dusze młode, a niekiedy również przez te dojrzałe.

Niekiedy, w przeciwieństwie do dusz dojrzałych, które są bardzo emocjonalne, osoby o starej duszy mogą być szorstkie i cechować się emocjonalną oziębłością. Wszystko dlatego, że dążą one do zrozumienia swojego istnienia i celu duchowego, a nie koncentrują się na swoich emocjach. Czasami starają się nadrobić swoje braki w tej sferze, jednak można uznać, że brak emocjonalnego ciepła jest dla nich zaletą.

Stare dusze mają za sobą wiele żyć, także takich, w których były bogate, zatem obecnie nie są zainteresowane zdobywaniem tego typu doświadczeń. Mogą one pragnąć bogactwa, jeżeli jest ono im potrzebne do zrealizowania celu, przerobienia lekcji. Może zdarzyć się tak, że stara dusza będzie na finansowym dnie, ale takie doświadczenie będzie dla niej niezbędne do nauki, osiągnięcia wyższego stopnia wiedzy duchowej i filozoficznej. Niekiedy może być nawet tak, że dobre warunki finansowe rozpraszają starą duszę w tej nauce, dlatego jej zarobki mogą zostać zmniejszone.

Jeśli esencja starej duszy jest karmiona naukami filozoficznymi i duchowymi, to nie będzie ona przeszkadzać w zarabianiu pieniędzy, robieniu kariery, czy miłości. Jeśli jednak stara dusza zanadto skupiać się będzie na przyziemnych i doczesnych sprawach, to esencja będzie się wtrącać i przeszkadzać.

Często stare dusze czują się zagubione, głównie ze względu na to, że żyją na świecie, w którym na piedestale stawiane są kwestie materialne. Doceniane są młode dusze, ich przedsiębiorczość, przebojowość i chęć zdobycia sukcesu. To powoduje, że stare dusze czują rozdźwięk pomiędzy własnymi, duchowymi dążeniami, a celem świata, którym jest bogactwo i władza. Zatem jedną z trudniejszych lekcji będzie dla niej pogodzenie tych dwóch sprzecznych interesów, a także poszanowanie siebie. Stara dusza musi pokochać siebie i wybaczyć sobie swoje błędy.

Kolejną istotną kwestią jest akceptacja, zadowolenie z przebywania w swoim ciele, docenieniu tego co się ma, aby życie było ciekawym przeżyciem. Należy jednak mieć na uwadze fakt, że życie nie powinno pociągać za bardzo, bo nie będzie ono ostatnią inkarnacją. Należy pozbyć się przywiązania do rzeczy.

Aby skompensować wybór poprzednich inkarnacji, stara dusza bardzo często na ostatnie inkarnacje decyduje się na płeć, którą najmniej lubi. Mając jednak za sobą wiele wcieleń, zdarza się jej mylić płcie, i tak mamy do czynienia z niekobiecymi kobietami czy niemęskimi mężczyznami. Kobiety o bardziej męskich cechach zaczynają wybierać męskie zawody, często też nie lubią gotować, ani zajmować się domem. Natomiast mężczyźni o kobiecych cechach uwielbiają dzieci, kochają szyć, urządzać mieszkania, przykładają dużą wagę do własnego wyglądu i pielęgnacji ciała.

Stara dusza, będąca dzieckiem zachowuje się jak typowe dziecko, jednak można u niej zauważyć inne wartości. Jest ona spokojniejsza i mądrzejsza, co otoczenie na pewno dostrzeże.

Stare dusze rzadko stają się sławne, jeśli już to tylko po to, aby nauczać lub wyrażać się poprzez np. sztukę, muzykę. Może się zdarzyć, że będą krytykowane za swoje poglądy przez dusze młode i dojrzałe, które nie rozumieją doświadczeń i wiedzy duszy starej. Uważa się, że żadna stara dusza nie może przerwać nieustannej inkarnacji, dopóki nie przekaże swojej wiedzy i doświadczeń choć jednej osobie.

Zazwyczaj stare dusze inkarnują się w państwach neutralnych lub przynajmniej tam, gdzie nie przelewa się krew.

Każdy wiek ma swoje prawa i nie inaczej jest w przypadku wieku duszy. Osoba o starej duszy nie będzie dążyć do zdobycia sławy czy zrobienia kariery. Osoba o młodej duszy nie będzie łagodzić konfliktu, jeśli ma w tym jakiś interes. Warto zauważyć, że stare dusze rozwijają się duchowo wraz z ciałem, stara dusza osiągnie swoje cechy dopiero po upływie ok 1/3 swojego życia. Przechodzą przez swego rodzaju stagnację a nawet lenistwo. Stara dusza nie działa z poziomu świadomości duszy starej przed upływem trzydziestego roku życia, choć nie dotyczy to wszystkich aspektów. W przypadku zagrożenia, kiedy napotyka na pewne trudności może skoncentrować się i działać z poziomu świadomości duszy starej.

I tak np. kiedy stara dusza jest dzieckiem, to przejawia zachowania właściwe dla duszy dziecka. To co dotknie duszę dojrzałą, pozostawi po sobie urazy, natomiast dla starej duszy będzie to zaledwie wydarzeniem, które trzeba przerobić. Stara dusza w młodym wieku (np. nastoletnim) będzie przerabiać kwestie związane z emocjami, natomiast dusza dojrzała będzie zajmować się tymi sprawami w swoim dojrzałym, dorosłym życiu.

Cechą charakterystyczną dla starej duszy jest to, że posiada ona dyscyplinę duszy dziecka, ambicję młodej duszy i emocje duszy dojrzałej, zatem w razie potrzeby może ona skorzystać ze swoich doświadczeń.

Stara dusza jest albo uwielbiana, albo się jej nienawidzi, pomimo tego, że wobec wszystkich zachowuje się tak samo. Zawsze wywołuje skrajne odczucia. Stara dusza odczuwa, że pewne sytuacje muszą się zdarzyć, aby mogła się czegoś nauczyć. Nie może ich uniknąć.

Stara dusza jest często nierozumiana, wiele osób jej zazdrości, czuje się odosobniona. Chce i lubi dawać innym to co ma, chętnie się dzieli wiedzą i doświadczeniem. Niestety najczęściej ma przykre doświadczenia miłosne, natomiast zawsze może liczyć na przyjaciół. Ma poczucie, że jest inna, posiada ciekawe zainteresowania, jest kreatywna. Charakteryzuje się nieprzeciętną intuicją, czasami nawet może przewidzieć pewne wydarzenia.

Dusze na tym etapie są bardziej świadome niż inne i doskonale rozumieją po co tu są i co muszą zrobić, aby rozwinąć się duchowo.Wiedzą prawa Wszechświata i to, że wszyscy jesteśmy połączeni. To co je charakteryzuje to poczucie osamotnienia, a to dlatego, że izolują się od młodszych dusz. Stare dusze szukają towarzystwa przede wszystkim innych starych dusz. To dzięki nim czują się zrozumiane, mają podobne podejście do świata, a dodatkowo wzajemnie wiele mogą się od siebie nauczyć.

Stare dusze czują olbrzymie pragnienie... poznania Prawdy. Dążą do wiedzy i zdążyły się zorientować na czym polega polityka, religia, system edukacyjny, a także to, na czym polega rozwój duchowy. Chcą, aby każdy miał szansę przebudzić się.

Wiek duszy a numerologia
W numerologii uważa się, że stare dusze to te, których Droga Życia wynosi 11, 22, 33 lub 44.

Kiedy młoda dusza osiągnie już wszystko, co sobie zamierzyła, to po pewnym czasie w jej życie zaczyna się wkradać lęk i niepokój. Uświadamia sobie, że bogactwo i sukces za którym tak goniła nie zapewnia jej szczęścia, a jedyne co daje to poczucie pustki. Osoby o dojrzałej duszy zaczynają poszukiwania, zadają sobie pytania o to, kim są, dokąd zmierzają, dlaczego tu są.

Jest to etap zmian, czas, w którym światopogląd może ulec zmianie. Osoby o dojrzałej duszy koncentrują się z dużą intensywnością na emocjach. To właśnie w tym okresie ma miejsce największa liczba eksperymentów z narkotykami, występuje to dużo samobójstw, miłości lub jej braku, a także intensywna zmysłowość. A wszystko to po to, aby zwiększyć swoje odczucia.

Ludzie o dojrzalej duszy lubią otaczać się podobnymi do siebie osobami, głównie ze względu na to, że czują, że są na tej samej drodze. Młode dusze zazwyczaj pobudzają je do działania, do podboju świata zewnętrznego, natomiast dusze stare dostarczają im wielu cennych informacji, dlatego szanują je ze względu na wiedzę i doświadczenie.

Dusza dojrzała chętnie włącza się w akcje społeczne, jest idealistą, cechuje ją wielka empatia, idealizm, intensywne odczucia, a także ogromne współczucie.

Dojrzałe dusze chętnie się uczą i podejmują studia, najczęściej jednak wybierają mało znane szkoły. Niekiedy rezygnują z dobrze płatnej pracy, wyścigu szczurów i wspinania się po drabinie społecznej. Swoje życie podporządkowują własnym przekonaniom, decydują się na rozwój, na życie, które pociąga za sobą ryzyko, twórczość, przypadkowość, a niekiedy zbawianie świata.

Dusze na etapie dojrzałym często angażują się w wolontariat, a także ochronę praw zwierząt, rozumiejąc, że wszyscy jesteśmy wspólnotą, która w jakiś sposób jest powiązana. Dusza taka staje się empatyczna, a także widzi i rozumie punkt widzenia innej osoby.