Wyspa Zmian Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna

S U K C E S niejedno ma imię

Nie wszystko, na co czekamy, jest sukcesem. Czasem najbardziej tęsknimy za poczuciem, że jesteśmy bezpieczni – i nie musimy już na nic zasługiwać.

Kazuo Ishiguro pięknie ubrał w słowa coś, co psychologia opisuje od dziesięcioleci.

John Bowlby, twórca teorii przywiązania, udowodnił, że człowiek przez całe życie poszukuje nie tyle osiągnięć, ile bezpiecznej więzi – miejsca i relacji, w których może być sobą, bez lęku przed odrzuceniem.

Donald Winnicott pisał, że największym darem, jaki możemy otrzymać, jest doświadczenie bycia akceptowanym takim, jakim jesteśmy, a nie za to, co robimy. To właśnie z tego doświadczenia rodzi się prawdziwe poczucie własnej wartości – nie z nieustannego zdobywania kolejnych „trofeów”.

Być może największym sukcesem w życiu nie jest zdobycie wszystkiego, o czym marzyliśmy. Być może jest nim odnalezienie miejsca, w którym wreszcie możemy przestać walczyć o miłość, uznanie i akceptację – bo są nam dane bez żadnych warunków.

Ciekawe, jaka jest Twoja definicja sukcesu…

Z czułością ❤️
J.
Wyspa Zmian

Opowiem Ci bajkę …

🍃O CIEPŁYM I PUCHATYM 🍃

Dawno, dawno temu było sobie pewne miasto, którego wszyscy mieszkańcy żyli ze sobą w pełnej zgodzie, byli zdrowi i szczęśliwi. Tkwił w tym pewien sekret. Otóż każdy z nowo narodzonych mieszkańców miasta dostawał woreczek z Ciepłym i Puchatym, które miało to do siebie, że im więcej rozdawało się go innym, tym więcej przybywało. Dlatego wszyscy swobodnie obdarowywali się nawzajem Ciepłym i Puchatym wiedząc, że nigdy go nie zabraknie.

Matki dawały Ciepłe i Puchate dzieciom, kiedy wracały do domu. Mężowie i żony wręczali je sobie na powitanie, po powrocie z pracy, przed snem. Nauczyciele rozdawali w szkole, sąsiedzi na ulicy i w sklepie, znajomi przy każdym spotkaniu. Nawet groźny szef w pracy nierzadko sięgał do swojego woreczka z Ciepłym i Puchatym. Nikt tam nie chorował i nie umierał, a szczęście i radość mieszkały we wszystkich domach. Pewnego dnia do miasta sprowadziła się zła czarownica, która żyła ze sprzedawania ludziom leków i zaklęć przeciw różnym chorobom i nieszczęściom. Szybko zrozumiała, że nic tu nie zarobi, więc postanowiła działać. Poszła do pewnej młodej kobiety i w największej tajemnicy powiedziała jej, żeby nie szafowała zbytnio swoim Ciepłym i Puchatym, bo w końcu jego zapas się wyczerpie, i żeby uprzedziła o tym swoich bliskich. Kobieta schowała swój woreczek głęboko na dno szafy i do tego samego namówiła męża i dzieci. Stopniowo wiadomość rozeszła się po całym mieście, ludzie poukrywali Ciepłe i Puchate, gdzie tylko kto mógł. Wkrótce w miasteczku zaczęły się szerzyć choroby i nieszczęścia, coraz więcej ludzi zaczęło umierać. Czarownica z początku cieszyła się bardzo: drzwi jej domu na dalekim przedmieściu nie zamykały się. Lecz wkrótce wyszło na jaw, że jej specyfiki nie pomagają i ludzie przychodzili coraz rzadziej.

Zaczęła więc sprzedawać Zimne i Kolczaste, co trochę pomagało, bo przecież był to – wprawdzie nie najlepszy – ale zawsze jakiś towar. Ludzie już nie umierali tak szybko, jednak ich życie toczyło się wśród chorób i nieszczęść.

I byłoby tak może do dziś, gdyby do miasta nie przyjechała pewna kobieta nie znająca argumentów czarownicy. Zgodnie ze swoimi potrzebami zaczęła całymi garściami obdzielać Ciepłym i Puchatym dzieci i sąsiadów.

Z początku ludzie dziwili się i nawet nie bardzo chcieli brać – bali się, że będą musieli oddawać. Ale kto by tam upilnował dzieci! Brały, cieszyły się, powyciągały z różnych schowków swoje zapomniane woreczki i znów jak dawniej zaczęły rozdawać. Jeszcze nie wiadomo, jak skończy się ta bajka.

🍃Co będzie dalej – zależy od Ciebie…

🍃Z czym Ci się kojarzy ciepłe i puchate?

Z czułością.
J.

Psycholog | pedagog | ustawienia | Access bars | terapia | coaching | testyADHD | poradnia | Poznań | system nerwowy | nerw błędny | samoregulacja | programy rozwojowe

MĄDROŚĆ CIAŁA. BOLĄ CIĘ PLECY?

🌿Ból pleców – kiedy ciało mówi językiem emocji.
🌿Co na ten temat wiemy z psychologii i badań?

„Ciało pamięta to, z czym umysł nie zdążył sobie poradzić.”

To zdanie nie oznacza, że każda choroba ma podłoże psychiczne. Oznacza natomiast, że doświadczenia emocjonalne mogą wpływać na funkcjonowanie układu nerwowego, napięcie mięśniowe i sposób odczuwania bólu.

Współczesna psychologia zdrowia, psychoneuroimmunologia oraz badania nad przewlekłym bólem pokazują, że ciało i psychika tworzą jeden, wzajemnie oddziałujący system. Dlatego skuteczna pomoc często wymaga spojrzenia zarówno na aspekty medyczne, jak i psychologiczne.

🌿Co mówi nauka?

Badania Johna Sarno, lekarza zajmującego się przewlekłym bólem kręgosłupa, zwróciły uwagę na rolę tłumionych emocji i przewlekłego stresu w utrzymywaniu dolegliwości bólowych. Choć jego teoria nie jest powszechnie uznawana za pełne wyjaśnienie wszystkich przypadków bólu, przyczyniła się do rozwoju myślenia o biopsychospołecznym modelu bólu.

Bessel van der Kolk, psychiatra i autor książki „Strach ucieleśniony” (The Body Keeps the Score), opisuje, w jaki sposób trauma wpływa na układ nerwowy, napięcie mięśniowe, oddech i sposób przeżywania własnego ciała. Według niego organizm może reagować na niewyrażone doświadczenia długo po zakończeniu traumatycznego wydarzenia.

Neurobiolog Stephen Porges, twórca Teorii Poliwagalnej, pokazuje, że poczucie bezpieczeństwa lub zagrożenia wpływa na napięcie mięśni, postawę ciała, oddech i gotowość organizmu do walki, ucieczki lub wycofania.

Z kolei Gabor Maté od wielu lat opisuje związki między przewlekłym stresem, tłumieniem emocji, nadmiernym dostosowywaniem się do innych oraz zdrowiem psychicznym i somatycznym. Podkreśla jednak, że emocje są jednym z wielu czynników wpływających na zdrowie, a nie jedyną przyczyną chorób.

Współczesne wytyczne dotyczące leczenia przewlekłego bólu opierają się na modelu biopsychospołecznym, zgodnie z którym na ból wpływają jednocześnie:

* procesy biologiczne,
* funkcjonowanie układu nerwowego,
* emocje,
* przekonania,
* doświadczenia życiowe,
* relacje społeczne i styl życia.

🌿Co może symbolicznie oznaczać ból poszczególnych części pleców?

Interpretacje psychosomatyczne nie są narzędziem diagnostycznym, ale mogą stanowić punkt wyjścia do autorefleksji i pracy terapeutycznej.

💚Górna część pleców
Może odzwierciedlać przewlekłe przeciążenie odpowiedzialnością, nadmierne wymagania wobec siebie oraz trudność w przyjmowaniu wsparcia.

💚Łopatki
To obszar, który symbolicznie wiąże się z ciężarem emocjonalnym, poczuciem winy, niewyrażonym żalem oraz trudnością w odpuszczaniu.

💚Środkowa część pleców
Może skłaniać do przyjrzenia się tłumionej złości, poczuciu niesprawiedliwości, konfliktom wewnętrznym i niewyrażonym potrzebom.

💚Lędźwie
Często odnoszone są do poczucia bezpieczeństwa, stabilności życiowej, finansowej oraz zaufania do przyszłości.

💚Krzyż i kość krzyżowa
Mogą symbolicznie odzwierciedlać relację z własnymi korzeniami, historią rodzinną, poczuciem przynależności i bezpieczeństwa.

💚Kość ogonowa i miednica
To obszar związany z poczuciem ugruntowania, granicami, bliskością, seksualnością, kreatywnością oraz relacją z własnym ciałem.

🌿Nad czym warto pracować w terapii?

Psychoterapia nie szuka prostych odpowiedzi typu: „ból pleców oznacza to i to”. Zamiast tego pomaga zrozumieć, jakie doświadczenia mogą wpływać na funkcjonowanie całego organizmu.

Najczęściej praca obejmuje:

* regulację układu nerwowego,
* rozpoznawanie i wyrażanie emocji,
* leczenie skutków traumy i przewlekłego stresu,
* budowanie poczucia bezpieczeństwa,
* pracę nad granicami,
* zmniejszanie perfekcjonizmu i nadmiernej odpowiedzialności,
* rozwijanie samowspółczucia,
* odbudowę kontaktu z własnym ciałem.

🌿Mądrość ciała

Ciało nie jest naszym przeciwnikiem. Bardzo często robi wszystko, aby utrzymać nas przy życiu i chronić przed przeciążeniem. Ból nie zawsze mówi o emocjach, ale przewlekły stres, trauma i długotrwałe napięcie mogą wpływać na sposób, w jaki układ nerwowy odbiera i wzmacnia sygnały bólowe.

Dlatego warto traktować ciało nie jako problem do uciszenia, lecz jako źródło informacji, które – obok rzetelnej diagnostyki medycznej – może pomóc lepiej zrozumieć własne potrzeby.

Artykuł ma charakter edukacyjny. Psychosomatyczne interpretacje poszczególnych obszarów ciała mają charakter symboliczny i refleksyjny. Nie zastępują diagnostyki lekarskiej ani fizjoterapeutycznej. W przypadku bólu pleców konieczna jest ocena medyczna, a jeśli objawy utrzymują się lub współwystępują z przewlekłym stresem, pomocna może być również konsultacja psychologiczna lub psychoterapeutyczna.

Z czułością 💚
J.
📞512 733 521

www.wyspazmian.com

Dlaczego niektórzy po jednym stresującym dniu szybko wracają do równowagi, a inni noszą napięcie przez tygodnie?

🍃SAMOREGULACJA EMOCJI 🍃
-jedna z najważniejszych kompetencji psychicznych człowieka

W psychologii samoregulacja emocji nie oznacza tłumienia uczuć ani udawania, że wszystko jest w porządku. To zdolność do rozpoznawania własnych emocji, rozumienia ich oraz świadomego wpływania na sposób, w jaki je przeżywamy i wyrażamy.

To właśnie dzięki samoregulacji potrafimy zatrzymać się, zanim zareagujemy impulsywnie. Potrafimy odpowiedzieć zamiast reagować. Czujemy złość, lęk czy smutek, ale nie pozwalamy, aby przejęły całkowitą kontrolę nad naszym zachowaniem.

🍃Mózg uczy się regulacji od drugiego człowieka🍃

Badania nad neurobiologią pokazują, że samoregulacja nie jest cechą, z którą się rodzimy. Rozwija się stopniowo dzięki doświadczeniom bezpiecznej relacji z drugim człowiekiem.

Daniel Siegel opisuje ten proces jako integrację mózgu – harmonijną współpracę między strukturami odpowiedzialnymi za emocje (układ limbiczny) a korą przedczołową, która odpowiada za refleksję, planowanie i kontrolę impulsów.

Z kolei Allan Schore wykazał, że pierwsze doświadczenia z opiekunem dosłownie kształtują rozwój prawej półkuli mózgu odpowiedzialnej za regulację emocjonalną. Dziecko najpierw doświadcza współregulacji – dorosły pomaga mu się uspokoić. Dopiero z czasem uczy się robić to samodzielnie.

Dlatego osoby wychowane w atmosferze bezpieczeństwa zazwyczaj łatwiej radzą sobie ze stresem, podczas gdy przewlekły chaos, krytyka czy zaniedbanie mogą utrudniać rozwój tej kompetencji.

🍃Co dzieje się, gdy brakuje samoregulacji?🍃

Brak umiejętności regulowania emocji może prowadzić do:

* impulsywnych decyzji,
* wybuchów złości,
* wycofywania się z relacji,
* nadmiernego zamartwiania się,
* uzależnień i zachowań kompulsywnych,
* przewlekłego napięcia organizmu,
* trudności w budowaniu bliskich relacji.

Organizm pozostaje wtedy w stanie ciągłej gotowości. Układ nerwowy funkcjonuje tak, jakby zagrożenie nigdy się nie skończyło.

🍃Samoregulacja to nie kontrola emocji🍃

To bardzo ważne rozróżnienie.

Kontrola emocji często oznacza ich tłumienie.

Samoregulacja oznacza:

* zauważenie emocji,
* zaakceptowanie jej obecności,
* zrozumienie, skąd się pojawiła,
* wybranie najbardziej pomocnej reakcji.

Jak podkreśla Susan David, autorka koncepcji elastyczności emocjonalnej, wszystkie emocje niosą informacje. Problemem nie są emocje, lecz sposób, w jaki na nie odpowiadamy.

🍃Jak rozwijać samoregulację?🍃

Na szczęście mózg pozostaje plastyczny przez całe życie. Oznacza to, że zdolność regulowania emocji można rozwijać niezależnie od wieku.

Pomagają w tym między innymi:

* świadome oddychanie i wydłużony wydech,
* uważność (mindfulness),
* regularna aktywność fizyczna,
* odpowiednia ilość snu,
* nazywanie własnych emocji,
* kontakt z bezpiecznymi ludźmi,
* psychoterapia, która pomaga odbudować zdolność regulacji układu nerwowego.

🍃Dlaczego to takie ważne?🍃

Samoregulacja emocji wpływa praktycznie na każdy obszar życia.

Od niej zależy:

* jakość naszych relacji,
* sposób wychowywania dzieci,
* odporność na stres,
* zdrowie psychiczne i fizyczne,
* zdolność podejmowania decyzji,
* satysfakcja z życia.

To nie inteligencja decyduje o tym, jak poradzimy sobie w trudnych sytuacjach. Znacznie częściej decyduje o tym umiejętność uspokojenia własnego układu nerwowego.

Jak powiedział Daniel Siegel:

„Nie możemy zatrzymać fal, ale możemy nauczyć się na nich surfować.”

Samoregulacja emocji nie polega więc na tym, by nigdy nie doświadczać trudnych uczuć. Polega na tym, aby nawet w największym sztormie zachować kontakt ze sobą, z własnymi wartościami i świadomie wybierać kierunek działania. To jedna z najważniejszych kompetencji psychicznych, jaką możemy rozwijać – dla siebie, dla naszych dzieci i dla jakości wszystkich relacji, które tworzymy.

🍃Samoregulacja to fundament odporności psychicznej🍃

Współczesny świat stawia przed nami coraz większe wymagania. Żyjemy szybciej, jesteśmy przebodźcowani, nieustannie bombardowani informacjami i oczekiwaniami. Nasz układ nerwowy rzadko ma okazję naprawdę odpocząć. Nic więc dziwnego, że coraz więcej osób doświadcza przewlekłego stresu, wypalenia zawodowego, lęku czy trudności w relacjach.

W takich warunkach samoregulacja staje się nie luksusem, lecz koniecznością.

Badania nad odpornością psychiczną pokazują, że to nie liczba trudnych doświadczeń decyduje o naszym funkcjonowaniu, ale sposób, w jaki nasz organizm potrafi do nich wracać po okresie przeciążenia. W psychologii nazywamy to rezyliencją – zdolnością do adaptacji i odzyskiwania równowagi po kryzysie.

Nie oznacza to, że osoby dobrze regulujące emocje nie przeżywają cierpienia. Przeżywają je równie głęboko. Różnica polega na tym, że potrafią wrócić do stanu bezpieczeństwa i odzyskać poczucie wpływu. Ich układ nerwowy nie pozostaje na długo w stanie alarmu.

🍃Ciało reguluje emocje tak samo jak umysł🍃

Coraz więcej badań z zakresu psychologii i neuronauki podkreśla, że emocje nie istnieją wyłącznie „w głowie”. Każde uczucie znajduje swoje odbicie w ciele – w napięciu mięśni, oddechu, rytmie serca, pracy jelit czy poziomie hormonów stresu.

Dlatego skuteczna samoregulacja nie ogranicza się do zmiany sposobu myślenia. Obejmuje również troskę o ciało.

Powolny oddech, świadomy ruch, kontakt z naturą, odpowiednia ilość snu czy poczucie bezpieczeństwa w relacjach wpływają na aktywność autonomicznego układu nerwowego. Zgodnie z teorią poliwagalną Stephena Porgesa, nasz organizm nieustannie ocenia, czy otoczenie jest bezpieczne. Dopiero gdy układ nerwowy odbiera sygnał bezpieczeństwa, możliwe stają się spokój, empatia, kreatywność i budowanie bliskich więzi.

🍃Samoregulacja zmienia sposób, w jaki żyjemy🍃

Osoby rozwijające tę umiejętność nie stają się pozbawione emocji. Stają się bardziej świadome siebie.

Zamiast automatycznie reagować krzykiem – potrafią zatrzymać się i nazwać to, co dzieje się w ich wnętrzu.

Zamiast tłumić smutek – pozwalają sobie go przeżyć.

Zamiast uciekać przed lękiem – uczą się rozpoznawać jego źródło.

Zamiast działać pod wpływem impulsu – wybierają reakcję zgodną z własnymi wartościami.

To właśnie ta przestrzeń pomiędzy bodźcem a reakcją staje się miejscem naszej wolności i dojrzałości.

🍃Najważniejsza relacja zaczyna się od siebie🍃

Nie możemy dać innym spokoju, którego sami nie doświadczamy.

Nie nauczymy dzieci regulowania emocji, jeśli same obserwują u nas jedynie napięcie, pośpiech i przeciążenie. Dzieci uczą się przede wszystkim przez obserwację i doświadczenie współregulacji – spokojny, obecny dorosły staje się dla nich „bezpieczną przystanią”, z której z czasem wyrasta zdolność do samodzielnego radzenia sobie z emocjami.

Dlatego dbanie o własną równowagę nie jest przejawem egoizmu. Jest odpowiedzialnością – wobec siebie i osób, z którymi żyjemy.

🍃🍃🍃🍃🍃

Samoregulacja emocji nie polega na byciu zawsze spokojnym, silnym czy pozytywnie nastawionym. Polega na umiejętności pozostawania w kontakcie ze sobą również wtedy, gdy życie stawia przed nami trudne wyzwania.

To proces, który rozwijamy przez całe życie. Każda chwila uważności, każdy świadomy oddech, każda rozmowa z życzliwą osobą i każda decyzja, by zatroszczyć się o swoje ciało oraz psychikę, wzmacniają nasz układ nerwowy i budują wewnętrzną odporność.

Być może największą oznaką dojrzałości nie jest brak emocji, lecz odwaga, by je zauważyć, zrozumieć i przeżyć bez utraty kontaktu z samym sobą.

Bo człowiek, który potrafi regulować własne emocje, nie tylko lepiej radzi sobie z codziennymi wyzwaniami. Tworzy także więcej bezpieczeństwa, spokoju i zaufania w świecie.

🍃🍃🍃🍃🍃

💙 Udostępnij ten post komuś, kto dziś potrzebuje odzyskać równowagę. Czasem jedna przeczytana myśl potrafi zmienić czyjś dzień.

🍃🍃🍃🍃🍃
Z czułością …
J.

www.wyspazmian.com
[email protected]
📞512 733 521

O WSPARCIU, WYCHOWANIU I JAKI MA TO ZWIĄZEK Z MOTYLEM 🦋

PRZYPOWIEŚĆ 🦋

Pewnego dnia pewien mężczyzna zauważył kokon, z którego mały motyl usiłował wydostać się na świat. Przez długi czas obserwował jego zmagania. Otwór w kokonie wydawał się tak mały, że motyl z ogromnym wysiłkiem przeciskał przez niego swoje kruche ciało.

Mężczyzna patrzył na to z rosnącym współczuciem. Był przekonany, że motyl cierpi i że sam nie zdoła się uwolnić. Chcąc mu pomóc, sięgnął po małe nożyczki i delikatnie rozciął kokon.

Motyl rzeczywiście wydostał się natychmiast. Miał piękne skrzydła, lecz jego ciało było słabe i nieprzygotowane do lotu.

Mężczyzna czekał, aż rozprostuje skrzydła i wzleci ku niebu. Jednak ten moment nigdy nie nadszedł. Motyl już nigdy nie poleciał.

Nie wiedział bowiem, że trud przeciskania się przez ciasny otwór kokonu nie jest okrutnym przypadkiem natury. To właśnie ten wysiłek wtłacza płyny do skrzydeł, wzmacnia je i przygotowuje do lotu. Bez tej walki skrzydła nigdy nie nabierają siły.

🩵Morał

Nie każda pomoc naprawdę pomaga. Czasem największym darem jest pozwolić drugiemu człowiekowi przejść przez jego własny proces. To właśnie trudności, które chcemy komuś oszczędzić, często budują siłę, odwagę i zdolność do wzbijania się ponad przeciwności.

Niektórych lekcji nie można otrzymać od innych. Trzeba je przeżyć, aby naprawdę rozwinąć własne skrzydła.

Można też wziąć tę opowieść i odnieść do roli rodzica. I do wychowania dziecka.
Wytrzymać trudności dziecka i wspierać je to trudne, ale usuwanie kamieni spod nóg spowoduje, jak mówił Korczak, że dziecko potknie się o ziarenko piasku.

Ta przypowieść przypomina, że rozwój rzadko rodzi się z wygody. To, co dziś wydaje się przeszkodą, jutro może okazać się źródłem naszej największej siły.

Z czułością 🩵
J.

www.wyspazmian.com

🌿🌿🌿LATO IDEALNE NA WZMOCNIENIE UKŁADU NERWOWEGO 🌿🌿🌿

Przez wiele lat psychologia koncentrowała się głównie na emocjach i myślach. Dziś, dzięki rozwojowi neuronauki, psychofizjologii i psychoterapii opartej na badaniach, wiemy znacznie więcej. Stan naszego układu nerwowego jest wynikiem nie jednego czynnika, lecz współdziałania biologii, relacji, doświadczeń, środowiska i sposobu, w jaki interpretujemy rzeczywistość.

To właśnie pokazuje ta grafika.

Nie jesteśmy zestawem objawów. Jesteśmy dynamicznym systemem, który nieustannie dostosowuje się do otoczenia.

🌿Co naprawdę wpływa na układ nerwowy?

1. Biologia jest fundamentem, ale nie przeznaczeniem.

Stephen Porges, twórca Teorii Poliwagalnej, podkreśla, że bezpieczeństwo organizmu zaczyna się od fizjologii. Sen, odżywianie, poziom energii, choroby przewlekłe czy hormony wpływają na to, czy nasz organizm będzie gotowy do kontaktu i działania, czy przejdzie w tryb przetrwania.

Układ nerwowy nie pyta:
“Czy mam ważne spotkanie?”

Pyta:
“Czy mam wystarczająco dużo zasobów, aby sobie poradzić?”

⸻

2. Ciało mówi wcześniej niż umysł.

Bessel van der Kolk, autor książki “Strach ucieleśniony”, wielokrotnie pokazuje, że ciało pamięta doświadczenia, których umysł często nie potrafi już opowiedzieć.

Napięte barki.
Płytki oddech.
Ucisk w klatce piersiowej.
Zaciśnięta szczęka.

To nie są jedynie objawy.

To język układu nerwowego.

⸻

3. Relacje regulują mózg.

Neurobiolog Daniel Siegel opisuje zjawisko współregulacji.

Ludzie dosłownie regulują nawzajem swoje układy nerwowe.

Spokojny głos.
Akceptujące spojrzenie.
Obecność.
Dotyk.
Empatia.

Nie jesteśmy stworzeni do samotnego radzenia sobie ze stresem.

To dlatego dobre relacje są jednym z najsilniejszych czynników chroniących zdrowie psychiczne.

⸻

4. Mózg reaguje na znaczenie, nie tylko na fakty.

Psycholog poznawczy Aaron Beck pokazał, że emocje rodzą się nie tylko z wydarzeń, ale przede wszystkim z ich interpretacji.

To samo zdarzenie może zostać odczytane jako:

* zagrożenie,
* wyzwanie,
* szansa,
* porażka.

Od tej interpretacji zależy reakcja całego organizmu.

⸻

5. Przeszłość nadal wpływa na teraźniejszość.

John Bowlby i Mary Ainsworth, twórcy teorii przywiązania, wykazali, że pierwsze doświadczenia z opiekunami tworzą wzorce bezpieczeństwa lub zagrożenia.

Osoba wychowana w przewidywalnym środowisku częściej uspokaja się po stresie.

Osoba dorastająca w chaosie może reagować alarmem nawet wtedy, gdy realnego zagrożenia już nie ma.

To nie słabość.

To wyuczony sposób przetrwania.

⸻

🌿Jak wzmacniać układ nerwowy?

Badania pokazują, że największe efekty przynosi działanie na wielu poziomach jednocześnie.

✔ Dbaj o fizjologię

* regularny sen,
* ruch,
* odpowiednie odżywianie,
* światło dzienne,
* regeneracja.

✔ Trenuj oddech

Powolny wydech aktywuje układ przywspółczulny odpowiedzialny za wyciszenie organizmu.

✔ Buduj bezpieczne relacje

Nie ilość znajomych ma znaczenie, lecz jakość więzi.

✔ Ucz się zauważać sygnały ciała

Świadomość napięcia jest pierwszym krokiem do jego regulacji.

✔ Ogranicz przeciążenie bodźcami

Mózg nie został zaprojektowany do nieustannego odbierania powiadomień, hałasu i informacji.

✔ Pracuj z przekonaniami

Nie każda myśl jest faktem.

✔ Nadaj znaczenie swoim doświadczeniom

To, czego nie można zmienić, często można zrozumieć. Zrozumienie zmniejsza cierpienie.

✔ Korzystaj z terapii

Psychoterapia nie polega wyłącznie na rozmowie. To proces, który – dzięki neuroplastyczności mózgu opisanej przez Normana Doidge’a – może prowadzić do trwałych zmian w funkcjonowaniu układu nerwowego.

🌿Najważniejsza myśl

Układ nerwowy nie potrzebuje życia pozbawionego stresu.

Potrzebuje wystarczająco dużo doświadczeń bezpieczeństwa, odpoczynku, dobrych relacji i poczucia wpływu, aby po stresie potrafił wrócić do równowagi.

Odporność psychiczna nie oznacza, że nigdy nie upadasz.

Oznacza, że Twój organizm potrafi wrócić do równowagi coraz szybciej i z coraz większą łagodnością wobec siebie.

To proces, który można świadomie rozwijać przez całe życie.

⸻
🌿🌿🌿
Źródła inspiracji naukowej: Stephen Porges, Bessel van der Kolk, Daniel J. Siegel, Aaron T. Beck, John Bowlby, Mary Ainsworth, Peter Levine, Bruce Perry, Norman Doidge oraz współczesne badania z zakresu neuronauki, teorii przywiązania i psychologii zdrowia.

🌿🌿🌿

„Który z tych obszarów najbardziej wpływa dziś na Twój układ nerwowy? Napisz w komentarzu tylko jedno słowo: sen, relacje, stres, ciało czy emocje.”

Z czułością ♥️
J.

www.wyspazmian.com 🌿

Uważności życzmy sobie na siebie i siebie nawzajem ♥️

www.wyspazmian.com

•psychoterapia •psycholog•Poznań•kursy•warsztaty •szkolenia•emocje•życie •rozwój •zmiana •poradnia •wyspazmian

WAKACJE. CZAS MARZEŃ.
🍃🌺👣🩴🦋🐬🍀🏄🏾‍♂️🎨🏝️🩵

MARZENIE ma swoją drabinę. A każdy szczebel ma znaczenie. 💙

Wielkie cele nie spełniają się przypadkiem. Powstają dzięki codziennym decyzjom: dyscyplinie, rutynie, zdobywaniu wiedzy, działaniu i odpowiedniemu nastawieniu.

Nie musisz wspinać się samotnie.

W Wyspie Zmian wspieramy zarówno dorosłych, jak i dzieci w odkrywaniu ich potencjału i odważnym realizowaniu marzeń. Towarzyszymy na każdym etapie rozwoju poprzez:
✨ spotkania indywidualne,
✨ coaching,
✨ kursy rozwijające umiejętności,
✨ wsparcie psychologiczne i edukacyjne.

Bo czasem wystarczy ktoś, kto pokaże pierwszy szczebel drabiny i uwierzy w Ciebie, zanim zrobisz to w pełni sam.

📍 WYSPA ZMIAN
Joanna
📞 512 733 521
💌 [email protected]
🌐 www.wyspazmian.com