Twój Dyżur

Zadaliście nam na kursie pytania:

❓ Czy pacjent, który trafił na SOR z powodu głębokiej niedokrwistości, bez dolegliwości stenokardialnych, i prezentuje elewacje lub deniwelacje ST, wymaga konsultacji hemodynamisty po ratunkowym przetoczeniu krwi?
❓ Jakie postępowanie byście zastosowali po ratunkowym przetoczeniu, w zależności od tego, czy zmiany w EKG się utrzymały albo wyrównały?

Odpowiadamy!
💬 Jeśli pacjent z głęboką niedokrwistością prezentowałby objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, to w pierwszej kolejności przetaczalibyśmy krew, podejrzewając zawał serca typu 2.

Jeśli po przetoczeniu krwi stan chorego wyraźnie by się poprawił, pilna konsultacja z hemodynamistą nie byłaby naszym priorytetem. Taki pacjent może oczywiście wymagać oceny tętnic wieńcowych w niedalekiej przyszłości – może mieć miażdżycę, która stała się objawowa w przebiegu niedokrwistości, i warto to rozważyć – jednak nie musiałoby to być wykonywane w trybie pilnym.

Inaczej postąpilibyśmy, gdyby mimo przetoczenia krwi pacjent nadal miał objawy dławicowe i cechy niedokrwienia. Taki chory może mieć istotny problem wieńcowy, wymagający szybszego zaopatrzenia, dlatego skonsultowalibyśmy go pilnie z hemodynamistą.

Należy być też czujnym u pacjentów z przewlekłą niedokrwistością, która nie pogorszyła się w ostatnim czasie. Na przykład jeśli chory ma przewlekłą niedokrwistość rzędu 8 g/dL hemoglobiny, a teraz jego nowym objawem są bóle dławicowe (których nie było wcześniej), to powinno zwiększać naszą czujność w kierunku niedrożności naczyń wieńcowych.

❗ Czyli: jeśli przetoczenie krwi prowadzi do wyraźnej poprawy stanu pacjenta, zaangażowanie hemodynamisty można odroczyć. Jeśli natomiast przetoczenie nie powoduje ustąpienia objawów dławicowych, warto skonsultować pacjenta z hemodynamistą od razu.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Dołącz do naszego kursu!
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-kurs
Zapraszamy na nasz profil na Instagramie:
👉https://www.instagram.com/twojdyzur.pl/, gdzie umieszczamy w wyróżnionych relacjach “Przypadki z Dyżuru”
Więcej informacji i wpisów blogowych znajdziecie tutaj:
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-blog

40-letni mężczyzna został przywieziony przez ZRM z bólem w klatce piersiowej, który trwał od godziny. Mężczyzna do tej pory niechorujący z wywiadem nikotynizmu. Ból był ściskający, na środku klatki piersiowej. Obraz kliniczny już od początku kazał nam iść ścieżką wykluczenia OZW.

Wykonano pierwsze EKG:
1️⃣. rytm zatokowy około 85-90/min i już widoczne niewielkie obniżenia ST w II, III, aVF, V5, V6 jeszcze bez uniesienia ST.

Taki obraz, choć to jeszcze nie STEMI, był sugestywny dla kardiologicznej przyczyny bólu w klatce piersiowej. Na tym etapie diagnozą najbardziej prawdopodobną było NSTEMI, jednak utrzymujący się uporczywy ból w klatce piersiowej sugerował pilny kontakt z hemodynamistą.

W takiej sytuacji EKG należy powtarzać seryjnie i kolejne EKG powinno być rutynowo wykonywane po 10-15 minutach lub w sytuacji nagłej zmiany objawów – pogorszenia się lub poprawy stanu.

Kolejne EKG już rozwiało wszelkie wątpliwości co do pilności postępowania:
2️⃣. rytm zatokowy, głębsze obniżenia ST w II, III, aVF, V5, V6 uniesienie ST w V1, V2.

W ciągu krótkiej obserwacji na SOR EKG pięknie ewoluowało w kierunku STEMI, a pacjent pilnie trafił do pracowni hemodynamiki.

Nie ma wątpliwości, że pacjenci ze STEMI powinni być pilnie zaopatrzeni. Warto także pamiętać, że pacjent może mieć ostrą okluzję naczynia wieńcowego, nie prezentując uniesienia ST.

Dlatego pacjenci z NSTEMI i:
📌 uporczywym bólem w klatce piersiowej,
📌 niestabilnością hemodynamiczną lub groźnymi zaburzeniami rytmu serca,
📌 obrzękiem płuc/wstrząsem kardiogennym,
powinni pilnie trafić do pracowni hemodynamiki.

Mimo że interpretacja EKG i rozpoznanie STEMI jest częstym dylematem na dyżurze, to już zauważenie powyższych czerwonych flag obrazu klinicznego zwykle nie przysparza problemów. A NSTEMI z czerwonymi flagami jest jak STEMI i wymaga minimum pilnego kontaktu z hemodynamistą/dyżurnym kardiologiem.

Zapamiętaj na Twój Dyżur:

👉 Pacjenci ze STEMI nie czekają na wyniki wszystkich badań, ale od razu powinni trafiać do pracowni hemodynamiki,

👉 Pacjenci z podejrzeniem NSTEMI powinni mieć seryjnie powtarzane EKG. Drugie EKG już po 10-15 minutach, dodatkowe EKG po nagłej zmianie stanu.

👉 Brak uniesienia ST nie wyklucza okluzji naczynia wieńcowego. Pilnego zaopatrzenia wymagają pacjenci z NSTEMI i czerwonymi flagami.

Dodatkowo w wolnej chwili możemy polecić nasz artykuł o międzynarodowej alternatywnej klasyfikacji zawałów na OMI i NOMI:
👉 https://twojdyzur.pl/blog-omi-nomi-czyli-nowe-podejscie-do-zawalu-serca/

W poprzednim poście opisaliśmy pacjentkę, której natremia wzrosła zbyt mocno. Dziś będziemy kontynuować ten wątek. 🙂

76-letnia pacjentka zgłosiła się do nas z sodem 111 mmol/L i umiarkowanymi objawami. Odstawiono leki powodujące hiponatremię, na skutek czego chora zaczęła intensywnie oddawać mocz i sód wzrósł do 121 mmol/L podczas 14 godzin terapii.

❓ Jak poradzić sobie z nadmierną korekcją?

Mamy 2 możliwości:

1️⃣ Podać wolną wodę, np. stosując dożylnie 5% glukozę,
2️⃣ Zatrzymać wydalanie wolnej wody, podając desmopresynę.

Najłatwiej zrealizować punkt pierwszy – dożylnie podajemy pacjentowi glukozę 5% około 10 ml/kg, a w razie potrzeby więcej. Pacjent może także pić czystą wodę.
Tak też zrobiliśmy i nasza pacjentka otrzymała 750 ml 5% glukozy i wypiła jeszcze 500 ml płynów. Na podaż desmopresyny się ostatecznie nie zdecydowaliśmy.

Na koniec pierwszej doby od leczenia pacjentka ostatecznie miała stężenie sodu 123 mmol/L, czyli wzrost o 12 mmol/L. Taki wzrost był nieznacznie powyżej klasycznych granic i chora ostatecznie nie rozwinęła żadnych powikłań ani w pierwszej dobie, ani w kolejnych.

Dlaczego boimy się nadmiernej korekcji?
Chodzi oczywiście o osmotyczny zespół demielinizacyjny(ODS), który na skutek nadmiernej korekcji natremii uszkadza układ nerwowy.
Aby ocenić, czy pacjent ma ryzyko ODS, warto wziąć pod uwagę nie tylko wzrost natremii, ale także inne czynniki ryzyka dla ODS:

📌 głęboka hiponatremia (poniżej 105),
📌 niedożywienie i kacheksja,
📌 alkoholizm,
📌 współistniejąca hipokaliemia.

U pacjentów z tymi czynnikami ryzyka powinniśmy wyrównywać sód bardzo zachowawczo – około 6 mmol/L w pierwszej dobie. U pacjentów bez tych czynników ryzyka możemy sobie pozwolić na 10 mmol/L w pierwszej dobie. Opisana pacjentka nie miała czynników dodatkowego ryzyka, co uchroniło ją przed rozwinięciem ODS.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Dołącz do naszego kursu!
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-kurs
Zapraszamy na nasz profil na Instagramie:
👉https://www.instagram.com/twojdyzur.pl/, gdzie umieszczamy w wyróżnionych relacjach “Przypadki z Dyżuru”
Więcej informacji i wpisów blogowych znajdziecie tutaj:
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-blog

76-letnia pacjentka trafiła do nas z powodu hiponatremii na poziomie 111. Miała jedynie umiarkowane objawy – osłabienie, bóle głowy.

Wśród przyjmowanych przez nią leków był hydrochlorotiazd – lek często skutkujący hiponatremią. Dodatkowo przyjmowała także tramadol, który choć niskie, także niesie ryzyko hiponatremii.

Pacjentka otrzymała 130 ml 3% NaCl. W kontroli – 113 mmol/L. Objawy utrzymywały się, więc lekarz zdecydował się na kolejną podaż 130 ml 3%NaCl.
Kontrola po drugiej ciężkiej soli – 114 mmol/L. Sód rósł bardzo słabo. Na oddziale wewnętrznym miejsc nie było, więc chora oczekiwała dalej na SOR, aż pojawią się miejsca na kolejnym dyżurze.

Zaczął się nowy dyżur i 12 godzin później chora miała ponownie oznaczony sód po przekazaniu. Nagle okazało się, że sód pacjentki wynosi 121 mmol/L! Czyli sód urósł kolejne 7 mmol/L, chociaż pacjentka nie otrzymała więcej ciężkiej soli!

❓ Dlaczego tak się stało?

Czasem zapominamy, że hiponatremia to nie zbyt mała ilość sodu w ciele, ale zwykle zła gospodarka wodą.
Pacjentka przyjmowała leki prowadzące do hiponatremii. Będąc u nas, nie wzięła swoich leków i jednocześnie piła mało wody. Efekt leków minął i pacjentka nagle zaczęła wydalać z moczem duże ilości wody – okazało się, że wydaliła około 2,3 litra moczu. Organizm włączył swoje mechanizmy autoregulacji i sód zaczął rosnąć!

❗ Pamiętajmy! Stężenie sodu w surowicy nie zależy wyłącznie od ilości sodu podanego pacjentowi. Często jest to mniej ważny mechanizm. Istotniejsze jest to, co organizm zrobi z wolną wodą. Jeśli zacznie ją usuwać z diurezą – sód będzie rósł.

Zapamiętaj informacje o hiponatremii na Twój Dyżur:

👉 monitoruj cały bilans płynowy i diurezę,
👉 jeśli obserwujesz intensywną diurezę i ujemny bilans płynowy, spodziewaj się wzrostu sodu,
👉 badaj stężenie sodu po bolusach ciężkiej soli oraz co 4-6h obserwacji,
👉 wyleczenie przyczyny hiponatremii np. przerwanie czynnika stresowego, odstawienie leków, wyleczenie hipowolemii, może skutkowac nagłym wzrostem natremii (na skutek wyłączania hormonu antydiuretycznego).

Chcesz dowiedzieć się więcej? Dołącz do naszego kursu!
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-kurs
Zapraszamy na nasz profil na Instagramie:
👉https://www.instagram.com/twojdyzur.pl/, gdzie umieszczamy w wyróżnionych relacjach “Przypadki z Dyżuru”
Więcej informacji i wpisów blogowych znajdziecie tutaj:
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-blog

Mamy dziś dla Ciebie ważną wiadomość i zaproszenie!

1 października 2026 portal Więcej niż LEK, z którym współpracujemy, stanie się częścią międzynarodowej inicjatywy, która połączy naukę studentów i lekarzy z całego świata! 🌍

Poznaj Medcourses.com — nasz międzynarodowy portal edukacyjny

Oficjalna premiera Medcourses przed nami, ale my już dzisiaj zapraszamy Cię do współtworzenia tej globalnej społeczności. Zaobserwuj profile Medcourses, gdzie znajdziesz aktualności, wartościowe publikacje i odrobinę medycznego humoru. 😊

🔔 Obserwuj na IG: https://bit.ly/4rNhq2J
🔔 Obserwuj na FB: https://bit.ly/4svWWNd

Jak Medcourses wzbogaci Twoją naukę?

✅ Więcej niż LEK, Twój Dyżur i Medcourses rozwijają się jako jedno rozwiązanie edukacyjne. To ten sam portal, te same funkcje czy komentarze – dostępne dla każdego w jego własnym języku!
🌐 W ramach kursów Więcej niż LEK, Twój Dyżur i Medcourses każda osoba będzie mogła wybrać naukę z materiałów zgodnych ze standardami medycznymi i źródłami obowiązującymi w Polsce, USA, Wielkiej Brytanii, a z czasem w kolejnych krajach. 🇵🇱🇬🇧🇺🇸
💬 Wszystkie komentarze i odpowiedzi zespołu lekarzy będą odpowiednio przetłumaczone i widoczne dla każdej osoby uczącej się z WNL, TD i Medcourses – we własnym języku i lokalizacji.

Chcesz poznać więcej szczegółów?

Wejdź na: https://bit.ly/4uLzZqM

70-letnia kobieta zgłosiła się na SOR z powodu silnego bólu brzucha, który pojawił się 1,5 godziny wcześniej. Lekarz zbadał pacjentkę i zanotował:

💬 „Brzuch miękki, bez obrony mięśniowej, bez objawów otrzewnowych, palpacja niebolesna, objawy Goldflamma i Chełmońskiego nieobecne. W ultrasonografii przyłóżkowej pęcherzyk żółciowy cienkościenny, bez złogów, UKM nerek bez zastoju, aorta nieposzerzona, bez wolnego płynu w jamie otrzewnej”.

Po podaniu kilku leków przeciwbólowych ból tylko częściowo ustąpił. Lekarz dodatkowo zlecił badania krwi, które wykazały jedynie niewielką leukocytozę, poza tym negatywne markery zapalne, prawidłowy jonogram i funkcja nerek.

A jednak chora nadal odczuwała silny ból, który sprawiał, że nie mogła leżeć w bezruchu na szpitalnym łóżku. Taki stan wymagał precyzyjnego wyjaśnienia i przywodził na myśl ostre zaburzenia naczyniowe...

Czy wstępna diagnoza się potwierdziła? Jakie kroki należy podjąć?

👉 Przeczytaj całą historię na blogu: https://bit.ly/3PngjJF

❓ Jak zmieniliśmy leczenie bólu na pediatrycznym SOR?

Kilka lat temu rozpoczęliśmy pracę na nowym oddziale ratunkowym. Tym razem był to oddział pediatryczny, gdzie trafiały głównie dzieci. Już po krótkim czasie mieliśmy wrażenie, że pacjenci nie otrzymują właściwie szybko leczenia przeciwbólowego.

To, co szybko zwróciło naszą uwagę, to m.in. księga rejestru leków narkotycznych – zapisów było bardzo mało, co sugerowało, że leki takie jak morfina są stosowane niezwykle rzadko. Dodatkowo na oddziale funkcjonowały zasady, które wielu osobom w medycynie są dobrze znane:

👉 „Nie podajemy leków przeciwbólowych w bólu brzucha, żeby nie zaciemniać obrazu”.
👉 Unikamy opioidów u dzieci
👉 „Nie możemy podawać leków doustnych, jeśli jest szansa na znieczulenie”.
👉 „Ratownik medyczny / pielęgniarka musi czekać na zlecenie lekarza, żeby podać lek przeciwbólowy”.

Proste problemy skutkowały niewłaściwą opieką nad bólem. Warto było to zmienić.

Zaczęliśmy od uczciwego przeglądu obowiązujących procedur i zadaliśmy sobie kilka pytań:
❓ Co tak naprawdę stoi na przeszkodzie, żeby dzieci szybko dostawały skuteczne leczenie przeciwbólowe?
❓ Czy obawy są zgodne z aktualną wiedzą medyczną, czy raczej oparte na przyzwyczajeniach?

Okazało się, że wiele zasad funkcjonowało bardziej z przyzwyczajenia niż z dowodów naukowych. Utarte schematy i przeświadczenia rzutowały na codzienną praktykę.

Spojrzeliśmy na najważniejsze problemy, dyskutując je z całym zespołem i wprowadziliśmy kilka zmian:

✅ odrzuciliśmy lęk przed opioidami, które w silnym bólu są lekiem z wyboru, zgodnie z aktualnymi wytycznymi i realną oceną natężenia bólu,

✅ zrezygnowaliśmy z automatycznego zakazu leczenia bólu brzucha, zastępując go rozsądną, indywidualną oceną kliniczną,

✅ usystematyzowaliśmy dawki i rodzaje stosowanych leków, zadbaliśmy, by każdy z personelu posiadał wiedzę ile i jakich leków może podać u pacjenta,

✅ zlikwidowaliśmy zbędne bariery formalne, które opóźniały podanie leku – tam, gdzie to możliwe, ratownicy i pielęgniarki mogą inicjować leczenie przeciwbólowe według ustalonych protokołów, bez każdorazowego „czy mogę podać paracetamol?”.

Oprócz zmiany samej filozofii leczenia bólu, wprowadziliśmy także dodatkowe narzędzia, które zmniejszają stres pacjentów. Jednym z nich jest sedacja podtlenkiem azotu. Dzięki niej możemy w dużo bardziej komfortowych warunkach zakładać wkłucia dożylne u dzieci.

Aktualnie schemat postępowania wygląda tak:

📌 jeśli pacjent trafia do nas z silnym bólem, już na poziomie triażu ratownik lub pielęgniarka może skierować go na salę obserwacyjną i zdecydować o leczeniu bólu,

📌 tam dziecko może otrzymać podtlenek azotu, co ułatwia założenie wkłucia,

📌 następnie podajemy lek przeciwbólowy adekwatny do natężenia bólu – przy bardzo silnym bólu najczęściej jest to morfina w dawce 0,1 mg/kg masy ciała.

To proste i oczywiste decyzje, ale mogące spowodować dużą różnicę. Wiele zależy od naszej motywacji i zaangażowania całego zespołu. Kluczowe jest także, jak triażujemy ból jako objaw. Warto, aby silny ból od razu dawał kategorię pomarańczową, nawet jeśli powodująca go choroba nie jest okaleczająca. Dobrym przykładem jest kolka nerkowa - choroba, która choć nie powoduje zagrożenia dla życia pacjenta, to niesie ze sobą nieadekwatnie duże cierpienie. Taki pacjent powinien zostać triażowany na kolor pomarańczowy, uzyskać szybko leczenie bólu, a po złagodzeniu cierpienia, jeśli mamy dużo pracy może zostać retriażowany do niższego priorytetu i oczekiwać na dalszą pomoc.

Zapamiętaj na Twój Dyżur:

👉 Silny ból wymaga silnej odpowiedzi.
Jeśli ból jest bardzo mocny, zasługuje na równie mocne i szybkie leczenie. Komfort pacjenta powinien być wdrażany tak szybko, jak to możliwe – ból sam w sobie jest problemem klinicznym, który wymaga działania.

👉 Zaufaj swojemu personelowi.
Pielęgniarki i ratownicy są wystarczająco kompetentni, żeby samodzielnie decydować, który pacjent może i powinien otrzymać leczenie przeciwbólowe według ustalonych protokołów.
Jeśli pozwolisz im podejmować te decyzje, czas do pierwszej dawki leku przeciwbólowego realnie się skróci.

👉 Silny ból to wskazanie do pilnego działania – nawet jeśli przyczyna nie jest „pilna”.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Dołącz do naszego kursu!
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-kurs

30 letnia pacjentka chorująca na toczeń układowy trafiła na SOR z powodu bólu brzucha, który pojawił się wieczorem poprzedniego dnia.

Pacjentka nie gorączkowała, miała nudności i zaburzony apetyt. w wywiadzie przewlekła sterydoterapia.

W badaniu silny ból brzucha z objawami otrzewnowymi w prawym dole biodrowym. W badaniach laboratoryjnych CRP=22mg/L i brak leukocytozy.

Natomiast w tomografii... uformowany plastron.

Zaledwie niecałą dobę od początku objawów chora zgłosiła się do nas z obrazem choroby, która powinna trwać co najmniej kilka dni i do tego z miernymi parametrami zapalnymi.

Jak do tego doszło?

Powodem jest toczeń, na który choruje pacjentka, i przewlekle przyjmowane sterydy. Pacjenci z toczniem i bólem brzucha wymagają szczególnej ostrożności z trzech powodów:

👉ostre stany brzuszne u pacjentów z GKS przebiegają często niskoobjawowo, bez odchyleń w badaniu przedmiotowym, przez co łatwo je przeoczyć.

👉toczeń sam w sobie może prowadzić do toczniowego zapalenia jelit na tle zapalenia naczyń, które może prowadzić do groźnych powikłań, a może nie dawać specyficznych odchyleń,

👉 odchylenia w badaniach laboratoryjnych krwi przy GKS często nie odzwierciedlają ciężkości choroby pacjenta.

Dlatego, zajmując się pacjentem z wywiadem tocznia i ostrym bólem brzucha, zachowaj szczególną ostrożność. To grupa pacjentów, dla której próg do wykonania tomografii komputerowej powinien być niski. 🚨

Tym razem pacjentka miała objawy otrzewnowe, choć pamiętamy taką, która bez odchyleń w badaniu przedmiotowym i badaniach laboratoryjnych miała perforację zapalonego jelita i wymagała rozległej operacji.

Czy można katecholaminy podawać do żył obwodowych? Na pewno spotykasz się z tym dylematem w pracy, dlatego odpowiemy – tak! 😉

✅ Katecholaminy można podawać do żył obwodowych przez sprawdzone wkłucie obwodowe i wiąże się to z niskim ryzykiem powikłań.

My najczęściej podajemy noradrenalinę lub adrenalinę obwodowo (wynika to z tego, że są to najczęściej używane przez nas katecholaminy). Do podaży obwodowej noradrenaliny stosujemy niższe stężenia roztworu.

👉 Aktualnie do podaży obwodowej stosujemy roztwór zawierający 1 mg noradrenaliny w 40 ml NaCl 0,9%.

Nie zbadano dokładnie, jak długo można podawać aminy obwodowo. W badaniach zwykle był to czas poniżej lub około 24 godzin.

Podsumowując, na pewno można podawać katecholaminy obwodowo do sprawdzonego wkłucia założonego do dużej żyły. Proponujemy zastosować do tego niższe stężenia leku w roztworze. Górny limit czasu nie został precyzyjnie określony, jednak możliwe, że chory wymagający katecholamin przez długi okres i tak wymaga wkłucia centralnego ze względu na swój stan.

Źródła:
1. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37611862/
2. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39411928/
3. https://www.nuemblog.com/blog/peripheral-vasopressors
4. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26014852/

Chcesz dowiedzieć się więcej? Dołącz do naszego kursu!
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-kurs
Zapraszamy na nasz profil na Instagramie:
👉https://www.instagram.com/twojdyzur.pl/, gdzie umieszczamy w wyróżnionych relacjach “Przypadki z Dyżuru”
Więcej informacji i wpisów blogowych znajdziecie tutaj:
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-blog

65-letni pacjent trafia na SOR z nagłą dusznością.
Jeszcze dwie godziny wcześniej funkcjonował samodzielnie.

Teraz oddycha z ogromnym wysiłkiem, saturacja 85% mimo maski z rezerwuarem, jest splątany i ledwo odpowiada na pytania.

Obrzęk płuc?
Zaostrzenie POChP?
ARDS?

Jedno jest pewne – to ciężka niewydolność oddechowa, a czas gra przeciwko nam.
Co zrobić, żeby szybko poprawić stan pacjenta i… nie skończyć od razu z intubacją?

👉 W nowym wpisie na blogu bierzemy na warsztat wentylację nieinwazyjną (NIV) i pokazujemy ją krok po kroku z perspektywy ostrego dyżuru.

Wpis blogowy: https://bit.ly/3OcIkTu

Z wpisu dowiesz się:
👉Kiedy NIV realnie pomaga, a kiedy jest złym pomysłem
👉Czym różni się CPAP od BPAP w praktyce
👉Jak zacząć wentylację i jakie ustawienia są bezpieczne na start
👉Jakich błędów unikać, żeby nie opóźnić koniecznej intubacji

Chcesz poczuć się pewniej na dyżurze i wiedzieć co robić, a nie tylko co zapamiętać?
Sprawdź nasz kurs:
👉 https://bit.ly/twoj-pierwszy-dyzur-kurs