Terapia Relacji - Anna Cysdorf

28/02/2025

🍼 Czy Twoje dziecko czasem wygląda, jakby czekało na instrukcję obsługi świata? 🤔📖
Każdy rodzic czeka na ten moment, gdy jego maluch zacznie inicjować kontakt – spojrzy, uśmiechnie się, wyciągnie rączki, żeby coś pokazać. To naturalny etap, w którym dzieci zaczynają zamieniać się w małych odkrywców świata. Ale co, jeśli Twój maluch zdaje się nie przechodzić tej zmiany? Jeśli bardziej obserwuje, niż angażuje się w interakcję?
Dzieci z autyzmem często pozostają w trybie „obsługi klienta” – czekają, aż rodzic zrobi pierwszy ruch. Brakuje im tej naturalnej potrzeby eksploracji i eksperymentowania, która sprawia, że inne dzieci rozwijają się społecznie i emocjonalnie. Ale to nie znaczy, że nie da się tego zmienić!
💡 Metoda RDI (Relationship Development Intervention) pozwala rodzicom stać się przewodnikami swojego dziecka i pomóc mu „odpalić” ten mechanizm eksploracji świata – bez ćwiczeń, bez sztywnych schematów, tylko poprzez budowanie relacji.
🎯 Jak pomóc dziecku przejść od bierności do aktywnego odkrywania świata?
🎯 Jak stworzyć warunki do naturalnego rozwoju interakcji?
🎯 Dlaczego w RDI ważniejsze od nauki umiejętności jest rozwijanie relacji?
Jeśli te pytania Cię intrygują, to ten artykuł jest dla Ciebie! Sprawdź, jak możesz pomóc swojemu dziecku i dlaczego drobne zmiany w codziennych interakcjach mogą przynieść wielkie efekty.
📖 Przeczytaj cały artykuł tutaj! 👇
👉 Link do artykułu znajdziecie w pierwszym komentarzu

11/09/2024

Zapraszam do przeczytania nowego artykułu na mojej stronie:

Anna Cysdorf - Profesjonalna terapia RDI, SSP, ILS, Porges. Zarejestruj konsultację już dziś.

17/10/2022

Czy powinno się prowokować socjalizację na dziecku, które jest szczęśliwe w samotności?

Niektóre dzieci, a także dorośli, zbierają siły w samotności. W samotności czują się dobrze, więc jej szukają.
Taka postawa dziecka może być przyczyną zmartwień, zwłaszcza tych rodziców, którzy odczuwają osobistą potrzebę bycia aktywnymi społecznie.

„Moje dziecko nie chce się udzielać towarzysko. Jest szczęśliwe, gdy jest samo. Czy powinnam prowokować socjalizację?”

Fakt, pragnienie samotności dziecka może budzić prawdziwe obawy rodziców, ale zamiast wymuszać socjalizację (co nie działa), oto kilka kluczowych punktów do rozważenia:

Czy chcesz zmienić osobowość swojego dziecka?
Niektóre osoby są introwertykami, inne ekstrawertykami, a każdy typ osobowości może rozwijać się i rosnąć we własnej przestrzeni.

Czy Twoje dziecko jest szczęśliwe i spełnione, czy też jest samotne i przygnębione i unika socjalizacji, ponieważ albo nie radzi sobie w sytuacjach społecznych (tj. czuje presję, stres lub niepokój) lub nie wie, jak wchodzić w interakcje z innymi?

Czy samotny czas Twojego dziecka ładuje je tak, że czuje się gotowe do ponownego nawiązania kontaktu z innymi?

Czy samotny czas Twojego dziecka daje mu przestrzeń do przetwarzania świata i poczucia bezpieczeństwa, pewności i gotowości do rozwoju i uczenia się więcej?

Ta lista może być długa. Rzecz w tym, że istnieje wiele warstw, które należy wziąć pod uwagę, porównując pragnienie samotności z chęcią lub zdolnością do kontaktów towarzyskich. Albo też może być czasem poprzedzającym wzrost i rozwój u dzieci.

Jest wiele korzyści płynących z czasu w samotności.

Florence Neville, doktor nauk o zdrowiu i dobrym samopoczuciu w autyzmie, definiuje czas w samotności jako taki, w którym człowiek jest sam i nie będzie przeszkadzał innym, w przestrzeni, w której czuje się komfortowo i może wybrać, co robi w czasie i przestrzeni.

Samotność zanurzona we własnych czynnościach pozwala na:

• reagowanie i przetwarzanie społeczne w sytuacji sensorycznego przytłoczenia
• Wycofanie się i zbudowanie na nowo z rozproszenia społecznego i sensorycznego
• Regulowanie się, zrelaksowanie się i naładowanie
• Przygotuj się na ponowne nawiązanie kontaktu z innymi

Czy potrafimy przetwarzać nasz świat, gdy czujemy się przytłoczeni? Nie. Nie ma znaczenia czy to autyzm czy nie. Dorosłość i niezależne życie wymagają umiejętności właściwego reagowania na sytuacje, radzenia sobie z uczuciem przytłoczenia, wychodzenia z rozproszenia, regulowania i powrotu do trybu ze zmniejszonym stresem.

Wymuszona socjalizacja hamuje dynamiczną inteligencję

Przymusowa socjalizacja może sprawić, że osoba poczuje się nieszczęśliwa, zwłaszcza gdy jest wymuszona na dziecku. Może sprawić, że dziecko poczuje się wyobcowane i niepewne. To uniemożliwia wzrost i rozwój społeczny.

Inspiracja - RDI®

10/01/2022

Klasa dla Asa?

- nieduża klasa 10-15 osób
- empatia i tolerancja dla trudności społecznych Asa
- wsparcie pedagogiczne dla Asa i rodziny
- zajęcia edukacyjne o tolerancji
- brak dzwonków
- brak jedynek
- zróżnicowany wachlarz możliwości zaliczania materiału
- dostosowanie materiału do możliwości Asa
- wzajemna komunikacja między szkołą a rodzicami

Świadomość tego, że idziemy ręka w rękę w jednym kierunku, rodzice i nauczyciele. Jesteśmy osobami WSPIERAJĄCYMI Asa. Naszym celem jest umożliwienie człowiekowi zdobycia kwalifikacji, kompetencji, wykształcenia, które być może pozwolą mu samodzielnie żyć w dorosłym życiu.

Miejmy tego świadomość, że tu nie chodzi o Twierdzenie Pitagorasa, czy rozmnażanie pantofelka, a o dobre, samodzielne życie takie, na jakie zasługuje każdy człowiek. Również As.

A co dla Ciebie jest ważne w klasie Twojego Asa?

03/01/2022

Dziś zarzucam temat o jakości życia, tak ogólnie. Zachęcam do udzielania się :)

19/11/2021

Pozwolę sobie zacytować urywek tego, co pisze Thomas Gordon – „Wychowanie bez porażek”.

"Ty i ja stoimy razem we wzajemnej więzi, w relacji, na której mi zależy i chciałbym zachować".

To jest bardzo mądre wejście w rozumienie każdej relacji. W każdej relacji stoimy razem, stoimy obydwoje. Myślenie, że mnie zależy bardziej na tej relacji, albo komuś zależy bardziej jest nonsensem.

Mimo to każdy z nas jest odrębną osobą, ze swymi niepowtarzalnymi potrzebami, prawem do starania się o ich zaspokojenie.

Prawo do starania się o zaspokojenie swoich potrzeb. Nie potrzebuję tego co ty, potrzebuję tego, co ja.

Chcę uczciwie starać się akceptować twoje zachowanie, przez które starasz się zaspokoić swoje potrzeby, także wtedy, gdy masz problem z zaspokojeniem swych pragnień. Jeśli pozwolisz mi uczestniczyć w twoich problemach, będę się starać ze zrozumieniem i akceptacją słuchać cię w taki sposób, który umożliwi ci znalezienie własnych rozwiązań, zamiast uzależniać cię od moich.

To zdanie zaczyna się od - jeśli pozwolisz mi uczestniczyć…

Kiedy dziecko pozwala ci uczestniczyć? Gdy na to zasłużysz! Gdy zasłużysz na to, to ci pozwoli. Ale gdy nie zasłużysz? Gdy styl komunikacyjny, który użyjesz nie pozwala. Jeżeli chcesz dostać zrozumienie i akceptację, to sama musisz dać najpierw zrozumienie i akceptację. Zrozumienie i akceptację musimy zaoferować z góry.

09/12/2020

Za co ja lubię współpracę w metodzie RDI®?

Za to, że jest to świadoma praca z rodzicem. To Ty, rodzicu uczysz się jak przewodzić swojemu dziecku tak, aby nauczyło się prawidłowych relacji społecznych. Dzięki Twoim kompetencjom Twoje dziecko będzie łatwe we współżyciu, chętny do bycia z innymi, lubiane i zapraszane.

Metoda RDI® jest dla mnie drogą ku niezależności od terapeutów. Im więcej rodzicu umiesz, wiesz i rozumiesz, im lepiej sobie radzisz, im bardziej pokazujesz, że mnie nie potrzebujesz, tym bardziej jest to dla mnie powód do radości.

Najbardziej chcę abyś był niezależny ode mnie i jakichkolwiek terapeutów, chcę żebyś wiedział co robisz, po co to robisz i jak to robisz, aby DOGADAĆ SIĘ Z ASPERGEREM.

Niezależność, to za co lubię metodę RDI.

Zatem, zapraszam, choć do mnie, a nauczę Cię niezależności.

Uważasz, że mój post jest cenny?

Podaj dalej,
lajkuj
komentuj.

Jesteś rodzicem? Chodź do mnie, razem będzie łatwiej.

Profesjonalisto - zapraszam do kontaktu.

www.terapiarelacji.pl
[email protected]
600051915

18/11/2020

Nadwrażliwość słuchowa – co to jest?

„Jednym z zadań mięśni strzemiączkowego i napinacza błony bębenkowej jest wyciszanie odgłosów wytwarzanych na przykład podczas przeżuwania. Jeśli mięśnie ucha środkowego nie kurczą się wystarczająco, postrzegana głośność dźwięków o niskiej częstotliwości może być bardzo wysoka i zagłuszać nawet dźwięk ludzkiej mowy. Zaburzenie to nazywa się nadwrażliwością słuchową…

… w takiej sytuacji dziecko przetwarza jedynie sygnały akustyczne o określonej częstotliwości, dźwięki ludzkiej mowy mogą zatem ginąć wśród odgłosów tła, a cichsze dźwięki mogą w praktyce być znacznie wzmocnione…

… dzieci z nadwrażliwością słuchową mogą nieproporcjonalnie reagować na głosy niektórych ludzi. Kiedy zatykają sobie uszy palcami, znaczenie tego gestu może być błednie zrozumiane, jako sygnał, że dzieci nie chcą słuchać tego, co się do nich mówi, podczas gdy tak na prawdę próbują chronić uszy przed bolesnymi doznaniami…

… napięcie mięśniowe może być zbyt słabe, żeby odpowiednio wzmocnić i przekazać dźwięk, a dziecko wydaje się wtedy głuche na kierowane do niego słowa…

… mogą też stosować inną strategię i bez przerwy mówić, maskując w ten sposób to, że nie rozumieją innych ludzi…”.

Stanley Rosenberg – „Terapeutyczna moc nerwu błędnego”.

Mnie wydaje się to bardzo ciekawe w odniesieniu do naszych dzieciaków. Co Państwo na to?
…

Uważasz, że mój post jest cenny?

Podaj dalej,
lajkuj
komentuj.

Jesteś rodzicem? Choć do mnie, razem będzie łatwiej.

www.terapiarelacji.pl
[email protected]
600051915

18/11/2020

09/11/2020

Jest poniedziałek, jest szkoła... online...

www.terapiarelacji.pl
[email protected]
600051915

05/11/2020

Ważne są pytania – odpowiedzi przyjdą same.

Mówicie, drodzy rodzice – no bo on mi to robi na złość, specjalnie tak krzyczy, tyle razy już mu mówiłam, że nie wolno, a to jak grochem o ścianę, ja mu mówię, a ona swoje, ile można gadać? Nie wiem co w niego wstąpiło, i mój ulubiony - wpadł w szał…zupełnie bez powodu…

No a przecież już powinien, w jego wieku…
Inne dzieci siedzą, a ona podskakuje i się kręci. Zadaje pytania, wyrywa się z odpowiedzią. Nie odpowiada na pytania. Leży na ławce, pod ławką...

Wypowiedziałam powyższe i usłyszałam powyższe wiele razy.

Kiedy? Zawsze wtedy, gdy wymagałam tak, jak świat tego sobie życzy:

• by przestał się kręcić na krześle
• by zapamiętał listę zakupów
• by był na czas
• by zrobił kolejne i kolejne zadanie
• by zauważył, że kot ma pustą miskę
• by zapiął pasy w samochodzie

A gdyby tak zatrzymać się na moment, wziąć głęboki oddech, odejść od własnych wyobrażeń na to, co dziecko powinno?

Wtedy na pewno otworzy się przestrzeń na to, kim ono naprawdę jest. A gdy pojawia się taka przestrzeń, zamiast stwierdzać fakty i wiedzieć wszystko, warto przystanąć i zadać pytania, sobie… dziecku…

Czy na pewno powinno? A co, jeśli nie?
Co robisz synku? Po co to robisz?
Jeśli mi powiesz po co to robisz, postaram się ciebie zrozumieć.
Ciekawe to, jaki jesteś.
Pokaż mi, jak to robisz?

WAŻNE SĄ PYTANIA – odpowiedzi przyjdą same.

Ja w ten sposób otwieram drzwi do przepięknej duszy mojego dziecka, Ciebie zachęcam do tego samego. Dogadaj się z Aspergerem.

Uważasz, że mój post jest cenny?

Podaj dalej,
Lajkuj,
komentuj.

Jesteś rodzicem? Nauczę Cię, jak dogadać się z Aspergerem.

Profesjonalisto - zapraszam do kontaktu.

www.terapiarelacji.pl
[email protected]
600051915

05/11/2020