Nazwy przejściowe w latach 1945-1950 to: Lacko i Owocówka. Wieś ma rodowód średniowieczny. Powstała na miejscu wczesnośredniowiecznego grodziska. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1250 roku. W 1267 roku powstała tu
jedna z najstarszych parafii w okolicy. Parafia w Niemicy była erygowana przez przez biskupa Singwina. W XIII stuleciu miała się tu znajdować siedziba Święców,
a następnie Puttkamer
ów i Zitzewitzów. wieś stała się lennem rodu von Ramel,
pozostając własnością tego rodu do XVII wieku. Następnie właścicielem Niemicy został ród
von Bellow. W 1714 roku sprzedał on majątek swemu zięciowi Jurgenowi Valentinowi von Kleist,
który założył tu siedzibę rodu. W 1720 roku powstał tu okazały dwór oraz park krajobrazowy
o powierzchni ponad 6 hektarów. Budynek był zbudowany na planie zbliżonym do prostokąta, murowany, piętrowy, podpiwniczony, kryty dachem naczółkowym. W tym czasie powstała także cegielnia i fabryka papy,
później zmieniona na przędzalnie. W końcu XVIII wieku we wsi oprócz kościoła i folwarku z dworem,
znajdował się młyn wodny, wiatrak, owczarnia, karczma kuźnia oraz 5 gospodarstw chłopskich,
3 pełne gospodarstwa zagrodników (zagrodnik to chłop posiadający niewielki przydział ziemi,
niewystarczający do wyżywienia rodziny. Aby przeżyć, musiał najmować się do pracy). Ponadto było gospodarstwo kaznodziei i zakrystianina. We wsi stały wówczas 24 domy. W rękach von Kleistów majątek znajdował się do końca XIX wieku, następnie przeszedł
w ręce rodziny von Natzmer. W 1928 roku majątek liczył 943 hektary gruntów. We wsi znajdował się dalej młyn wodny, wiatrak, fabryka papy i cegielnia. W 1939 roku właścicielem majątku liczącego już tylko 116 ha był Bogusław von Natzmer. Po 1945 roku na bazie majątku i zespołu podworskiego utworzone zostało
Państwowe Gospodarstwo Rolne. Pałac rozebrano w 1959 roku. Z dawnej zabudowy gospodarczej folwarku zachowały się: dawna oficyna dworska
(obecnie budynek mieszkalny), obora-magazyn i remiza folwarczna. Pierwszy budynek szkolny w Niemicy zbudowano w 1819 roku w ogrodzie plebanii. Nowy budynek szkolny powstał w połowie lat 20-tych XX wieku. Mieściły się w nim dwie sale lekcyjne i dwa mieszkania dla nauczycieli. Przy szkole znajdowało się spore boisko. Ostatnimi nauczycielami przed 1945 rokiem byli:
Franz Heese i Wilhelm Selke. Po wojnie mieściła się tu szkoła podstawowa. W latach 90-tych oddano do użytku nową część szkoły wraz z salą gimnastyczną. Pierwszym polskim nauczycielem był Czarski. W 1939 roku w Niemicy było 17 gospodarstw rolnych do 5 ha, 8 do 10 ha, 42 do 20 ha, 17 powyżej 20 ha
i 1 powyżej 100 hektarów. Liczba ludności wynosiła w 1818 roku 303 osoby, w 1895-507 osób i w 1939 roku- 653 osoby. W XV wieku, na miejscu starszej, drewnianej świątyni zbudowano nowy kościół parafialny. Przebudowano go częściowo w XIX w. Jest murowany z cegły i kamienia polnego, na rzucie prostokąta. W kościele znajduje się renesansowy ołtarz główny z 1626r. i renesansowa ambona z 1648 r. Od czasów reformacji do 1945 roku był kościołem protestanckim. Poświęcenie świątyni odbyło się 1 grudnia 1946 roku. Obecnie należy do parafii w Sulechówku. Cmentarz przykościelny założony został w czasach średniowiecznych, rozbudowany został w XV stuleciu po wybudowaniu nowego kościoła. Zlikwidowano go w latach 60-tych ubiegłego wieku. Obecnie przy północnej nawie kościoła ustawionych jest kilka niemieckich nagrobków,
m.in. płyta z nagrobka Dubisława Natzmera, właściciela Niemicy zmarłego w 1937 roku. Ewangelicki cmentarz komunalny założony został na południowo-zachodnim krańcu wsi
w drugiej połowie XIX wieku. Po II wojnie światowej stare nagrobki usunięto
i urządzono cmentarz komunalny. Przy kościele znajdował się postawiony
w latach 20-tych ubiegłego wieku pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej mieszkańcom
Niemicy, Bartolina i Kusic. Obecnie – od lat 90-tych- znajduje się poza ogrodzeniem obecnego placu kościelnego. Wojska radzieckie zajęły wieś 1 marca 1945 roku. Niemcy zostali stopniowo wysiedleni. Obecnie we wsi znajduje się także filia biblioteki publicznej oraz w dawnej remizie folwarcznej
muzeum wsi założone przez Edwarda Struzika.
