10/06/2026
Żegnaj, Wiolu…
Są ludzie, których obecność widać w każdym zakamarku budynku, w pamięci uczniów i w atmosferze miejsca...
Taką osobą była nasza Wiola...
Dzisiaj żegnamy kogoś, kto współtworzył serce Optimy...
Wiola była jedną z tych osób, które nie przechodzą przez życie obojętnie. Zostawiała ślad wszędzie tam, gdzie się pojawiała...
W ludziach...
W przestrzeni...
W rozmowach...
W śmiechu...
W kolorach...(tak, czarny to też kolor...)
Uczniowie Wioli wiedzieli, że zawsze będzie po Ich stronie. Potrafiła o Nich walczyć nawet wtedy, gdy oni sami tracili już w siebie wiarę. Dostrzegała potencjał tam, gdzie inni widzieli problemy...
Szukała rozwiązań, wspierała, motywowała, podnosiła po porażkach... Czasem przytuliła dobrym słowem, czasem spojrzała tym swoim charakterystycznym wzrokiem, który mówił więcej niż długie przemowy, a czasem rzuciła celnym, lekko sarkastycznym komentarzem, po którym człowiek najpierw się śmiał, a dopiero potem rozumiał, że właśnie dostał ważną życiową lekcję...
Miała wielkie serce. Takie, które nie mieściło się w ramach szkolnych obowiązków...
Kochała sztukę, piękno i tworzenie...
Jej wrażliwość i wyobraźnia pomagały tworzyć przestrzeń, w której młodzi ludzie mogli czuć się dobrze...
Szkolny mural, dekoracje, kwiaty, które pojawiały się w naszych przestrzeniach, świąteczna choinka rozświetlająca grudniowe dni, niezliczone pomysły na upiększanie szkoły – wszystko to nosiło ślady Jej serca i Jej spojrzenia na świat...
Była współtwórczynią nie tylko wyglądu naszej szkoły, ale także jej ducha...
Miała ogromny udział w budowaniu tego, czym Optima jest dzisiaj - w jej estetyce, atmosferze, wartościach i codziennym życiu...
Bo Wiola była wszędzie tam, gdzie pojawiało się piękno, kreatywność, dobro i człowiek...
Nie była idealna — i całe szczęście...
Była prawdziwa. Szczera do bólu, czasem przewracająca oczami na absurdy świata, czasem rzucająca komentarz, który rozładowywał napięcie skuteczniej niż godzinna narada. Miała odwagę mówić to, co myśli, i ogromną wrażliwość, by robić to z troską..
Zostawiła po sobie przestrzeń, którą postaramy się dalej wypełniać...
I zostawiła też coś bardzo ważnego...
Setki uczniów, którym pomogła uwierzyć w siebie...
Przyjaźnie, które stworzyła...
Piękno, które pozostawiła wokół siebie...
I kawałek swojego serca rozsiany po całej Optimie...
Wiolu, dziękujemy Ci za każdą walkę o ucznia.
Za każdą rozmowę.
Za każdą roślinę posadzoną z myślą o innych.
Za każdy pomysł, który sprawiał, że nasza szkoła stawała się bardziej kolorowa.
Za śmiech.
Za szczerość.
Za sztukę.
Za dobro.
Za to, że byłaś częścią naszej historii.
I za to, że na zawsze pozostaniesz częścią naszej szkoły.
Będzie nam Ciebie cholernie brakować...💔
Społeczność Szkoły Optima
Pożegnanie Wioli odbędzie się w piątek,
12 czerwca 2026 roku o godz. 11.00, na Cmentarzu Komunalnym w Pabianicach.