Ale zanim dzieci zaczęły do niej uczęszczać, musiano spełnić pewne warunki. Otóż podpisana 15 maja 1922 roku w Genewie Konwencja, stworzyła podstawę prawną do zakładania prywatnych i publicznych szkół mniejszościowych. Tam gdzie nie zdołały rozwinąć swojej działalności Koła Związku Polaków w Niemczech, do akcji zbierania podpisów przystąpili miejscowi działacze organizującego się ruchu polskiego.
Była to akcja uświadamiania i przekonywania ludzi do potrzeby zakładania polskich szkół. Tym bardziej, że już wcześniej w Groszowicach chór kultywował polską pieśń regionalną. W Groszowicach akcją kierowali Piotr Zielonkowski oraz jego córka Małgorzata Zielonkowska. W wyniku przeprowadzonej agitacji na 494 dzieci tylko 96 zostało zgłoszonych do polskiej szkoły. Złożenie wniosku o otwarcie szkoły nastąpiło 11 sierpnia 1923 roku. Później nastąpiło powtórne zgłoszenie dzieci, a w międzyczasie rodzice byli zastraszani. Pomimo wielu trudności 1 kwietnia 1925 roku przewodniczący Związku Szkolnego Piechotta zwołał zebranie, na którym wybrano skład komisji szkolnej. Na pełnoprawnych jej członków powołano Jana Kornka, Jana Marszołka, Józefa Pasonia i Piotra Zielonkowskiego, a ich zastępcami zostali Albert Datko, Lorenz Buchta, Walenty Murek i Grzegorz Kochanek. Ponadto 3 kwietnia kierownictwo szkoły niemieckiej wybrało trzech pełnoprawnych członków komisji polskiej szkoły mniejszościowej w osobach: rektora Schemainskiego, rolnika Tomasza Wolnego i chałupnika Piotra Muchę oraz zastępców w osobach: administratora parafii Rakowskiego, nauczyciela Zemlę oraz rolnika Tomasza Piechottę. 1 maja 1925 roku odbyło się uroczyste otwarcie polskiej szkoły mniejszościowej, na które przybyło 36 dzieci. Przez cały okres swego istnienia, prowadził ją, pochodzący z Głubczyc niemiecki nauczyciel Max Nowak. W szkole uczył do 2 maja 1932 roku, tj. do momentu jej zamknięcia.W roku 1927 odnotowano znaczny spadek ilości uczniów. Na podstawie fotografii z 1927 roku udało się ustalić nazwiska dzieci uczęszczających do tej szkoły, byli to: Józef Zielonkowski, Jan Zielonkowski, Jan Gromotka, Jan Murek, Stanisław Pasoń, Tomasz Syma, Tomasz Wolny, Franciszek Mucha, Paweł Loch, Jadwiga Mucha, Monika Kalisz, Maria Syma, Emma Roczek, Łucja Lazar, Jadwiga Murek, Cecylia Marszołek, Małgorzata Zielonkowska, Helena Kinder, Gertruda Buchta. Ponadto do szkoły chodzili Franciszek Bednorz, Wiktor Kornek oraz Piotr Kornek. Na potrzeby szkoły przeznaczono część pomieszczeń w budynku władz gminnych, jednak nie posiadały one praktycznie żadnych pomocy naukowych, którymi dysponowały jedynie szkoły niemieckie. Raz w tygodniu przychodzili ze szkoły niemieckiej nauczyciele Woditz i Prasse, aby wykładać lekcje religii. Aby uzupełnić brakujące w szkole lekcje śpiewu, wszystkie dzieci należące do Kongregacji Maryjnej, pod okiem księdza Franciszka Hassego rozwijały swoje umiejętności muzyczne. Niski poziom nauczania w polskiej szkole mniejszościowej i atrakcyjność szkół niemieckich sprawiły, że rodzice w trosce o dobro swoich dzieci, posyłali je do szkoły niemieckiej, która gwarantowała w przyszłości lepsze ich traktowanie jako obywateli Rzeszy. W tej sytuacji liczba dzieci w polskiej szkole systematycznie malała a kiedy w 1932 roku na lekcje przyszły tylko Jadwiga Marszołek i Piotr Kornek, szkołę zamknięto. (opracowano na podstawie artykułu Andrzeja Szczepaniaka "Polska szkoła mniejszościowa w Groszowicach w latach 1925-1932")