Koło Naukowe Prawa Międzynarodowego UWM

Drodzy studenci i studentki!

Serdecznie zapraszamy Was na jutrzejsze spotkanie w Auli Cytrynowej Centrum Kongresowego na spotkanie pt. "Jak zostać dyplomatą" z zastępcą dyrektora Akademii Dyplomatycznej dr Iwoną Woicką-Żuławską oraz naczelnikiem wydziału aplikacji dyplomatyczno-konsularnej Akademii Dyplomatycznej Marcinem Tatrzyńskim!

Przybądźcie licznie, zdecydowanie warto! 🤩

Jednolity Akt Europejski, podpisany w Hadze 28 lutego w 1986 roku. Wszedł w życie rok później, był przełomowym momentem w integracji europejskiej. Zmieniając traktaty ustanawiające Wspólnotę Europejską, Akt ten wzmocnił odpowiedzialność Wspólnoty i poszerzył zakres współpracy politycznej. Kompetencje Parlamentu Europejskiego zostały znacząco zwiększone, co przyczyniło się do demokratyzacji procesu decyzyjnego.

Przede wszystkim jednak, Jednolity Akt Europejski przyspieszył proces budowy jednolitego rynku europejskiego, co miało ogromne znaczenie dla gospodarki regionu. Wprowadzenie swobodnego przepływu osób, kapitału, towarów i usług sprawiło, że idea jednolitej Europy zaczęła nabierać realnego kształtu. Ponadto, Akt ten stworzył fundamenty dla dalszej integracji politycznej oraz unii gospodarczej i walutowej, co później znalazło odzwierciedlenie w Traktacie o Unii Europejskiej.

Jednolity Akt Europejski był zatem kluczowym kamieniem milowym w rozwoju Wspólnoty Europejskiej, umacniając jej rolę na arenie międzynarodowej i otwierając drogę do bardziej zintegrowanej i efektywnej Unii Europejskiej.

Dnia 25 marca 1957 roku zostały podpisane dwa kluczowe traktaty w Rzymie: Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG) oraz Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom). Decyzje w obu wspólnotach były podejmowane przez Radę na wniosek Komisji, z koniecznością uzyskania opinii Zgromadzenia Parlamentarnego. Liczba członków Zgromadzenia wzrosła do 142 w pierwszym roku funkcjonowania. Pierwsza sesja Europejskiego Zgromadzenia Parlamentarnego odbyła się 19 marca 1958 roku.

Traktat o Euratom miał za zadanie wspierać badania i rozpowszechniać informacje techniczne oraz ustanawiać normy bezpieczeństwa w energetyce jądrowej. Ponadto, miał zapobiegać wykorzystywaniu cywilnych obiektów jądrowych do celów militarnych. Z perspektywy rozwoju, Euratom był kluczową odpowiedzią na zapotrzebowanie na energię po wyczerpaniu innych źródeł, takich jak węgiel. Francja, początkowo sceptyczna, zaakceptowała powołanie dwóch oddzielnych wspólnot, co doprowadziło do powstania zarówno EWG, jak i Euratomu. Europejskie Zgromadzenie Parlamentarne, powołane w ramach traktatów, odegrało istotną rolę w kształtowaniu europejskiej polityki.

Życzymy Wam cudownych, wesołych świąt Wielkanocnych! 🐣
A także przygotowaliśmy dla Was kolejną dawkę wiedzy z naszej serii. 😍
-----------------------------------------------------
Traktat ustanawiający EWWIS ( Europejską Wspólnotę Węgla i Stali ) podpisany został 18 kwietnia 1951 r. przez Belgię, Francję, Niderlandy, Luksemburg, RFN i Włochy. Traktat ten zawarto na 50 lat. Wszedł w życie 23.07.1952 r. Wskutek zawartego traktatu państwa członkowskie oddały Wysokiej Władzy zarządzanie przemysłem węglowo-stalowym oraz górniczo-hutniczym. Warto przy tym wspomnieć, że Wysoką Władza cechowała się niezależnością względem państw, które traktat ten podpisały. Omawiany Traktat stworzył cztery podstawowe instytucje tworzące strukturę organizacyjną Wspólnoty tj. Specjalną Radę Ministrów, Wysoką Władzę, Wspólne Zgromadzenie, Trybunał Sprawiedliwości. W traktacie tym uregulowano wszystkie kwestie, które, zdaniem państw członkowskich, były kluczowe dla sprawnego funkcjonowania wspólnego rynku węgla i stali.

Kochani! Z okazji tegorocznego 20-lecia dołączenia Polski do Unii Europejskiej rozpoczynamy serię cotygodniowych postów przybliżających najważniejsze unijne traktaty i instytucje unijne. 🇪🇺 Mamy nadzieję, że ten pierwszy tydzień wiosny mija wam promiennie i szczęśliwie! 🌞🌱
-----------------------------------------------------
Traktat Londyński, inaczej Statut Rady Europy, z 1949 roku był kluczowym dokumentem założycielskim Rady Europy, podpisanym przez 10 państw europejskich (Belgię, Danię, Francję, Holandię, Irlandię, Luksemburg, Norwegię, Szwecję, Wielką Brytanię i Włochy) w dniu 5 maja 1949 roku. Dokument ten formalnie ustanowił Radę Europy jako organizację międzynarodową o charakterze regionalnym. Wszedł w życie trzy miesiące później, a jego celem było stworzenie platformy współpracy ogólnoeuropejskiej, promowanie jedności, pokoju oraz podstawowych wartości demokratycznych na kontynencie. Obecnie jego stronami jest 46 państw, w tym Polska.

Rada Europy została powołana w odpowiedzi na potrzebę zjednoczenia Europy po zakończeniu II wojny światowej, z inspiracji m.in. przemówienia Winstona Churchilla z września 1946 roku, w którym nawoływał do stworzenia "Stanów Zjednoczonych Europy". Działa w szczególności w dziedzinie ochrony praw człowieka, ale także w sprawach gospodarczo-ekonomicznych czy dotyczących ochrony środowiska.

Drodzy, dziś czeka na Was druga część informacji o „Unijnym Pakcie Migracyjnym”! Dziś przybliżymy Wam sam Pakt oraz podejście Polski i innych do owego rozwiązania. 💙
-----------------------------------------------------
Dnia 20 grudnia 2023 roku Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej podpisali porozumienie w zakresie głównych postulatów Paktu o migracji i azylu. Należy wspomnieć, że nie jest to równoznaczne z przyjęciem Paktu – głosowanie w tej sprawie odbędzie się najprawdopodobniej wiosną, przed wyborami do europarlamentu.

Pakt obejmuje pięć aktów prawnych:
- Rozporządzenie w sprawie kontroli nielegalnych imigrantów
- Rozporządzenie Eurodac dotyczące pobierania danych biometrycznych (dane osobowe, odciski palców, obrazu twarzy)
- Rozporządzenie w sprawie składania i rozpatrywania wniosków o azyl
- Rozporządzenie w sprawie zarządzania azylem i migracją, w tym współpracy i solidarności między państwami UE (mechanizm solidarnościowy zastąpi nieudany mechanizm nielegalnej imigracji)
- Rozporządzenie w sprawie reagowania na sytuacje kryzysowe

Z jednej strony kilkadziesiąt organizacji pozarządowych stwierdziło, że Pakt może być wykorzystywany jako uzasadnienie do łamania praw człowieka ze względu na np. większe uprawnienia do odsyłania nielegalnych imigrantów do krajów swojego pochodzenia, a z drugiej strony część państw nie leżących przy granicach Unii wyraża niezadowolenie ze względu na potencjalny obowiązek finansowej rekompensaty za brak relokacji imigrantów.

W Polsce podnosi się również argument, że uchodźcy z Ukrainy nie będą uwzględnieni jako imigranci, ze względu na tymczasową dyrektywę dot. prawa do pobytu i pracy, co może skutkować brakiem podstaw do uwolnienia Polski z obowiązku przyjmowania nielegalnych imigrantów lub wypłacenia rekompensat.
Polska w dniu 8 lutego 2024 roku zapowiedziała, że wyrazi sprzeciw wobec poszczególnym aktom legislacyjnym wchodzących w skład Paktu.

Kilka miesięcy temu Polskę obiegła informacja o „Unijnym Pakcie Migracyjnym”. Wywołała ona wiele emocji, dlatego dziś oraz w najbliższy piątek postaramy się przybliżyć Wam informacje o powodach powstania Paktu i podejściu do niego Polski!
-----------------------------------------------------
Wielu polityków oraz specjalistów od wielu lat podnosiło, iż ani Polska, ani Unia Europejska nie ma odpowiedniej, rozwiniętej polityki imigracyjnej wobec państw spoza Unii. W poprzedniej dekadzie problematyka imigrantów w naszym regionie, w szczególności nielegalnych, drastycznie się nasiliła – wzrost przestępczości i nie respektowanie prawa przez wielu imigrantów, brak skutecznych mechanizmów asymilacji i integracji, wzrost wydatków publicznych na utrzymanie przybyłych ludzi to tylko część problemów, z którymi mierzą się europejskie państwa. Polska - mimo, że stosunkowo zamknięta na relokację imigrantów z Bliskiego Wschodu i Afryki - w 2023 roku stwierdziła obecność prawie 5 tys. cudzoziemców nielegalnie przebywających na terenie Polski.

Niezależnie od proponowanych rozwiązań każda partia polityczna w Polsce opowiada się za stworzeniem rozsądnej polityki imigracyjnej. Odpowiedzią na to ma być Pakt o migracji i azylu, procedowany od 2020 roku.

W ostatnich miesiącach w związku z wojną na Ukrainie wiele się mówi o NATO 🧐Dziś więc trochę historii tej organizacji!
----------------------------------------------------

NATO czyli Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego, zostało utworzone 4 kwietnia 1949 roku w odpowiedzi na zagrożenie ze strony ZSRR oraz powstanie bloku państw komunistycznych. Traktat został podpisany przez 12 państw, w tym Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię, Francję, Belgię i Włochy. Powstanie organizacji miało na celu zapewnienie bezpieczeństwa i obrony przed ekspansją sowiecką w Europie Zachodniej. Stanowiło też reakcję na powietrzną blokadę Berlina Zachodniego oraz doktrynę Trumana, która postulowała wsparcie dla państw walczących z komunizmem. NATO zrzeszyło państwa deklarujące walkę o wolność, demokrację i poszanowanie prawa. W kolejnych latach, zwłaszcza po utworzeniu Układu Warszawskiego w 1955 roku, stało się elementem utrzymywania równowagi sił na świecie. W 1999 roku Polska dołączyła do Sojuszu, a po ataku terrorystycznym na World Trade Center w Nowym Jorku w 2001 roku, NATO wzmocniło zasadę, że atak na jedno z państw członkowskich jest traktowany jako atak na wszystkie.

Monachijska Konferencja Bezpieczeństwa, znana również jako Munich Security Conference (MSC), jest corocznym wydarzeniem międzynarodowym, na którym politycy, eksperci ds. bezpieczeństwa oraz liderzy opinii spotykają się, aby omówić najważniejsze kwestie związane z polityką bezpieczeństwa światowego. Konferencja odbywa się w Monachium, Niemczech, od 1963 roku i jest jednym z najważniejszych forum tego typu na świecie. Przebieg konferencji obejmuje wystąpienia głównych prelegentów, panele dyskusyjne, spotkania bilateralne oraz nieformalne rozmowy, umożliwiające wymianę poglądów i budowanie relacji. Jest to również przestrzeń do podejmowania inicjatyw mających na celu poprawę sytuacji bezpieczeństwa na świecie.

W trakcie tegorocznej konferencji, która odbyła się między 16 a 18 lutego, dyskutowano na temat bezpieczeństwa w Europie, słowach Donalda Trumpa o państwach NATO, wojnie na Ukrainie i śmierci czołowego, rosyjskiego opozycjonisty Aleksieja Nawalnego. Podejmowano także próbę odpowiedzi na sytuację migracyjną i środowiskową na świecie.

Rolnicy protestują niemal w całej Europie!

Od tygodni echem odbijają się protesty i blokady rolników nie tylko w Polsce, ale także w Hiszpanii, Niemczech, Holandii, Francji, Włoszech, Czechach czy na Węgrzech. Do Brukseli na początku miesiąca wjechało ponad tysiąc ciągników, w Grecji organizowany jest rolniczy "Marsz na Ateny".

Powodem tak licznych protestów jest głównie sprzeciw wobec Europejskiemu Zielonemu Ładowi oraz taniemu importowi produktów rolniczych spoza Unii, głównie z Ukrainy. Problemem są restrykcyjne normy, które europejscy rolnicy muszą spełniać, podczas gdy przedsiębiorstwa spoza UE są z nich wyłączone, mimo to mogąc eksportować produkty na unijny rynek. Ponadto według rolników Zielony Ład nakłada na nich nierealne do spełnienia wymagania, które doprowadzą do spadku produkcji rolnej, a tym samym unijnego bezpieczeństwa.

W ostatnich latach Turcja manifestuje swoje narastające, neoimperialne ambicje, poprzez coraz aktywniejsze uczestnictwo w rywalizacji o wpływy na Bliskim Wschodzie. Można wysnuć wniosek, że dąży do odbudowy własnej potęgi sprzed wieków. Jej polityka wobec sąsiadów wywołuje kontrowersje, zwłaszcza w kontekście konfliktu w Syrii, gdzie stara się zwalczać Kurdów i rząd, a także w regionie Kaukazu, popierając bratni Azerbejdżan.
Mimo problemów gospodarczych, ten 70 milionowy naród rozszerza swoje wpływy wojskowe, aby wzmocnić geopolityczną pozycję, a jednocześnie porzucić politykę izolacjonizmu obecną w jej współczesnej historii. Turcja zdecydowanie stawia na rewizję aktualnego układu sił, co nie sprzyja działaniom zmierzającym do pokoju na świecie.

Na początku 2024 roku miało miejsce istotne wydarzenie dla państw leżących na półwyspie somalijskim tj. zawarcie umowy między Etiopią a Somalilandem, na podstawie której Etiopia ma uzyskać dostęp do morza za pośrednictwem Somalilandu. Co ważniejsze, umowa zakłada że Etiopia uzna w przyszłości separatystyczną republikę jaką jest Somaliland. Choć ogłosiła ona niepodległość już w 1991 nadal nie jest ona uznawana przez żadne państwo.