05/08/2021
Czym jest SSP?
SSP to innowacyjna interwencja zaprojektowana w celu poprawy zachowań komunikacyjnych jednostki poprzez zmniejszenie wrażliwości słuchowej i poprawę zdolności przetwarzania ludzkiej mowy. SSP ćwiczy ścieżki neuronowe związane z regulacją stanu zachowania i zaangażowania społecznego. Są to aspekty autonomicznego układu nerwowego. Tak jak mózg jest plastyczny i może się zmieniać w oparciu o doświadczenie, tak samo AUN jest plastyczny. W recenzowanych badaniach wykazano, że SSP znacząco zwiększa regulację nerwu błędnego serca. Nerw błędny bierze udział w regulacji nerwowej twarzy, głowy i wnętrzności (narządów). U ssaków regulacja nerwowa stanu autonomicznego jest zintegrowana z regulacją nerwową mięśni zaangażowanych w słuchanie (ucho środkowe) i wokalizację (krtań, gardło).
Z perspektywy ewolucyjnej istnieją 3 obwody neuronowe, które tworzą hierarchię odpowiedzi. Nowszy obwód jest społeczny i odzwierciedla dobrze uregulowany stan, który wspiera homeostazę narządów trzewnych, o czym świadczy dobry kontakt wzrokowy, zrelaksowany wyraz twarzy i prozodia głosu. Osoby polegające na tym nowszym obwodzie dobrze reagują na komunikację między ludźmi i są w stanie zablokować hałas otoczenia, aby się skupić. Starsze obwody są powiązane z reakcją ucieczki (walka lub ucieczka) lub reakcją zamrożenia (zamknięcie/zapadnięcie się/zemdlenie). Osoby polegające na tych obwodach są bardziej dostrojone do dźwięków o niższej częstotliwości (takich jak hałas w tle, który historycznie był potrzebny do słyszenia drapieżników) i mają tendencję do nadawania priorytetu wykrywaniu zagrożeń z ich otoczenia.
Gdy mięśnie ucha środkowego są nieaktywne, dźwięki o niższej częstotliwości, takie jak hałas w tle, są odbierane znacznie silniej niż ludzki głos. Pacjenci często łatwo się zaskakują i są wrażliwi na hałas w tle, a jednocześnie mają trudności z prowadzeniem rozmów, nawiązywaniem kontaktu wzrokowego, słyszeniem ludzi w hałasie lub zrozumieniem całego znaczenia niektórych fraz. Mięśnie ucha środkowego są przede wszystkim szybko kurczliwe i łatwo się męczą. Choroba, gorączka i starzenie się również osłabiają funkcję mięśni ucha środkowego.
Kiedy mięśnie ucha środkowego kurczą się prawidłowo, hałas otoczenia może być wytłumiony, system nerwowy jest mniej pobudzony lub czeka na przejście w tryb walki lub ucieczki/zamrożenia, a słuchacz jest w stanie lepiej skupić się i odbierać ludzką mowę (dźwięki o wyższej częstotliwości ) odpowiednio.
Inne potencjalne korzyści z poprawy napięcia nerwu błędnego obejmują poprawę regulacji tętna i ciśnienia krwi, pocenie się, funkcje trawienne, wyraz twarzy, kontakt wzrokowy, intonację głosu, pamięć i koncentrację, przypływ adrenaliny i dysfunkcję nadnerczy, rozumienie ludzkiego języka i mowy ciała. umiejętność wyrażania się werbalnie lub fizycznie, bezsenność, lęk i depresja, stymulacja sensoryczna dotyku/dźwięku/wzroku/smaku, różnorodność wyborów żywieniowych, oddychanie i wiele więcej.
Niektóre ciała reagują na historię traumy, przechodząc w nieustanny stan walki lub ucieczki, podczas gdy inne reagują dysocjacyjną reakcją zamrożenia, w której są odrętwiałe. Ta reakcja jest tym, w jaki sposób ciało pomogło im przetrwać w przeszłości, ale nie jest już potrzebna ani użyteczna, gdy osoba zostanie usunięta z sytuacji i faktycznie jest bezpieczna. Z biegiem czasu każdy z tych dysfunkcyjnych stanów, choć nigdy nie jest świadomym wyborem, może przyczynić się do przewlekłych ogólnoustrojowych problemów zdrowotnych.
W SSP nie chodzi o konkretną treść lub historię traumy, ale raczej o uhonorowanie reakcji ciała. Organizm zrobił to, co jest potrzebne, aby przeżyć, ale SSP umożliwia pacjentom przejście w stan „odpoczynku i trawienia” – czas na rozwój, a nie tylko przeżycie.
Podczas gdy praktycznie wszyscy pacjenci, którzy reagują na ten rodzaj interwencji, doświadczyli jakiejś formy traumy (często uważanej za nieznaczną lub nawet nierozpoznawaną przez pacjenta), SSP nie angażuje się aktywnie w świadome skupienie się na samej traumie. To, jak ciało reaguje na traumę, nigdy nie jest wyborem, ale ten program bardzo różni się od psychoterapii tym, że trauma jest adresowana na poziomie neuronowym, bez faktycznego „leczenia” jej w sposób jawny poprzez przeżywanie jej na nowo. Biorąc to pod uwagę, pacjenci, którzy doświadczyli ciężkiej traumy w przeszłości, powinni współpracować z lekarzem prowadzącym leczenie psychiatryczne, aby uzyskać najlepsze wyniki. Platforma SSP jest „skocznią” do przyszłego rozwoju, a nie samodzielnym narzędziem.
*objaśnienia do zdjęcia
linia przerywana na wykresie to stan wagalny przed rozpoczęciem interwencji SSP, zaś linia czerwona ciągła stan regulacji wagalnej po interwencji SSP