16/06/2026
📱👵❤️ A gdyby tak na chwilę odłożyć telefon, żeby odkryć, że po drugiej stronie ekranu… jest człowiek?
15 czerwca w naszej szkole wydarzyło się coś wyjątkowego. W ramach projektu „Szkoła Międzypokoleniowa”, realizowanego przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową (NASK) działającą w imieniu Ministra Cyfryzacji, gościliśmy seniorów z Dziennego Domu „Senior+” w Olecku. Celem projektu jest nie tylko rozwijanie kompetencji cyfrowych, ale przede wszystkim budowanie relacji między pokoleniami i tworzenie przestrzeni do wzajemnego uczenia się. ❤️
Spotkanie rozpoczęła pani Iwona Narkiewicz-Bielska, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 im. Mikołaja Kopernika w Olecku, serdecznie witając gości i podkreślając znaczenie dialogu międzypokoleniowego we współczesnym świecie.
Podczas warsztatów pan Wiesław Bukpaś, lider projektu, w przystępny i angażujący sposób opowiedział o zagrożeniach czyhających w sieci. Seniorzy dowiedzieli się, jak rozpoznawać próby oszustw, chronić swoje dane i bezpiecznie korzystać z nowoczesnych technologii. Było dużo pytań, praktycznych wskazówek i cennych rozmów, które pokazały, że bezpieczeństwo w sieci jest ważne niezależnie od wieku. 📱🔐
Jednak bardzo szybko okazało się, że najważniejszym bohaterem tego dnia nie będzie komputer, smartfon ani Internet.
Najważniejszy był człowiek. ❤️
Seniorzy zasiedli przy stolikach razem z uczniami klasy 7A, którzy pod opieką swojej wychowawczyni, pani Małgorzaty Żabickiej-Bojar, z ogromnym zaangażowaniem wspierali gości podczas całego spotkania. Pomagali w obsłudze urządzeń, tłumaczyli działanie aplikacji, odpowiadali na pytania, ale przede wszystkim byli obok – cierpliwi, uważni i życzliwi.
Na początku były tylko imiona zapisane na małych karteczkach. Uczniowie pomagali seniorom przygotować identyfikatory, przypinać je i odnajdywać się w grupie. Niby drobiazg. A jednak właśnie od takich drobiazgów zaczynają się najpiękniejsze relacje. 🤝
Potem pojawiły się karty Dixit. Jedna ilustracja przywoływała wspomnienie dzieciństwa, inna opowiadała o marzeniach, rodzinie lub nadziei. Słuchaliśmy historii o świecie bez Internetu, smartfonów i Wi-Fi. 😊 A chwilę później młodzi opowiadali o rzeczywistości, w której trudno wyobrazić sobie dzień bez telefonu.
I wiecie co?
Nikt nie próbował udowadniać, że jego świat jest lepszy.
Za to wszyscy słuchali.
Naprawdę słuchali.
Były uśmiechy, wzruszenia, chwile zadumy i wiele rozmów, które pokazały, że niezależnie od wieku chcemy dokładnie tego samego – być zauważeni, wysłuchani, zrozumiani i zaakceptowani. ✨
Ogromne wrażenie zrobiło na nas ćwiczenie podsumowujące. Seniorzy kończyli zdania: „Z wiekiem nauczyłem się, że…” czy „Świat byłby trochę lepszy, gdyby…”. Młodzież odpowiadała: „Marzę o świecie, w którym…” oraz „To spotkanie pokazało mi, że…”.
I wtedy wydarzyło się coś niezwykłego.
Choć dzieliło ich kilkadziesiąt lat doświadczeń, odpowiedzi często były bardzo podobne.
Jedni i drudzy marzyli o pokoju. 🌍
Jedni i drudzy mówili o szacunku.
Jedni i drudzy chcieli więcej życzliwości, dobra i wzajemnego zrozumienia.
W świecie, który tak często podkreśla różnice między pokoleniami, my zobaczyliśmy coś zupełnie innego.
Zobaczyliśmy most. 🌷
Most zbudowany nie z betonu czy stali, ale z rozmowy, cierpliwości, ciekawości i uważności na drugiego człowieka.
Dziękujemy seniorom za obecność, otwartość i historie, które zostaną z nami na długo. Dziękujemy panu Wiesławowi Bukpasiowi za inspirujące warsztaty. Dziękujemy uczniom klasy 7A oraz pani Małgorzacie Żabickiej-Bojar za ogromne zaangażowanie, serdeczność i piękny przykład międzypokoleniowej współpracy. Dziękujemy pani Karolinie Rynkun za część integracyjną spotkania❤️
Bo czasem wystarczy jedno spotkanie, aby przypomnieć sobie coś bardzo ważnego:
że niezależnie od wieku wszyscy szukamy tego samego – dobra, bliskości, pokoju i człowieka, który naprawdę nas wysłucha.
❤️👵👦🤝✨🌍📱
