Korczakowska Szkoła Marzeń w Warszawie

Dobra książka potrafi być przygodą, inspiracją, pretekstem do rozmowy albo po prostu chwilą odpoczynku. Wakacje to dobry moment na czytanie :) Poniżej kilka "polecajek" powiązanych z edukacją i rozwojem- nie tylko typowo szkolnym :)

Młócka. Reportaże o pracy przyszłości – Marek Szymaniak
Jak będzie wyglądała praca za kilka, kilkanaście lat? Co zmienia sztuczna inteligencja, automatyzacja i cyfrowa rewolucja? To książka, która skłania do refleksji nad światem, do którego przygotowujemy dziś nasze dzieci. Nie daje prostych odpowiedzi, ale zadaje bardzo ważne pytania.

Milion myśli naraz. O dorosłych z ADHD – Aneta Pawłowska-Krać
To książka, która pomaga lepiej zrozumieć, jak funkcjonują dorośli z ADHD – ich mocne strony, codzienne wyzwania i sposoby radzenia sobie z nimi. Warto po nią sięgnąć, jeśli jesteś rodzicem, nauczycielem albo po prostu chcesz spojrzeć na neuroróżnorodność z większym zrozumieniem i bez stereotypów.

Wychowywanie chłopców w XXI wieku – Steve Biddulph
Jak wspierać chłopców, aby wyrośli na pewnych siebie, empatycznych i odpowiedzialnych mężczyzn? Steve Biddulph od lat pokazuje, że chłopcy również potrzebują bliskości, rozmowy i mądrego wsparcia dorosłych. To wartościowa lektura dla rodziców, nauczycieli i wszystkich, którzy towarzyszą chłopcom w dorastaniu.

Wiek diagnozy. Jak obsesja na punkcie zdrowia czyni nas bardziej chorymi – dr Suzanne O'Sullivan

Żyjemy w czasach, gdy coraz częściej szukamy odpowiedzi w kolejnych diagnozach i etykietach. Autorka zachęca do krytycznego spojrzenia na współczesną medycynę i pokazuje, że człowiek jest czymś więcej niż lista objawów. To książka, która uczy myślenia, stawiania pytań i zachowania zdrowego rozsądku.

Lato z Korczakiem. ☀️Drugi tydzień lipca :)

Plan? Jak zwykle był lekko zmienny. Pogoda? Jak zwykle miała własne zdanie. 😉

Jednego dnia słońce. Drugiego ulewa. Dlatego oprócz planu A zawsze był plan B.

⚽ Były mecze, ruch i sportowe emocje.

🔨 Część ekipy majstrowała w Majsterni i sali chemicznej. Powstawały kolejne pomysły, konstrukcje i małe dzieła inżynierii.

🍉 W kuchni było równie kreatywnie – powstawały wymyślne sałatki, zwierzątka i inne owocowo-warzywne cuda. Powstał też... wąż kanapkowy. I zniknął w tempie ekspresowym. 😄

📿 Nie zabrakło też bransoletek, breloczków, popcornu i czasu na własne projekty.

🌍 Były również wirtualne wyprawy do Azji, Australii i Afryki. Poznawaliśmy tamtejszą przyrodę, zwierzęta i ciekawostki.

A w tle...

Trochę deszczu. Trochę awarii. Kilka drobnych kontuzji. Dużo śmiechu. Jeszcze więcej rozmów.

Dziękujemy wszystkim dzieciom za energię, rodzicom za zaufanie, a naszej ekipie za pomysłowość, cierpliwość i gotowość do zmiany planów w pięć minut.

Bo właśnie tak wygląda Lato z Korczakiem. Więcej działania. Więcej relacji. Więcej wspólnych historii.

I o to chodzi. ❤️

Lato z Korczakiem.
Pierwsze dni aktywności za nami. Pogoda – wiadomo – piekielnie sprzyjająca :) Ludzie – także aktywni inaczej:). Plan – stało-zmienny.

Był czas na arteterapię, sztukę, escape roomy, rozgrywki RPG, planszówki oraz robienie czegoś z niczego w duchu DIY. Do tego pojawiły się aktywności wodno-sportowe, leżenie plackiem i rozgrywki. Część wyjeżdżała, część pozostawała w szkole. Mix.

A do tego – szczególnie po południu – szalenie ważna przestrzeń na regenerującą nudę. c.d.n

Sezon szkolny 2025/2026 dobiegł końca.

Dziękujemy za bagaż różnorodnych doświadczeń. Za projekty, wyjścia, spotkania i rozmowy. Za wszystko to, co było ważne i rozwijające. Za błędy – bo przecież są immanentną częścią rozwoju. Za to, co pchało nas do przodu, choć nie zawsze było widoczne na pierwszy rzut oka.

Wszystkim życzymy dobrego czasu, odpoczynku i prawdziwego ładowania akumulatorów. Niech wakacje przyniosą spokój, inspiracje i energię do nowych wyzwań.

Moc jest z nami. 🌿

Zagubiony w zakamarkach komunikatorów tekst p. Krystiana- wspomnienia z zielonej szkoły klas 3 naszej szkoły. W sam raz jako inspiracja na wakacje :)

Drugi dzień Zielonej Szkoły? Zdecydowanie nie należał do tych, na których można było się nudzić.

Zaczęło się od włoskiej misji specjalnej. Każdy został na chwilę szefem kuchni i własnoręcznie przygotował pizzę. Jak smakowała? Powiedzmy tylko tyle – zniknęła zdecydowanie szybciej, niż trwało jej przygotowanie.

Później przyszła pora na solidną dawkę adrenaliny. Pontony, gokarty, śmiech, rywalizacja i niekończące się okrzyki „Jeszcze raz!”. A kiedy temperatura zaczęła przypominać, że mamy czerwiec, jezioro okazało się najlepszym możliwym kierunkiem. Chłodna woda zrobiła swoje.

Ale Zielona Szkoła to nie tylko zabawa. Warsztaty „Szósty Zmysł” przypomniały nam, że świat można poznawać na wiele sposobów. Próba odnalezienia się w rzeczywistości osoby niewidomej, obserwacje z wykorzystaniem termowizji i rozmowy o różnorodności pokazały, że empatia nie rodzi się z wykładów. Rodzi się z doświadczeń.

Było też coś dla miłośników negocjacji. Trzeba było przekonywać, słuchać, ustępować, szukać kompromisów i czasem... odpuścić. Czyli dokładnie tego, czego świat będzie od naszych uczniów wymagał częściej niż rozwiązywania testów.

Między tym wszystkim były oczywiście pyszne posiłki, chwile odpoczynku i setki rozmów, których nie da się wpisać do programu wycieczki, a które często okazują się najcenniejszą częścią takich wyjazdów.

Na koniec dnia energii było wprawdzie trochę mniej niż rano, ale za to wspomnień zdecydowanie więcej. A przecież przed nami jeszcze kolejne rozdziały tej zielonoszkolnej przygody.

Klasy 3 na zielonej szkole. Zapiski p. Krystiana
"Pierwszy dzień Zielonej Szkoły w Gwarku"

Pierwszy dzień naszej Zielonej Szkoły w Gwarku Centrum Aktywnego Wypoczynku dostarczył nam wielu niezapomnianych wrażeń i pozytywnych emocji. Już podczas podróży autokarem panowała radosna atmosfera. Czas umilały nam łamigłówki, krzyżówki i zagadki, dzięki którym droga minęła szybko i przyjemnie.
Po przyjeździe do ośrodka wspólnie omówiliśmy zasady obowiązujące podczas pobytu, tworząc kontrakt dotyczący zachowania. Następnie uczestniczyliśmy w warsztatach team buildingowych, podczas których wykonywaliśmy zadania wymagające współpracy, komunikacji i wzajemnego wsparcia. Była to doskonała okazja do lepszego poznania się i integracji grupy.
Dużą część dnia spędziliśmy nad malowniczym jeziorem Tajty. Piękna, słoneczna pogoda zachęcała do aktywnego wypoczynku, a największą radość sprawiła wszystkim kąpiel w jeziorze. Wspólna zabawa w wodzie dostarczyła wielu powodów do uśmiechu i pozwoliła cieszyć się urokami otaczającej przyrody.
Po smacznym i pełnowartościowym obiedzie przygotowanym przez gospodynię ośrodka nadszedł czas na jedno z najbardziej emocjonujących wydarzeń dnia mecz piłki nożnej pomiędzy reprezentacją naszej szkoły a uczniami ze szkoły w Piasecznie. Spotkaniu towarzyszyły ogromne emocje.
W ciągu dnia odwiedziliśmy również lokalny sklepik, a wieczorem uczestniczyliśmy w długo wyczekiwanej dyskotece. Muzyka, wspólne tańce i doskonała zabawa sprawiły, że pierwszy dzień Zielonej Szkoły zakończył się w wyjątkowo radosnej atmosferze.
Wieczorem w pokojach również powstała prawdziwa strefa kibica. Zasiedliśmy przed telewizorami, by śledzić emocjonujące spotkanie Argentyny z Austrią. Nie zabrakło sportowych emocji, żywiołowych reakcji i gorących dyskusji po każdej ciekawej akcji. Zmęczeni, ale pełni wrażeń, zakończyliśmy ten dzień z uśmiechami na twarzach, z niecierpliwością czekając na kolejne przygody.

A słyszeliście o Domu Korczaka?

Tak nazywamy wyjątkową przestrzeń Uczelni Korczaka w Warszawie: Korczakowskie Centrum Wsparcia Dziecka i Rodziny.

To miejsce powstało po to, żeby korczakowska myśl nie była tylko częścią historii, ale żywą praktyką: w pracy z dziećmi, rodzinami, nauczycielami, specjalistami i wszystkimi osobami, którym bliskie są prawa dziecka, wychowanie oparte na szacunku i uważność na potrzeby najmłodszych.

Dom Korczaka Terapia i Rozwój to przestrzeń spotkań, rozmów, warsztatów i działań społecznych. Miejsce, w którym można mówić o współczesnych wyzwaniach dzieciństwa i rodzicielstwa blisko codzienności: bez wielkich deklaracji, za to z troską o relacje, bezpieczeństwo i realne wsparcie.

W centrum tej idei jest dziecko: widziane, słyszane i traktowane poważnie.

Bo właśnie to pozostaje jednym z najważniejszych elementów dziedzictwa Janusza Korczaka: przekonanie, że dziecko nie jest dopiero „przyszłym człowiekiem”, ale człowiekiem już teraz.

📍 Dom Korczaka Terapia i Rozwój
Korczakowskie Centrum Wsparcia Dziecka i Rodziny
Uczelnia Korczaka w Warszawie, ul. Obrońców 2B

Będziemy pokazywać Wam to miejsce bliżej, bo naprawdę warto je znać. 💛

Epizod 4- Zapiski z zielonej szkoły 4-8 Czwartek 18.06. 2026
Noc przebiega bez większych sensacji. Dobra dawka wysiłku z dni poprzednich procentuje. Przed nami zaczyna się przedostatni dzień wyjazdu. O godzinie 7.30 w porannej bazie biegowej stawia się ta sama wytrwała, skromna ekipa co dnia poprzedniego. Właściwie połowa ekipy. Wymiana spojrzeń nie rokuje dobrze.
– Jestem troszkę zmęczony, bolą mnie nogi. Chyba nie pobiegnę.
Riposta nauczyciela jest podobna. Przyczyna? Nadwyrężony staw skokowy. Nie ma biegania, więc nadchodzi czas porannego gadania.
Rozmawiamy o pająkach, głębinach oceanów, bezkresie kosmosu. Padają dziesiątki pytań: Czy Pan wie, że żyją w oceanach nieśmiertelne meduzy? Czy jest życie w kosmosie? Trudno opisać radość nauczyciela z obcowania z tak ciekawymi młodymi ludźmi (dzięki Piotrze i Mikołaju). 30 minut później wkracza na boisko ekipa rannych ptaszków. Klasycznie rozgrywa się mecz 3x3. Emocje jak na rollercoasterze. Dobra dawka ruchu przed śniadaniem.
Wiemy, że pogoda zapowiada się dobrze. Po niebie subtelnie przemieszczają się drobne cumulusy. Wiatru prawie brak. Ptaki też odpuszczają. Czy to oznaka nadchodzących upałów?
Wiemy, że po śniadaniu ma przyjechać po nas ekipa, która zawiezie nas na spływ. Nie ma lekko – część młodzieńców chce zdezerterować. Krótkie pertraktacje. Większość lokuje się do busów. Tylko niektórych trzeba zawracać po nakrycie głowy i wodę. W międzyczasie okazuje się, że kilku Panów z 7 klasy jakimś cudem teleportowała się do pokoju. Niestety dla nich szybka akcja nauczycieli sprowadza ich na jedyną właściwą, słuszną drogę.
Jedziemy do oddalonej o 15 km wsi – Wólka Biska, skąd mamy wystartować. Kiedy przybywamy na miejsce, wita nas energiczne dwóch instruktorów. Szybka powtórka zasad bezpieczeństwa, rozdanie kamizelek i już możemy ustawiać się w kolejce do wypłynięcia. Nie jest łatwo wystartować. 31 kajaków trzeba przepchnąć ze skarpy doliny. Po dobrych 30 minutach wszyscy jesteśmy w wodzie. Urzeka nas zawsze obecna zieleń, kładące się olchy, wierzby. Gdzieniegdzie na wzniesieniach dominują młodniki sosnowe. Spokojny, leniwy nurt rzeki działa kojąco. Dla jednych za bardzo, bo płyną skosami od brzegu do brzegu. Nauka synchronizacji to proces. Rzeka jest miejscami za płytka. Kajaki grzęzną na piasku. W wielu miejscach głębokość nie przekracza długości końcówki napędowej wiosła. Słońce daje się we znaki. Pojawiają się zwalone drzewa, które trzeba omijać. Niektóre kajaki zatrzymują się w zaroślach, krzakach. Trzeba troszkę kombinować. Nurt nie jest za mocny. Za to po paru kilometrach wpływamy w dwa ciekawe meandry. Tu i ówdzie widać głazy narzutowe – pozostałości jednego ze starszych zlodowaceń. Urzeka nas mnogość dźwięków ptaków. Dynamicznie zmienia się niebo – tym razem widać podręcznikowe sekwencje cirrusów, cirrostratusów. Pozornie monotonny spływ urozmaicają koalicje dwójek, trójek, a nawet czwórek kajakowych. Dzielnie instruuje młodsze kajakarki p. Dariusz. Nauka przez cierpliwe powtarzanie przynosi skutki – częstotliwość zderzeń z trzcinami i brzegiem spada. Od połowy spływu pojawia się zmęczenie, znużenie i zniecierpliwienie. Znane wszystkim rodzicom, nauczycielom, trenerom – Ile jeszcze?
Wkraczamy w etap nauki wytrwałości. Coraz zmieniają się konfiguracje wyprzedzających, wyprzedzanych, zwalniających. Podobnie jak dynamika chmur na niebie. Momentami wieje mocno – niektóre czapki lądują w wodzie. Godzina, dwie szybko mijają. Pierwsi docierają do przystani po 3 godzinach – ostatni po 4,5 h. Na szczyt peletonu wysuwają się dziewczyny z klasy 6. Tuż za nimi są nieco zmęczeni Panowie z klas 6–8.
Przy przystani słychać radość z podjętego trudu, wysiłku. Gdzieniegdzie widać też nie zawsze dobrze zaaplikowane kremy. Poziom zmęczenia i endorfin bardzo wysoki. Dla jednych dystans za krótki, dla drugich zdecydowanie za duży. Jedni i drudzy pędzą na przesunięty obiad. A Pani Kazia zapowiadała pyszne młode ziemniaczki :)
Nadchodzi krótka sjesta i czas na wstępny przegląd pokojów przed jutrzejszym wyjazdem. Wychowawcy wszystko wywęszą, wskażą, co i gdzie może znaleźć się. Większość domków zostaje wstępnie przygotowana. Plecaki i walizki zapełniają się tym, co było używane przez ostatnie dni. Trwają wymiany klapek, poszukiwania butów i innych artefaktów.
A po tym jakże cennym akcie jest możliwość wybrania kilku opcji – kąpiel w basenie, trening siatkarki, piłkarski, tokowanie, granie.
„Prawie ostatnią aktywnością jest zapowiadana szumnie dyskoteka. Pojawiają się pierwsi fani i fanki K-popu. Za nimi fani latynoamerykańskiej sekcji muzyki dance. A na deser najstarsi ze znanymi tylko sobie hitami – wiadomo o miłości, życiu i sensie. I taka ponadczasowa obserwacja – znaczna większość Panów próbuje usankcjonować nowy taniec – stojak przyścienny.
Wieczór i czas pokolakcyjny to przestrzeń na emocjonujące gry terenowe. Cel jest prosty. Dać taką dawkę ruchu, aby sen przyszedł sam :) Światło latarek, emocje, strategie działania, bardzo dużo ruchu. Sytuacja zmienia się dynamicznie – raz wygrywa drużyna „zielonych”, innym razem „czerwonych”. Na koniec wygrywają wszyscy. Chyba się większości odechciewa robić tzw. zieloną noc. Rano zobaczymy. Dobranoc.