23/09/2026
13 lat.
Takie chwile jak ta zmuszają do refleksji… Przez te wszystkie lata patrzyłam jak rosła, zmieniała się, pokonywała kolejne trudności i robiła swoje małe i wielkie kroki do przodu.
Dziś patrzę na nią już nie jak na tę małą dziewczynkę, którą spotkałam na początku naszej drogi, ale na młodą osobę, która przeszła naprawdę długą drogę.
Zastanawiam się, czy wszystko zrobiłam dobrze…. czy mogłam zrobić więcej, lepiej … wątpliwości mnie nie opuszczą…
Jedynak jestem ogromnie wdzięczna za ten wspólny czas i zaufanie. Za wszystkie spotkania, rozmowy, trudniejsze chwile, małe zwycięstwa i wielkie momenty. ❤️
Gabrysiu, życzę Ci, żeby ta droga, którą teraz będziesz szła już trochę bardziej samodzielnie, była pełna dobrych ludzi, możliwości i kolejnych powodów do dumy.
Będę bardzo mocno trzymać za Ciebie kciuki. ❤️
Mama… Ty wiesz…