Instytut Diagnostyki, Opiniodawstwa i Pomocy Psychologicznej WSB-NLU

18/06/2026

🔍 „Czy to miłość, jeśli muszę kontrolować drugą osobę?”

Joe Goldberg choć na pierwszy rzut oka może wydawać się romantyczny i zaangażowany, jego historia otwiera ważną dyskusję o tym, gdzie kończy się miłość, a zaczyna obsesja i kontrola.

W jego zachowaniu widoczna jest tendencja do: budowania wyobrażenia o drugiej osobie zamiast realnego poznania jej, silnej potrzeby emocjonalnej bliskości połączonej z lękiem przed utratą czy
interpretowania kontroli jako formy troski lub „ochrony relacji” ❗

Z perspektywy psychologii relacji nie jest to zdrowa miłość, lecz zniekształcony sposób regulowania lęku i potrzeby więzi.

🧠 Co może stać za zachowaniem Joe z perspektywy psychologii?
Z perspektywy psychologii nie mówimy tu o jednej, konkretnej diagnozie, lecz o złożonym zestawie mechanizmów psychicznych, które mogą współwystępować i wpływać na sposób funkcjonowania w relacjach.

Wśród nich można wskazać m.in. zaburzony styl przywiązania – najczęściej o charakterze lękowym z elementami unikowymi, w którym silna potrzeba bliskości i więzi współwystępuje z lękiem przed odrzuceniem, a kontrola staje się próbą odzyskania poczucia bezpieczeństwa.

Istotną rolę mogą odgrywać również ruminacje i myślenie o charakterze obsesyjnym (nieutożsamiane z całościowym obrazem OCD), przejawiające się uporczywym skupieniem na jednej osobie, trudnością w odpuszczaniu myśli oraz zawężeniem pola uwagi.

Dodatkowo widoczne są zniekształcenia poznawcze, takie jak przekonanie, że „ona jest jedyna”, „wiem, co dla niej najlepsze” czy interpretowanie zachowań kontrolujących jako formy troski i zaangażowania w relację.

Choć każda historia jest indywidualna, w psychologii rozwojowej takie schematy mogą być powiązane z:
➡️ doświadczeniami nieprzewidywalnej lub niespójnej opieki w dzieciństwie
➡️ brakiem poczucia stabilnego bezpieczeństwa emocjonalnego
➡️ trudnością w regulowaniu lęku przed odrzuceniem
➡️ wykształceniem przekonania, że bliskość trzeba „utrzymać za wszelką cenę”

W takich przypadkach relacja przestaje być przestrzenią wzajemności, a staje się próbą redukcji wewnętrznego napięcia.

⚠️ Ten post odnosi się do fikcyjnych postaci z popkultury. Opisane obserwacje mają charakter wyłącznie psychoedukacyjny i nie stanowią diagnozy klinicznej ani oceny psychiatrycznej. Diagnoza zaburzeń psychicznych zawsze wymaga indywidualnej konsultacji ze specjalistą.

10/06/2026

Wiele osób zauważa, że ma bardzo niewiele wspomnień z okresu dzieciństwa lub pamięta jedynie pojedyncze obrazy i sytuacje. Często za wcześnie wyciągając wnioski, że to skutek traumy.

Z perspektywy psychologii i neurobiologii częściowy brak wspomnień z wczesnych lat życia jest naturalnym zjawiskiem. Mówimy wtedy o tzw. amnezji dziecięcej.

➡️ Dlaczego tak się dzieje?
We wczesnym dzieciństwie mózg – szczególnie obszary odpowiedzialne za pamięć autobiograficzną, takie jak hipokamp – nadal intensywnie się rozwija. Dziecko nie posiada jeszcze w pełni rozwiniętych zdolności do organizowania doświadczeń w trwałe, narracyjne wspomnienia.

Jednocześnie na pamięć autobiograficzną wpływają również: emocje związane z wydarzeniem, relacje z opiekunami, częstotliwość wracania do wspomnień, stres i przeciążenie psychiczne.

Warto jednak podkreślić, że trudne lub traumatyczne doświadczenia mogą wpływać na sposób zapamiętywania i przechowywania wspomnień. Psychologia pokazuje, że przewlekły stres może oddziaływać na funkcjonowanie pamięci i procesów emocjonalnych.

❗ Jednocześnie brak wspomnień z dzieciństwa sam w sobie nie jest podstawą do wyciągania wniosków o traumie czy zaburzeniach psychicznych.

➖
Borykasz się z problemami i potrzebujesz pomocy psychologicznej? A może Twój bliski potrzebuje wsparcia? Jesteśmy tu dla Ciebie, zarówno stacjonarnie, jak i online.
📞 539 524 889
📧 [email protected]

29/05/2026

W ostatnich latach pojęcie „narcyzm” bardzo często pojawia się w mediach społecznościowych i języku potocznym.

Nierzadko używa się go wobec osób pewnych siebie, skoncentrowanych na sobie lub trudnych w relacjach.

⚠️👉🏻 Warto jednak odróżnić cechy osobowości od zaburzenia osobowości narcystycznej.

Osobowość narcystyczna to złożony wzorzec funkcjonowania psychicznego, który może obejmować m.in.:
✔️ silną potrzebę uznania i podziwu
✔️ nadwrażliwość na krytykę
✔️ trudności w regulacji poczucia własnej wartości
✔️ koncentrację na własnych potrzebach i obrazie siebie
✔️ trudności w budowaniu wzajemnych, stabilnych relacji

💡 Ważne jest jednak, że zaburzenie osobowości narcystycznej nie oznacza po prostu „wysokiego ego” czy pewności siebie.

W praktyce klinicznej pod zewnętrzną potrzebą kontroli, wyjątkowości lub uznania często mogą kryć się kruche poczucie własnej wartości, silna potrzeba akceptacji czy trudności z przeżywaniem wstydu i odrzucenia.

❗ Jednocześnie pojedyncze zachowania – takie jak skupienie na sobie, potrzeba docenienia czy trudność w przyjmowaniu krytyki – nie są podstawą do diagnozy.

Diagnozowanie zaburzeń osobowości wymaga specjalistycznej oceny, uwzględniającej długotrwałe wzorce funkcjonowania i kontekst życia danej osoby.

Powielanie uproszczonych stereotypów dotyczących „narcyzmu” może prowadzić do stygmatyzacji oraz błędnego rozumienia problemów psychicznych i relacyjnych❗

➖
Borykasz się z problemami i potrzebujesz pomocy psychologicznej? A może Twój bliski potrzebuje wsparcia? Jesteśmy tu dla Ciebie, zarówno stacjonarnie, jak i online.
📞 539 524 889
📧 [email protected]

26/05/2026

Z perspektywy psychologii relacja z matką odgrywa istotną rolę w rozwoju emocjonalnym i społecznym człowieka.

Wczesne doświadczenia związane z opieką, bezpieczeństwem i responsywnością opiekunów wpływają m.in. na sposób regulacji emocji, budowania więzi oraz postrzegania siebie i innych.

❗Jednocześnie doświadczenie macierzyństwa, podobnie jak relacje rodzinne, jest złożone i wielowymiarowe. Może wiązać się zarówno z poczuciem bliskości i wsparcia, jak i z przeciążeniem, odpowiedzialnością czy trudnymi emocjami.

Dzień Matki jest okazją do zwrócenia uwagi nie tylko na rolę matek w życiu rodzinnym i społecznym, ale również na znaczenie ich dobrostanu psychicznego.

⚠️ Badania wskazują, że przewlekły stres, przeciążenie obowiązkami oraz brak wsparcia społecznego mogą wpływać na zdrowie psychiczne i funkcjonowanie emocjonalne rodziców.

💡 Warto pamiętać:
👉🏻 nie istnieje jeden „właściwy” sposób przeżywania tej relacji
👉🏻 ambiwalentne emocje wobec bliskich są naturalnym elementem wielu relacji rodzinnych
👉🏻 troska o innych nie powinna oznaczać rezygnacji z własnych potrzeb i granic

Z okazji Dnia Matki składamy wszystkim Mamom wyrazy szacunku i uznania za codzienną pracę, zaangażowanie oraz rolę, jaką pełnią w życiu swoich rodzin i bliskich 💙

Życzymy również uważności na własne potrzeby, wsparcia oraz przestrzeni do dbania o własny dobrostan psychiczny.

21/05/2026

Obecnie w sieci emitowany jest najnowszy sezon serialu "Euphoria". Mieliście okazję się z tą produkcją zapoznać? 🎬

Serialowa Rue Bennett, w którą brawurowo wcieliła się Zendaya, wywołała na całym świecie ogromną dyskusję o zdrowiu psychicznym.

Rue to bohaterka, której ból jest niemal namacalny 👉🏻 Przyjrzyjmy się, jakie mechanizmy psychologiczne mogą stać za jej zachowaniem i z jakimi wyzwaniami potencjalnie mierzy się tak wiele młodych osób w realnym świecie.

⚠️ Pułapka „samoleczenia” i substancje psychoaktywne.
Jednym z najbardziej widocznych problemów Rue jest regularne sięganie po substancje psychoaktywne. W psychologii bardzo często analizuje się ten mechanizm nie jako chęć poszukiwania wrażeń, ale jako tzw. hipotezę samoleczenia (self-medication).

Co mogło być powodem, dla którego bohaterka wybrała tę drogę ❓ Osoby doświadczające chronicznego lęku, przebodźcowania czy natrętnych myśli, czasami traktują substancje psychoaktywne jako brutalny, ale natychmiastowy „hamulec bezpieczeństwa” dla swojego mózgu. To desperacka próba wyciszenia emocji, z którymi dana osoba nie potrafi poradzić sobie w żaden inny sposób.

⚠️ Huśtawka, z której trudno zejść.
W zachowaniu Rue możemy zauważyć specyficzne, skrajne zmiany nastroju. Z jednej strony widzimy momenty głębokiej apatii, braku energii i niemożności wstania z łóżka. Z drugiej – epizody niezwykle intensywnej, wręcz maniakalnej aktywności.

Takie wzorce zachowań mogą przypominać symptomy charakterystyczne dla zaburzeń afektywnych, w tym zaburzenia dwubiegunowego. Typowe dla tego stanu jest to, że neurobiologia mózgu dosłownie narzuca człowiekowi skrajne stany emocjonalne, całkowicie niezależne od bieżących wydarzeń w życiu.

⚠️ Trauma jako zapalnik.
Nie bez znaczenia dla kondycji psychicznej Rue jest historia straty – ciężka choroba i śmierć jej ojca. Doświadczenie to mogło zadziałać jak katalizator, który zburzył jej poczucie bezpieczeństwa. Przeżywanie żałoby połączone z podatnością biologiczną to splot, który drastycznie obniża zdolność do regulacji afektu.

Jak typowo podchodzi się do leczenia takich problemów?
W realnym świecie przypadki, w których u jednej osoby współwystępują trudności emocjonalne oraz przyjmowanie środków zmieniających świadomość, wymagają bardzo precyzyjnego wsparcia.

Co jest kluczowe w takim procesie diagnozy ❓👇🏻

🔵 Równoległe działanie: Nie da się skutecznie pomóc osobie, która przyjmuje substancje psychoaktywne, ignorując jej podłoże lękowe czy depresyjne – i odwrotnie. Leczy się oba te obszary jednocześnie.

🔵 Psychoterapia specyficzna (np. DBT): Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) jest często stosowana w przypadku trudności z regulacją silnych emocji i zachowań impulsywnych. Uczy pacjenta, jak bezpiecznie przeżywać kryzysy.

🔵 Farmakoterapia: W przypadku silnych wahań nastroju o podłożu biologicznym, kluczowe bywa dobrane przez lekarza psychiatry leczenie stabilizujące pracę neuroprzekaźników.

Historia Rue pokazuje, jak cienka jest granica między próbą poradzenia sobie z własną głową a utratą kontroli. Przypomina nam też, że za fasadą zachowań destrukcyjnych najczęściej kryje się ogromne, niewypowiedziane cierpienie.

⚠️ Ten post odnosi się do fikcyjnych postaci z popkultury. Opisane obserwacje mają charakter wyłącznie psychoedukacyjny i nie stanowią diagnozy klinicznej ani oceny psychiatrycznej. Diagnoza zaburzeń psychicznych zawsze wymaga indywidualnej konsultacji ze specjalistą.

14/05/2026

Styl przywiązania to pojęcie wywodzące się z teorii przywiązania, która opisuje, w jaki sposób wczesne doświadczenia relacyjne mogą wpływać na funkcjonowanie emocjonalne i interpersonalne w dorosłości. 🧠

Unikowy styl przywiązania charakteryzuje się tendencją do utrzymywania dystansu emocjonalnego w relacjach oraz ograniczania zależności od innych osób. Nie oznacza to braku potrzeby bliskości, lecz raczej trudność w jej bezpiecznym przeżywaniu i utrzymywaniu.

W praktyce mogą pojawiać się m.in.:
➡️ trudność w otwartym wyrażaniu emocji
➡️ potrzeba dużej niezależności i samowystarczalności
➡️ dyskomfort w sytuacjach silnej bliskości emocjonalnej
➡️ tendencja do „radzenia sobie samemu” nawet w trudnych momentach
➡️ dystansowanie się w relacjach w sytuacji napięcia

Z perspektywy psychologii rozwojowej taki wzorzec może być związany z doświadczeniami, w których potrzeby emocjonalne były ignorowane, minimalizowane lub niespójnie zaspokajane. W efekcie osoba uczy się regulować emocje głównie w sposób autonomiczny.

💡 Ważne jest jednak, że style przywiązania nie są „stałą cechą osobowości”. Badania wskazują, że mogą one ulegać zmianie pod wpływem doświadczeń relacyjnych, terapii oraz bezpiecznych, stabilnych więzi w dorosłości.

03/05/2026

R.I.P. 💙

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 3.05.2026 z grona społeczności akademickiej Wyższej Szkoły Biznesu – National Louis University w Nowym Sączu odszedł Prezydent naszej Uczelni, dr Krzysztof Pawłowski.
Dr Krzysztof Pawłowski był twórcą WSB-NLU i jej pierwszym Rektorem w latach 1992–2007, a także od 1996 roku założycielem i Rektorem Wyższej Szkoły Biznesu w Tarnowie.

Od 14 stycznia 2008 roku pełnił funkcję Założyciela i Prezydenta WSB-NLU w Nowym Sączu.
Był wizjonerem i liderem, który całe swoje życie poświęcił tworzeniu nowoczesnej edukacji oraz budowaniu silnej, wspierającej się społeczności. Szczególnie dbał o absolwentów, wierząc, że ich sukces jest najlepszym świadectwem jakości Uczelni.

„Odszedł wyjątkowy Człowiek, który łączył troskę o rozwój regionu z pasją tworzenia otwartej i nowoczesnej edukacji w Polsce. Jego energia i wiara w młodych ludzi pozostaną fundamentem naszej Uczelni. W imieniu całej społeczności akademickiej składam wyrazy współczucia rodzinie i bliskim. Pamięć o dr. Krzysztofie Pawłowskim pozostanie w naszych sercach.”

— dr Dariusz Woźniak, Profesor WSB-NLU, Rektor

29/04/2026

Sen odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu psychicznym, wpływa na regulację emocji, koncentrację oraz zdolność radzenia sobie ze stresem.

Wielu mówi o skutkach niedoboru snu, ale należy zauważyć, że równie mocno wpływa na nas nadmiar snu 💤

🔻 Zbyt mała ilość snu
Badania wskazują, że niedobór snu może prowadzić do:
❗ większej reaktywności emocjonalnej i drażliwości
❗ trudności z koncentracją i podejmowaniem decyzji
❗ obniżonego nastroju
❗ zwiększonego ryzyka zaburzeń lękowych i depresyjnych

I choć niewiele się o tym mówi, nadmierny sen może spowodować podobne objawy, które bezpośrednio wpływają na sposób funkcjonowania na co dzień.

W praktyce klinicznej nadmierna senność może bywać sygnałem, że organizm mierzy się z przeciążeniem lub innymi trudnościami zdrowotnymi. ⚠️

💡 Jeśli problemy ze snem, zarówno jego niedobór, jak i nadmiar, utrzymują się i wpływają na codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się ze specjalistą.

23/04/2026

Tego typu myśl może wydawać się irracjonalna, ale dla osób z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (OCD) może być źródłem silnego lęku i napięcia.

OCD (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne) to zaburzenie psychiczne, w którym pojawiają się:
ℹ️ obsesje – natrętne, powracające myśli, obrazy lub impulsy wywołujące lęk
ℹ️ kompulsje – powtarzalne działania lub czynności mentalne wykonywane w celu zmniejszenia napięcia

Z perspektywy psychologii klinicznej obsesje nie są „realnymi pragnieniami” ani odzwierciedleniem intencji osoby. To myśli intruzywne, które pojawiają się mimo braku zgodności z przekonaniami czy wartościami jednostki.

W praktyce może to oznaczać m.in.:
👉🏻 wielokrotne sprawdzanie, czy drzwi są zamknięte
👉🏻 powracające wątpliwości dotyczące własnych działań („czy na pewno nic się nie stało?”)
👉🏻 silny lęk przed odpowiedzialnością za coś, co nie miało miejsca

Ważne jest, że OCD nie wynika z „przesadnej dokładności” czy „perfekcjonizmu”, ale z zaburzeń mechanizmów lęku i kontroli w funkcjonowaniu psychicznym.

❗ Osoby z OCD często są świadome irracjonalności swoich myśli, jednak mimo to odczuwają przymus ich neutralizowania.

💡 Warto podkreślić, że natrętne, niechciane myśli mogą pojawiać się u każdego człowieka – są elementem normalnego funkcjonowania poznawczego. Różnica w OCD polega jednak na ich częstotliwości, intensywności oraz sposobie reakcji na nie.

➖
Borykasz się z problemami i potrzebujesz pomocy psychologicznej? A może Twój bliski potrzebuje wsparcia? Jesteśmy tu dla Ciebie, zarówno stacjonarnie, jak i online.
📞 539 524 889
📧 [email protected]

14/04/2026

Osobowość borderline (zaburzenie osobowości typu borderline) to złożony wzorzec funkcjonowania psychicznego, który obejmuje m.in. trudności w regulacji emocji, relacjach interpersonalnych oraz obrazie samego siebie. 🪞

Z perspektywy psychologii klinicznej osoby z BPD mogą doświadczać:
👉🏻 intensywnych i szybko zmieniających się emocji
👉🏻 trudności w utrzymaniu stabilnych relacji
👉🏻 silnego lęku przed odrzuceniem lub opuszczeniem
👉🏻 zmiennego poczucia własnej tożsamości

Warto podkreślić, że nie są to „cechy charakteru”, lecz wzorce funkcjonowania, które często mają związek z doświadczeniami rozwojowymi, w tym trudnościami w obszarze relacji i regulacji emocji.

❗ Jednocześnie obraz BPD jest zróżnicowany. Nie każda osoba doświadcza tych samych objawów ani w takim samym nasileniu.

💡 Co dobrze wiedzieć?
Diagnoza zaburzeń osobowości jest procesem i wymaga specjalistycznej oceny. Istnieją skuteczne formy wsparcia psychologicznego i psychoterapeutycznego, dzięki którym osoby z BPD mogą budować stabilne relacje i poprawiać jakość swojego funkcjonowania.

Wokół osobowości borderline narosło wiele stereotypów – często upraszczających i stygmatyzujących. Nie oddają one złożoności tego zaburzenia ani indywidualnych doświadczeń osób, które się z nim mierzą. Za trudnymi zachowaniami bliskiej osoby często stoi realne cierpienie i potrzeba wsparcia.

➖
Borykasz się z problemami i potrzebujesz pomocy psychologicznej? A może Twój bliski potrzebuje wsparcia? Jesteśmy tu dla Ciebie, zarówno stacjonarnie, jak i online.
📞 539 524 889
📧 [email protected]
🌐 https://www.wsb-nlu.edu.pl/pl/oferta-idoipp