Fundacja Rodziny Maciejko

Program Ignite to dla nas przede wszystkim tworzenie przestrzeni, w której uczennice mogą spotkać kobiety pracujące w branżach STEM i zobaczyć, jak naprawdę wyglądają współczesne ścieżki zawodowe.

Tym razem w ramach programu uczennice XXV LO Kraków spotkały się z Magdaleną Stachnik-Baran z firmy Budimex SA — kierowniczką budowy, która opowiadała o swojej drodze zawodowej oraz codzienności pracy w branży inżynieryjnej 👷‍♀️🏗️

Podczas spotkania dziewczyny rozmawiały nie tylko o samej pracy przy dużych projektach budowlanych, ale też o wejściu na rynek pracy: praktykach, stażach, procesach rekrutacyjnych oraz kompetencjach miękkich, które coraz częściej okazują się równie ważne jak wiedza techniczna.

Takie spotkania pokazują też, że współczesne zawody inżynieryjne to nie tylko kompetencje ścisłe, ale również odpowiedzialność, współpraca, komunikacja i umiejętność podejmowania decyzji w dynamicznym środowisku.

Dziękujemy Magdzie za inspirujące spotkanie i podzielenie się swoim doświadczeniem 💛
Dziękujemy Budimexowi za wspieranie programu IGNITE Worldwide - Inspiring Girls Now In Technology Evolution oraz szkole za współpracę przy organizacji wydarzenia 🤝

I oczywiście ogromne podziękowania dla samych uczennic — za aktywność, pytania i świetną atmosferę podczas spotkania ✨

W kontekście edukacji bardzo dużo mówimy dziś o kompetencjach przyszłości.
Znacznie rzadziej pokazujemy jednak młodym osobom, jak te kompetencje wyglądają w realnym życiu zawodowym.

Naszą odpowiedzią na tę lukę są spotkania w ramach programu IGNITE Worldwide - Inspiring Girls Now In Technology Evolution.

Tym razem uczennice ze Szkoły Podstawowej w Siedlcu Dużym uczestniczyły w spotkaniu z Wiolettą Podwyszyńską-Sałosz — inżynierką budownictwa, absolwentką Akademii Górniczo-Hutniczej oraz specjalistką ds. warunków kontraktowych w Budimex S.A., który wspiera program Ignite.

Wioletta opowiadała o swojej ścieżce zawodowej oraz o tym, jak w praktyce wygląda praca przy dużych projektach inwestycyjnych. Rozmawiała z dziewczynami o odpowiedzialności, analizie ryzyka, podejmowaniu decyzji i o tym, że współczesne zawody techniczne bardzo często łączą kompetencje ścisłe, organizacyjne i społeczne.

Zależy nam, żeby uczennice mogły poznawać różnorodne drogi zawodowe i osoby, które pokazują, że kompetencje techniczne mogą prowadzić do bardzo różnych ról i możliwości rozwoju.

Bardzi dziękujemy Wioletcie za zaangażowanie i podzielenie się swoim doświadczeniem 💛
Dziękujemy Budimexowi za wspieranie programu Ignite oraz szkole za współpracę przy organizacji spotkania 🤝
I jak zawsze - dziękujemy uczennicom za pytania i obecność podczas spotkania!

W środę brałyśmy udział w „Cyfrowym Dniu w IBE PIB - Instytut Badań Edukacyjnych PIB”, który w całości skupił się wokół edukacji w czasach AI.

Spotkałyśmy tam badaczy, ekspertów EdTech, nauczycieli i osoby współtworzące politykę edukacyjną. Po dniu dyskusji wracamy z jednym kluczowym wnioskiem:
w rozmowach o sztucznej inteligencji w szkole zbyt często skupiamy się na samych narzędziach. Za rzadko natomiast pytamy o to, jak w tym nowym środowisku właściwie przebiega sam proces uczenia się.

AI już teraz realnie zmienia szkołę – nawet jeśli ta próbuje ją ignorować. Uczniowie na co dzień korzystają z chatbotów, generują gotowe notatki, wypracowania czy rozwiązania zadań. Często robią to jednak automatycznie, bez refleksji nad tym, czy otrzymane odpowiedzi są w ogóle wiarygodne. Kluczowym wyzwaniem nie jest dziś sama nauka obsługi AI, ale rozwijanie krytycznego myślenia – uczenie dzieci, jak weryfikować źródła i świadomie korzystać z technologii.

Potwierdzają to zresztą badania prezentowane przez OECD i Education Endowment Foundation. Wynika z nich jasno: technologie AI mogą świetnie odciążyć nauczycieli w codziennej pracy biurowej, ułatwić przygotowywanie materiałów czy dawanie feedbacku. Same w sobie nie są jednak gwarancją lepszych wyników ani głębszego rozumienia materiału przez uczniów. Technologia ma wspierać dydaktykę, a nie ją zastępować.

Podczas konferencji spore zainteresowanie wzbudziła też prezentacja projektu zeszyt.online – narzędzia rozwijanego przez Wydział Matematyki i Nauk Informacyjnych, Politechnika Warszawska, z którym mamy przyjemność współpracować.

W dobie przepełnionych klas i braku czasu na indywidualizację pracy, AI może stać się cennym asystentem nauczyciela. W Fundacji stale monitorujemy te zmiany i analizujemy badania, aby dzielić się z Wami wiedzą o trendach, które rzeczywiście budują wartość w polskiej szkole💡.

Bardzo dziękujemy Barbarze za zaangażowanie w program IGNITE Worldwide - Inspiring Girls Now In Technology Evolution oraz I Liceum Ogólnokształcące im. Antoniego Osuchowskiego w Cieszynie za otwartość i wspólną pracę na rzecz zwiększenia szans dziewczyn na kariery w branżach STEAM!🫶

Już w najbliższy poniedziałek kolejne spotkanie w programie Ignite

Tym razem uczennice z I Liceum Ogólnokształcące im. Antoniego Osuchowskiego w Cieszynie poznają wyjątkową osobę. Porozmawiają z Barbarą Chromec-Foltyn — architektką, projektantką wnętrz i założycielką pracowni BAFO. 🏛️🎨

Barbara ukończyła Wydział Architektury Politechniki Śląskiej, a swoje doświadczenie zawodowe budowała w pracowniach architektonicznych i wnętrzarskich na terenie Śląska. W 2021 roku założyła własną działalność, rozwijając autorską pracownię projektową.

W swojej pracy łączy projektowanie architektoniczne, tworzenie wizualizacji oraz zainteresowanie współczesnymi trendami w architekturze i designie. Poza pracą pasjonuje się także malarstwem i rysunkiem.

Dla dziewczyn z Cieszyna to świetna okazja, żeby zobaczyć, jak w praktyce wygląda praca w branży STEM i jak bardzo różnorodne mogą być ścieżki kariery dla kobiet.

🤝Basiu, bardzo dziękujemy za Twój czas, otwartość i serce włożone w program Ignite! 💛

😮‍💨 Końcówka roku szkolnego, wysoka temperatura i narastające zmęczenie wielomiesięcznym siedzeniem w ławkach sprawiają, że tradycyjna lekcja w zamkniętej klasie staje się nie lada wyzwaniem...
💡Można te czynniki wykorzystać dydaktycznie i postawić na uczenie sytuacyjne oraz edukację outdoorową.

Do tego polecamy Wam bezpłatną aplikację 📍🗺️ MathCityMap. To platforma stworzona do realizacji tzw. „matematycznych spacerów” (math trails).

Jej mechanizm opiera się na prostej zasadzie: uczniowie wyposażeni w smartfony ruszają w przestrzeń miejską lub wokół szkoły, aby rozwiązywać zadania osadzone w realnych obiektach architektonicznych i przyrodniczych. Aplikacja wykorzystuje GPS do nawigacji, automatycznie weryfikuje wprowadzane przez młodzież wyniki i oferuje system stopniowalnych podpowiedzi, kiedy grupa napotka trudności.

Jak można wykorzystać to narzędzie w praktyce?
➟ Gotowe ścieżki: Portal udostępnia publiczną bazę tras stworzonych i zweryfikowanych przez innych pedagogów. Otwarte ścieżki matematyczne są dostępne m.in. w Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Wrocławiu, Lublinie czy Szczecinie, a także w wielu mniejszych miejscowościach i parkach na terenie całego kraju.
➟ Własna trasa wokół szkoły: Autorską ścieżkę można stworzyć w kilkanaście minut na własnym dziedzińcu szkolnym. Wystarczy nanieść na mapę konkretne obiekty (np. ławkę, rynnę, schody, fragment ogrodzenia) i przypisać do nich zadania (np. obliczenie objętości, wyznaczenie kątów, skali czy odszukanie osi symetrii).
➟Cyfrowa Klasa: Funkcja Digital Classroom pozwala nauczycielowi śledzić postępy wszystkich grup w czasie rzeczywistym. Na ekranie swojego urządzenia pedagog widzi aktualną pozycję uczniów oraz poprawność ich odpowiedzi, a w razie potrzeby może przesłać im dodatkową wskazówkę za pomocą wbudowanego czatu.

Przeniesienie edukacji matematycznej na świeże powietrze to nie tylko sposób na przetrwanie ostatnich tygodni przed wakacjami. To też powrót do pierwotnej funkcji matematyki — opisywania fizycznego świata🧐🌍.

To właśnie taki sposób myślenia o matematyce jest nam szczególnie bliski. 🧠

Nie jako zbiorze wzorów do zapamiętania, ale jako narzędziu do rozumienia świata - od baniek mydlanych, przez geometrię drzew, aż po sposób poruszania się po ulicach Manhattanu.

Bardzo dziękujemy dr Agnieszce Zimnickiej z Wydział Matematyki i Nauk Informacyjnych, Politechnika Warszawska za poprowadzenie tej inspirującej lekcji eksperckiej, a szkole za otwartość na bardziej interdyscyplinarne i oparte na ciekawości podejście do nauczania. 🤝

Jeśli jako szkoła chcecie rozwijać takie podejście do nauczania matematyki - zapraszamy do kontaktu 📩

Czy 75% = 75%? 🤔

Egzaminy zewnętrzne mają w polskiej szkole szczególny status. Potrafią organizować rytm całego roku: decydują o rekrutacjach, wpływają na strategie uczenia się, ustawiają priorytety szkół i budują napięcie u wszystkich – uczniów, rodziców i nauczycieli...
A co właściwie mierzą te testy❔

Często traktujemy je jak możliwie „obiektywną” ocenę wiedzy. Badania edukacyjne od dawna pokazują jednak, że wynik to wypadkowa znacznie większej liczby czynników niż tylko poziom opanowania materiału. Gigantyczne znaczenie ma tu:
ㆍ poziom stresu,
ㆍ kondycja psychiczna,
ㆍ poczucie bezpieczeństwa, a także
ㆍ sytuacja ekonomiczna rodziny i dostęp do dodatkowego wsparcia.

W socjologii edukacji funkcjonuje pojęcie kapitału kulturowego - zasobów, które część uczniów wnosi do szkoły jeszcze zanim w ogóle usiądzie w ławce. Dlatego dwa identyczne wyniki bardzo często nie oznaczają dwóch identycznych historii edukacyjnych. Za dwiema identycznymi cyframi na świadectwie potrafi kryć się zupełnie inny wysiłek≠.

System permanentnej adaptacji, czyli MAJ W SZKOLE💥.

Z jednej strony: matury, egzaminy ósmoklasisty, wycieczki, klasyfikacje, poprawy ocen, rekrutacje, rady pedagogiczne.
Z drugiej: próba utrzymania jeszcze „normalnego” rytmu lekcji.

I chyba właśnie w maju najmocniej widać, że szkoła nie jest wyłącznie miejscem przekazywania wiedzy.

W teorii organizacji mówi się o 🔄systemach działających w stanie ciągłej adaptacji — takich, które nie funkcjonują w pełni stabilnie, ale nieustannie reagują na zmieniające się warunki i napięcia.

Trudno nie pomyśleć wtedy o szkole pod koniec roku...

Maj to ogromna ilość niewidzialnej pracy organizacyjnej i emocjonalnej wykonywanej każdego dnia przez nauczycieli i nauczycielki, wychowawców, pedagożki i pedagogów, administrację oraz dyrekcje.

Z zewnątrz może wyglądać to jak chaos. Ale bardzo często jest to po prostu system pracujący na granicy swojej pojemności — a czasem już trochę poza nią.

Coraz więcej badań dotyczących pracy emocjonalnej i zawodów pomocowych pokazuje, że źródłem przeciążenia nie jest wyłącznie liczba obowiązków. Równie obciążające okazuje się ciągłe regulowanie emocji innych osób🎭, reagowanie na napięcia i utrzymywanie poczucia sprawczości w warunkach dużej zmienności.

A szkoła jest dziś dokładnie takim środowiskiem.

Dziś braliśmy udział w konferencji sejmowej wokół raportu „Diagnoza Młodzieży 2026” i prac nad Krajową Strategią Młodzieżową.

Wyszliśmy z poczuciem, że współczesna szkoła, bardziej niż kiedykolwiek, będzie musiała próbować odpowiadać na problemy znacznie większe niż sama edukacja.
Dużo mówiło się o samotności młodych osób, kryzysie relacji i przeciążeniu psychicznym. Padły dane pokazujące, że ogromna część młodzieży doświadcza samotności, a szkoła stała się miejscem pierwszych działań wspierających bardzo różnorodne i złożone problemy młodych ludzi.

Jednocześnie sama szkoła jest dziś bardzo przeciążona. Ponad 70% młodych osób wskazuje ją jako źródło stresu, a o wypaleniu coraz częściej mówią nie tylko uczniowie i uczennice, ale też nauczyciele i nauczycielki.

Była też mowa o transformacji rodzicielstwa. Pokolenie dzisiejszych rodziców wychowało się w kulcie pracy, nadgodzin i ciągłego „ogarnięcia”. W efekcie wychowaliśmy pokolenie dzieci, które często są świetnie zaopiekowane organizacyjnie, ale dużo rzadziej emocjonalnie.

Dużo miejsca poświęcono też technologii i higienie cyfrowej. Padła m.in. informacja, że 44% młodych osób ma problem z odróżnianiem prawdziwych informacji od fake newsów. Co naturalnie łączy się z tematem obecności np. telefonów w szkołach. Bo bez technologii nie nauczymy młodych ludzi świadomego korzystania z niej. Tak samo jak nie nauczymy odpowiedzialności, usuwając wszystko, co wymaga odpowiedzialności...
Ważny był też wątek sprawczości. Młodzi ludzie bardzo często mają poczucie, że decyzje dotyczące ich życia zapadają gdzieś obok nich. Że ich głos jest wysłuchiwany, ale niekoniecznie realnie uwzględniany.

Dla nas szczególnie istotne było też wybrzmienie roli nauczycieli i nauczycielek jako jednej z kluczowych grup polityki młodzieżowej. Wiceministra Paulina Piechna-Więckiewicz mówiła o potrzebie realnego wspierania osób pracujących w edukacji - mamy nadzieję, że faktycznie tak się stanie.

Cytując jednego z uczestników spotkania: "pokolenie Z to nie „płatki śniegu”, a pokolenie Alfa to nie „iPad kids”. To po prostu młodzi ludzie dorastający w świecie, który zmienia się szybciej niż systemy próbujące za nim nadążyć.

Jeśli chcecie włączyć się w konsultacje dotyczące Krajowej Strategii Młodzieżowej, warto zajrzeć tutaj:
www.maszwplywnastrategie.pl