11/04/2022
Kolejna wiedzowa perełka 😍
Tylna taśma – otwarta buzia, kortyzol i niechęć do jedzenia.
Ilość konsultacji dzieci z problemami niedomkniętej jamy ustnej, obniżonym napięciem tułowia, zaburzeniami integracji sensorycznej, niechęcią do jedzenia, alergiami, nietolerancjami rośnie w zastraszającym tempie. Nie widać końca.
Nagroda Nobla, temu, który prawidłowo połączy kropki i znajdzie przyczynę tego stanu rzeczy. Oczywiście przyczyna nie jest jedna, kropek jest wiele – ale może gdzieś jest ukryty algorytm, tłumaczący, dlaczego tak wiele dzieci połączyły podobne objawy.
Osteopatia również próbuje połączyć te kropki.
Mówi między innymi o aktywności, a dokładniej hiperaktywności tylnej taśmy mięśniowo-powięziowej naszych małych pacjentów.
Gdzie rozpoczyna swój bieg tylna taśma?
Otula czaszkę, zwłaszcza tylną część - potylicę, następnie ześlizguje się niżej, by jej dalszą ciągłość stworzyły mięśnie podpotyliczne. Kolejny fragment biegnie wzdłuż kręgosłupa, obejmując bocznie „mackami” żebra oraz łopatki.
Następnie taśma zaczyna troszkę grubieć. Niefortunnie robi to w okolicy dolnych żeber, tam gdzie tworzy powięź nerkową, otaczającą nerki oraz nadnercza, jakby siedziały one w powięziowych kieszonkach.
Co dalej?
Taśma biegnie niżej – tworzą ją mięśnie kulszowo – goleniowe, łydki, ścięgna Achillesów oraz rozcięgno podeszwowe stopy.
Każdy z nas posiada tylną taśmę, tylko w pewnych sytuacjach taśma ta, w specyficznych sobie miejscach staje się mniej elastyczna, twardsza, napięta, mniej podatna na rozciąganie.
Pierwsze miejsce jej napięcia to mięśnie podpotyliczne.
W jakich sytuacjach taśma ta skraca się akurat w tym miejscu u naszych dzieci?
Kiedy nasz mały pacjent, siedzący przed komórką, tabletem, telewizorem wysuwa głowę do przodu i garbi swoje plecy. Mięśnie podpotylicznie zabarykadowane pomiędzy szyją a czaszką nie mają szansy na swobodne funkcjonowanie. Taśma zaczyna być coraz mniej elastyczna właśnie tu.
Kolejne miejsce to okolica talii, z tyłu – powięź nerkowa.
Otacza ona nerki, ale przede wszystkim nadnercza. Małe „czapeczki” na nerkach, które zalewają dziecko kortyzolem w sytuacjach stresu. Jakiego?
Nowe przedszkole, pojawienie się rodzeństwa, wizyty lekarskie, odwiedziny rodziny, która w pandemii prawie w ogóle się nie pojawiała – niemalże każda sytuacja, która wymaga od dziecka wyjścia ze strefy komfortu.
Dodatkowo ilość bodźców słuchowych, wzorkowych, dotykowych, zapachowych, którymi nasze dzieci bombardowane są z każdej strony – przestymuowalnie układu nerwowego też stwarza stres – nadwyżkę kortyzolu.
A zatem nadnercza pracują na pełnych obrotach, gdyż to one są miejscem powstawania kortyzolu i adrenaliny, jak rozgrzana do czerwoności fabryka - napięta, przekrwiona, palpacyjnie twarda i sztywna okolica.
I na koniec nogi.
Dzieci przedszkolne mają coraz większą trudności dotknąć podłogi palcami dłoni przy wyprostowanych nogach w kolanach. Test palec - podłoga, to standardowy test sprawdzający elastyczności tylnej taśmy nóg.
Norma, jaka została „narzucona” wiele lat temu, to dotknięcie paluszkami podłogi – dziś w gabinecie ponad połowa dzieci nie jest wstanie tego testu wykonać.
Konsekwencje?
Jeśli tylna taśma jest często nadmiernie napięta, to czy przednia taśma (od mięśni nadgnykowych, poprzez mięśnie szyi, mostek, klatkę piersiową aż do mięśni brzucha) będzie w normie? Czy będzie nadmiernie rozciągana?
Niechęć do jedzenia?
Jeśli taśma tylna jest nadmiernie napięta, to czy opona twarda (struktura nerwowa) nie będzie również napięta od czaszki, aż przez kręgosłup do kości krzyżowej – oczywiście, że będzie!
Unerwienie narządów wewnętrznych przygotowujących się do trawienia to domena nerwu błędnego, a nie nadmiernie stymulowanego układu współczulnego i pni współczulnych leżących w sąsiedztwie taśmy tylnej.
Układ sympatyczny służy do ‘walki lub ucieczki’, a nie do delektowania się jedzeniem i późniejszym prawidłowym jego trawieniem.
A tu taśma tylna mówi ciału „walcz”. Wciąż walcz.
Źródło inspiracji: gabinetowy poniedziałek.
Źródło informacji:A.Klie, MSc Paed Ost
