Neuroedukacja

Naszą najgłębszą tęsknotą jest tęsknota za przynależnością do życia. I choć wiele się teraz mówi o tym, że samotność jest epidemią naszych czasów, to nie jesteśmy oddzieleni od sieci życia. Nasze odseparowanie jest w istocie iluzją, złudzeniem optycznym, jak nazwał to Einstein.

Jak uchronić kroplę przed wyschnięciem? Wrzucić ją do morza.

Zapraszam do wspólnego doświadczenia. 19-20 kwietnia odbędzie się warsztat „Miłość w działaniu”. Więcej informacji znajdziesz pod linkiem: https://neuroedukacja.pl/blog/warsztat_milosc_w_dzialaniu

„W końcowej analizie, żeby nie popaść w obłęd musimy nauczyć się kochać” - to słowa Zygmunta Freuda.

Miłość jest największą siłą we wszechświecie i naszą osobistą supermocą. Miłość to także kompetencja, którą możemy i powinniśmy rozwijać.

Zapraszamy Cię do udziału w warsztacie „Miłość w działaniu”.

Szczegóły na temat warsztatu znajdziesz na naszej stronie: https://neuroedukacja.pl/blog/warsztat_milosc_w_dzialaniu

"Suma umysłów we wszechświecie równa się jeden”. To słowa Erwina Schrödingera, laureata Nagrody Nobla i jednego z twórców mechaniki kwantowej.

Na podstawowym poziomie jesteśmy jednym umysłem, jedną energią, jednym światłem. Jedną miłością. Naszym tematem na dzisiaj jest miłość. Najważniejsza z naszych supermocy. Miłość jest esencją tego kim i czym ostatecznie jesteśmy. Jest naszym przeznaczeniem, tym którym mamy się stać. Nie jest nim odnalezienie miłości, nie jest nim otrzymanie jej od kogoś z zewnątrz. Naszym przeznaczeniem jest stanie się najbardziej kochającą osobą, jaką możemy być. Pod koniec swojego życia Freud powiedział coś niezwykle znaczącego: „w końcowej analizie, aby nie popaść w chorobę, musimy nauczyć się kochać”.

Już teraz zapraszam na warsztat pod tytułem „Miłość w działaniu”. Warsztat odbędzie się 19-20 kwietnia tego roku. Więcej informacji wkrótce. Osoby zainteresowane proszę o kontakt przez [email protected]

„Czy potrzebujemy pokryć ziemię skórą, żeby nam było bezpieczniej po niej chodzić? Nie, potrzebujemy założyć buty”.

Poczucie bezpieczeństwa to nasza podstawowa potrzeba. Kiedy je tracimy nasz mózg bije na alarm i uruchamia głębokie reakcje stresowe. W dzisiejszym odcinku zachęcam do głębszej refleksji nad odczuwaniem poczucia bezpieczeństwa.

Po czym je poznajemy? Skąd wiemy, że je tracimy? Jakie nawykowe nieświadome strategie wtedy wybieramy, by je odzyskać? Żeby odzyskać panowanie nad swoim życiem potrzebujemy zabierać ze sobą poczucie bezpieczeństwa dokądkolwiek idziemy.

Wszystkiego dobrego w Nowym Roku 2024❤️

Po krótkiej przerwie wracamy do serii Oświecenie Gwarantowane.

Dzisiaj o tym, co stoi na przeszkodzie do realizacji naszych noworocznych planów i o tym jak praktykować prawdziwe poczucie bezpieczeństwa oraz o tym, co wspólnego mają wszystkie duchowe tradycje świata.

Synonimem spełnienia i samorealizacji jest odnalezienie swojego miejsca w życiu. W praktyce oznacza to odnalezienie swojego człowieczeństwa. Patrząc na symbol Yin Yang, nasza ścieżka do odnalezienia człowieka w sobie przebiega wzdluż cienkiej linii pomiędzy białym i czarnym polem.

Koniec roku skłania do podsumowań tego, co było i postanowień o tym, co ma być. To także pora na przypomnienie sobie o tym, co kieruje naszym życiem. Nie znam kultury, czy tradycji, w której dobrego i szczęśliwego życia nie utożsamiano z życiem według zasad moralnych. Zasady te służą zarówno jednostce jak i wspólnocie. Zdrowy moralny rdzeń, kręgosłup jest podstawą naszego zdrowia fizycznego i psychicznego.

W dziejszym odcinku serii „Oświecenie Gwarantowane” przypomnimy sobie wiecznie aktualne zasady dobrego życia.

"Umysł tworzy przepaść, serce ją przekracza” to słowa hinduskiego mędrca Nisargadatty.

Wyjść poza intelektualny umysł i wejść w przestrzeń serca, to zapomnieć o tym, co się wie, czego jest się pewnym. To stanąć na niepewnym gruncie, to być ciekawym i otwartym, pozbawionym oczekiwań. To być kochającym poza i ponad podziałami.

W dzisiejszym odcinku zajmiemy się między innymi tym, jak poradzic sobie z nawykiem dialogowania ze sobą. Prawdziwa zmiana zaczyna się w momencie, gdy zaczynamy słuchać pauz pomiędzy słowami. Nasz świat zmienia się, gdy przestajemy do siebie mówić i zaczynamy czuć.

„Oddaj nam swoje dziecko na pierwsze 7 lat życia, a potem rób z nim co chcesz”. Autorstwo tego zdania przypisuje się Jezuitom, którzy do czasów współczesnych prowadzą szkoły.

W dzisiejszym odcinku dowiemy się jak wyjść poza utarte wzorce w naszym myśleniu i postępowaniu i jak iść w stronę wyboru i wolności. Zajmiemy się dwoma źrodlami nieświadomych uwarunowań naszego umysłu. Jedno to zapisy w starej części mózgu związane ze strategiami przetrwania, drugie to wychowanie, a konkretnie rodzaj relacji, jaka powstała pomiędzy nami i naszymi opiekunami.

W ostatniej części nagrania zapraszam do autodiagnozy w postaci odpowiedzi na pytania identyfikujące styl przywiązania, który warunkuje sposób, w jaki
tworzymy intymne związki i relacje z ludźmi.

Rozdaj 29 darów w 29 dni. Taką prostą receptę dała afrykańska szamanka o imieniu Bali 30 letniej białej kobiecie, u której właśnie rozpoznano stwardnienie rozsiane. Choroba bardzo szybko poraziła jej obydwie ręce,spowodowała utratę widzenia na jedno oko oraz brak czucia w całym ciele.

Uzasadnienie szamanki było równie proste jak recepta: „Uzdrowienie nie zachodzi w próżni lecz dzięki naszym interakcjom z innymi ludźmi. Poprzez dawanie skupiasz się na tym, co masz do zaoferowania innym, jednocześnie zapraszając więcej dostatku do swojego życia. Dawanie to podejmowanie pozytywnych działań, które rozpoczynają proces zmian. To przekieruje twoją energię w stronę życia”.
Dary miały być szczere i dawane z uważnością. Czasami była to chusteczka do nosa, mile słowo, muszelka.
Pod koniec miesiąca zdrowie kobiety uległo dramatycznej poprawie, co sama przypisywała zmianie sposobu myślenia, który dawał jej poczucie wolności i radości z jakim kojarzyło się uzdrowienie.

Dary są jedynie sposobem, poprzez który nasz hojny duch może przejawić się w świecie. Każdy z nas jest naturalnie obdarzony szczodrym sercem. Nie przywykliśmy do okazywania go z lęku i przekonania, że nam samym czegoś brakuje. Jak praktykować szczodrość dowiesz się z dzisiejszego odcinka.

„Wszechświat to wspólnota podmiotów, nie zbiór przedmiotów” to cytat z Thomasa Berry, ekoteologa.

W dzisiejszym odcinku zajmiemy się światem żywych form jako rodziną. Im bardziej postrzegamy świat z perspektywy zdolności odczuwania żyjących w nim istot, tym mniej czujemy się samotni. Wejście w taką perspektywę wymaga świadomej pracy, bo nie jest to nasz nawyk. Nawykiem jest myślenie o innej istocie jak o przedmiocie. Ten nawyk odbija się negatywnie na naszych relacjach do innych ludźmi i z naszą planetą, która przez naszych przodków była uważana za żyjącą istotę. Dla nich wszystko było połączone i współzależne. Wszystko było święte.

W tym odcinku mówię o czterech prostych praktykach, które pomogą Ci wyjść z transu separacji, by odnaleźć bliską relację z życiem.