W sąsiedztwie Wielkopolskiego Parku Narodowego istniejemy. Z „Wielkopolską Siecią Szkół Promujących Zdrowie” funkcjonujemy. Uczniowie uczą się w budynkach dwóch -
- jest ich tu zawsze ponad stu. W Krosinku oficjalnie pod skrzydłami świętego Józefa
uczy się najstarszych, klas III-VI, pociecha;
w Dymaczewie Starym z duchem Ludwika Bajera
najmłodsi, czyli 0-II, naukę pobiera. Kadra wiekiem i płcią mieszana, awanse zdobywa,
a wszystkim kieruje nasza kochana Woroch Bogumiła. Sumiennie podstawę programową realizujemy,
przy tym projektami i innowacjami się zajmujemy. Od niedawna mamy szkolną świetlicę;
pyszne obiadki i super zabawy rozświetlają dzieciom lice. Kółka zainteresowań uczniom polecamy –
- wiele radości i sukcesów przy tym mamy. Szkolna „Gazetka Lipowa” to zbiór ciekawych zdarzeń,
od wielu lat każdy chce być tam dziennikarzem. Jeśli jeszcze interesują o nas słowa:
www.spkrosinko.xn.pl - to nasza strona internetowa. TROCHĘ HISTORII I TERAŹNIEJSZOŚCI…
Jedną z pierwszych szkół okolic Mosiny, która została zlokalizowana poza miastem, na terenach wiejskich, była placówka w Krosinku. Murowany budynek szkoły w Krosinku został oddany do użytku w roku 1909, po kilku latach intensywnych prac budowlanych; wtedy też (w roku szkolnym 1909/1910) zaczęły się w nim regularne zajęcia lekcyjne. Istniejący do dziś budynek szkoły w Krosinku jest przykładem dobrze zachowanego zabytku architektury pruskiej. Jego obecny wygląd i wyposażenie oczywiście różnią się od ich pierwotnego stanu. W 1989 roku ówczesna dyrektor, Jadwiga Nowak, w czasie przygotowań do obchodów 80 – lecia działalności Szkoły, wystąpiła do Inspektora Oświaty i Wychowania w Mosinie, Leona Fiediuszki, o nadanie szkole imienia Pod Lipami. Propozycja ta została jednomyślnie przyjęta przez Grono Pedagogiczne i Radę Rodziców oraz uczniów szkoły. Wiązało się to z tym, iż jesienią 1945 roku uczniowie obsadzili lipami drogę z Krosinka do Krosna, a następnie otoczyli te drzewa specjalną opieka – od tej pory to właśnie lipy stały się najważniejszym elementem krajobrazowym szkoły i jej okolic.
19 marca 1993 roku ksiądz proboszcz Bolesław Kryś poświęcił naszą Szkołę, nadając jej jako patrona świętego Józefa. Dyrektorzy Szkoły Podstawowej w Krosinku
(wg dokumentów, do których udało nam się dotrzeć)
Lata pracy na stanowisku dyrektora Imię i nazwisko
1945 - 1950 Pani Durowicz
1950 - 1970 Czesław Raczyński
1970 - 1976 Wanda Raczyńska
1976 - 1980 Tadeusz Hoffman
1980 - 1997 Jadwiga Nowak
1997 - 2002 Hanna Gintrowicz
2002 - … Bogumiła Woroch
Szkoła to przede wszystkim uczniowie. Uczą się u nas mali mieszkańcy z Krosinka, Ludwikowa, Dymaczewa Starego i Dymaczewa Nowego. Bywają mieszkańcy Bolesławca, Krosna i Mosiny. Wszyscy nauczyciele uczący w naszej Szkole posiadają wyższe wykształcenie, cały czas zdobywając szczeble awansu zawodowego, uczestnicząc w różnych formach doskonalenia zawodowego. Realizują projekty, są autorami innowacji pedagogicznych. Nie sposób wyliczyć wszystkich wycieczek i zielonych szkół organizowanych przez wychowawców i nauczycieli; imprez i zawodów sportowych, w których brali udział nasi uczniowie pod opieką Sebastiana Sobeckiego, najczęściej powracający z uśmiechami i zwycięskimi medalami; spotkań ze sztuką w teatrze, operetce, filharmonii czy lekcji muzealnych pod opieką Beaty Oziemskiej; nie tylko religijnych pomysłów katechetki Renaty Wiśniewskiej wciągających uczniów w różne rodzaje aktywności; ilości numerów „Gazetki Lipowej” tworzonych przez uczniów i wydawanych kolejno pod czujnym wzrokiem Barbary Ossowskiej – Kaczmarek, Jolanty Kapelskiej, Katarzyny Czaińskiej i Katarzyny Wachowiak – Hołysz. Naszą dumą i skarbnicą wiedzy historycznej oraz ciekawostek z życia szkoły jest Małgorzata Ledworowska, córka państwa Raczyńskich, dawnych dyrektorów (obecnie na emeryturze). W poprawności matematycznej utrzymuje nas Anna Taciak. Język angielski to prawdziwa pasja Agnieszki Borkowskiej. Tematyką zdrowotną zdominowała nas Grażyna Szczepaniak. O komputerach najwięcej wie Paweł Zawieja. Innowacje, techniki Celestyna Freineta oraz poprawna wymowa to domena Katarzyny Czaińskiej. Oazą spokoju jest górująca Hanna Kowalska. Iwona Rożek jest wulkanem atrakcji dla klas początkowych. Żaneta Kachlicka z wielką starannością i pomysłowością dba o przedszkolaki (wtóruje jej Anna Kuchcińska) oraz o plastyczny wizerunek naszej placówki. Szkoła co roku uczestniczy w akcjach „Sprzątanie świata”, „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy”, obchodach Dni Mosiny. Nasi reprezentanci biorą udział w lokalnych uroczystościach patriotycznych, jak i tych związanych ze świętami państwowymi oraz w licznie organizowanych konkursach międzyszkolnych, gminnych, ogólnopolskich. Jesteśmy jedną z placówek w „Wielkopolskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie”. Wizerunek naszej szkoły tworzą również pracownicy administracji: niestrudzona i zawsze zwycięska w walce z dokumentami sekretarz szkoły – Marzena Glinkowska, a także dbająca o poprawność finansową główna księgowa – Maria Jeżewska. O czystość i estetykę obu budynków dbają: Celina Adamska, Danuta Kaczmarek, Karol Kaczmarek oraz Wiesław Kowalski. Od lat mocną stroną szkoły jest prężnie działająca Rada Rodziców. Przedstawiciele poszczególnych klas aktywnie działają na rzecz swoich dzieci i szkoły. Towarzyszą nauczycielom niemal w każdym przedsięwzięciu konkursowym. Pamiętają o świętach dzieci i nauczycieli. Wykazują się inicjatywą w organizowaniu Dnia Rodziny. Dbają o upominki książkowe dla wszystkich uczniów na zakończenie roku szkolnego. A oprócz tego stanowią grupę po prostu sympatycznych i dobrych ludzi. W listopadzie 2007 roku odbyło się spotkanie grupy społeczników, które okazało się spotkaniem założycielskim Stowarzyszenia „Przyjaciele w Wiejskiej”. W styczniu 2008 roku otrzymało ono rejestrację z Krajowego Rejestru Sądowego. Celem Stowarzyszenia jest szeroko rozumiana pomoc udzielana szkole i jej uczniom oraz prowadzenie działań wspierających rozwój społeczności lokalnej znajdującej się w obwodzie naszej placówki. Jego członkami są mieszkańcy wsi, przyjaciele szkoły, rodzice uczniów oraz nauczyciele, a nawet miejscowi radni.
15 października 2009 roku obchodziliśmy 100-lecie istnienia Szkoły w Krosinku. Szkoła otrzymała z rąk Rady Rodziców sztandar, przyjaciele placówki – statuetki patrona św. Józefa, goście – książkę o historii szkoły i wsi. BUDYNEK NR 2 – DYMACZEWO STARE
Od 1926 roku budynek Szkoły w Dymaczewie stał się placówką polską. 8 września 1939 roku w Szkole rozmieściła się kompania Wehrmachtu; wyposażenie zostało zniszczone, a budynek zdemolowany. Działalność Szkoły w Dymaczewie Starym została wznowiona w 1945 roku, jednak w roku 1976 ją zamknięto, a dzieci zostały przeniesione do szkoły w Krosinku. W 1985 roku szkoła w Dymaczewie Starym została ponownie otwarta i stała się punktem filialnym szkoły w Krosinku. Obecnie funkcjonujemy jako Szkoła w dwóch budynkach. W Dymaczewie Starym uczymy się w 3 salach lekcyjnych, mamy bibliotekę szkolną (tu odbywają się też zajęcia z pedagogiem i logopedą), toalety, szatnię, małą kuchenkę oraz kantorek sportowy. Jedynym żalem jest, iż zawartość kantorka nie jest wykorzystywana na sali gimnastycznej, której bardzo brakuje, a jedynie w salach lekcyjnych oraz boisku szkolnym. W budynku szkolnym nr 2 uczą się w systemie dwuzmianowym klasy oddziałów przedszkolnych oraz I i II. Mamy zaszczyt mieć również nieoficjalnie drugiego patrona – Ludwika Bajera. Ten mieszkaniec Dymaczewa Starego, w czasach II wojny światowej, został powieszony na gruszy przez Niemców. Powodem było schronienie, którego udzielił prowokatorowi – Niemcowi przebranemu w mundur angielskiego lotnika. Na pamiątkę tego wydarzenia postawiono w centrum wsi pomnik. Uroczystość odsłonięcia i poświęcenia miała miejsce 13 października 1997 roku. W trakcie jej trwania, na prośbę społeczeństwa wsi, imieniem Ludwika Bajera nazwano główną ulicę wsi. Najmłodsi uczniowie wiedzą dokładnie, w którym miejscu wsi znajduje się miejsce pamięci. Chodzą tam bowiem 13 X – rocznica postawienia Pomnika, czas 1 XI – Wszystkich Świętych, 18 II – rocznica urodzin i 22 V – rocznica śmierci. Staramy się uporządkować teren wokół, zapalmy znicze, składamy kwiaty, odmawiamy modlitwę.
