Związek Polskich Kawalerów Maltańskich

Obchodząc dzisiejszą uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w sposób szczególny warto skierować nasze myśli ku historycznym świątyniom noszącym to wezwanie. Wśród nich niezwykłe miejsce na mapie Polski zajmuje fara w Sławnie na Pomorzu Środkowym – gotycki klejnot, który w czasach swojego średniowiecznego rozkwitu znajdował się pod troskliwą opieką Zakonu Joannitów.

Architektoniczna potęga: Świątynia wyróżnia się potężnym, trójnawowym korpusem bazylikowym, dwuprzęsłowym prezbiterium oraz wbudowaną od zachodu strzelistą wieżą z charakterystycznym hełmem namiotowym.
Kunszt detalu: Wnętrza kościoła do dziś zachwycają bogactwem sklepień gwiaździstych – pięcio-, sześcio- i ośmioramiennych – wspartych na solidnych, ośmiobocznych filarach.
Próba czasu i dziejowa odbudowa
Dzieje sławieńskiego kościoła to jednak nie tylko średniowieczna chwała, ale też dramatyczne doświadczenia. Po wiekach zmian wyznaniowych, najcięższą próbę przyniosły mroczne dni 1945 roku, kiedy to w wyniku wojennej pożogi wnętrze naw i wieży uległo doszczętnemu wypaleniu, a część sklepienia nad prezbiterium zawaliła się.

Dzięki niezwykłej determinacji i wysiłkowi wiernych zabytek podniesiono z ruin – proces odbudowy zakończono w 1957 roku. Choć większość dawnego wyposażenia uległa zniszczeniu, mury świątyni przetrwały jako trwały pomnik historii.

Duchowa jedność z Maryją i Zakonem Maltańskim

Dzisiejsze święto Wniebowzięcia NMP to doskonały moment, aby mocno podkreślić duchową jedność tego miejsca z tradycją Zakonu Maltańskiego oraz Matką Bożą.

Zakon Maltański, kierujący się mottem obrony wiary i służby chorym oraz potrzebującym (Tuitio fidei et obsequium pauperum), odcisnął niezatarte piętno na duchowym fundamencie sławieńskiej fary. Z kolei wezwanie świątynie przypomina o nierozerwalnej więzi tutejszej wspólnoty z Maryją, która przez stulecia była patronką i obrończynią tego zakątka Pomorza. Dzisiejsza uroczystość w Sławnie to żywy dowód na to, że mury dawnych joannitów nadal promieniują wiarą, łącząc echa wielkiej historii z teraźniejszością Kościoła.

Miecza i Różańca triumf:
Architekci, żołnierze i Niebiańska Opieka w Bitwie Warszawskiej 1920 roku.

Lato 1920 roku zapisało się w dziejach Polski jako czas próby ostatecznej. Młoda, odzyskana po 123 latach niewoli niepodległość stanęła nad krawędzią przepaści. Armia Czerwona, niosąca na ostrzach bayonetów rewolucyjny „pochód na Zachód”, parła niepowstrzymanie ku sercu kraju. Bolszewiccy dowódcy z Michaiłem Tuchaczewskim na czele otwarcie głosili, że przez trupę „pańskiej Polski” wiedzie droga do pożogi rewolucyjnej całej Europy. W tych dramatycznych tygodniach sierpnia, gdy stawały losy nie tylko Rzeczypospolitej, ale i całej zachodniej cywilizacji, splotły się dwa potężne nurty: genialny, chłodny wysiłek militarny polskiego sztabu oraz głęboka, niezłomna wiara narodu, która w ludzkiej świadomości zaowocowała pojęciem „Cudu nad Wisłą”.

Architekt zwycięstwa: Gen. Tadeusz Rozwadowski i kunszt sztabowy

Każde wielkie militarne zwycięstwo ma swoich cichych bohaterów i głównych architektonów. W przypadku Bitwy Warszawskiej kluczową rolę odegrał generał broni Tadeusz Rozwadowski, pełniący funkcję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Człowiek o wybitnym intelekcie, dawny oficer armii austro-węgierskiej o krystalicznej reputacji, wniósł w polskie dowództwo bezcenne doświadczenie strategiczne, organizacyjne i techniczne.

To właśnie na biurku gen. Rozwadowskiego zapadały fundamentalne decyzje operacyjne. Choć wokół autorstwa ostatecznego planu kontrofensywy narosło wiele historycznych polemik – łączących ten sukces również z wizją marszałka Józefa Piłsudskiego oraz francuskiego generała Maxime'a Weyganda – współczesna historiografia jest zgodna co do unikalnej roli Rozwadowskiego. To on dopracował detale manewru, zreformował i usprawnił system łączności, logistyki oraz transportu wojskowego, co w warunkach paniki i ciągłego odwrotu graniczyło z cudem. Jego zdolność do trzeźwej oceny sytuacji pod presją czasu oraz bezbłędne wyczucie momentu uderzenia były fundamentem, na którym oparto całą operację. Rozwadowski potrafił tchnąć w zdezorientowane struktury sztabowe żelazną dyscyplinę i operacyjną jasność.

Tarcza z modlitwy: Wymiar duchowy i desperacja narodu

Gdy regularna armia chwiała się pod naporem przeważających sił bolszewickich, naród polski sięgnął po jedyną broń, której nie dało się złamać – po modlitwę. Latem 1920 roku polskie miasteczka i wioski pogrążyły się w żarliwym błaganiu o ratunek. Świątynie pękały w szwach, a procesje błagalne przemierzały ulice Warszawy, Krakowa, Poznania i mniejszych ośrodków.

Szczególną rolę odegrał w tym czasie Episkopat Polski. Biskupi skierowali do wiernych gorące apele, a 27 lipca 1920 roku na Jasnej Górze ponowili akt zawierzenia Narodu Polskiego Matce Bożej, ogłaszając Królową Polski powierniczką losów ojczyzny. Polacy czuli, że stawką jest nie tylko niepodległość państwowa, ale i przetrwanie wiary przodków, zagrożonej przez ateistyczny, wrogi Kościołowi reżim bolszewicki. W obliczu śmiertelnego zagrożenia naród zjednoczył się ponad podziałami politycznymi i społecznymi. Ochotnicy – od gimnazjalistów po profesorów uniwersytetów – masowo wstępowali w szeregi Armii Ochotniczej gen. Józefa Hallera, trzymając w kieszeniach różańce i książeczki do nabożeństwa.

15 sierpnia: Zbieg okoliczności czy interwencja z góry?

Kulminacyjny punkt Bitwy Warszawskiej przypadł na połowę sierpnia 1920 roku. Sytuacja pod stołecznym przedmościem była krytyczna. Szczególnie krwawe i zacięte boje toczyły się o Radzymin, który kilkukrotnie przechodził z rąk do rąk. Kluczowe starcia rozstrzygały się dokładnie w dniach 14–15 sierpnia, w przeddzień i w dniu uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

15 sierpnia polskie oddziały podjęły desperacki, skuteczny kontratak, odbijając Radzymin i przełamując natarcie sowieckiej 3. Armii. Tego samego dnia ruszyły przygotowania do decydującego manewru znad Wieprza, poprowadzonego osobiście przez marszałka Józefa Piłsudskiego, który rozciągnął i rozbił tyły wojsk Tuchaczewskiego.

Dla stłoczonych w Warszawie i ogarniętych trwogą obywateli, a wkrótce i dla całego społeczeństwa, zbiegnięcie się tych militarnych przełomów ze świętem Matki Boskiej Zielnej nie mogło być dziełem czystego przypadku. W świadomości narodowej zakorzeniło się głębokie przekonanie, że to niebieska interwencja uratowała Polskę. Świadkowie i żołnierze wspominali o niewytłumaczalnych zjawiskach na niebie – pojawiających się poświatach czy postaciach przypominających Matkę Bożą osłaniającą polskie pozycje (motyw ten zyskał wkrótce miano legendarnej „Poświaty nad Radzyminem”). Choć dowódcy planowali operację z użyciem kartografii, kalkulatorów i armat, naród w swej większej części słusznie dostrzegł, że bez wewnętrznego ognia, zawierzenia i duchowej jedności ludzki wysiłek skazany byłby na niepowodzenie.

Podsumowanie

Bitwa Warszawska 1920 roku pozostaje unikalnym fenomenem historycznym, w którym idealnie zsynchronizowały się dwa porządki: bezwzględny, genialny profesjonalizm wojskowy – symbolizowany przez strategiczny geniusz gen. Tadeusza Rozwadowskiego i wysiłek całego sztabu – oraz niespotykana siła wiary i moralnego oporu całego społeczeństwa.

Zwycięstwo to uratowało Europę przed czerwonym potopem, a Polskę zachowało na mapie świata. Splot daty 15 sierpnia z militarnym przełomem sprawił, że „Cud nad Wisłą” przestał być wyłącznie pojęciem z podręczników historii wojskowości, stając się trwałym filarem polskiej tożsamości narodowej – dowodem na to, że gdy naród potrafi zjednoczyć się w obronie swoich najświętszych wartości, nawet najbardziej bezwzględna potęga musi ustąpić przed duchem wolności i wsparciem Opatrzności.

Dziś, 13 sierpnia, Kościół katolicki obchodzi liturgiczne wspomnienie błogosławionego ks. Michaela McGivneya – założyciela Rycerzy Kolumba. Ten wizjoner, który w 1882 roku w New Haven (USA) powołał do życia organizację opartą na zasadach miłosierdzia, jedności i braterstwa, pozostawił po sobie dziedzictwo troski o rodziny, wdowy i sieroty, które żyje dziś w sercach niemal dwóch milionów Rycerzy na całym świecie.
W duchu chrześcijańskiej solidarności, Rycerze Kolumba realizują misję swojego założyciela w ścisłej współpracy z innymi wspólnotami, w tym ze Zakonem Maltańskim. Ta wieloletnia relacja jest czytelnym znakiem jedności Kościoła w obliczu współczesnych kryzysów.

Wspólna odpowiedź na wyzwania współczesności

W obliczu trwającego konfliktu w Ukrainie, obie organizacje połączyły swoje zasoby i doświadczenie, tworząc skuteczne mechanizmy pomocy. Profesjonalizm Zakonu Maltańskiego w sferze medycznej oraz logistyczne i wolontariackie zaplecze Rycerzy Kolumba stworzyły synergię, która realnie zmienia życie najbardziej potrzebujących.

Kluczowe obszary współpracy:

- Mobilne wsparcie dzieci (Projekt Kindermobil): W odpowiedzi na traumę wojenną, obie organizacje wspólnie realizują programy mobilnych punktów wsparcia. Dzieci otrzymują tam fachową opiekę psychologiczną, arteterapię oraz bezpieczną przestrzeń do zabawy.
- Ratownictwo i edukacja medyczna: Wykorzystując wiedzę ekspercką Maltańskiej Służby Pomocy, organizowane są profesjonalne szkolenia z zakresu pierwszej pomocy. Inicjatywa ta wyposaża cywilów w umiejętności niezbędne do ratowania życia w warunkach kryzysowych.
- Humanitarna logistyka na granicy: Wspólne działania w Polsce i Ukrainie obejmują współpracę transportów z pomocą medyczną, żywnością oraz środkami czystości, zapewniając, że wsparcie trafia precyzyjnie do osób dotkniętych skutkami wojny.
Rycerze Kolumba w Polsce Order of Malta Konferencja Episkopatu Polski

Serce Śląska bije w Piekarach.
Historia, wiara i walka o godność człowieka

Od wieków Piekary Śląskie pozostają duchową stolicą Górnego Śląska. To tutaj, u stóp Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej, przecinały się losy królów, górników, biskupa-wygnańca oraz kardynała, który zmienił bieg historii świata. Piekarskie wzgórze od wieków przypomina, że prawdziwa godność ludzkiej pracy ma swoje źródło w wierze.

Królewski szlak i mały Kościół w drodze pod Wiedeń

Początki piekarskiego kultu sięgają XVII wieku, kiedy to wizerunek Matki Boskiej zasłynął łaskami i uzdrowieniami. Sława świętego miejsca szybko przekroczyła granice regionu, przyciągając do Piekar wielkości ówczesnego świata.

Najważniejszą kartę w historycznej kartotece sanktuarium zapisał rok 1683. Zmierzający z odsieczą Wiedniowi król Jan III Sobieski zatrzymał się w Piekarach 20 sierpnia, aby przed znajdującym się wówczas w tutejszym kościele cudownym obrazem (który w 1702 roku, w obawie przed dewastacją podczas wojny północnej, wywieziono do Opola) modlić się o zwycięstwo oręża chrześcijańskiego nad potęgą imperium osmańskiego. Monarcha wysłuchał tu mszy świętej, przyjął sakramenty i podarował parafii kosztowne wota. Wiktoria wiedeńska ugruntowała pozycję Piekar jako bastionu wiary i tożsamości narodowej Ślązaków.

Katowicka metropolia i praca, która nie może niszczyć ducha

W czasach PRL-u Piekary Śląskie stały się przestrzenią szczególnego oporu wobec komunistycznego reżimu. Coroczne Majowe Pielgrzymki Mężczyzn i Młodzieńców oraz Sierpniowe Pielgrzymki Kobiet przerosły ramy tradycyjnej pobożności ludowej, stając się manifestacją wolności słowa, ludzkiej godności i praw pracowniczych.

To właśnie z piekarskiego wzgórza śląscy pasterze – na czele z bezkompromisowym biskupem Herbertem Bednorzem – głośno upominali się o sprawy robotników. Biskupi bezlękliwie żądali od władz komunistycznych:

- wolnych niedziel, wskazując, że system ciągłego wydobycia w kopalniach (tzw. cztery brygady) niszczy życie rodzinne i odbiera człowiekowi czas przeznaczony dla Boga;
- przywrócenia katechezy do szkół oraz zaprzestania dyskryminacji wierzących w zakładach pracy;
- godnych i bezpiecznych warunków pracy dla górników i hutników.

Śląskie pieśni i modlitwa przeplatały się z autentycznym zaangażowaniem społecznym, a komunistyczne władze, mimo licznych represji, prowokacji i blokowania transportu, nie potrafiły zatrzymać stutysięcznych tłumów zdążających na Kalwarię.
„Praca nie może być sprawdzianem przeciw człowiekowi” – ślad Kardynała Wojtyły

Stałym gościem piekarskich pielgrzymek męskich w latach 1965–1978 był arcybiskup krakowski, kardynał Karol Wojtyła. Jego głębokie, dobitne kazania stały się kanwą dla późniejszego nauczania społecznego Kościoła i papieskiej encykliki *Laborem exercens*.

Kardynał Wojtyła doskonale rozumiał specyfikę Śląska i twardy trud górniczej pracy. To w Piekarach padły słowa, które przeszły do historii i do dziś stanowią fundament etyki pracy:

„Praca ma służyć człowiekowi, a nie człowiek pracy. Praca nie może człowieka poniżać, nie może go czynić niewolnikiem. Praca musi pomagać człowiekowi w tym, ażeby stawał się lepszy, dojrzalszy, głębszy.”

Wojtyła nazwał także Piekary „stolicą sprawiedliwości i miłości społecznej”, podkreślając, że śląska pobożność maryjna jest mocno osadzona w realiach dnia codziennego – w twardym, rodzinnym i pracowitym życiu.

Aniołowie w służbie pątnikom – Pomoc Maltańska i MSM

Współczesne Piekary to wciąż tętniące życiem centrum pielgrzymkowe. Troska o bezpieczeństwo i zdrowie setek tysięcy pątników gromadzących się na Kalwarii wymaga potężnego i niezawodnego zaplecza organizacyjnego. Od dekad kluczową rolę w tym zakresie odgrywają wolontariusze Pomocy Maltańskiej – Maltańskiej Służby Medycznej.

Kilka razy w roku, podczas największych odpustów i stanowych pielgrzymek, ratownicy, lekarze i pielęgniarki Zakonu Maltańskiego tworzą u stóp piekarskiego wzgórza profesjonalny szpital polowy oraz mobilne punkty pierwszej pomocy. Wolontariusze zapewniają pełne zaplecze logistyczne i medyczne – od bieżącego opatrywania urazów i reagowania na omdlenia, po łączność i transport medyczny. Ich cicha służba, pełniona w myśl dewizy *Tuitio Fidei et Obsequium Pauperum* (Ochrona wiary i służba ubogim i choremu), stanowi żywy przykład chrześcijańskiego miłosierdzia w działaniu.

Tradycja trwa. Zbliża się Pielgrzymka Kobiet i Dziewcząt

Piekarskie wzgórze po raz kolejny stanie się miejscem wspólnej modlitwy i międzypokoleniowego świadectwa wiary. Już w najbliższą niedzielę do Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej przybędzie tradycyjna Pielgrzymka Kobiet i Dziewcząt. To jedno z najważniejszych wydarzeń religijnych na Górnym Śląsku, gromadzące tysiące pątniczek z całego regionu. Zgromadzone u stóp Piekarskiej Pani matki, córki, babcie i wnuczki będą modlić się w intencji swoich rodzin, pokoju oraz ładu moralnego w naszej ojczyźnie, podtrzymując ciągłość tej wyjątkowej, śląskiej tradycji.

Piekary Śląskie udowadniają, że tradycja nie jest jedynie wspomnieniem przeszłości. To miejsce, w którym pamięć o królu Sobieskim, niezłomność śląskich robotników, słowa św. Jana Pawła II oraz służba Pomocy Maltańskiej łączą się w jedno, przypominając, że bez fundamentu wiary i szacunku do człowieka żaden dom ani zakład pracy nie przetrwa.
Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Katowice Archidiecezja Katowicka Piekary Śląskie wśród fanów

W Zamku Javier w Nawarrze odbywa się 41. edycja Międzynarodowego Obozu Letniego Zakonu Maltańskiego, która potrwa do 10 sierpnia. Wydarzenie gromadzi ponad 550 osób z niepełnosprawnościami oraz wolontariuszy w wieku od 18 do 35 lat. Reprezentowanych jest 25 krajów – w tym również grupa z Polski – a po raz pierwszy biorą w nim udział Peru, Meksyk i Estonia, podczas gdy Liban powraca po dwuletniej przerwie spowodowanej trwającym konfliktem.
Od ponad czterdziestu lat Obóz jest jedną z najważniejszych inicjatyw Zakonu Maltańskiego, oferując setkom młodych ludzi doświadczenie przyjaźni, integracji oraz rozwoju ludzkiego i duchowego. Miejsce wybrane na tę edycję jest szczególnie symboliczne: Zamek Javier jest miejscem urodzenia świętego Franciszka Ksawerego, hiszpańskiego misjonarza jezuitów i jednego z największych ewangelizatorów XVI wieku, którego życie, poświęcone wychodzeniu do innych i służbie, stanowi godny naśladowania przykład towarzyszący tej 41. edycji Obozu.
Obóz został oficjalnie otwarty przez Wielkiego Komandora, Brata Emmanuela Rousseau, który podzielił się z uczestnikami refleksją zainspirowaną hasłem przewodnim edycji 2026: „Surge et ambula” („Wstań i chodź”): „To nie jest motywacyjny slogan ani teoria. Taki punkt widzenia nie ma na celu wyeliminowania kruchości, ale upewnienie się, że nikt nie zostanie w niej uwięziony”. W swoim przemówieniu Wielki Komandor przypomniał również, że Obóz „nie jest inicjatywą opiekuńczą, lecz tymczasową wspólnotą, w której każdy pomaga drugiemu. A to doświadczenie – o czym jestem głęboko przekonany i za co jestem wdzięczny – odmieni was bardziej, niż możecie to sobie wyobrazić”. Na Obozie obecni byli także Wielki Szpitalnik Josef D. Blotz oraz Prałat Zakonu, ks Luis Manuel Cuña Ramos.
Podczas otwarcia Międzynarodowego Obozu Letniego odczytano również przesłanie od papieża Leona XIV, który zapewnił uczestników o swojej duchowej bliskości i wyraził nadzieję, że ten tydzień stanie się „okazją do kontemplacji piękna Boga, rozwijania przyjaźni i umacniania poczucia chrześcijańskiej odpowiedzialności”. Pontyfikat zachęcił także młodych ludzi do wielkodusznej odpowiedzi na wezwanie Pana do służby innym, pomagając w budowaniu „ścieżek autentycznego braterstwa i pokoju” w swoich społecznościach.
Program tygodnia obejmuje zajęcia sportowe i rekreacyjne, wizyty kulturalne, warsztaty, uroczystości religijne oraz spotkania modlitewne, oferując uczestnikom okazję do spotkań i dzielenia się doświadczeniami, które – jak pokazują poprzednie edycje – często dają początek przyjaźniom na całe życie.

Order of Malta Fundacja Polskich Kawalerów Maltańskich "Pomoc Maltańska" w Poznaniu Obóz Maltański w Szczyrzycu Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Katowice Fundacja Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Kraków Fundacja Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Krzeszowice Maltańska Służba Medyczna Warszawa Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Bielsko-Biała Fundacja Maltańska Służba Medyczna Oddział Krosno Kapelanat Związku Polskich Kawalerów Maltańskich w Olsztynie Kaplica pw. Świętej Rodziny w Dworze Kombornia Opłatek Maltański - Christmas Charity Event of Order of Malta Poland

Dzisiaj przypada wspomnienie św. Dominika Guzmána — jednej z najbardziej fascynujących postaci średniowiecza. To rewolucjonista, który uwierzył, że Ewangelię trzeba głosić tak, jak robili to apostołowie: pieszo, ubogo i w bezpośrednim dialogu ze światem. Gdy w Południowej Francji zderzył się z prężnie rozwijającym się ruchem katarów, zrozumiał, że bogactwo i dystans części ówczesnego duchowieństwa nie przekonają poszukujących ludzi. Zamiast budować mury, ruszył w drogę. Słynął z tego, że potrafił spędzić całą noc w gospodzie, rozmawiając z karczmarzem i przekonując go do wiary nie siłą władzy czy przymusu, lecz mądrością, szacunkiem i niezwykłą słodyczą charakteru.

Zamiast lęku przed światem wybrał mądre zrozumienie go. W czasach, gdy głoszenie kazań było zastrzeżone niemal wyłącznie dla biskupów, Dominik stworzył zakon dedykowany kaznodziejstwu i natychmiast zaczął wysyłać braci do ośrodków uniwersyteckich Europy, takich jak Paryż czy Bolonia, by solidnie studiowali i szukali Prawdy (Veritas). Stworzył wspólnotę opartą na wolności, zaufaniu i innowacyjnych strukturach, w których przełożonych wybierano na kadencje, a nauka i głoszenie Słowa były na tyle ważne, że w razie potrzeby zwalniano braci ze sztywnych obrzędów. Zapamiętano go jako człowieka, który spędzał noce na żarliwej modlitwie za ludzi, a dnie na pełnym pasji spotkaniu z bliźnimi, żyjąc według znanej zasady: mówić zawsze z Bogiem lub o Bogu. Mimo surowego życia biła z niego niezwykła radość i wewnętrzny pokój, które od ponad ośmiu wieków rozpalają serca kaznodziejów na całym świecie.

O lumen Ecclesiae, Doctor veritatis,
Rosa patientiae, Ebur castitatis,
aquam sapientiae propinasti gratis:
Praedicator gratiae, nos junge beatis.

O światło Kościoła, Doktorze Prawdy,
Różo cierpliwości, Cedrze czystości,
hojnie rozlałeś wodę mądrości,
kaznodziejo łaski, dołącz nas do świętych w Niebie.

Dziękujemy braciom kaznodziejom za ich wędrowny charyzmat, bezkompromisową odwagę do prowadzenia mądrego, głębokiego dialogu ze światem. Za to, że głoszą Słowo nie z perspektywy wyższości, ale ze środka ludzkich spraw – żywo, błyskotliwie i z pasją.

Życzymy Wam stałej pamięci o tym, po co zebraliście się w jedno: by rozmawiać z Bogiem i o Bogu. Życzymy pasji w studium, wolności w drodze oraz słowa, które stale zapala serca i prowadzi prosto do Chrystusa. Laudare, benedicere, praedicare!

Dominikanie Katowice Dominikanie Korbielów Dominikanie Poznań dominikanie.pl Dominikański Ośrodek Liturgiczny Dominikanie Rzeszów

poniżej Ikona św Dominika z Dominikanie Rzeszów

Dzisiaj Ksiądz Prałat Henryk Błaszczyk odprawi Mszę św. o godz. 15:00 w Kaplicy Szpitala w Olsztynie w intencji darczyńców Związku Polskich Kawalerów Maltańskich. Mszę święte w takich intencjach Kapelani ZPKM odprawiają 7 dnia każdego miesiąca na pamiątkę bitwy pod Lepanto (bitwa morska stoczona 7 października 1571 roku na południowy zachód od Lepanto pomiędzy Imperium Osmańskim a Ligą Świętą, zakończona zwycięstwem chrześcijan).
Kapelanat Związku Polskich Kawalerów Maltańskich w Olsztynie Fundacja Polskich Kawalerów Maltańskich "Pomoc Maltańska" w Poznaniu Obóz Maltański w Szczyrzycu Opłatek Maltański - Christmas Charity Event of Order of Malta Poland Fundacja Maltańska Służba Medyczna Oddział Krosno Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Katowice Fundacja Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Kraków Zakon Maltański EKSTREMALNIE Maltańska Służba Medyczna Warszawa Fundacja Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Krzeszowice

Przemienienie Pańskie (Transfiguracja) to jedno z najbardziej intrygujących wydarzeń w Ewangeliach, które na Górze Tabor odsłania syntezę wiary, psychologii i duchowości. Dla współczesnego poszukiwacza Boga nie jest to jedynie starożytna opowieść o tym, że Jezus zaczął świecić na biało w obecności Mojżesza i Eliasza. To przede wszystkim redefinicja sposobu, w jaki patrzymy na codzienną rzeczywistość.

Uczniowie spędzali z Jezusem każdy dzień, widząc Go zmęczonego, zakurzonego drogą i dzielącego z nimi zwykłe posiłki. Na Górze Tabor na moment opadła zasłona przyzwyczajenia. Jezus nie stał się wtedy kimś innym – On po prostu pokazał im, kim jest naprawdę, gdy zdejmie się filtr codziennej rutyny. W świecie przeładowanym bodźcami poszukiwanie Boga często rozbija się o powszedniość. Przemienienie przypomina, że Sacrum nie znajduje się w odległym, równoległym świecie, ale ukrywa się tuż pod powierzchnią materii – w przyrodzie, drugim człowieku, zachwycie czy sztuce. Potrzebujemy czasem wyciszyć się i symbolicznym gestem wejść na górę, by dostrzec ten głębszy wymiar.

Obecność Mojżesza symbolizującego Prawo oraz Eliasza będącego głosem Proroków wskazuje na złączenie całej ludzkiej historii w spójną całość. To, co w przeszłości było rozproszone, trudne czy nierozumiane, w tym jednym momencie nabiera sensu. W duchowych poszukiwaniach chodzi o odnalezienie właśnie takiej syntezy. Wydarzenie to pokazuje, że Twoja własna historia – z jej sukcesami, ale i trudnymi doświadczeniami – nie jest chaosem, lecz procesem, w którym Bóg scala to, co pęknięte.

Reakcja Piotra, który chciał postawić trzy namioty i zostać na szczycie, jest głęboko ludzka. Pragnął zatrzymać mistyczne uniesienie na zawsze. Jednak z góry trzeba zejść, powracając prosto w prozę życia i wyzwania czekające w dolinie. Dojrzała duchowość nie polega na ucieczce od świata ani na pogoni za permanentnym stanem zachwytu. Moment przebłysku czy głębokiego spokoju na górze ma dawać siłę do wartościowego życia na dole. Bóg nie daje doświadczeń duchowych po to, by w nich utknąć, ale by zmienić sposób, w jaki traktujemy siebie i innych po powrocie do codziennych obowiązków. Przemienienie Pańskie jest więc ostatecznie zaproszeniem do zmiany perspektywy i odwadze do dostrzeżenia światła tam, gdzie dotąd widzieliśmy tylko zwyczajność.

Który z tych aspektów – szukanie głębi w codzienności, odnajdywanie sensu we własnej historii czy powrót z doświadczenia duchowego do realiów – najbardziej rezonuje z Twoimi obecnymi poszukiwaniami?

Ikona: Klasztor Dominikanie Rzeszów

Dokładnie 10 lat temu przeżywaliśmy Światowe Dni Młodzieży z Papieżem Franciszkiem. Chcemy powrócić do tamtych chwil i podzielić się wrażeniami o przygotowaniach, przebiegu i trwałych duchowych owocach.

Czas przygotowań
Do międzynarodowego wydarzania wszyscy się przygotowywali ponad 3 lata. Głównym organizatorem ze strony Kościoła była Archidiecezja Krakowska. Przez długo czas trwały liczne dyskusje gdzie ma się odbyć spotkane młodzieży z Papieżem Franciszkiem. Pod uwagę brano wiele czynników, m.in. bezpieczeństwo, infrastrukturę czy logistykę. W końcu zapadła decyzja: Brzegi k. Wieliczki.
Przedstawiciele Maltańskiej Służby Medycznej uczestniczyli w licznych spotkania organizacyjnych oraz planowaniu wewnętrznej strategii zarządzania ludźmi oraz flotą kilku państw. Wolontariusze w swoich oddziałach organizowali liczne ćwiczenia doszkalające oraz kursy pierwszej pomocy dla nowych wolontariuszy. Przedstawiciele zarządu fundacji przyjeżdżali na spotkania i konsultacje ze służbami mundurowymi m.in. z Biurem Ochrony Rządu, Policją, Pogotowiem Ratunkowym, Strażą Miejską, a także z przedstawicielami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji czy Urzędu Marszałkowskiego w Krakowie. Wszystkie te działania miały jeden cel – zapewnić najwyższy stopień bezpieczeństwa dla Papieża Franciszka oraz dla około trzech milionów młodych ludzi z całego świata.

Bezpieczne Brzegi
Zabezpieczanie medyczne przy tak dużym wydarzeniu i koordynacja służb mundurowych jest czymś niesamowitym i zarazem bardzo trudnym. Marcin Świerad, lekarz kardiolog był jednym z wielu lekarzy pracującym na miejscu. Został przydzielony do obsługi sekcji VIP.
– Karetki maltańskie dostały przydział do ochrony Papieża Franciszka oraz Prezydenta RP. To wielkie wyróżnienie ale i zobowiązanie – wspomina kardiolog Marcin Świerad.
Dwa nowe ambulanse zostały ufundowane i przekazane kilka miesięcy przed ŚDM przez Fundację PKO oraz osobiście przez właściciela sieci sklepu IKEA. To najnowocześniejszy sprzęt medyczny, który dedykowany jest m.in. na takie wydarzenie jak Światowe Dni Młodzieży. Dodatkowo dzięki współpracy międzynarodowej i wsparciu wielu firm oraz członków Związku Polskich Kawalerów Maltańskich z Londynu udało się zakupić specjalny bus z windą do przewozu osób z niepełnosprawnością.
Specjalne miasteczko logistyczne i baza noclegowa dla wolontariuszy zostały utworzone na ternie trzech miejsc: parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie – Mistrzejowicach, Opactwie Cystersów w Szczyrzycu oraz w siedzibie firmy TEVA. Smaczne posiłki dla wolontariuszy zapewnili maltańczycy z Ukrainy, którzy do Krakowa przyjechali ze specjalną mobilną kuchnią polową. Służyła ona podczas działań militarnych na Majdanie, działając przez okres wielu tygodni wydając po 200 posiłków dziennie. Z Niemiec do Krakowa dotarło 51 ratowników medycznych Malteser Hilfdienst wraz z 24 pojazdami, w tym 16 ambulansami. Do drugiej bazy logistycznej w Szczyrzycu przyjechali Wolontariusze Zakonu Maltańskiego z Belgii, Węgier, Francji..

Opieka duchowa
W trakcie Światowego Dnia Młodzieży nie mogło zabraknąć posługi duchowej dla naszych Wolontariuszy. Kapelanem głównym został ks. Michał Palowski Kapelan Związku Polskich Kawalerów Maltańskich z Katowic, który we współpracy z ks. Andrzejem Kopiczem, Proboszczem Parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie, Kapelanem ZPKM, ks Piotrem Laryszem (ZHP) oraz Ojcem Guy Tardivy (przedstawicielem Zakonu Maltańskiego) prowadzili codzienną liturgię godzin, spotkania modlitewne oraz sprawowali Msze Święte. Wielu wolontariuszy aktywnie się włączało w liturgię poprzez śpiew czy czytanie lekcji. Wśród maltańskiej grupy odbyło się wiele osobistych duchowych rozmów a także prelekcji pod przewodnictwem kapelanów
Duchowe przygotowanie i prowadzenie maltańczyków wpisało się w pierwsze zawołanie Zakonu Maltańskiego jakim jest obrona wiary.

Duchowe i maltańskie owoce
Mobilizacja wolontariuszy Maltańskiej Służby Medycznej podczas przygotowań na Światowe Dni Młodzieży była na najwyższym poziomie. Dzięki ciężkiej, wielomiesięcznej pracy przygotowań i pracy ramię w ramię wszystkich oddziałów z Polski oraz oddziałów partnerskich z zagranicy posługa miała niebywały, międzynarodowy charakter. Służba wolontariuszy dla pielgrzymów również dla osób z niepełnosprawnością wyrażała dwie cechy: jedność Zakonu Maltańskiego oraz wierność misji: obrony wiary i pomoc potrzebującym. Na bazie zdobytych doświadczeń podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie grupa uczestników i wolontariuszy z Krzeszowic zawiązała wspólnotę i zaczęła działać pod znakiem krzyża maltańskiego na terenie jednej z krzeszowickich parafii. Dziś, po dziesięciu latach oddział w Krzeszowicach samodzielnie realizuje już kursy pierwszej pomocy, zabezpieczenia medyczne uroczystości religijnych czy państwowych. Po odbyciu niezbędnych wewnętrznych spotkaniach, szkoleniach oraz współpracy z Zarządem Fundacji, Komendant oddziału Grzegorz Rozmus otrzymał używany ambulans. Służy on otaczając opieką osoby chore, niepełnosprawne czy w podeszłym wieku.

Niektórzy czytają Światowe Dni Młodzieży jako festiwal wielkich emocji, śpiewu, tańca i oklasków dla Papieża czy różnych grup narodowych. Jednak oprócz śpiewu i emocji, które są potrzebne i ważne dla młodych kryje się coś więcej. Światowe Dni Młodzieży to porządna lekcja Ewangelii i jedności Kościoła w Duchu Świętym. Lekcja, która kończy się zadaniem domowym – wstawaniem z kanapy i wyjściem na peryferia miast, aby służyć tym, o których już nikt nie pamięta. Coraz więcej wolontariuszy Pomocy Maltańskiej – Maltańskiej Służby Medycznej angażuje w działalność humanitarną, pomagając rodzinom z dziećmi niepełnosprawnymi, seniorom czy osobom zapomnianym przez społeczeństwo. Dziś w dobie pandemii COVID-19 posługa dla chorych, cierpiących to realny czyn miłosierdzia i znak nadziei oraz świadectwo o Bogu, który nas przytula w ciężkich chwilach. O tym wielokrotnie można było usłyszeć podczas Światowych Dni Młodzieży – nie tylko tych w Krakowie.
Papieży Franciszku, Papieżu Seniorze Benedykcie XVI oraz św. Janie Pawle II – dziękujemy!
Konferencja Episkopatu Polski Archidiecezja Krakowska Malteser Austria Malteser in Deutschland Maltańska Służba Medyczna Kęty/Czechowice-Dziedzice Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Katowice Fundacja Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Krzeszowice Pomoc Maltańska - Maltańska Służba Medyczna Oddział Bielsko-Biała Maltańska Służba Medyczna Warszawa Fundacja Polskich Kawalerów Maltańskich "Pomoc Maltańska" w Poznaniu Fundacja Polskich Kawalerów Maltańskich "Pomoc Maltańska" w Poznaniu Pomoc Maltańska-Maltańska Służba Medyczna oddział Andrychów Obóz Maltański w Szczyrzycu Fundacja Maltańska Służba Medyczna Oddział Krosno Opłatek Maltański - Christmas Charity Event of Order of Malta Poland Ordre de Malte France Order of Malta Belgium World Youth Day Parafia św. Maksymiliana w Mistrzejowicach Malteser in Deutschland