Zakazana Historia Ziemi

1). szklane flakony w kształcie sandałów, datowane na przełom II–III wiek n.e., prawdopodobnie wyrób rzymski, znalezione w Kolonii, obecnie znajdują się w Muzeum Romisch-Germanisches, Kolonia, Niemcy
..
2). Opakowanie znanych perfum współczesnej marki modowej

Z serii

Dzisiaj dzień hamburgera 🍔

Hamburger tak jak nazwa wskazuje pochodzi z Hamburga – miasta portowego w północnych Niemczech.
Od dawien dawna był to port stanowiący okno na świat, a konkretnie dla imigrantów w kierunku Ameryki.
W XIX wieku popularną przekąską był „Hamburger Rundstück”-bułka z mielonym mięsem wołowym.

Restauracje w porcie docelowym w Nowym Jorku przyjęły ten kulinarny pomysł i zaczęły serwować steki a' la hamburger

Jednak hamburger "ojców" ma wielu 😱

-w 1885 roku podczas targów na swoim stoisku bracia Charlie i Frank Menches zaproponowali kanapki z mięsem mielonym z grilla. O dziwo nie pochodzili z niemieckiego Hamburga, lecz z Hamburga w stanie Nowy Jork.

-w 1891 roku kucharz Otto Krause usmażył na maśle befsztyk z jajkiem sadzonym i zapakował do bułki, a pomysł na szybkie danie przywędrował do Ameryki wraz z niemieckimi marynarzami.

-w 1900 roku duński imigrant Louis Lassen zaserwował klientowi w swojej restauracji kotleta z mielonej wołowiny umieszczonego pomiędzy grillowanymi tostami.

-podobno hamburgera w aktualnej postaci zaczął serwować w 1904 właściciel baru w Teksasie – Fletcher Davis. Pierwszy raz na targach w St.Luis zaproponował swoim gościom mielony kotlet na grzance z sałatą, musztardą i majonezem.

Najdroższy hamburger " the Golden boy" kosztuje 5000 € i można go skosztować w restauracji de Daltons w miejscowości Voorthuizen w Holandii.

Natura nie wymyśliła truskawki. Te pyszne owoce o szerokim zastosowaniu powstały w wyniku działań człowieka...
'Twórcą" truskawek był zatrudniony w królewskich ogrodach Ludwika XIV , francuski botanik Antoine Nicolas Duchesne, który skrzyżował dwie odmiany poziomek, przyczyniając się do powstania całkiem nowego gatunku roślin.

Skąd w ogóle pomysł na dokonanie krzyżówki??

Jeden z królewskich szpiegów, których głównym zadaniem była inwigilacja budowy fortyfikacji przez Hiszpan, podczas pobytu w Ameryce Południowej ciekaw był codziennego życia Indian i ich zwyczajów. Chętnie kosztował lokalnych rarytasów, zaintrygowała go amerykańska odmiana poziomki i postanowił zawieźć kilka roślin do Europy. W królewskich ogrodach zostały zasadzone, ale efekty uprawy były marne, chociaż smak przypadł do gustu królowi Ludwikowi XIV.

We Francji poziomki były znane, bowiem już od XIV wieku uprawiano w ogrodach poziomki pospolite ( leśne).
Aby zwiększyć zbiory skrzyżowano dwie odmiany poziomek – tzw poziomkę wirginijską i poziomkę chilijską. Pomysł zaowocował truskawką, o większych i smaczniejszych owocach. Antoine Nicolas Duchesne, napisał i wydał w 1766 roku pracę pt."Historia naturalna truskawek”("Essai sur l’histoire naturelle des fraisiers").
Aczkolwiek pojawiają się opinie, że te dwa gatunki skrzyżowały się naturalnie kiedy były uprawiane obok siebie.

W Anglii rozpoczęto uprawę truskawek pod koniec wieku XVIII . Jednak przez długi czas truskawka stanowiła rarytas zastrzeżony tylko dla dworskich gości. Owoce podawano na małych talerzykach, często jako dodatek do szampana. Truskawki uprawiano w ograniczonym zakresie i były bardzo drogie. Anglicy, skupili się na zawiłym procesie uprawy i otrzymali ostateczną wersję truskawki w licznych odmianach.

W londyńskich sklepach truskawki pojawiły się na początku XIX wieku. A potem powoli rozprzestrzeniły się na Europę stając się przysmakiem coraz szerszej rzeszy ludności.
......
Poziomka wirginijska (Fragaria virginiana Mill.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, rozprzestrzenił się również gdzieniegdzie poza tym obszarem swojego rodzimego występowania. Odporna na mróz.
..
Poziomka chilijska (Fragaria chiloensis (L.) Mill.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Występuje w naturze w Ameryce Południowej -Boliwia, Chile i Argentyna oraz w zachodniej części Ameryki Północnej -od Kalifornii po Kolumbię Brytyjską.

POZNAJ ŁASKĘ KRÓLA

Zespół pałacowo-ogrodowy Vaux-le-Vicomte w miejscowości Maincy (Seine-et-Marne) nad Sekwaną, Francja.
Posiadłość zajmuje 40 hektarów wśród lasów.
Zbudowany w latach 1656-1661 przez architekta Louis'a Le Vau dla superintendenta finansów Nicolasa Fouquet, w stylu klasycyzującego baroku.
Za wystrój wnętrz odpowiedzialny był Charles Le Brun

Ogrodnik André Le Nôtre uzewnętrznił swój geniusz, gromadząc po raz pierwszy na szeroką skalę wszystkie osiągnięcia techniczne, naukowe i artystyczne swoich czasów w dziedzinie ogrodnictwa. W ogrodach znajdują się partery ogrodowe, boskiety( z fr.gaje), baseny wodne i trawniki, grota z kaskadą i kanał poprzeczny o długości ok. kilometra i szerokości 40 m.

Przypuszcza się, że inwestor mógł zatrudniać nawet do 18 000 robotników (choć ta liczba tak naprawdę nie jest znana) oraz najlepszych malarzy, dekoratorów, sztukatorów, stolarzy i rzeźbiarzy.
Siła i szlachetność ogólnego projektu, obfitość wody i niespodzianek oraz jego teatralny majestat sprawiają, że ogród Vaux-le-Vicomte jest dziełem założycielskim nowej sztuki, francuskich ogrodów.

Ale tu wkracza na scenę ludzka zawiść.

Nieszczęsny okazał się dzień 17 sierpnia 1661r , w którym odbyło się przyjęcie z udziałem króla Ludwika XIV, jego matki Anny Austriaczki oraz całego dworu, który na tę okazję opuścił Fontainebleau. Gospodarz zapełnił gościom liczne atrakcje: zwiedzania nowej posiadłości, wykwintne posiłki, muzykę, nową sztukę-balet Moliera pt. "Natręty", sztuczne ognie. Uroczystość swoim przepychem olśniła gości i okazała się sukcesem towarzyskim z gorzkim finałem.
Król Ludwik XIV zazdrosny o piękniejszą posiadłość i wspanialsze niż swoje bale, 20 dni później kazał aresztować Nicolasa Fouquet, inne osoby przebywające na terenie pałacu wyproszono, a sam budynek zapieczętowano.

W 1673 roku posiadłość przekazano w ręce żony Fouqueta. Nicolas Fouquet zmarł w 1680 roku, skazany na dożywotnie więzienie. 25 lat później zmarł bezpotomnie jego syn. Wdowa sprzedała kompleks marszałkowi Louis Hectorowi Villars. Za czasów marszałka w Vaux-le-Vicomte bywali wyśmienici goście, w tym Ludwik XV i Maria Leszczyńska, jednak nie organizowano aż tak okazałych przyjęć, jakie wystawiał Fouquet.

Po paru zmianach w 1875r ostatecznych właścicielem posiadłości stała się rodzina Sommier, która podjęła pracę odnowienia budynku,odrestaurowania ogrodu, a brakujące meble i wyposażenie wnętrz zastąpiono podobnymi z czasów Ludwika XIV.

Kompleks obecnie stanowi atrakcje otwartą dla turystów.

Oryginalny punkt widokowy znajduje się przy . DZIURCE OD KLUCZA w bramie budynku Buco della serratura dell’Ordine di Malta na Piazza Cavalieri di Malta nr 5 w Rzymie.

Od drzwi wejściowych Willi Magistral, instytucjonalnej siedziby Suwerennego Zakonu Maltańskiego na szczycie Awentynu można podziwiać jeden z najbardziej fascynujących widoków na Bazylikę Świętego Piotra.

Niesamowite złudzenie wywołuje widok otoczonej grubym żywopłotem laurowym kopuły Bazyliki , a widz ma wrażenie, iż jest ona większa i bliższa niż w rzeczywistości, jakby znajdowała się tuż po drugiej stronie magicznych drzwi. W rzeczywistości jest oddalona o ok 3 km, a zielona girlanda znajdujących się na dziedzińcu krzewów „otacza” Kopułę niczym obraz.

W 1765 roku Giovanni Battistq Piranesi (rytownik, architekt) zlecił budowę monumentalnego portalu i przeprojektowanie Piazza Cavalieri di Malta do obecnego kształtu m.in. nakazując zasadzenie krzewów laurowych, co dało efekt jak przy obserwacji przez teleskop.
Drzwi prowadza na niewielki XVIII-wieczny plac w stylu rokoko, który wraz z kościołem Santa Maria in Aventino stanowi dzieło architektoniczne i zarazem wyraz geniuszu artystycznego Piranesiego. Od 1834 roku jest siedzibą reprezentacji Wielkiego Mistrza i rządu Zakonu Maltańskiego, od XVI wieku Willa jest historyczną siedzibą Wielkiego Przeoratu Rzymu i jest siedzibą ambasady Suwerennego Zakonu Maltańskiego.

Współrzędne: 41°52’59”N 12°28’41”E

Z serii

Po lewej: starożytna ulica w Pompejach z czasów starożytnego Rzymu.

Kocie oczka vel oczy tygrysie oczy -
małe białe kamyczki umieszczane między większymi kamieniami z których zbudowano drogę.
Przydatne do przemieszczania się ulicami po zmroku, ponieważ odbijały światło księżyca.

***
Po prawej: droga współczesna🛣️

Kocie oczka - białe punktowe elementy odblaskowe, oddzielają pasy ruchu i stanowią uzupełnienie znaków poziomych podłużnych i poprzecznych. Występują również na krawędziach jezdni, na odcinkach dróg, gdzie dopuszcza się postój pojazdów na jezdni, a konieczne jest wskazanie krawędzi tej jezdni.
(Za;https://www.znakowo.pl )

W 2015 przez irlandzkie miasto Collooney przeszła silna burza, której skutkiem było m.in. powalenie starego dębu liczącego ponad 200 lat.

Ku sporemu zadziwieniu mieszkańców, a przede wszystkim archeologów w korzeniach powalonego dębu odkryto ludzki szkielet.

Denat zmarł około 1200 roku ne śmiercią gwałtowną, wskutek urazu doznanego po uderzeniu ostrym narzędziem. Był młodą osobą max. 25 lat, a jego zwłoki zakopano w płytkim grobie, nad którym kilka stuleci później wyrosło drzewo, które "uwięziło" w swoich korzeniach szkielet.

Stalowy dom w Zabrzu -Rokitnicy
(Górny Śląsk, Polska).

Istnieje 5 budynków mających metalowe ściany odlane w hucie Donnersmarcka.
Ściany składają się z ośmiu części z wyciętymi otworami na okna, są ocieplone, a domy stoją na tradycyjnych fundamentach.
Powstawały w latach 1927-29 w ciągu niespełna miesiąca.

Ściany nie rdzewieją, bowiem stal była przed montażem "kąpana" w gorących kadziach. Elewacje często były malowane farbą.

Koncern Oberhutten z Gliwic wydał katalog z ofertą stalowych domów- 11 projektów, a adresatami miały być rodziny górnicze , jednak nie zyskały zainteresowania i obecnie domy z osiedla robotniczego Ballestremów są wpisane do rejestru zabytków.

Trzy Korony to szczyt w Pieninach , na który składa się 5 turni szczytowych tworzących skalną koronę, która w najwyższym punkcie o nazwie Okrąglica ma 983m n.p.m.
Ciekawostką jest fakt, iż do 1929 roku były własnością prywatną, później zostały wykupione przez polski rząd.

W wielu internetowych postach samochód pojawia się jako dowód na istnienie wspaniałej epoki, która skończyła się wraz z tzw.błotnym potopem. Rzekomo jest to dowód na istnienie gigantów i samochód jest artefaktem – pozostałością po owych gigantach.
...
Otóż jest to mylne założenie!!!
Prawda jest banalna.
..
Fotografia przedstawia wielkoformatowy model firmy Studebaker - President Roadster - auto wykonane w 1931r w Departamencie Nadwozi Eksperymentalnych Studebaker w South Bend (stan Indiana,USA).
Autor tego projektu to szef działu prototypów Paul Auman.
*
Długość samochodu 12,5 m, szerokość 4,60 m, rozstaw osi 8,25 m, wysokość 4,11 metra, ważył 5,5 tony.
"Auto" zbudowano z drewna sosny w ciągu 3 miesięcy.
Firma Firestone Tyre Company dostarczyła gigantyczne opony do projektu replikujac oryginalne opony Studebaker. Drewniany model Studebakera został wyciosany i zmontowany na torze testowym Indiana Proving Ground. Początkowo miał kolor dwóch odmian zieleni, później jaskrawoczerwony.
*
Po ukończeniu olbrzym został przetransportowany w częściach do Studebaker Proving Grounds, za miastem South Bend. Ustawiony na cokole w pobliżu wejścia.
*
Do czego służył?
Model wykorzystano w celach marketingowych w wielu sesjach zdjęciowych i w 9-minutowym filmie promocyjnym Wild Flowers pokazywanym w kinach w całym USA.
A auto samo w sobie było reklamą i atrakcją turystyczną.

W 1936r zadecydowano, że wielkogabarytowy model Studebaker przeżył swoją użyteczność jako symbol reklamowy i tak -Paul G. Hoffman, były prezes Studebaker wraz z Jesse Meyer, sekretarzem Studebaker, 17 maja 1936 r. zniszczyli go polewając olejem i podkładając ogień. Model Studebaker zniknął w ciągu 30 minut, pozostawiając tylko wspomnienia.