Sztuka Współczesna - studia magisterskie

Ostatnie warsztaty kuratorskie drugiego roku Sztuki Współczesnej odbyły się na kilku wystawach w ramach KRAKERS. Dziękujemy kolektywowi Córy Lęku za oprowadzenie nas po What’s in my bag?! w Art Industry Standard 🎀

W ramach programu Erasmus+ dr Małgorzata Kaźmierczak wygłosiła w Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu w Splicie wykład poświęcony konserwacji i dokumentacji sztuki performatywnej na zajęciach Teoria Sztuk Pięknych.

Polecamy kolejną wystawę w ramach KRAKERS, której jedną z kuratorek jest dr Karolina Kolenda. Wystawa Kolekcje wspomnień odbędzie się w przestrzeni dawnego szpitala, budynku II Kliniki Chorób Wewnętrznych UJ. W tekście do wystawy przeczytamy: „Szpital to miejsce graniczne. Przestrzeń zawieszenia między chorobą a zdrowiem, obecnością a nieobecnością, nadzieją i stratą. To także archiwum ludzkich historii zapisanych w murach, przedmiotach, procedurach i dokumentacji. W kontekście wystawy dawny szpital staje się metaforą pamięci: miejsca, w którym przechowywane są doświadczenia kruche, bolesne, często wyparte”.

⬛ ZESPÓŁ KURATORSKI
Karolina Kolenda, Monika Kozioł-Sumera, Agnieszka Łukaszewska

⬛ PROJEKT IDENTYFIKACJI WIZUALNEJ I KATALOGU
Marcin Klag

⬛ MIEJSCE
Dawny budynek II Kliniki Chorób Wewnętrznych UJ
ul. Kopernika 15, Kraków

⬛ TERMINY
24 kwietnia – 30 kwietnia 2026

⬛ WERNISAŻ: 24.04.2026 (piątek), godz. 17:00

⬜ OPROWADZANIE KURATORSKIE: 30.04.2026 (czwartek), godz. 18:00

▪️ GODZINY OTWARCIA
▫️ Sobota – Niedziela: 14:00–18:00
▫️ Poniedziałek – Czwartek: 16:00–19:00

https://facebook.com/events/s/kolekcje-wspomnien-wystawa-w-r/823936593569971/

W nowym numerze Magazyn Szum ukazała się recenzja dra Łukasza Białkowskiego z wystawy AI – Algorytmy Iluzji w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, kuratorowana przez Sylwię Szykowną i Aleksandrę Kosior. W tekście „Tylko i aż sztuczna inteligencja” przeczytamy: „Pokazywane przestają być tylko ciekawostkami – pół-ludzkimi, pół-algorytmicznymi kuriozami. A właśnie tak sztuka AI postrzegana jest przez większość środowiska artystycznego i szeroką publiczność. Kojarzy się z powtarzalnymi obrazami i wizualizacjami, które mniej lub bardziej udanie kopiują tworzoną kiedyś przez człowieka sztukę, a przy tym mają taką wartość artystyczną jak wygaszacze ekranu. Albo też traktowana jest jako efekciarski gadżet dla informatyków aspirujących, by zostać artystami (lub odwrotnie)”.

Tylko i aż sztuczna inteligencja. „AI – algorytmy iluzji” w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu — SZUM Wystaw poświęconych sztuce AI w Polsce było dotąd niewiele. Przed boomem z 2023 roku sztuka AI nie cieszyła się...

Już za tydzień w ramach KRAKERS otworzy się wystawa osób studenckich z pierwszego roku Sztuki Współczesnej, kuratorowana przez Alkę Uchacz, Krystiana Miskę i Martę Műller. W tekście kuratorskim do Izby pamięci alternatywnej — bo tak brzmi tytuł wystawy — w Apteka Designu przeczytamy: „Pamięć, niczym zdjęcie, podlega procesowi retuszu. Podobnie jak w monidle – domalowujemy brakujące barwy, wygładzamy rysy, dopisujemy szczegóły, aż obraz zaczyna wyglądać tak, jak chcielibyśmy go zapamiętać. Nieświadomie przyjmujemy cudze narracje i punkty widzenia, które mieszają się z naszymi własnymi historiami. Izba jest miejscem dla wspomnień niepewnych, sfabrykowanych. Stanowi niechronologiczne i pełne pęknięć archiwum umysłu. Wspomnienie funkcjonuje tu jak symulakrum: mnoży swoje wersje jednocześnie zaprzeczając własnym początkom”.

https://facebook.com/events/s/izba-pamieci-alternatywnej/4710563575837865/

Pod koniec kwietnia ukaże się książka dr Magdaleny Worłowskiej „Między lasem a fabryką. Neoawangardowe początki sztuki ekologicznie zaangażowanej 1959-1981”. To pierwsze tego typu opracowanie w polskiej literaturze, wprowadzające samo pojęcie „sztuki ekologicznie zaangażowanej”. Autorka analizuje szereg dzieł, postaw twórczych i wydarzeń (plenery, sympozja) od lat 60. do 80., osadzając je w szerokim kontekście degradacji środowiska w dobie PRL i artystycznych reakcji na ten proces. Jest to trzecia pozycja w serii wydawniczej „Nowe Historie Sztuki” współtworzonej przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

https://sklep.artmuseum.pl/towary/miedzy-lasem-a-fabryka-neoawangardowe-poczatki-sztuki-ekologicznie-zaangazowanej-t287.html

W najbliższy czwartek o 18:30 zapraszamy do Galeria Podbrzezie, gdzie na wystawie Enklawa. Granice intymności zorganizowanej przez koło naukowe Kontekst, będzie można wysłuchać wykładu dr Katarzyny Oczkowskiej, poświęconego analizie kategorii intymności w sztuce feministycznej. Intymność zostanie omówiona nie jako wyłącznie sfera prywatnych doświadczeń, lecz jako konstrukt kulturowy i polityczny, podlegający regulacjom społecznym oraz reprezentacyjnym. Przyjrzymy się sposobom, w jaki artystki wykorzystują autobiografię, cielesność czy relacyjność do problematyzowania granicy między prywatnym a publicznym. W jaki sposób poprzez operowanie intymnością sztuka feministyczna redefiniuje pojęcia podmiotowości, wstydu, widzialności i sprawczości. Po wykładzie natomiast odbędzie się oprowadzanie kuratorskie naszych osób studenckich — Olgi Nowotnik i Konrada Pokrywki.

Życzymy spokojnego czasu w trakcie przerwy świątecznej 🐇🥚
Jeff Koons w rzeźbie „Rabbit” z 1986 roku przekształcił wizerunek dmuchanego króliczka w obiekt z polerowanej stali nierdzewnej. Miękka, podatna na zniszczenie zabawka została zastąpiona chłodnym, pancernym materiałem, a marchewka w łapie królika przestaje być niewinnym detalem — przypomina raczej atrybut siły. Lustrzana powierzchnia odbija otoczenie i widza, czyniąc z rzeźby nie tylko obiekt, lecz także grę z percepcją i symbolem luksusu.

Mroczny ogród — splot cudowności i grozy, czyli wystawa Dark Paradise. Opowieści wewnętrzne, kuratorowana przed dr Katarzynę Oczkowską i dr Magdalenę Lazar w BWA Wrocław, otworzy się 24 kwietnia.

Monstra, potwory, hybrydy, osoby odbiegające od patriarchalnych norm wizualnych czy tożsamościowych, od wieków fascynowały, ale i przerażały, traktowano je jako ostrzeżenie, proroctwo, materiał analityczny, wystawiano na pokaz, bądź usuwano z pola widzenia. Jednak niezależnie od postawy, jaką przyjmowano względem potworności, nie sposób usunąć jej ze świata, którego jest nieredukowalnym elementem. Zazwyczaj bowiem to, co ujarzmiane, normalizowane i porządkowane, objawia się w kolejnych, niespodziewanych formach — jako lśniącą narośl na pozornie uporządkowanym społecznym ciele.

Wystawa Dark Paradise. Opowieści wewnętrzne opowiada o potworności i przygląda się paradoksalnemu pięknu tego, co odrzucane, nieoswojone, często uznawane za niepożądane. Potwory i potworzyce zabierając głos, chcąc nam o czymś powiedzieć – nie tylko o ich własnej naturze, ale również o naszej. Prace zgromadzone na wystawie wskazują na to, że monstrualność kryje się nie tyle w tym, co odbiega od, tak zwanej, normy, ile w tym czego często nie chcemy zaakceptować w sobie samych.

https://facebook.com/events/s/dark-paradise-opowiesci-wewnet/1465907511784501/