Do-Re-Misie: Muzyka dla Malucha

Kochani! W najbliższą sobotę, 16 o 16 czekamy na Was z warsztatem Recykling Emocji 🌿♥️

SIEJ MARZENIA - to spotkanie recyklingowo-ogrodniczo-coachingowe!
Uff.
Ciężko to określić.

Bedziemy:
👉 rozmawiac o marzeniach
👉 tworzyć "magiczne dodatki"
👉 robić/zdobić recyklingowe doniczki i osłonki
👉 przygotowywać podłoże
👉 sadzić roślinki (pieniążki)
👉 szukać w sobie spokoju i akceptacji
👉 mówić i słuchać
👉 wyciszać się
👉 być tu i teraz

Spotkanie jest dla dzieci 5+ bez opiekuna i potrwa około 1.5h. Rodziców w tym czasie wysyłamy na kawkę do pobliskich kawiarni ♥️

Przyjdźcie, przyjdźcie, przyjdźcie - bardzo grzecznie błagam!!!

Mam nadmiar pieniążków, ale trochę nie tych co mi trzeba 🤪
Zapisy na wszelki sposób dostępne!

Nie możesz? Daj znać innym!

Wszyscy: Wielkanoc
Dzieci: a kiedy będą następne zajęcia???
..
No to już są :)
Wskakujcie - hop!

Pokaż dziecku 4 zabawki: słońce, samolot, chmura, ptak. Zapytaj, co mają że sobą wspólnego. Co odpowie Twoje Dziecko? To zależy.

Umiejętność dostrzegania wspólnych cech między przedmiotami (czyli kategoryzowania na podstawie jakiejś cechy, w tym abstrakcyjnej) rozwija się stopniowo.

Typowo wygląda to tak:
✔️ok. 2–3 lat – dziecko zaczyna grupować bardzo proste rzeczy, ale głównie na podstawie wyglądu lub funkcji (np. wszystkie zwierzęta, wszystkie auta). Kategoria „to jest na niebie” jest jeszcze zwykle za trudna.

✔️ok. 3–4 lat – pojawiają się pierwsze próby bardziej elastycznego grupowania, ale nadal dominują konkretne, oczywiste cechy: np kolor.

✔️ok. 4–5 lat – dziecko zaczyna rozumieć wspólne konteksty i relacje, takie jak właśnie „rzeczy, które można zobaczyć na niebie”. To jest moment, kiedy większość dzieci potrafi już wskazać taką wspólną cechę, choć czasem potrzebują podpowiedzi ("Zastanów się, gdzie możemy to wszystko zobaczyć? Na ziemi? Raczej nie. A gdzie?")

✔️ok. 5–6 lat – umiejętność jest już dość dobrze rozwinięta i dziecko potrafi samodzielnie tworzyć takie kategorie i je uzasadniać. Oprócz stwierdzenia, że słońce, samolot, ptaka i chmurę można zobaczyć na niebie, mogą również doprecyzować i podzielić na 2 grupy: słońce i chmura to zjawiska pogodowe, a ptak i samolot latają. Mogą dodatkowo pomyśleć, co tu nie pasuje: może słońce, bo jest w kosmosie? Albo samolot, bo jest stworzony przez człowieka?

Umiejętność grupowania i kategoryzacji, również ze wsparciem myślenia abstrakcyjnego, można rozwijać, i to za pomocą dość prostych ćwiczeń:

👉1. „Co tu nie pasuje?”
Jak robić: Dajesz dziecku 3–4 obrazki lub przedmioty, np.:
pies, kot, samochód, wilk.
Pytasz: „Co tu nie pasuje? Dlaczego?"
Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Może samochód, bo nie jest zwierzęciem. A może wilk, bo pozostałe może posiadać człowiek.

👉2. „Co mają wspolnego?”
Jak robić: wybieracie 2 zjawiska, przedmioty, cokolwiek. Młodszym dzieciom pokazujecie obrazki, starszym nazywacie słowa. Np "drzewo i trawa", "hulajnoga i rower", etc. Zadajecie pytanie: „Co je łączy?” i wymyślacie jak najwięcej wspólnych cech. Im starsze dziecko, tym więcej możecie wymyśleć, biorąc pod uwagę nie tylko te konkretne narysowane rzeczy, ale też abstrakcyjne: np i hulajnoga, i rower nie tylko mają koła i są zrobione z metalu, ale mogą być niebieskie.

👉3. Sortowanie kilku rzeczy na różne sposoby.
Jak robić: Te same elementy segregujecie na różne kategorie:
Np pomidor, czerwona pilka, banan, żółty klocek.
jedzenie / zabawki
Żółte / czerwone
Okrągle / podłużne
Duże / małe
To ćwiczenie jest świetne, ponieważ dziecko rozumie, że jedna rzecz może pasować do wielu kategorii.

👉4. „Zgadnij, co mam na myśli”
Jak robić: mówisz:
„Myślę o czymś, co jest na niebie i lata”
Dziecko zgaduje, proponując różne warianty. Zaczynaj od prostych rzeczy (ptak), kontynuuj z trudniejszymi (wiatr porwał balon)

👉5. "Pakujemy walizkę"
Zbieramy "do walizki" jak najwięcej rzeczy z realnego życia.
„Co widzimy na niebie?”
„Co znajdziemy w kuchni?”
„Co można zabrać na plażę?”
"Co może być pod ziemią?"

Po wymienieniu oczywistych rzeczy, zadajemy pytania, podpowiadajace mniej oczywiste odpowiedzi.

Powodzenia!

Zapraszam do głosowania! :)

UPD: no cóż, chyba idę zamawiać tort 🎂🎉🎊😄

I tutaj, słuchajcie muszę wyjść do Was z zapytaniem. Ponieważ od kilku dni nie mogę podjąć decyzji! 🥹
(tak, znam sposób że trzeba nabrać dużo powietrza i się zdecydować zanim się zrobi kolejny wdech, ale tym razem nie zadziałało - nadal jestem w rozterce)
No więc:
KOSMUZik kończy 5 lat. Właśnie, to już. Marcowy gość. Taki fajny z niego przedszkolak. Już bardzo ogarnięty, ale jeszcze niezbyt cwany😀

Moja imprezowa połowa mówi, ze trzeba świętować: torty, balony, życzenia dalszego trwania, przytulasy i łzy wzruszenia. W końcu robimy kawał dobrej roboty i trzeba czasem się z tego wspólnie ucieszyć.

Moja zmordowana połowa mówi, że nie ma siły i w ogóle kto tam do Ciebie przyjdzie świętować: wszyscy mają swoje życie na głowie; twierdzi, ze trzeba odpuścić i siedzieć cicho. Torty zawierają dużo cukru, balony pękają, a potencjalne wydatki imprezowe zawsze możesz przeznaczyć na ZUS.

Ale imprezowa połowa się nie poddaje ;) i mówi, że tyle ludzi nas odwiedziło przez te lata! Na pewno ktoś wpadnie na kawałek tortu i zapytać jak się mamy!

No więc rozumiecie rozterkę.
I tak nagle pomyślałam - czemu ja się mam tym martwić? To Wy zdecydujcie!

Głosowanie:
👍 - róbcie imprezę! Wpadniemy się przywitać!
❤️ - i tak Was kochamy bez żadnych imprez! Odpuśćcie!

1-2-3 - GO!

Pakuję walizkę i przebieram nóżkami w niecierpliwości!
I zawsze najbardziej mnie ciekawi czym to zaowocuje 💛
Bo czasami mi się wydaje, że już zrobiłam wszystko co było można zrobić. I za każdym razem się przekonuję, że nie! Że mogę wymyśleć jeszcze więcej!

Ale.. storytelling! W Orff-Schulwerk! Boszcz!
Tak bardzo się cieszę💚
Że tyle ludzi robi tyle ciekawych rzeczy, i są inni odważni ludzie, którzy mają ochotę to wszystko zorganizowywać w międzynarodowe spotkania :)

...i każdy jest dobry! 🙃

Usłyszałam dzisiaj komplement od 5latki:
- ale Pani tak ładnie gra! Tak że nawet pasuje do piosenki!

Cóż, staram się, staram 😁💛

Przyjechać 10 minut wcześniej i spokojne skończyć poranną kawkę, zanim misie zaczną rozpaczliwie zbierać szyszki przez kolejne 3h mojego życia. Bezcenne 🩷
Miłego wtorku!

Stadia akceptacji własnych nagrań:

Zaraz po nagraniu: mogło być lepiej ale niech będzie jak jest (perfekcjonista w akcji)
Rok później: OMG, zniszcz mikrofon i złóż ślub nieśpiewania. A już przynajmniej nienagrywania.
2 lata później: całkiem nieźle jednak to wyszło! Da się słuchać!

Dobra wiadomość jest taka, że w ramach walki ze wspomnianym perfekcjonizmem niedługo zamierzam zacząć wrzucać piosenki na stronę. Bo inaczej nie zrobię tego nigdy!