emadu

Myślisz sobie, że nie rozumiesz dziecka? Że o czymś chce Ci powiedzieć tym krzykiem "bez powodu" i płaczem, a Ty nie umiesz tego rozwikłać? I nic nie wiesz?

Też tak miałam. Zastanawiałam się dlaczego talerzyk musi być zielony, a banan w całości. I po jakimś czasie doszłam do tego, że to przecież nie o to chodzi.

Chodzi o rozregulowanie i o potrzeby. 💙

Jeżeli dziecko czegoś chce, a potem nie chce, a potem znowu chce.. to być może potrzebuje uwagi, ciepła, spokoju, a jednocześnie jego układ nerwowy ma już tak bardzo dość, że wszedł w tryb awarii.

Znajome? To nie jest tajemna wiedza. To konkretne informacje o układzie nerwowym, strefach regulacji, emocjach.

Możesz powiedzieć: "Widzę, że Ci trudno", możesz skorzystać z konkretnych narzędzi pomocnych przy regulacji emocji i przy tym zadbać też o siebie!

Możesz też uczyć się empatycznego słuchania, gdzie zamiast słów słyszysz uczucia i potrzeby.

Jeżeli potrzebujesz wsparcia zajrzyj do mojego e-booka: Empatyczna komunikacja w relacji z dziećmi. Będzie dostępny tylko do 20 grudnia. Link z Bio.

Często słyszę: "Ale jak to, mam nie krzyczeć i nie karać? Dziecko wejdzie mi na głowę i będzie bezstresowo wychowywane". 😲

Empatyczna komunikacja NIE oznacza, że dziecko zawsze ma lekko lub że zdejmiesz z niego obowiązki, konsekwencje lub stres.

To budowanie fundamentów pod patrzenie na siebie przez pryzmat swoich uczuć i potrzeb.

Empatyczna komunikacja to:
- nazywanie faktów
- nazywanie uczuć
- mówienie o potrzebach
- wyrażenie prośby

Ale też!

- wsparcie, gdy potrzeby nie są zaspokojone 😭
- wsparcie w stresie 😰
- wsparcie we frustracji 😤

To równowaga między akceptacją uczuć i wzięcia pod uwagę potrzeb, a dbanie o swoje granice. I o granice innych :)

A Ty jak to widzisz? 💙

🧠 Edukacyjna psychoza

Zaczyna się niewinnie.
Od pozornie niewinnego pytania, które ktoś wrzuca z nadzieją, że dostanie wsparcie:
👉 „Ile wasze dzieci uczą się codziennie? Mam wrażenie, że my za mało…”
I tyle. Klik — opublikuj.
A potem już tylko patrzysz, jak rusza lawina.
Najpierw powoli.
Jak czołg.
Ktoś nieśmiało odpowiada jako pierwszy, ktoś inny dopisuje, że „u nas to różnie, ale średnio 3–4 godziny dziennie”.
Za chwilę kolejna osoba — „3 godziny? My ledwo pół!”.
I jeszcze ktoś dorzuca: „U nas zero, bo dzieci uczą się same z życia”.
No i masz.
Festiwal porównań w komentarzach.

Ktoś uczy się za dużo, ktoś za mało, ktoś za wolno, a ktoś zbyt systemowo.
Ktoś wciąga wiedzę z powietrzem, ktoś nie może przebrnąć przez tabliczkę mnożenia.
I w tym wszystkim — jesteś Ty.
Z tą małą niepewnością w sercu, która rosła powoli, aż nagle zrobiła się ogromna.
Bo przecież chciałaś tylko się upewnić,
czy wystarczająco dużo robisz.
Czy Twoje dziecko nie jest w tyle.
Czy to normalne, że dziś uczyliście się tylko przez godzinę.
A teraz w głowie kłębi się tysiąc myśli:
„Za mało.”
„Za wolno.”
„Za słabo.”
„Inni robią więcej.”
I zanim się obejrzysz, zamiast wsparcia masz… edukacyjną psychozę.
Każda dobra rada z komentarzy pcha Cię głębiej w tunel porównań. Nie wiesz już co robisz dobrze, a co źle. Nic już nie wiesz.
Nie zrozum mnie źle.
Społeczności rodziców ED potrafią być cudowne.

Ale nie każde pytanie warto tam zadawać.

Zwłaszcza to jedno:
💣 „Ile wasze dzieci się uczą?”
Bo prawda jest taka, że nikt nie ma Twojego dziecka u siebie w domu.
Nikt nie zna Twojej sytuacji, rytmu dnia, temperamentu, zasobów ani celów.

A porównywanie się z innymi to jak porównywanie pomidora z ananasem.
Niby oba rosną — ale w zupełnie innych warunkach. 🍅🍍
Jeśli już chcesz zapytać, to zrób to w rozmowie z kimś, kto naprawdę rozumie edukację domową.
Kto nie będzie Cię oceniał, tylko pomoże zobaczyć, co działa u Ciebie, a co warto zmienić.
Może to być inny rodzic, z którym macie podobne podejście do edukacji.
A może po prostu...
👩‍🏫 rozmowa z doradcą edukacji domowej WsparcieED.
Bez lawiny komentarzy, za to z ulgą, zrozumieniem i planem na spokojniejszy dzień. 😌

Twoje Wsparcie ED 💛

Metoda projektowa w edukacji - ucz się przez działanie!🌱

Metoda projektowa to jedna z najbardziej angażujących form nauczania. Jej istotą jest uczenie się poprzez tworzenie - uczniowie realizują projekt, który ma konkretny cel, odpowiada na realny problem i kończy się praktycznym efektem.

Na czym polega?
Zamiast tradycyjnego wykładu, nauczyciel staje się mentorem, a uczniowie - badaczami i twórcami. Pracują w zespołach, planują działania, poszukują informacji, analizują dane i prezentują wyniki swojej pracy.

My przygotowaliśmy projektowe pudełko, do którego wrzuciliśmy kartki z napisami: zabawy, historia, pytania, eksperymenty, zadania.

Co tydzień będziemy dopisywać nasze pomysły na kartkach i wybierać co robimy w następny dzień.

Od czego rozpoczynamy? Piłkarskie babeczki. Podzieliliśmy się na zadania, każdy ma coś przynieść, każdy będzie się czymś zajmował.

Co rozwija projekt?

🔵 Kreatywność i samodzielność

🔵 Umiejętność współpracy i komunikacji

🔵 Myślenie krytyczne i rozwiązywanie problemów

🔵 Odpowiedzialność

💡 Dzięki metodzie projektowej uczniowie uczą się nie tylko wiedzy, ale i życia - współdziałania, planowania oraz odpowiedzialności. To nauka, która zostaje z nimi na długo.

Dziś tworzyliśmy mozaikę. To bardzo proste. Wystarczy makaron lasagne pomalować farbą, pokruszyć w rękach i ułożyć (przykleić) w ramce 😍🖼️🖌️🌈

Policzyliśmy, pograliśmy, zjedliśmy 🙂

Tabliczka mnożenia - to gra dla małych i dużych, ale w szczególności dla dzieci wczesnoszkolnych.

Można w nią grać w nieskończoność, bo można w grze wykorzystać kukurydzę i popcorn.

Dzięki temu ta gra pachnie i smakuje. Chce się jej więcej i więcej.

My kukurydzę i popcorn wykorzystaliśmy w taki sposób, że każdy kto wygrał rundę zjadał 5 popcornów. Przegrany musiał trzy razy powiedzieć działanie wraz z wynikiem.

Kukurydza służyła nam natomiast do wytłumaczenia tabliczki mnożenia. Mnożyliśmy na ziarenkach kukurydzy.

Na kartach też widać ziarenka oraz popcorn i wszystko jest do policzenia. Dzieci uczą się dzięki temu na konkretach i łatwiej im zrozumieć tą abstrakcyjną tabliczkę mnożenia.

W grze prowadzi nas Matemateusz, z którym mnożymy, dzielimy, łączymy w pary.

A Wy skusicie się na popcornową tabliczkę mnożenia?🌽

Gra od dostępna jest w Bonito oraz w Empiku.🥳

Zaczęliśmy dziś projekt. Projekt o piłce nożnej. W ramach projektu robimy eksperymenty, zadania, pytania, historię i zabawy.⚽⚽⚽

Stworzyliśmy pudełko piłkarskie, a do niego włożyliśmy kartki z naszymi propozycjami na eksperymenty, zabawy, pytania, zadania, pytania historyczne ⚽⚽⚽

Już wiemy co będziemy robić w następny wtorek. Zaplanowaliśmy co trzeba zrobić, rozdzieliśmy zadania. ⚽⚽⚽

Warsztaty kultury antycznej w Centrum Kultury. Wykład o mitologii greckiej oraz tworzenie waz :)

Pokój zagadek, czyli escape room. Klucz zamknięty w słoiku, słoik zamknięty na kłódkę z szyfrem. Szyfr to trzy cyfry. Można je zdobyć, gdy rozwiąże się zagadki/zadania.

To był przyrodniczy escape room, gdzie wzięłam pod uwagę wszystko to co robiłam z dziećmi od września - las, jezioro, ptaki, zwierzęta, rośliny, krainy Polski, piramidę żywienia, itp.

Niektóre zadania były pułapką, np. zasłon oczy, wsadź palec do słoika, obliż palec i powiedz co zjadłeś ;) alboo w jednym z trzech balonów była pułapka: wypij to co Ci podam.

Chciałam w pokoju zagadek połączyć wszystkie zmysły, tj. smak, węch, dotyk, wzrok, słuch. Dlatego jedno z zadań to było posłuchanie różnych dźwięków lasu i jeziora. Były też kulki w wiaderku, do którego trzeba włożyć rękę i znaleźć kostkę, wyrzucić oczka na kostce, ilość oczek to konkretne zadanie. Te kulki w wiaderku można było też zjeść. Było jezioro i las.

Coś co było największym wyzwaniem to ograniczony czas i ta ekscytacja, która trochę prowadziła do chaosu :) ale to też nauka, że czasem nasze emocje są tak duże, że nie możemy się skupić.

Pokój zagadek 😍

Las - czyli poznajemy kolejny ekosystem. Ale to była wyprawa..gałęzie, konary, przeszkody, wchodzenie pod górę, szukanie wiewiórek, znalezienie muchomora, zbieranie darów lasu, usłyszenie dzika, wspinanie się na drzewo, szukanie dżdżownicy..

Do lasu się pewnie wybierzemy jeszcze nie raz, ale ten spacer na pewno zapamiętamy na długo.

🍄🌰🌳🐿️🐗