Pracownia Rzeźby IV Wydział Rzeźby ASP Kraków

Tym czasem highlighty z przygotowań:

Zapraszamy na wystawę końcoworoczną!!

Właśnie jesteśmy po przeglądzie semestralnym. Po dużej przerwie wróciliśmy do przeglądu offline!

Najbliższym czasie pojawią się na tej stronie zdjęcia prac naszych studentkek i studentów.

Nasza dyplomantka, Urszula Marzec, skutecznie obroniła swój dyplom. Gratulujemy!

Tytułu "Proces dekompozycji"

50 x 90 x 195 (cm)

Autokomentarz autorki:

Praca inspirowana jest rozkładem i procesami zachodzącymi po śmierci w ciele człowieka. Moim założeniem było stworzenie delikatnej formy efemerycznej i pokazanie w ten sposób jak ludzkie tkanki zmieniają się w nicość.

Korzystając z sposobności Dnia Kobiet
życzę wszystkim naszym studentkom, absolwentkom i przyjaciółkom naszej pracowni,
dużo szczęścia, zdrowia i radości!!

- Zdjęcie z dyplomu naszej absolwentki Pauliny Konarskiej
(Stępień).

Praca dyplomowa Anety Misiaszek pt. "Miałamnadziejężeprzyszłościniemalasdygoczącychtyczeksklejonenaśliniebardzomałoprawdopodobnealenieniemożliwepróbowałamsięzabićklapkąnamuchy"

A oto film dokumentujący realizację
https://vimeo.com/487216592

Fragment pracy teoretycznej i auto-komentarz autorki:

„Czuję się zagoniona w kąt. Wszystko, czemu ufam i w co wierzę, okazuje się ułudą, punkty oparcia rozmywają się, są fikcyjne, jeden po drugim osuwają się, pozostawiając mnie w zaskoczeniu i przerażeniu. Pędzę ufać innym, na oślep, bo sobie ufać nie potrafię, nie chcę. Chcę uciec. Jedni chętnie mówią, co powinnam zrobić, czego nie powinnam, drudzy nie mówią już nic, ale wszyscy chcą dla mnie dobrze, tylko co to w ogóle oznacza? Stoję na ostatniej z podpór i nie wiem co zrobić. Płaczę, wyję, trzęsę się, podciągam na swoich wątłych rękach, podczas gdy w istocie muszę się puścić. To jedyne rozwiązanie, na które zupełnie nie jestem gotowa.”

Ta praca jest wyrazem osobistej konfrontacji z ponowoczesnością jako formą bycia. Jest rozgrywającą się w czasie rzeczywistym wiwisekcją, żywym świadectwem moich zmagań z płynnym stanem umysłu, mojego zaklinania kalejdoskopowej, ruchomej jak piasek rzeczywistości, mojej próby jej przezwyciężenia i wyrwania się z ponowoczesnego marazmu, jaki przesączył się i wrósł we mnie w trakcie okresu dorastania. Podejmuję się w niej zuchwałej próby zbudowania nowej osobowości, która będzie w stanie sprawnie radzić sobie w pozbawionym wyraźnych konturów świecie ponowoczesnym, a może nawet będzie żyć już w jakiejś po-ponowoczesności.

miałamnadziejężeprzyszłościniema_1 This is "miałamnadziejężeprzyszłościniema_1" by Siu Siu on Vimeo, the home for high quality videos and the people who love them.

Praca dyplomowa Natalii Sarad pt."Doświadczenie jako rytuał przejścia".
“Przejście” to również synonim słowa drzwi. Same drzwi mają duże znaczenie dla człowieka i są podstawowym wyposażeniem domu, ale również stanowią granice. Rozdzielają jedno pomieszczenie od drugiego. Wykonuje się z drzwiami różne interakcje- otwieranie, zamykanie. Drzwi w mojej instalacji są pozbawione tego elementu, są otwarte na stałe dla wszystkich. Pozwalają na eksplorację w nieskończonych kombinacjach i kluczem do nich jest sama droga, którą widz sobie obierze. Jedna framuga jest wykonana z przezroczystego tworzywa, podkreślając kontrast na tle naturalnego drewna.”

Praca dyplomowa Magdaleny Rębisz, pt. 'W granicach naszych ścian' Praca dotyczy przemocy wobec kobiet.

Opis pracy dyplomowej:
'(...) Stół nie jest zwykłym meblem, którego wartość oceniana jest jedynie przez funkcje jaką pełni. Jest centralnym miejscem domu, jego symbolem, miejscem spotkań. Inaczej jest w rodzinie, którą dotyka przemoc. Niema tu mowy o rodzinnym cieple, o schronieniu i azylu jakim powinien być dom.
W swojej pracy rzeźbiarskiej przetworzyłam ten element wyposażenia domowego, tak by jego funkcjonalność zamienić na niewygodę. Przetworzyć wszystkie uczucia, które towarzyszą osobom dotkniętym przemocą, tak by zarysowywały się w meblach. Uczucia strachy, niemocy, wstydu wymieszane z wcześniej doznawanym uczuciem miłości, tak jak deformują rodzinne relacje, tak tutaj zniekształcają, wybierane wcześniej z wielką troską i zaangażowaniem, meble. Ostre kanty, pochylone siedziska i oparcia krzeseł uniemożliwią normalne korzystanie z nich. Stają się niewygodne i wręcz niebezpieczne. Grożą poranieniem. Siedzenie na nich okupione jest ciągłym napięciem, w którym nieprzyjemnie dłuży się czas, a dłuższe funkcjonowanie w tej sytuacji staje się niemożliwe. Sam zaś stół, zamiast łącznikiem staje się tutaj barierą, która zasłania siedzących dookoła ludzi. Pochyły z jednej strony i zwężający się blat, jasno określa najmniej korzystne sytuacje domowników. Korzystanie z niego jest możliwe tylko w kilku ograniczonych miejscach. Stół mimo swojej masywności sprawia wrażanie jakby jego stabilność była bardzo chwiejna, a grube nogi po jednej stronie stołu, w każdej chwili mogą się ugiąć i załamać'.

Nasze tegoroczne dyplomantki: Magdalena Rębisz, Natalia Sarad i Aneta Misiaszek, obroniły swoje dyplomy. BARDZO im gratulujemy!! Mimo sporych utrudnień spowodowanych pandemią, skutecznie dotarły do celu!

Od jutra, przez kolejne dni będziemy prezentować na profilu pracowni, poszczególne dyplomy.

Jeszcze do 26 tego trwa wystawa w Galerii Białej pt. "WYczulenie" gdzie można zobaczyć prace trzech naszych studentów: Sabina Wojtasińska, Magdalena Rębisz i Dawid Klon :)

Galeria Biała (2 piętro nad Klubem ZetPeTe) w przestrzeniach Tytano przy ul. Dolnych Młynów 10 w Krakowie.

Serdecznie zapraszamy!😊