NeuroEnglish

Pożegnanie klas maturalnych zawsze przychodzi z pewną ciszą - taką, która zostaje na dłużej i skłania do refleksji.

To był czas wymagający. Nie brakowało trudnych momentów, napięcia, niepewności. A jednak mimo wszystko było warto. Bo nawet w kilka miesięcy można zbudować coś ważnego, osiągnąć więcej, niż początkowo się wydaje (choć warto pamiętać, że odkładanie wszystkiego na ostatnią chwilę rzadko jest sprzymierzeńcem).

W pracy nauczyciela i pedagoga jest coś szczególnego, często myślimy o uczniach i ich przyszłości jeszcze zanim oni sami w pełni ją dostrzegą. Widzimy możliwości, których oni jeszcze nie nazywają, i wierzymy w nich czasem mocniej, niż oni wierzą w siebie.

I dlatego te proste słowa na koniec „dziękuję” mają taką wagę. Wynagradzają wysiłek, przywracają sens, przypominają, że to, co robimy, naprawdę ma znaczenie.

Bo ma. Nasze wsparcie, wyrozumiałość, obecność i odpowiedzialność zostają z nimi na dłużej, nawet jeśli nie zawsze jest to od razu widoczne.

Na dalszą drogę życzę Wam jednego - żebyście zawsze mieli odwagę walczyć o to, co kochacie. Nawet jeśli droga będzie trudna, nieoczywista i pełna zakrętów.

Cyberlekcje 3.0 organizowane przez NASK to jeden z tych wykładów, po których wychodzi się z poczuciem, że to było naprawdę potrzebne.
Dostarczanie gotowych narzędzi dydaktycznych do prowadzenia zajęć to ogromna zmiana jakościowa. Otwiera nauczycielom realną drogę do zainteresowania uczniów tematem bezpieczeństwa cyfrowego i co najważniejsze - do prowadzenia konkretnych działań profilaktycznych w szkołach.
Okazuje się, że to nie łączny czas przed ekranem jest dziś największym problemem, ale częstotliwość powiadomień. To właśnie one najmocniej „kradną” zasoby uwagi ucznia, rozbijają koncentrację i odbierają mu pełną pojemność poznawczą.

Niepokojące są też dane z badań HBSC. Polska znalazła się w pierwszej piątce (spośród 44 krajów i ok. 280 tys. uczniów) pod względem odsetka ofiar cyberprzemocy. Co gorsza, jesteśmy w tej czołówce w każdej kategorii wiekowej.

Do tego dochodzi jeszcze jedno wyzwanie: rodzice wciąż niedoszacowują skali problemu. W ich deklaracjach poziom cyberprzemocy jest wyraźnie niższy niż w odpowiedziach samych uczniów.

To pokazuje jedno - potrzebujemy więcej rozmów, więcej świadomości i więcej takich inicjatyw

Trwa rekrutacja do 6. edycji Programu Rozwoju Eduliderstwa.

Jako obecny uczestnik programu oraz nauczyciel początkujący mogę powiedzieć jedno: to jedno z najbardziej rozwojowych doświadczeń w mojej dotychczasowej praktyce zawodowej.

Program nie jest kursem „z gotowymi rozwiązaniami” ani szybkim sposobem na zdobycie certyfikatu. To przemyślany, intensywny proces rozwojowy oparty na realnych wyzwaniach szkolnej codzienności. Kluczowe jest tu uczenie się poprzez działanie, pogłębioną refleksję oraz regularną informację zwrotną.

Szczególnie cenne są dla mnie:
– rozwijanie kompetencji liderskich w kontekście pracy nauczyciela,
– praca nad własną odpowiedzialnością i sprawczością,
– narzędzia wspierające budowanie relacji i współpracy w społeczności szkolnej,
– konfrontowanie własnych przekonań z perspektywą innych praktyków edukacji,
– możliwość pracy nad realnym wyzwaniem z mojej szkoły.

Jako nauczyciel na początku swojej drogi zawodowej zyskuję nie tylko większą świadomość swojej roli, ale także konkretne umiejętności: lepsze planowanie działań, skuteczniejszą komunikację, odwagę do inicjowania zmian oraz większą odporność w sytuacjach trudnych.

Jeśli traktujesz edukację jako przestrzeń realnego wpływu i chcesz świadomie rozwijać swój warsztat oraz kompetencje liderskie — warto rozważyć udział w programie.

Szczegóły dotyczące rekrutacji znajdują się na stronie organizatora
Teach for Poland

Z ogromną wdzięcznością przyjmuję wybór na Szkolnego Rzecznika Praw Ucznia. To dla mnie duża odpowiedzialność i jednocześnie motywacja do działania. Dziękuję za okazane zaufanie ❤️
Pełnienie tej funkcji jest dla mnie ważnym celem, który zamierzam realizować z uważnością, zaangażowaniem i odpowiedzialnością.

Wybraliście

Wczoraj ukończyłam stacjonarne szkolenie w Szkole Trenerów SWPS z zakresu neurodydaktyki i jestem zachwycona nie tylko sposobem przedstawienia ale również poziomem przekazanej wiedzy.
Z perspektywy nauczyciela możliwość zgłębiania mechanizmów pamięci, koncentracji i motywacji jest nieoceniona – pozwala lepiej rozumieć procesy uczenia się uczniów i świadomie wspierać ich rozwój.

Spotkanie z innymi pasjonatami edukacji oraz wymiana doświadczeń okazały się niezwykle inspirujące i otwierające nowe perspektywy. Dodatkowo połączenie neurodydaktyki z moim wcześniejszym kursem Neurolanguage Coaching daje kompletny zestaw narzędzi, które pozwalają nie tylko uczyć, ale przede wszystkim zrozumieć, jak uczniowie najlepiej przyswajają wiedzę. To szkolenie utwierdziło mnie w przekonaniu, że świadome wspieranie procesu uczenia się jest kluczem do prawdziwego rozwoju edukacyjnego.

Jeśli chcesz skorzystać z mojego wsparcia, zapisz się na konsultacje, które pozwalają indywidualnie dopasować strategie nauki do potrzeb Twojego ucznia.
Jeśli jesteś uczniem - zapraszam na konsultacje, dzięki którym poznasz najskuteczniejsze dla siebie metody zapamiętywania.

Ogromnie się cieszę, bo mój projekt został doceniony w ogólnopolskiej akcji „Plan na Wsparcie” organizowanej przez https://www.facebook.com/planerogarniamsie — i dzięki temu w moje ręce trafiły piękne, funkcjonalne planery, które wykorzystam podczas pracy z maturzystami.

Dlaczego to dla mnie tak ważne?
Bo neurodydaktyka jasno mówi, że mózg uczy się skuteczniej, kiedy ma:
🧠 jasny plan,
🧠 realne cele,
🧠 podział materiału na małe kroki,
🧠 regularne bodźce, które stabilizują pamięć.

Dlatego planowanie to nie „ładny dodatek”, tylko narzędzie, które realnie poprawia efektywność nauki języka.
A praca z planerem wspiera:
✔️ samoregulację,
✔️ zarządzanie czasem,
✔️ redukcję stresu,
✔️ tworzenie zdrowych rutyn,
✔️ powtarzanie w logicznych odstępach czasu (czyli to, co mózg lubi najbardziej!).

Planery posłużą moim uczniom do:
📝 planowania nauki do matury,
📝 monitorowania postępów,
📝 dzielenia materiału na tygodnie,
📝 budowania trwałych nawyków językowych.

Jestem wdzięczna za to wyróżnienie i nie mogę się doczekać, żeby wdrożyć te narzędzia w codziennej pracy.
Efektywna nauka zaczyna się nie od talentu, ale od mądrej organizacji.

Dlaczego samodzielne tworzenie fiszek to skuteczna metoda nauki słownictwa?

Samodzielne tworzenie materiałów, na przykład poprzez pisanie odręczne zwiększa zaangażowanie - a przez to zapamiętywanie ponieważ angażuje obszary odpowiedzialne za koordynację ruchowo-wzrokową. Z kolei retrieval practice (próby przypomnienia) są jednym z najsilniejszych mechanizmów uczenia się. Kiedy powtarzamy fiszki, nie tylko „przypominamy sobie” słowo, ale aktywnie wydobywamy je z pamięci. Wzmacniamy i stabilizujemy dzięki temu ścieżki pamięciowe w hipokampie. Systematyczne powtarzanie fiszek w odstępach czasowych działa zgodnie z krzywą zapominania Ebbinghausa – regularne „spotykanie się” z nowym słownictwem sprawia, że coraz większa część materiału pozostaje z nami na dłużej przechodząc stopniowo do pamięci trwałej. Samodzielna praca pozwala na tworzenie materiałów na miarę indywidualnych potrzeb, zgodnie z własnymi skojarzeniami (na przykład gdy dodamy do nich piktogramy) i uczmy się tylko tych wyrażeń, których naprawdę sami chcemy i potrzebujemy. Dzięki temu, łatwiej jest w dalszym etapie przywoływać nowo poznane słownictwo w mowie. Podsumowując: twórz, personalizuj, powtarzaj!

W październiku, jak co roku uczestniczyłam w Ogólnopolskim Sympozjum Naukowym Neurodydaktyki. Dlaczego takie spotkania są dla mnie cenne i polecam je każdemu nauczycielowi?
Neurodydaktyka łączy badania nad mózgiem z praktyką edukacyjną. Dowiaduję się, jak uczniowie naprawdę myślą i uczą się — a to zmienia moją prespektywę, jako nauczyciela. To nie tylko spotkania ludzi, którzy myślą podobnie, mają podobne zainteresowania czy misję w nauczaniu - to w dużym stopniu dzielenie się doświadczeniami, omawianie konkretnych przypadków i wyników badań. Czasem warto przypomnieć sobie treści, o których na co dzień nie myślimy — zwłaszcza gdy odniesiemy je do zmieniającej się szkolnej rzeczywistości i nowych potrzeb, z którymi się mierzymy. Szczególnie ważny był dla mnie wykład o stawianiu zdrowych granic w pracy nauczyciela, rozpoznawaniu sygnałów przeciążenia i dbaniu o własne zasoby.
Bo w edukacji możemy być ludzcy, wymagający i pomocni — ale przede wszystkim autentyczni i w szacunku zarówno do ucznia, jak i do siebie samych.
Kolejnym, który ze mną zostanie to ten o unieważnianiu emocji, z którymi przychodzą nasi uczniowie - zamiast dawania im przestrzeni do wyrażania siebie, a przecież szukanie wsparcia w osobach, które nie są rodzicami jest bardzo ważne, stanowi bowiem przygotowanie do odejścia z domu, usamodzielnienia się. Musimy zrozumieć, że uczniowie którzy się buntują, okazują swoje emocje wobec nas- nauczycieli dają nam tym samym sygnał, że czują się przy nas bezpiecznie, na tyle aby być po prostu sobą, bo wiedzą, że ich nie odrzucimy, nie pozostawimy bez wsparcia, nie opuścimy ich w kryzysie.
To tylko dwa z wielu, które miały dla mnie znaczenie - pozostałymi, podzielę się w najbliższym czasie :)

Z okazji Dnia Edukacji Narodowej pragnę wyrazić wdzięczność wszystkim nauczycielom, którzy codziennie wnoszą do szkół nie tylko wiedzę, ale i serce. Wierzę, że prawdziwa edukacja zaczyna się od uważnego wysłuchania potrzeb każdego ucznia i od tworzenia atmosfery, w której nauka staje się bezpieczną przygodą.
W podejściu opartym na neurodydaktyce kluczowe jest zrozumienie, że mózg najlepiej uczy się w kontekście, poprzez praktykę i w środowisku opartym na zaufaniu. To właśnie empatia, jasne cele i możliwość popełniania błędów bez obawy przed oceną budują autentyczną motywację i trwałe kompetencje. Dlatego warto dbać o dobrostan zarówno uczniów, jak i nas samych — tylko w zrównoważonej społeczności edukacyjnej możliwe jest prawdziwe napędzanie rozwoju.
Jestem gotowa do dalszych zmian i wspólnego szukania lepszych rozwiązań: innowacyjne metody, elastyczne formy nauczania, wsparcie rówieśnicze i otwarte dzielenie się doświadczeniami. Dziękuję za Waszą cierpliwość, kreatywność i zaangażowanie w codzienną pracę na rzecz młodych ludzi. Życzę nam wszystkim siły, inspiracji i satysfakcji z każdego małego postępu.

Wrzesień był dla mnie wyjątkowo intensywny – rozpoczęłam pracę w nowej szkole i po raz pierwszy uczę angielskiego w liceum. Z okazji Europejskiego Dnia Języków Obcych odważyłam się zorganizować swój pierwszy konkurs. To było duże wyzwanie – zarówno organizacyjne, jak i osobiste – ale jednocześnie ogromna satysfakcja. Dzięki temu doświadczeniu przekonałam się, że rozwój nauczyciela to nie tylko nowe miejsce pracy, ale też otwartość na inicjatywy i współtworzenie szkolnej społeczności. I właśnie to daje mi dziś najwięcej radości
Postawiłam na neurodydaktykę: emocje, zabawę i współpracę w zespołach. Zaangażowanie uczniów, uśmiechy i świetna energia potwierdziły, że po raz kolejny był to dobry wybór. Dla mnie samej to dowód, że każdy krok w karierze to także przestrzeń do nauki i odwagi w próbowaniu nowości. Bo rozwój nauczyciela to proces, który nigdy się nie kończy ;)