Pedagogiczna Mama - wsparcie w rodzicielstwie

Maleńkie, cudowne serduszko z Nowego Sącza, choć dopiero co opuściło ciepłe i bezpieczne miejsce przy samym sercu swojej mamy, już musi walczyć!
Serce pęka na miliony kawałków widząc te cudne oczy i uśmiech, niczego nieświadomy.
W tej sytuacji mógł znaleźć się każdy z nas, a każda matka wie, jak ogromnym skarbem jest dziecko, tym bardziej czytając taką historię i patrząc na swoje maleństwo.
Dlatego i każdy inny zakątek tego świata, proszę o jakiekolwiek wsparcie.
Link do zbiórki: https://www.siepomaga.pl/wiktoria-wrobel

Nie można pomóc całemu światu, ale można sprawić, by choć jeden czyjś cały świat pokonał największą przeszkodę, chorobę.

Choć nie znam tej rodziny wiem, że trzeba zrobić wszystko, aby i pod tą zbiórką pasek się zazielenił 💚

Pomóc można wpłacając dowolną kwotę na konto podane w powyższym linku, a także licytując na grupie na Facebooku różne przedmioty.
Ja wystawiłam wejściówkę na zajęcia rozwijające dla dzieci, które od (prawdopodobnie) maja będę organizować w Przedszkole i żłobek "Sądeckie przedszkolaki" w Nowym Sączu oraz konsultację rodzicielską z Pedagogiczna Mama - wsparcie w rodzicielstwie (czyli ze mną).

Wiktoria cierpi na najgorszy typ SMA❗️Terapia genowa nadzieją – POMOCY! Nasza córeczka przyszła na świat z rdzeniowym zanikiem mięśni! Najgorszy rodzaj – typ 0. Dał objawy od razu po porodzie… Wikusia była wiotka, od razu mi ją zabrano... A teraz walczymy o najdroższy lek świata, by zatrzymać okrutne SMA! Prosimy, pomóż...

"Kocham Cię!"

Jak często mówisz to swojemu dziecku?
Jak często mówisz to swoim bliskim przy dziecku?
Jak często mówisz to sobie?

Dzieci uczą się życia, uczą się nazywania uczuć przez obserwację. Żeby kiedyś usłyszeć od swojego malucha, że cię kocha, musisz sama/sam mu to mówić.

To cudowne uczucie usłyszeć: kocham Cię mamo, kocham cię tato, kocham babcię, dziadka i kocham siebie.

❤️

Luty to miesiąc miłości ❤️

A przecież kochać można nie tylko kogoś, ale także (a nawet przede wszystkim) siebie!

I to warto przekazywać dziecku, że warto kochać i akceptować siebie. I w siebie wierzyć!

To droga do sukcesu w dorosłym życiu.

Postanowiłam wykorzystać ten moment na poddanie Wam pomysłu na walentynkową zabawę z motywem wspierania poczucia własnej wartości.

Jeśli ci się podoba, zostaw ❤️ lub udostępnij post dalej 🥰

Dziś przychodzę do Was z taką propozycją, że hej!

Moi znajomi ziomkowisko, świetni i zdolni ludzie, nagrywają przepiękne audiobajki Bajki Jak Dawniej - słuchowisko dla dzieci dostępne całkowicie za darmo na YouTube i Spotify. Piszą i nagrywają je sami!

Tu przykładowa bajka, jednak zachęcam do przeglądnięcia wszystkich, mój synek jest zakochany w "Maszynach wujka Stefana" ❤️
➡️https://open.spotify.com/episode/4EfHZ0wIinlKb7gjXrK04A?si=6a5a8KhzS1qTHzM2iZBFKA

To świetna propozycja na usypianki, czy zajęcie dzieci w podróży samochodem, ponieważ są bardzo spokojne, ciekawe i ich treść, co dla mnie jako pedagoga bardzo ważne, uczy dzieci pięknego słownictwa, zwrotów grzecznościowych, a całość jest nagrana w nurcie bliskościowym, empatycznym.

Korzystajcie, bo aż szkoda tego nie robić!

My wyciszamy się także cudownymi kołysankami ich autorstwa, które możecie znaleźć na ich stronie.

"Być zdrowym jak ryba" [przysłoBAJKI] Listen to this episode from Bajki Jak Dawniej - słuchowisko dla dzieci on Spotify. „Być zdrowym jak ryba” - czyli jak zadbać o odporność dziecka? "przysłoBAJKI" to nasza autorska seria rymowanych historyjek tłumaczących dzieciom polskie przysłowia. Bohaterem bajki jest Mieszko, który t...

Kontynuuję pracę nad książką dla rodziców (przyszłych) przedszkolaków "Czas na przedszkole" i dziś, podczas edytowania rozdziału poświęconego trzylatkom wpadłam na takie zdanie zapisane kilka miesięcy temu, na samym początku pisania.

❤️Pokaż dziecku, że jesteś z nim, a nie ponad nim.

Jestem obecnie mamą trzylatka i myślę sobie, jak ważne jest to, żeby mieć właśnie to zdanie zawsze z tyłu swojej rodzicielskiej głowy. Ile to może zmienić w naszej relacji.

Przyjęłam sobie jako mama kilka rzeczy, którymi kieruję się w wychowaniu.
Ma być blisko.
Ma być bezgraniczna miłość.
Mamy się rozumieć i akceptować.
Mamy być partnerami równymi sobie.

Dziecko nie jest przecież głupsze, mniej ważne, nie może być pomijane, ma po prostu mniej doświadczeń w życiu.

Nikt z nas nie lubi, gdy ktoś inny się wywyższa. Czujemy się wtedy poniżeni.
Nie inaczej mają nasze dzieci. My powinniśmy być ich partnerami, musimy ich prowadzić przez cały ten proces.

Dziecko i "histeria".

Nie zliczę, ile razy takie rady widziałam i słyszałam w życiu:

🖤"nie reaguj, ona tylko chce zwrócić na siebie uwagę"
🖤"najlepiej wyjść z pokoju, sam się w końcu uspokoi"
🖤"musisz zachować spokój, maksymalny spokój, przeczekać"
🖤"pani psycholog mi poradziła wychodzić z pomieszczenia i to działa! W końcu się uspokaja"

Autentycznie mnie to przeraża. Gdy się angażuję w polemikę, słyszę:
🖤"przecież nic mu się nie dzieje!"
🖤"była bezpieczna, nie zostawiłabym jej przecież samej, gdyby było inaczej"
🖤"nic innego nie działa"
🖤"jak wracam, to jest dużo lepiej, naprawdę jest spokojna"

Mały mózg potrzebuje dorosłego do wyregulowania się. To, że obiektywnie nie zagraża mu niebezpieczeństwo (żaden tygrys nie czai się w rogu pokoju, a balkon jest zamknięty) jeszcze nie oznacza, że Dziecko POSTRZEGA całą sytuację jako bezpieczną.

Gdy jego mózg zalewają neuroprzekaźniki i hormony, tworzące neurochemię, którą odczuwamy fizjologicznie jako emocję - jej intensywność, niezrozumienie, co się dzieje z ciałem, dlaczego tak się dzieje i jak sobie z tym poradzić - to wszystko czyni sytuację dla mózgu dziecka niebezpieczną.

Twoje wyjście z pokoju, zniknięcie z pola widzenia osoby, której się ufa bezgranicznie, która jest bezpieczną bazą i ostoją - w jaki sposób ma pomóc w samodzielnym (i samotnym) wyregulowaniu się?

Sprawa jest jasna: NIE POMAGA. To, że dziecko "jest" spokojne w naszej percepcji oznaczać może jedynie tyle, że dziecko WYDAJE SIĘ spokojne. A jego układ nerwowy jest już na ostatnim stadium mechanizmu przetrwania: "zamrożeniu".

Nagle dziecko chodzi "jak w zegarku" po wielkiej awanturze? Nie wydaje Ci się jakby "spacyfikowane"? Nie zaskakuje Cię tak nagły zwrot akcji? Najprawdopodobniej nadal jest w zamrożeniu, zrobi wszystko, co w jego mocy, byś była blisko.

A przekaz, który z nim zostaje to: "Najważniejsze dla mnie osoby akceptują mnie tylko wtedy, gdy jestem spokojna, gdy panuję nad emocjami."

Gdy trwa to latami, tworzy się skrypt. Każdy z nas nosi w sobie takie skrypty. Dziecko nie wie, jak panować nad emocjami, więc może "podjąć decyzję", że postara się ich nie odczuwać. Tak będzie dla wszystkich najprościej. SKrypt "nie czuj" jest jednym z najmocniejszych w naszym dorosłym życiu - kiedy i my, dorośli, nie potrafimy sobie poradzić z emocjami i się od nich odcinamy: pracoholizmem, oglądaniem seriali do późnej nocy, nie-byciem w kontakcie ze sobą.

Pomogę Ci w komunikacji z Dzieckiem. Nagrałam wiele godzin webinarów o neuro-komunikacji i o tym, jak niechcący budujemy niekorzystne skrypty w naszych Dzieciach.

Napisz do mnie, jeśli ten temat Cię ciekawi - podeślę Ci linki.

Dziś, z okazji Mikołajek, po długiej przerwie, powstał nowy artykuł, z którego dowiedziesz się:
⏩ czy niegrzeczne dzieci istnieją?
⏩ co chce przekazać nam "niegrzeczne" dziecko?
⏩ co powiedzieć zamiast "jesteś niegrzeczny"?
⏩ dlaczego straszenie świętym Mikołajem to zły pomysł?

Link:
⏩https://sadeckieprzedszkolaki.pl/czy-niegrzeczne-dzieci-nie-dostaja-prezentow-o-straszeniu-sw-mikolajem/

Zapraszam na stronę bloga i przedszkola 🥰

Czy niegrzeczne dzieci nie dostają prezentów? O straszeniu św. Mikołajem. | Sądeckie Przedszkolaki Blog o rozwoju, wychowaniu i emocjach dziecka z perspektywy mamy i pedagoga. Autorka, mgr Agnieszka Polakowska, w przystępny sposób wtajemnicza rodziców w świat ich dziecka ❤

Z przymrużeniem oka na rozładowanie emocji 😉

Rodzice uczniów trzymajmy się, teraz już będzie tylko ... gorzej 🤪.

Drodzy Czytelnicy!
To mój pierwszy post od baaaardzo długiego czasu. Jest to spowodowane kilkoma czynnikami, m.in. chęcią odpoczynku od mediów społecznościowych, skupieniu się przede wszystkim na moim coraz bardziej wymagającym synku, przygotowaniach do zostania mamą po raz drugi, a także budową mojego przedszkola ❤️

Na ten moment strona pedagogicznamama.pl jest nieaktywna, blog został przeniesiony na nową domenę, która od teraz będzie także stroną internetową mojego przedszkola Niepubliczne Przedszkole "Sądeckie przedszkolaki" w Nowym Sączu - www.sadeckieprzedszkolaki.pl . Mam nadzieję powrócić do pisania dla Was, a także dla rodziców moich przyszłych przedszkolaków. Chcę kontynuować swój pomysł poszerzenia wiedzy rodziców o dziecięcym rozwoju.

W związku z tym, że już jutro 1 września, postanowiłam napisać krótki wpis na stronie przedszkola, który tutaj udostępniam mając nadzieję, że i wam przyniesie trochę otuchy, bo jest tu sporo rodziców przedszkolaków.

Pozdrawiam,
Agnieszka Polakowska,
Pedagogiczna Mama 🥰

Przypominam!
Dziś wszyscy śpią godzinę dłużej. *

* Oprócz rodziców.

Pomysł kontrowersyjny, jak wiele metod sprzed lat, ale intencja dobra.
Na szczęście mamy z obecnych czasów mają lepsze pomysły na hartowanie.

A czy Ty hartujesz lub hartowałaś swoje dziecko?
A może wybrałaś specjalnie przedszkole leśne, żeby maluch przebywał większą część dnia na zewnątrz bez znaczenia na pogodę? 🤔

Odrobinę przerażający wynalazek 😬