Psychoterapia Konstancin Anna Krajewska

💚 Wydarzenie Scena Młodych było dla mnie żywym dowodem na to, jak ogromny potencjał kreatywności mają nasze dzieci i konstancińska młodzież.

🍀 Warto dawać im przestrzeń do wyrażania siebie, bo właśnie tam dzieją się rzeczy ważne i prawdziwe. Miałam tam ogromną przyjemność obserwować zza kulis ich zachowania i reakcje, ale też tremę i ogrom zaangażowania.

To spotkanie z kulturą było dla mnie poruszające, a wybór utworów i treści autentycznie pozytywnie mnie zaskoczył, wrażliwością, świadomością i odwagą przekazu. Z perspektywy psychologa widzę, jak twórczość staje się narzędziem budowania tożsamości, sprawczości i odwagi.

🍀 Jako psychoterapeutka podkreślam, że rozwijanie kreatywności i udział w takich wydarzeniach realnie wspierają młodych ludzi, wzmacniają kompetencje społeczne, uczą współpracy, komunikacji i generowania rozwiązań. Kontakt ze sztuką w okresie dojrzewania sprzyja wewnętrznej równowadze, neuroplastyczności i elastyczności życiowej.

💚 Jestem też pełna podziwu dla profesjonalnej organizacji całego wydarzenia, przygotowania sceny, procesu wyłonienia uczestników i samej idei, która pozwoliła zebrać tak różnorodnych, utalentowanych młodych ludzi i stworzyć im przestrzeń do pokazania siebie.

💚 Jestem wdzięczna, że mogłam im towarzyszyć i być częścią tego dnia. ✨

💚🍀 Edukacja filmowa w ramach Programu Edukacja Młode Horyzonty to coś znacznie więcej niż wspólne oglądanie filmów, to subtelnie prowadzony proces psychoedukacji, w którym obraz staje się językiem emocji, relacji i rozumienia siebie oraz świata. Każde spotkanie z młodymi widzami pokazywało, jak kino rozwija kompetencje społeczne, uczy nazywania przeżyć, buduje empatię i otwiera na dialog, często tam, gdzie słowa pojawiają się z opóźnieniem. Dziękuję za zaufanie i przestrzeń do prowadzenia tych rozmów, za uważność dzieci i młodzieży oraz zaangażowanie nauczycieli i opiekunów, bo to właśnie w takiej współpracy dzieje się prawdziwa edukacja, ta, która zostaje na długo. ✨

🍀💚
Czy Dzień Mężczyzny staje się coraz bardziej popularny z powodu kryzysu tożsamości męskości?

Dzień Kobiet jako międzynarodowe święto obchodzony jest dość hucznie. Jest dużo uroczystości, dużo informacji w mediach, pełno życzeń, kwiatów itd. Pamiętam, że kiedy byłam dzieckiem, Dzień Kobiet również był mocno celebrowany. Natomiast o Dniu Mężczyzny było jakoś tak cicho. Dopiero współcześnie wzrasta popularność obchodów święta męskości.

Jednocześnie obserwuję w mediach i w badaniach naukowych sygnały, które mówią o tym, że współcześnie jest swego rodzaju kryzys męskości. Kryzys tożsamościowy.

🍀 Cóż, ponieważ lubię szukać źródeł, a nie tylko wygłaszać treści na podstawie własnych obserwacji subiektywnych, zaczęłam sprawdzać, co mówi nauka na ten temat.

Znalazłam wiele ciekawych artykułów, zainspirował mnie jeden: Brown, O’Connor, Kealy, Rice, Seidler, Ogrodniczuk (2023). Autorzy artykułu analizują związek między poczuciem sensu życia a dobrostanem psychicznym mężczyzn.

Wyniki badań są bardzo interesujące. Pokazują psychologiczny dobrostan mężczyzn jako niezależny od jakiegoś jednego modelu męskości.

💚 Analogicznie do wzorca kobiecości warto tutaj zadać sobie pytanie: czy w ogóle istnieje jeden uniwersalny wzorzec męskości?

Wyniki tych badań pokazują, że jednym z najsilniejszych czynników ochronnych męskiej tożsamości okazuje się poczucie sensu życia.

Oznacza to, że mężczyzna rozwija się psychicznie wtedy, gdy:
• wie, co ma dla niego znaczenie
• czuje kierunek własnego życia
• ma przestrzeń do budowania relacji
• potrafi odzyskiwać równowagę po kryzysach

Z perspektywy egzystencjalnej prowadzi to do bardzo prostej, a jednocześnie głębokiej refleksji.

💚 Męskość jest drogą budowania sensu życia, a nie rolą albo modelem do zrealizowania. Nie istnieje wzorzec męskości.

I co Panowie o tym myślicie?

…przypomina mi się pewien cytat Viktora E. Frankla z książki Man’s Search for Meaning:

“Those who have a ‘why’ to live can bear almost any ‘how’.”
„Ten, kto ma w życiu swoje dlaczego, potrafi znieść niemal każde jak.”

W niedzielę zapraszałam kobiety do refleksji nad kobiecością, dziś zapraszam mężczyzn do chwili zatrzymania i zadania sobie kilku ważnych pytań:

💚 Co w moim życiu naprawdę ma znaczenie?
💚 Co w moim życiu ma prawdziwy sens?
💚 Na jakich wartościach opieram swoją męskość i swoją obecność w świecie?

💚 szerokiej i pięknej drogi Panowie











grafika AI

🍀💚🍀💚🍀💚

Co to znaczy być kobietą?

To pytanie wraca do mnie od czasu do czasu …i dziś symbolicznie w Dniu Kobiet.

🍀💚 Zatrzymuję się na chwilę w biegu życia i myślę o doświadczeniu bycia kobietą,
bycia w świecie, bycia sobą.

🍀💚 Myślę o tym, jak przeżywam jak czuję się w swoim ciele, jak wyrażam i jak rozumiem siebie jako kobietę.

💚🍀 Sprawdzam, co wnosi nauka do tematu kobiecości.
Można powiedzieć, że kobiecość jest zjawiskiem jednocześnie biologicznym, psychologicznym, kulturowym i egzystencjalnym, temat kobiecości pojawia się w filozofii, religii, polityce.
W psychologii rozwojowej opisuje się ją jako element budowania tożsamości w dorosłości. Chodzi o coś więcej niż biologiczny proces dojrzewania, chodzi o proces integrowania doświadczeń, wartości i relacji w odpowiedzi na pytanie, które zadajemy sobie przez całe życie: kim jestem jako kobieta?

Nauka wciąż nie daje jednej definicji kobiecości i być może właśnie w tym tkwi jej mądrość. Badania z zakresu psychologii, socjologii czy filozofii pokazują raczej coś bardziej subtelnego, niezmiennie:

Kobiecość nie jest jedną cechą ani zamkniętą kategorią. Kobiecość jest procesem.

Pięknie wyraziła to Simone de Beauvoir w książce „Druga płeć”:
„Nie rodzimy się kobietami, stajemy się nimi”.

Słowa francuskiej feministki z lat dwudziestych, jako sprzeciw wobec patriarchatu i stereotypowego rozumienia roli kobiety w świecie, dziś rozumiem jaką przede wszystkim zaproszenie do świadomego budowania własnej kobiecości.

🍀💚 Każda kobieta rozwija swoją tożsamość w dialogu z otoczeniem. Z jednej strony jest indywidualność, temperament, historia życia, osobowość. Z drugiej strony istnieją społeczne oczekiwania, stereotypy, kulturowe wyobrażenia o tym, jaka „powinna” być kobieta. Właśnie w tym napięciu rodzi się często najważniejsze pytanie: jak pozostać sobą, a jednocześnie funkcjonować w społeczeństwie?

Stereotypy upraszczają rzeczywistość. Oferują gotowe role, gotowe scenariusze, gotowe definicje kobiecości. A prawdziwe życie nie mieści się w gotowych scenariuszach. A człowiek nie jest robotem, który wyłącznie wykonuje powierzone mu zadania.

Dlatego jedną z ważniejszych części bycia kobietą jest zdolność do świadomego dystansu wobec tych uproszczeń. Dystansu, co niekoniecznie znaczy absolutnego odrzucenia. Nie chodzi o walkę ze światem, stereotypami, noszenie spodni czy ogolenie głowy albo nie golenie... Chodzi o dojrzałą postawę i wybór. Chodzi o branie odpowiedzialności za kształtowanie kobiecości według własnych wartości. Bycie Sobą i Bycie Kobietą.

💚 Kobiecość we współczesnym świecie nie jest buntem przeciwko społecznym oczekiwaniom, a procesem świadomego kształtowania siebie.

🍀💚 Kobiecość w świecie jest pokazywana z wielu perspektyw. Każda z nich odsłania fragment większej całości.

Najbardziej inspirujące dla mnie jest podejście filozoficzne. W wielu nurtach filozofii kobiecy podmiot opisywany jest jako pewna forma inności wobec męskości. Nie chodzi tu o hierarchię ani o rywalizację, lecz o różnorodność. Kobiecość i męskość współistnieją w relacji, ze sobą (między ludźmi a także w jednej i tej samej osobie). Wzajemna obecność pozwala ją odkrywać i rozwijać. Różnica, a raczej różnorodność staje się przestrzenią dialogu intra- i interpersonalnego, a nie ograniczenia.

🍀💚 Taka refleksja sprawia, że czuję ogromną wolność. Ze spokojem przyglądam się jak moja kobiecość dojrzewa w doświadczeniu życia.
W wartościach.
W decyzjach.
W relacjach.
W obecności.
W spotkaniu.

🍀💚 Bycie sobą i odkrywanie własnej kobiecości należy do najbardziej twórczych procesów, jakie mogą wydarzyć się w naszym życiu. Sztukę. Artysta pracuje z fakturą, kolorem, światłem. Wnosi do dzieła swoją wrażliwość i swoją historię.

💚 Z kobiecością jest podobnie. Każda z nas tworzy własną formę kobiecości: czasem subtelną i spokojną, czasem wyrazistą i odważną, czasem pełną ciepła i spokoju a czasem pełną energii do zmiany.

💚🍀 Zapraszam cię do spojrzenia na siebie z życzliwością, docenienia własnej drogi, zauważenia to co w tobie autentyczne i prawdziwe.

🍀💚 Dziś w dniu świętowania kobiecości, zapraszam Cię do refleksji:
Co w sobie rozpoznaję jako kobiece?
Co w sobie kocham?
Jakie elementy bycia soba wnioszę do kobiecości?
Co osobistego wnoszę do kobiecości we współczesnym świecie? Co wymieniam z innymi kobietami?
Co kobiecego i męskiego integruję a co odróżniam jako inne?
W jaki sposób odróżniam to co kobiece od tego co męskie?
Które fragmenty społecznych wyobrażeń o kobiecości odnajduję w sobie i przyjmuję z szacunkiem?
Które zostawiam, bo nie są moje?

🍀💚 Dziś zapraszam Cię do tej refleksji szczególnie.

Do spojrzenia na siebie z życzliwością.
Do docenienia własnej drogi.
Do zauważenia tego, co w Tobie autentyczne i prawdziwe.

🍀💚 Bo kobiecość, podobnie jak bycie sobą, jest procesem żywym. I każda z nas ma prawo tworzyć ją na swój własny sposób.











💚🍀