Dom na Górze

26/05/2026

Dziś nic piękniejszego już nie znajdę.
Dziewczyny - Matki, jesteśmy piękne, wyjątkowe. Dziś sobie wybaczmy❤️

Dobrego Waszego dnia!

Spójrz dzisiaj w lustro. Widzisz ją?

Widzisz jak się stara, jak odnosi sukcesy i małe zwycięstwa?
Widzisz jak próbuje, ale czasem jej nie wychodzi, upada, ma ochotę wyć?
Widzisz to wspomnienie, piękny, wymarzony poród?
Widzisz poród, o którym nie śniła nawet w najgorszych snach?
Maratony karmień, wyparzanie butelek, pogryzione sutki, podgrzewanie mleka. Widzisz ją? Jak słucha porad i uwag? Jak marzy o wsparciu, czasem je ma, a czasem nigdy nie dostaje?
Widzisz ją pijącą zimną kawę i dojadającą obiad przy zlewie, w biegu?
Widzisz jak spokojnie kończy posiłek i cieszy się z drzemki? Jak kołysze, śpiewa, wozi po parku, delikatnie odkłada, a strzał w kolanie psuje całą robotę?
Widzisz jak pada i nawet Netflix nie k**i?
Widzisz jak cieszy się wyjściem z przyjaciółmi, wypadem bez dzieci, książką przeczytaną w dwa dni?
Widzisz jak kupuje organizer, a potem przeklina stwierdzenie, że wszystko jest kwestią organizacji?
Widzisz jak wzrusza się na pierwsze "mama"? I jak przewraca w myślach oczami, kiedy to mama słyszy 136437 razy dziennie?

Popatrz w lustro.

Widzisz jak łapie na zdjęciach pierwsze kroki, a w pamięci zapisuje wszystkie pierwsze razy? Zasypianie bez niej, droga do przedszkola, przyjaźnie z piaskownicy, pierwszy plecak i piórnik, warkocze i zdarte kolana.
Widzisz jak przytula, wspiera, nie reaguje, ma dość, kocha, chce uciec na koniec świata, nie widzi świata poza oczami dziecka, marzy, żeby przestało tyle mówić, cieszy się skakaniem w kałuży i przeklina zabawy w udawanie.
Widzisz jak idzie na wywiadówkę, macha dyskretnie na pierwszej szkolnej wycieczce, tłumaczy czym są podpaski i wysłuchuje opowieści o Minecrafcie.
Widzisz jak marzy o chwili, kiedy przestanie być taka ważna i jak bardzo za tą chwilą tęskni.
Jak wścieka się, broni, odmawia, zgadza się. Jak nie śpi, gdy gorączkują, zapomina o bałaganie, a potem to przez niego puszczają jej nerwy.
Widzisz jak "siedzi w domu" na urlopie. Jak znosi wózek po schodach. Spina włosy, rozpuszcza, prowadzi spotkanie w pracy, nurkuje, gubi się w poradach.
Widzisz jak nie może się skupić, bo czeka na usg, bo chce być wszędzie i z każdym, chce zniknąć, być sama ze sobą.
Widzisz, jak nie wie, kiedy one tak urosły i jak one mogą się tak do niej odzywać. Jak teraz to one stają się rodzicami, a przecież nadal są takie małe. Jak wyjeżdżają, nie dzwonią, robią sesje na zoomie i wysyłają kwiaty kurierem albo stają z nimi w drzwiach.

Widzisz ją, jedną i jedyną. Utkaną z chwil, elementów, cząstek, momentów. Każdego "tak" , "nie", "mam dość", "niech czas nie mija tak szybko".

Widzisz ją?
Co jej dzisiaj powiesz? Co jej wybaczysz, co docenisz, w czym pomożesz odpieprzyć się od siebie? Czym ją obdarujesz, przy czym ją zatrzymasz?
A może właśnie dzisiaj przytulisz ją tak, jak nigdy dotąd?
---
autorka: Anita Janeczek-Romanowska
Źródło zdjęcia: Noah Buscher, unsplash

17/05/2026

17/05/2026

Dawno nie widziałam tyle kontaktu, czułości i zabawy. To niesamowite, że tak można rozbrajać, oswajać i regulować "napięcie". Tyle go na co dzień mamy. Nasze dzieci i my. Dużo tego...

I w tym wszystkim "Super moce"💪. Jak one mogą nas wspierać? Jakie one w ogóle są? Na te pytania szukaliśmy odpowiedzi w zabawie i pracy zespołowej podczas ostatnich w tym roku zajęć psychoedukacyjnych z Misiem Gapą.

Od Karoliny, która zaprosiła do tego projektu rodziców, rodziny otrzymały kulki wdzięczności❤️. Niektóre dzieci opowiadały następnego dnia o pierwszym rodzinnym kręgu wdzięczności, do którego impuls dały właśnie te korale w szklanej butelce.

Czuję absolutnie wzruszenie. Dziękuję Karolina Marczuk , że zaprosiłaś rodziców i dzieci do takiej formy, że podjęłaś ten wysiłek.

Wam rodzice bardzo dziękuję, że tak aktywnie odpowiedzieliście na to zaproszenie. Jesteście wyjątkowi❤️.
Rozwijacie się, czerpiecie, by jeszcze lepiej dawać.

Dom na Górze jest taki wyjątkowy dzięki nam wszystkim!

08/05/2026

Dziś dzień Bibliotekarza i Bibliotekarki. Z tej okazji z całego serca pragniemy podziękować Pani Anna Malinowska i Miejska Biblioteka Publiczna w Kobyłce im. SR Szpotańskiego za pasję, zaangażowanie, czuły i ciepły głos. Pomagacie nam zatrzymać w dziecięcej wyobraźni to, co najcenniejsze. Z całym Zespołem i Rodzicami dziękujemy!!!!

08/05/2026

„W każdym spacerze z naturą człowiek otrzymuje o wiele więcej, niż szuka.”
— John Muir

🌿Dobrego dnia🌿

03/05/2026

Ciut o zabawach w ogrodzie...

Zabawa swobodna na podwórku przedszkolnym to coś znacznie więcej niż tylko sposób spędzania czasu na świeżym powietrzu. To przestrzeń, w której dzieci uczą się samodzielności, budują relacje i rozwijają swoją kreatywność w najbardziej naturalny sposób.

Nasze podwórko jest miejscem, które łączy prostotę z przemyślanymi elementami sprzyjającymi zabawie. Nie ma tu nadmiaru gotowych, narzucających schematy konstrukcji – zamiast tego dzieci korzystają z naturalnej przestrzeni wzbogaconej o kilka inspirujących punktów. Znajduje się tu drewniana scena, pieńki, piaskownica, a także imponujący statek zbudowany z drągów, który pobudza wyobraźnię i zachęca do wspólnej zabawy. Do dyspozycji dzieci są również hamaki, trampoliny oraz palenisko, które staje się miejscem integracji i wyjątkowych doświadczeń.

Jednym z ulubionych obszarów dzieci jest kuchnia błotna. Zabawa w błocie, mieszanie, przelewanie, „gotowanie” i eksperymentowanie to nie tylko ogromna radość, ale też intensywny rozwój sensoryczny. Dzieci uczą się poprzez dotyk, obserwację i działanie, a przy okazji rozwijają wyobraźnię i kompetencje społeczne – wspólnie planują, negocjują i współpracują.

Równie ważnym elementem codzienności jest przestrzeń do spontanicznej gry w piłkę nożną, gdzie młodsi ze starszymi mogą rozgrywać mecze na miarę podwórkowych mistrzostw świata.
Ogromną wartością naszej przestrzeni jest różnorodność wiekowa dzieci. Możliwość zabawy zarówno z rówieśnikami, jak i starszymi oraz młodszymi kolegami sprzyja naturalnemu uczeniu się.

Integralną częścią naszego podwórka jest ogródek, który powstał dzięki wspólnemu zaangażowaniu dzieci, nauczycieli i rodziców. To miejsce, które nie tylko cieszy oko, ale przede wszystkim daje realne doświadczenie kontaktu z naturą. W sezonie dzieci będą mogły sięgać prosto po owoce i warzywa – maliny, jeżyny, jagodę kamczacką, borówki amerykańskie, agrest, porzeczki, wiśnie, truskawki, poziomki, a także pomidory i ogórki. To wyjątkowa okazja, by zobaczyć, skąd bierze się jedzenie i jak smakuje to, co zostało samodzielnie wyhodowane.

Po przerwie majowej nasza przestrzeń do eksploracji dodatkowo się powiększy – aż dwukrotnie. Jako szkoła i przedszkole podjęliśmy decyzję o współpracy z właścicielem sąsiedniej posesji przy ul. Brzozowej 13. Dzięki temu dzieci zyskają jeszcze więcej miejsca do swobodnej zabawy, odkrywania i budowania własnych doświadczeń.

Wierzymy, że to właśnie w takich warunkach – blisko natury, w swobodzie i relacjach – dzieci rozwijają się najpełniej.

27/04/2026

Dziś reprezentacja w składzie kadra i rodzice naszych podopiecznych uczestniczyliśmy w wykładzie dr Marka Kaczmarzyka Neurodydaktyka doktora Kaczmarzyka , neurobiologia, badacza i autora wielu książek o neurorozwoju.

Wyszłam z poczuciem dumy, a dlaczego? To zaraz wyjaśnię.
Doktor podczas swojego wykładu zwrócił uwagę słuchaczy na to, że o dzieciach — wciąż myślimy zbyt „systemowo”, a za mało… mózgowo. Zaprasza do takiego spojrzenia, że nie mamy mózgu — my jesteśmy mózgiem.

Wszystko, co robimy dzieciom i z dziećmi, realnie je buduje albo ogranicza.
W edukacji często skupiamy się na tym, jaki materiał edukacyjny dziecko opanowało, zamiast na tym, co potrafi zrobić z innymi oraz jak potrafi wspólnie szukać rozwiązań. Tymczasem to właśnie współpraca i wspólnota są środowiskiem, w którym mózg rozwija się najlepiej. Jeśli oceniamy, nic sensownego nie sprawdzamy. Ocena, zdecydowanie bardziej niż służy - szkodzi, bo podkreśla różnice, dokonuje podziałów, wpływa na przekonania i niszczy. W szkołach systemowych dzieje się to na co dzień, od pokoleń.

Brytyjski antropolog biologiczny - Robin Dunbar w swojej książce "Przyjaciele" przedstawia wyniki badań określających, że długość życia najmocniej koreluje z… obecnością przyjaciół.

I tu pojawia się ważne pytanie:
co w przedszkolach i szkołach wspiera relacje, a co je osłabia? Jaką rolę w tym wszystkim odgrywa ocena?
Czy relacja i organizowanie środowiska, tak by mogła rozkwitać nie jest przypadkiem najlepszym kierunkiem?

Doktor przypomina, że dziecko nie rozwija się w samotności. Rozwija się w relacji.
Dlatego tak ważne jest:
– by pozwolić mu popełniać błędy (bo to nie „porażki”, tylko dane dla mózgu)
– by tworzyć środowiska, gdzie dzieci mogą działać razem w grupach różnowiekowych
– by zamiast kontroli dawać obecność

Szkoła i przedszkole to poligon doświadczeń.
Tylko pytanie — czy to poligon współpracy, czy rywalizacji?

Bądźmy otwarci na to, by coraz więcej wiedzieć o mózgu.
Oceniając, budujemy przekonania, a
przekonania, które budują w sobie dzieci, stają się granicami ich możliwości.

I jeszcze jedno zdanie, które zostaje ze mną najmocniej:
"najważniejsze w życiu są relacje". Niestety szkoły wciąż nie radzą sobie z ich wspieraniem. Pielęgnują podziały i rywalizację.

Tym bardziej cieszę się, że w Kobyłce są takie miejsca, jak Dom na Górze i Wolna Szkoła Ubuntu, które swoją pracę opierają na wiedzy o neurorozwoju. Prowadzą je dorośli z prawie 30 letnim doświadczeniem w edukacji i budowaniu grup społecznych. To dorośli otwarci, by nie płynąć z nurtem, to dorośli mający odwagę pracować inaczej, płynąć pod prąd, dla dzieci. Od lat towarzyszą dzieciom w zgodzie z ich neurorozwojem. Zaufali nam rodzice, którzy też nierzadko zmagają się z ocenami swojej decyzji z najbliższego środowiska💪.
Jestem dumna!

Cudownie, z ust takich autorytetów jak Dr Kaczmarzyk usłyszeć jak mówi wszystkim: TO WŁAŚCIWY KIERUNEK.

Dziękuję Władzom Miasta Kobyłka za zorganizowanie wykładu. Mam marzenie, że na kolejnym takim spotkaniu, aula szkoły nr 3 będzie pękała w szwach.

26/04/2026

Porozumienie bez Przemocy, empatyczny dialog, odzwierciedlenie, rozwojówka, było też o przywódźtwie i mocnych kopytach żyrafy.
Za nami kolejne spotkanie rozwojowe dla rodziców i nauczycieli z Zofia Aleksandra Zofią Schacht-Petersen z Szkoła Empatii i Dialogu.
Było mocno, poruszająco. Dotykaliśmy wrażliwych miejsc w rodzicielstwie.
Dziękuję za ten wspólny czas.

25/04/2026

Wspaniała, mądra inicjatywa Miasta.
Serdecznie polecam to spotkanie dla mieszkańców miasta: rodziców, nauczycieli, reformatorów edukacji.

Marzę, żeby za tym krokiem ze strony władz miasta szło zainteresowanie i docenienie placówek w mieście, które już pracują zgodnie z regułami neuro rozwoju, są nowatorskie i pro dziecięce. Dla nas to, czym się dzieli Dr Marek Kaczmarzyk to nie pieśń przyszłości bo dla nas to TU i TERAZ .To nie czarodziej, nie fantasta - dla nas to autorytet, którego prace i osiągnięcia towarzyszą nam od początku naszej pracy zawodowej.

Zapraszamy do udziału. To mały krok do zmiany.

Dr Marek Kaczmarczyk po raz drugi w Kobyłce! Po udanym grudniowym spotkaniu w SP1, tym razem zapraszamy w progi SP3. Nasz gość to znany przewodnik po świecie dziecięcego mózgu – wraz z nim przyjrzymy się temu, co naprawdę wspiera rozwój młodego człowieka, a co go może ograniczać.

Serdecznie zapraszamy przede wszystkim rady pedagogiczne oraz rodziców.

Kiedy i gdzie?
27 kwietnia (poniedziałek), godz. 17:30
Szkoła Podstawowa nr 3 w Kobyłce

To będzie inspirujące i wartościowe spotkanie dla wszystkich, którym zależy na świadomym wspieraniu dzieci.

Do zobaczenia!

24/04/2026

Dziś w Domu na Górze przywitaliśmy wyjątkowego gościa. To nasz ukochany Pan Szymon Góralczyk-Armatowski – niesamowity gawędziarz i opowiadacz. Jeszcze nie Dziad-bajarz 😁, ale repertuar baśni ma jak niejeden dziad 😁.

Dziś przenieśliśmy się w baśnie z dalekich wysp i lądów. Podróże, niebezpieczeństwa, przygody – to zdecydowanie porusza wiele dusz w naszym Domu. Dlatego ten repertuar, w interaktywnych opowieściach angażujących zarówno dzieci, jak i dorosłych, tak bardzo przypadł wszystkim do gustu.

Baśnie były też momentami trochę straszne – i bardzo dobrze! Jak mówi profesor Kaczmarzyk, z perspektywy neurodydaktyki, słuchanie takich historii pobudza mózg do pracy: uruchamia wyobraźnię, pomaga oswajać emocje i wspiera rozwój zdolności radzenia sobie z napięciem, to jak doświadczanie trudu na sucho i w bezpieczeństwie.

Sam Szymon, po dwóch spotkaniach – u nas i w Wolnej Szkole Ubuntu – powiedział, że tworzymy niesamowitą społeczność, w której z przyjemnością się opowiada.
Dziękujemy! 💛

19/04/2026

Na jakich fundamentach budujemy rozwój dzieci w Domu na Górze?

Często słyszę pytanie: „Czego uczycie dzieci?”
Najpierw odpowiadam: „Przede wszystkim tworzymy warunki, w których mogą naprawdę się rozwijać.”

Niedawno wpadła w moje ręce książka Anity Janeczek-Romanowskiej i Mikołaja Marceli pt. "Jak zapewnić swojemu dziecku najlepszy START"? Nie byłam pewna czy mam ochotę na kolejny poradnik ale niezwykle mnie zaskoczyła ta pozycja.
Szczerze pomyślałam: ktoś napisał moją książkę! Co jest!? To książka o Domu na Górze!!!- ejjj Autorzy w bardzo merytoryczny sposób dzielą się odpowiedziami na najbardziej nurtujące rodziców pytania. Opowieść płynie wokół filarów rozwoju, którymi także my w Domu na Górze się kierujemy.

Dziś w nowo modzie zasypywania dzieci nieprawdopodobną ilością zajęć kierowanych zapominamy, że rozwój dziecka nie potrzebuje presji. Potrzebuje czasu, relacji i zaufania.

W Domu na Górze każdego dnia dbamy o to, co naprawdę ważne:

💛 Relacja i poczucie bezpieczeństwa.
Dziecko, które czuje się widziane i ważne, ma odwagę próbować, pytać i być sobą.

🎈 Swobodna zabawa.
To w niej dzieją się najważniejsze rzeczy – współpraca, wyobraźnia, rozwiązywanie problemów. Bez scenariusza. Bez ocen.

🏃 Ruch i ciało
Bo dzieci nie są stworzone do siedzenia. Ich rozwój zaczyna się od działania, od ruchu, od bycia w ciele. Wspinanie, bieg, skoki, marsz to nasza codzienność.

🎶 Muzyka i rytm
To coś więcej niż dźwięki – to regulacja emocji, radość, wspólnota, tworzenie i wzajemna zależność dla wspólnego dzieła.
To sztuka słyszenia siebie i innych.

🌱 Doświadczenie i eksploracja
Zamiast podawać odpowiedzi, dajemy przestrzeń do ich szukania. Czasem z błędem, czasem z frustracją – ale zawsze naprawdę.

⏳ Tempo dziecka
Nie przyspieszamy. Nie porównujemy. Ufamy, że każde dziecko ma swój moment.

🌊 Emocje i relacje
Uczymy się je zauważać, nazywać i przeżywać. Bo bez tego żadna wiedza „szkolna” nie ma fundamentu.

🌤 Czas, nuda, przestrzeń
Nie wypełniamy każdej chwili. Zostawiamy miejsce na „nic” – bo właśnie tam rodzi się kreatywność. Zabawa swobodna to nie przerywnik między edukacją, to jest edukacja!

Opiekujemy wszystkie te obszary – uważnie, codziennie, z czułością.
Nie dlatego, że to modne.
Dlatego, że dzieci tego naprawdę potrzebują do prawidłowego rozwoju.
Wierzymy, że dobry start to nie lista umiejętności.
To poczucie: „jestem ważny, mogę, potrafię, spróbuję.”
I z takim poczuciem można pójść naprawdę daleko 🌿