I Ogólnokształcące Liceum Akademickie w Kielcach

j. łaciński (w klasach humanistycznej i biologicznej)

Szkoła prowadzi edukację zgodną z podstawą programową przewidzianą dla Liceum Ogólnokształcącego wzbogaconą o dodatkową ofertę autorską, w której przewidziana jest:

szeroka propozycja nauki języków obcych (do wyboru): hiszpański, francuski, niemiecki
nauka sztuki komunikacji (obowiązkowo)
nauczanie metodami aktywizującymi (ćwiczenia laboratoryjne, realizacja projektów badawczych, współpraca z uczelniami wyższymi w Polsce i za granicą)
oferta sportowa, w której zaplanowano naukę: jazdy na nartach, tańców standardowych i latynoamerykańskich, pływania dla początkujących i zaawansowanych, a także grę w tenisa ziemnego, stołowego, bilard (do wyboru)
nauka zasad towarzyskich (obowiązkowo)
kurs prawa jazdy kat. B po uzyskaniu pełnoletności w okresie wakacyjnym (dla chętnych).

***
Zajęcia w szkole prowadzone będą przez nauczycieli z tytułami: magister , doktor, doktor habilitowany, profesor. Gwarantuje to poziom akademicki, a zakładanym efektem będzie perfekcyjne przygotowanie uczniów do najnowszych wymogów egzaminu maturalnego i łatwiejszy start na I roku studiów. Przygotowanie w szkole zapewnia przyjęcie na wyższe uczelnie w kraju i za granicą. Szkoła rozpoczyna działalność od roku szkolnego 2013/2014 i ma charakter otwarty. Oznacza to, że możliwe jest przyjmowanie uczniów do klas drugich. Tacy kandydaci muszą posiadać pozytywną opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz udokumentowane szczególne osiągnięcia pozaszkolne potwierdzające ich zainteresowania. Dla chętnych przewidujemy tygodniowy pobyt w naszej szkole, w czasie którego kandydat poznaje szkołę, a nauczyciele ucznia. Po pozytywnej akceptacji obu stron kandydaci stają się uczniami szkoły. Regulamin rekrutacji dla absolwentów trzecich klas gimnazjum na stronie:
http://olaszkola.pl/wp-content/uploads/2013/02/Regulamin-rekrutacji.pdf


Patron

NOTA BIOGRAFICZNA PATRONKI SZKOŁY
P. Janiny Kossakowskiej – Dębickiej

Janina Kossakowska – Dębicka z domu Rogowska urodziła się 19 września 1910 r. W swoich wspomnieniach pisze – moim pragnieniem było zostać nauczycielką. Dlatego w 1928 roku zdaje konkursowy egzamin na drugi rok Seminarium Nauczycielskiego w Radomiu, które z wyróżnieniem ukończyła
w roku 1932. Z dyplomem nauczycielki wróciła do ukochanego Opatowa, z nadzieją, że dostanie tu pracę. W kraju panuje kryzys. Ma więc trudności z zatrudnieniem. Jeździ po szkołach wiejskich powiatu opatowskiego i iłżeckiego w poszukiwaniu posady. Stałej pracy nie znajduje. Przyjmuje propozycję rocznej bezpłatnej praktyki w szkole powszechnej
w Opatowie, w której jeszcze niedawno była uczennicą. Spisuje się doskonale. Zbiera pochwały za wzorowe prowadzenie lekcji. Ma nadzieję, że po praktyce zostanie zatrudniona na płatnym etacie. Niestety, tak się nie stało. Musi zadowolić się zastępstwami w szkołach powiatu opatowskiego i iłżeckiego. W 1935 roku dostaje wreszcie propozycję stałej pracy w szkole powszechnej w Tychowie, 8 km od Starachowic. Propozycji jednak nie przyjmuje. Chce pracować w Starachowicach, bo tu mieszka i pracuje jej przyszły mąż. Szczęście się do niej uśmiecha. Dostaje pracę w Wierzbniku. Jest to niestety praca na zastępstwach. wychodzi za mąż. Dostaje wreszcie stały etat w szkole powszechnej nr. 1 w Wierzbniku. Jest szczęśliwa, ma pracę, ma piękną córeczkę Dorotkę. Radość trwała jednak krótko. Jest rok 1939. Wybucha wojna niemiecko – polska. Wraca do rodzinnego Opatowa, gdzie przeżywa gehennę okupacji hitlerowskiej. Nie załamuje się. Z narażeniem życia organizuje tajne nauczanie. Ma pseudonim „Janka”. W styczniu 1945 r. mieszkańcy Opatowa, w związki
z nadchodzącą ofensywą wojsk radzieckich, przeżyli drugą gehennę wojenną. Tym razem dotyczyła ona ucieczki przed cofającymi się w popłochu wojskami niemieckimi. Kilka tygodni mieszka z rodziną w Ostrowcu. 15 stycznia 1945 r. Opatów jest wolny. Bohaterka wraz z rodziną wraca do całkowicie zdewastowanego domu, gdzie wraz z mężem stara się zabezpieczyć dach nad głową dla całej rodziny. Podejmuje również starania
o uruchomienie zdewastowanej szkoły. Cel osiąga. Dnia 1 marca 1945 roku podejmuje pracę w nowo otwartej szkole. Władze oświatowe zaliczają jej tajne nauczanie w czasie okupacji do stażu pracy. Uczy, wychowuje i działa społecznie przez następne 22 lata. Dziś można śmiało powiedzieć, że była przykładem „Siłaczki” Stefana Żeromskiego.