Pracownia Działań Przestrzennych
prof. Sławomir Brzoska, mgr Katarzyna Fober
Ogólna formuła przedmiotu
Zajęcia prowadzone na zasadzie indywidualnych konsultacji, korekt zadanych tematów, działań w pracowniach oraz – w zależności od zadanego w danym semestrze temacie – także w terenie. Tematy są na ogół tak sformułowane, że pozwalają studentom różnych kierunków na wybór medium, w którym chcą prac
ować; od tradycyjnych po najnowsze, również elektroniczne. Efekty kształcenia
W wyniku zaliczenia przedmiotu student posiada podstawową wiedzę teoretyczną dotyczącą działań artystycznych ze szczególnym uwzględnieniem działań w obrębie szeroko rozumianej kreacji przestrzennej. Jest zapoznany z różnymi środkami wyrazu, jakimi dysponuje współczesna sztuka, znając określony zakres problematyki związanej z technologiami stosowanymi we współczesnych działaniach artystycznych, mających miejsce w realnej w przestrzeni. Poprzez stopniowe nabywanie wiedzy dotyczącej charakteru poszczególnych mediów, umiejętności te powinny pozwolić na realizacje własnych zamierzeń artystycznych. Student powinien posiadać umiejętność w doborze właściwych narzędzi warsztatu artystycznego oraz środków wyrazu. Okres studiów licencjackich powinien też zaowocować umiejętnością przygotowywania pisemnych i ustnych wypowiedzi dotyczących działań artystycznych, w szczególności z zakresu rzeźby i działań przestrzennych, z wykorzystaniem ujęć teoretycznych z różnych fachowych źródeł. Wiedza
Student:
- poznaje podstawy dotyczące działań artystycznych w przestrzeni oraz służące temu środki ekspresji
- nabywa wiedzę w zakresie umiejętności warsztatowych i realizacji prac artystycznych związanych z ogólnie rozumianymi działaniami przestrzennymi w obszarze sztuk plastycznych
- wybiera odpowiednie medium dla zrealizowania swojego zamierzenia
- posiada podstawową wiedzę w zakresie umiejętności warsztatowych i realizacji prac artystycznych związanych z dyscyplinami pokrewnymi
Umiejętności
Student:
- potrafi realizować własne koncepcje artystyczne
- posiada umiejętność analizowania problemów dotyczących otaczającego go świata i twórczo je interpretować
- przygotowuje własne projekty i w odpowiedni sposób je prezentuje
- dobiera odpowiednie narzędzia oraz środki wyrazu do realizacji zamierzonego projektu. Kompetencje społeczne
Student:
- cechuje się rozumieniem potrzeby uczenia się przez całe życie
- świadomie poszukuje swojego miejsca w sztuce i otaczającym go świecie
- jest zdolny do przygotowywania pisemnych i ustnych wypowiedzi dotyczących działań artystycznych, w szczególności z zakresu rzeźby i działań przestrzennych
- rozumie skutki naruszania praw własności aktualnej
Wymagania wstępne
Studenci powinni posiadać minimum podstawowe umiejętności rzeźbiarskie, rozumieć terminy dotyczące współczesnych działań w sztuce, ze szczególnym uwzględnieniem tych, mających związek z szeroko pojmowaną przestrzenią. Treści merytoryczne przedmiotu
Studenci realizują ćwiczenia, będące odpowiedzią na zadane tematy. Działania w pracowni w pierwszych latach studiów mają charakter poszukiwania „istoty” przestrzeni, znajdującej się poza emocjonalnością, narracyjnością i iluzorycznym odniesieniem do tego, co poza rzeźbą. Pierwszym krokiem w kierunku jakiejkolwiek przestrzennej wizualizacji jest nauczenie się operowania przestrzenią, organizowania rytmów, proporcji i harmonii formy, ponieważ już sama forma zawiera w sobie treść. W praktyce, drogą do uzyskania konkretnej formy – w – przestrzeni jest zbliżanie kształtu do kształtu, bryły do bryły, niezbędnego medium do innego – niezbędnego medium oraz całości przestrzeni rzeźbiarskiej do przestrzeni otaczającej, by ukazać jedyną możliwą jedność formy. Dopiero te umiejętności oraz wiedza powinny przygotować do realizowania dojrzałych prac opartych także o wyobraźnię, intuicję i emocjonalność. Spis zalecanych lektur
Leszek Brogowski, Sztuka i człowiek
Leszek Brogowski, Sztuka w obliczu przemian
Adam Kotula, Piotr Krakowski, Rzeźba współczesna
Kazimierz Malewicz, Świat bezprzedmiotowy
Władysław Strzemiński, Teoria widzenia
Wasilij Kandyński, Punkt i linia a płaszczyzna
Wasilij Kandyński, O duchowości w sztuce
Hans Georg Gadamer, Rozum, słowo, dzieje
Erik Davis, TechGnoza
Ewa Rewers, Post-polis
Roczniki Orońskie oraz kwartalniki rzeźby Orońsko
Magazyny dotyczące sztuki: Exit, Format, Gazeta Malarzy i Poetów, Opcje, Arteon, Flash Art, Art in America, Sculpture, itp. Katalogi wystaw indywidualnych i zbiorowych współczesnych artystów
Metody oceny
Zaliczenie z oceną. Na ocenę studenta mają wpływ: aktywne uczestniczenie w zajęciach, konsultacje kolejnych etapów realizowanych ćwiczeń, jakość realizacji. Zaliczenie uzyskuje się poprzez prezentację odpowiedzi na zadane tematy w formie, która była konsultowana podczas zajęć w pracowni. Nie bez znaczenia jest umiejętność merytorycznego werbalizowania własnych zamierzeń twórczych oraz świadomość celowości wyboru właściwego medium dla zobrazowania swojego pomysłu. Weryfikacja zakładanych efektów kształcenia odbywa się poprzez rozmowy ze studentem w trakcie korekt kolejnych etapów realizacyjnych, podczas ustnych i pisemnych wypowiedzi dotyczących tak własnej kreacji jak i współczesnych działań artystycznych w szeroko rozumianej przestrzeni, poprzez ocenę doboru odpowiedniego medium dla zakładanych ram realizacyjnych.
