Miała to być szkoła z prawdziwego zdarzenia, a więc murowana. Miano ja zbudować z piaskowca wapiennego, którego w okolicy było pod dostatkiem. Szkołę z lokalizowano na nieużytkach wspólnoty wiejskiej nieopodal muru okalającego miejscowy kościół. Fundusze miały pochodzić od opodatkowanych na ten cel rolników. Rolnicy mieli na ten cel wpłacać składkę w okresie trzech lat. Pieniądze udało się zebrać wcześniej i po zatwierdzeniu planów w 1936 r. Do lata 1939 r. wybudowano mury i przykryto je dachem, dalsze plany budowy szkoły przerwała wojna. Muru niszczały. Nadszedł rok 1944. Oddziały I Frontu Ukraińskiego wyzwoliły Józefów 24 lipca. Zniszczenia materialne i zniszczenia ludzkie były wielkie. Jednak życie zaczęło szybko odradzać się. Jednym z jego objawów było zorganizowanie szkoły już pierwszego września 1944 roku. Kuratorium wyraziło zgodę na powołanie do życia Samorządowego Gimnazjum Koedukacyjnego w Józefowie. Data rozpoczęcia zajęć szkolnych nie jest pewna. Jedni twierdzili, że było to 15 a inni, że 17 października. Kuratoryjne zezwolenie mówi o dacie 30 września. W 1951 roku szkoła zostaje upaństwowiona. W 1953 roku w związku z reorganizacją szkolnictwa w Józefowie powstaje Szkoła Ogólnokształcąca stopnia podstawowego i licealnego. Następna zmiana organizacyjna nastąpiła w 1969 roku, kiedy z Liceum Ogólnokształcącego wyodrębniona została w samodzielna szkoła. Lata sześćdziesiąte to okres dyrektorowania Stefana Szymczaka, jeden z najdłuższych w dotychczasowych dziejach szkoły, bo 8- letni. Pozycja "ogólniaka" w rejonie wzrastała. Przybywali nowi nauczyciele, którym szkoła zawdzięczała wysoki poziom nauki. Do Józefowa przyjeżdżali uczniowie nie tylko z pobliskich miejscowości, ale też z Tarnogrodu, Tomaszowa, Hrubieszowa, Zamościa, a nawet z Lublina. W latach sześćdziesiątych szkoła pękła w szwach. W jednym budynku mieściła się podstawówka i liceum. Uczono na dwie zmiany, wynajmowano pokoje w prywatnych budynkach, klasy były podwójne i liczyły niejednokrotnie ponad 40 osób. Wtedy powstała myśl o wybudowaniu osobnego budynku dla szkoły podstawowej. W okresie późniejszym przychodzą lata tzw. małej stabilizacji. W 1987 roku szkoła otrzymała imieę patrona. został nim Józef Dechnik, były działacz polityczny i społeczny z Biłgoraja. Kolejne roczniki młodzieży opuszczały mury szkolne. Szły w świat. Budynek w którym zdobywano wiedzę zużywał się wymagał generalnego remontu. Stan techniczny był coraz gorszy. Oceniając stan techniczny budynku, po tym zdarzeniu, miejscowe władze samorządowe podjęły decyzję przeprowadzenia generalnego remontu obiektu szkolnego, w którym dotychczas uczyła się młodzież. W ciągu 1990 r. zostały wykonane prace remontowe. Z barku funduszy nie udało się zrealizować wszystkich planów. W lutym 1992 roku został powołany do życia Społeczny Komitet Rozbudowy Liceum Ogólnokształcącego w Józefowie. Została zorganizowana zbiórka pieniędzy po domach w wielu miejscowościach, z których chodziły dzieci do tej szkoły, włączyło się grono nauczycieli i rodziców. W krótkim czasie zebrano spora kwotę. Szkoła nie tylko została wyremontowana, ale znacznie rozbudowana.
