Co to jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/102194698684521/

Miemcznik - Niemiecka Szkoła Fechtunku wieku XIV i XV, Inwałd (2026)

14/08/2021

Dobra tam, czas na ostatni Meisterhau!

Zwerchhau (pol. Poprzeczne Uderzenie) to ostatni z opisanych tutaj Ciosów Mistrzowskich. Nazwa bierze się z od trajektorii, w jakiej wykonywany jest atak. Charakteryzuje się dużą łatwością w kwestii przeprowadzenia serii uderzeń w poszczególne otwarcia i mimo złudnego wrażenia małej siły takiego ciosu, to przy właściwej egzekucji jest on w zupełności wystarczający do okaleczenia przeciwnika lub zadania mu śmiertelnej rany.

,,Twer benÿmpt
was vom tag her chumpt’’ 1

Mistrz w glosa do tego fragmentu tłumaczy, iż Zwerchhau nadaje się do obrony przed ciosami nadchodzącymi od góry. W przypadku, gdyby przeciwnik wykonał takie uderzenie mierzące w głowę czy barki, należy wykonać krok do przodu wraz z charakterystycznym, poprzecznym zawinięciem miecza tak, by uderzyć głowę wroga z prawej strony ostrzem fałszywym, trzymając jednocześnie kciuk od spodu na jelcu i głowicy broni.

,,Twer mit der sterck
Dein arbait do mit schreck’’ 2

Ten fragment dotyczy technicznych wymagań przy wykonywaniu ,,Poprzecznego Uderzenia’’; należy włożyć w nie całą siłę swojego ciała, a w przypadku zwarcia z bronią przeciwnika starać się, by broń użytkownika ścierała się z mieczem oponenta częścią od jelca do połowy głowni. Gdyby przeciwnik zablokował Poprzeczne Uderzenie oraz silnie naciskał na broń, należy nie odrywając ostrza wykonać Duplieren, czyli w tym wypadku dla przykładu - zawinięcie mieczem w stronę głowy oponenta. W Glosa znaleźć można też wskazówkę, iż inną ewentualnością w tej sytuacji jest odepchnięcie miecza wroga na bok i ponowienie Poprzecznego Uderzenia, tyle że z drugiej strony, przekręcając nadgarstek będący bliżej jelca i prowadząc głowicą ostrze w wyznaczony cel.

,,Twer zw dem phlueg
zw° dem ochsen hart gefueg
was sich wol twert
Mit springen dem haubt ge ver°’’ 3

Ostatnia część dotycząca Poprzecznego Uderzenia to stwierdzenie, iż prawidłowe wykonywanie tego ciosu przeciwko postawom Pflug oraz Ochs skupia się przede wszystkim na prawidłowym wyszukiwaniu otwarć w defensywie przeciwnika, by w takie miejsce przeprowadzić odpowiednie zawinięcie mieczem.

- Mateuszek

Kolażyk:
Cios Zwerchhau: Czerwony szermierz wyprowadza technikę Poprzecznego Uderzenia z prawej strony, by kolejno powtórzyć ją ze strony przeciwnej. Błyskawiczne zastosowanie skutkuje u Czarnego szermierza obrażeniami w okolicach szyi i głowy.

1. ,,Cios poprzeczny zdejmuje, co z dachu nadchodzi.’’ - Johannes Liechtenauer – Karta Rycerskiego Kunsztu Fechtunku (3R-9R), Starhemberg Fechtbuch (Cod.44.A.8), opracowanie i przekład: Monika Maziarz, Bartłomiej Walczak, Grzegorz Żabiński

2. ,,Rąb poprzecznie mocno, pamiętaj przy tym, co czynisz.’’ - j.w.

3. ,,Tnij ciosem poprzecznym w pług, w wołu, twardo i dokładnie. Co dobrze wychodzi ciosem poprzecznym, ze skokiem zagraża głowie.’’ - j.w

14/08/2021

Dobra, teraz to będzie naprawdę wyjątkowe!

Jeździliście kiedyś na koniu? Zapewne większość z Was jak ja, do czynienia miała jednak pewnie najwyżej z jakimś kucykiem na festynie, bo to jednak jest dosyć drogie hobby.

Anyway, jak się pewnie domyślacie - i o tym Johannes Liechtenauer miał okazję coś napisać, a samą sztukę walki na koniu nazywamy Rossfechten. Techniki dotyczące samej walki konnej kopią opierają się na postawach walki mieczem długim, skupiając się nie tylko wokół pchnięcia przeciwnika ostrzem kopii w konkretne miejsce, ale dotyczą też walki w bliższym starciu, koń obok konia, w które wliczyć można też zabieranie broni czy puśliska przeciwnikowi albo walkę wręcz. Sama walka kopią często wykorzystuje odsunięcia (Absetzen) oraz zsunięcia (Durchwechseln) broni oponenta. Drugą po kopii najczęściej pojawiającą się w tej części traktatu bronią jest miecz, którego konne użytkowanie zakłada istnienie pięciu postaw, które zaraz zobaczycie!

Oczywiście nie miałem do dyspozycji ogiera bojowego.
Wziąłem takiego, jaki był pod ręką XD

- Mateusz

14/08/2021

Ceś!

W tym całym Fechtbuchu Starhemberg mamy dużo o walce mieczem długim bez uzbrojenia ochronnego, ale spoooro jest też o pojedynku sądowym, któremu poświęcono strony oznaczone dziś sygnaturami od 53r do 72r.

Poprzez pojedynek sądowy rozumiemy oczywiście pojęcie znane pod mianem iudicium pugnae, czyli jednego z wielu średniowiecznych sądów bożych, który naturalnie zakończyć się mógł ciężkimi albo śmiertelnymi ranami (Tłuczono się aby ustalić, kto ma rację xD Dosyć ponadczasowe podejście).
Zasadniczo, w tej sztuce wiele treści powtarza oraz wykorzystuje podane wcześniej zasady, dodając do nich między innymi walkę w pełnej zbroi, uderzenia głownią czy starcia przy użyciu sztyletu. Dodatkowo, w zachowanym źródle Liechtenauer oraz Peter von Danzig umieścili nawet specjalny wpis przypominający, aby nie wzdrygać się ,,zakazanych’’ technik, polegających między innymi na intencjonalnym łamaniu kończyn, wkładaniu palców w oczy czy na uderzeniach w jądra. Podobnie miała się sprawa, jeśli chodziło o szukanie słabych punktów w pancerzu przeciwnika: Zamiast uderzać w płytę pancerza, radzono, by wykonywać wszelkie uderzenia na miejsca takie jak łączenia czy luki w zbroi, które absolutnie ówcześnie nie mogły zostać osłonięte ze względu na umożliwienie mobilności, jak na przykład stawy czy pachy.
Ten rozdział również bogaty jest w nową treść, jednak ograniczę się tutaj już do podania postaw z tak zwanym ,,mieczem krótkim’’, zwanym wcześniej również jako ,,półmiecz’’, aby można było dostrzec porównanie z postawami pokazanymi wcześniej.

Poniżej dla Was mam kilka nowych postaw, a nuż zdarzy się walczyć w pancerzu, a i cytatami ze źródeł też sypnę:

,,So wart das du die ringen weisleich zw weg pringest vnd treibest die do verpoten sein von allen weisen maistern des swertz das man die auf offenwarn schullen chainen schulfechtern lernen sol noch sehen sol lassen dar vmb das sy zw dem champf gehoren das sein arm pruch vnd painpruch vnd knye stoss vnd hoden stoss vnd vinger losung vnd augen griff […] ‘’ - ,,Zatem patrz, abyś mądrze mocowania doprowadzał do skutku i używaj tych, co zakazane są przez wszystkich mądrych mistrzów miecza, których człek nie powinien otwarcie nauczać na lekcjach fechtunku, ani nawet pozwolić zobaczyć, ponieważ należą one do pojedynku sądowego. Są to łamania rąk i łamania nóg, uderzenia w kolana, uderzenia w jądra, wyrywanie palców i chwytanie za oczy.’’ Johannes Liechtenauer – Walka w pojedynku sądowym (53R-72R), Starhemberg Fechtbuch (Cod.44.A.8), opracowanie i przekład: Monika Maziarz, Bartłomiej Walczak, Grzegorz Żabiński

,,Merck das ist wo der gewappent man am pesten zw gewinen ist durch den harnasch. Das ist vnder dem gesicht oder vnder den vchsen. Oder In den tanar der hendt oder auf dem arm hinden Inn den hantschuechn oder in den knykeln oder vnden an den fuessen den sullen vnd in den gelencken der armpug vnd zwischen den painen vn an den steten da der harnasch sein gelenck hat […]’’ - ,,Zważ, to jest, gdzie najlepiej można przebić się przez zbroję u pancernego. To jest: pod twarzą, pod pachą, na spodzie dłoni, na rękach za rękawicą, z tyłu kolana albo od spodu stopy, w stawie ręki, pomiędzy nogami oraz w łączeniach, jakie ma zbroja na jego stawach.’’ j.w.

- Mamtuś

Zdjęcia pochodzące z traktatu Gladiatoria pozyskano ze strony wiktenauer.com

11/08/2021

Prawdopodobnie ostatni na dziś cios mistrzowski, ale może jakaś technika wpadnie na rejon jeszcze jutro, kto wie?

Schielhau (pol. Uderzenie spojrzenia) to atak wykonywany bardzo podobnie do Zornhau, z tą różnicą, iż wykonywany jest ostrzem fałszywym poprzez dokonanie zawinięcia orężem w ostatniej chwili przed trafieniem. Czyli taki Cios Gniewu with extra steps. Celem ataku jest najczęściej głowa lub bark, korzysta się również z zejścia oraz obrotu. Charakterystyczna nazwa etymologię czerpie z pozycji końcowej, w której wykonawca widzi swój cel ataku kątem oka. A co nam o tym powie Liechtenauer?

,,Schilär ein pricht
was püffel schlecht oder sticht
wer wechsel draut
Schilär dar aus In beraupt’’ 1

W tym fragmencie autor podaje, iż Schielhau nadaje się do pokonania przeciwnika używającego postawy Alber. Jak wspomniano, dokonywane jest poprzez zawinięcie mieczem i nadaje się również do zatrzymania pchnięcia albo uderzenia skierowanego w kierunku szermierza.

,,Schil kürtzt er dich an
Durch wechsel gesigt ÿm an’’ 2

Jeśli zdarzyłoby się, że przeciwnik stara się kontrować Schielhau częścią miecza rozciągającą się od jelca do połowy głowni, oznaczałoby to, iż zasięg jego ataków w tym momencie jest skrócony. Ten wers podkreśla, że może zostać wykorzystane to na jego niekorzyść.

,,Schül zw dem ort
vnd nÿm den hals ane vorcht’’ 3

W przypadku gdy przeciwnik wystawia przed siebie miecz, grożąc użytkownikowi techniki pchnięciem w twarz lub tors, ten powinien użyć Schielhau do zatrzymania klingi wroga oraz do ściągnięcia jego sztychu w dół jelcem przy jednoczesnym natarciu na niego fałszywym ostrzem.

,,Schil zw dem oberñ
haupt hend wildw bedöberñ’’ 4

Oto kolejne rozwiązanie dla sytuacji w której przeciwnik mierzy sztychem w twarz albo tors szermierza. Autor glosy radzi zamarkowanie (udajesz, że uderzasz) ciosu w głowę, by za realny cel obrać sobie dłonie przeciwnika. Takie uderzenie również w zupełności mogłoby rozstrzygnąć walkę, chyba że to Black Knight z Monty Pythona któremu kończyna w tę czy we wtę różnicy nie robi.

Zapraszam do materiału zdjęciowego stworzonego wespół z Kamilem

- Mateusz

1. ,,Cios spojrzenia łamie, co dureń siecze albo pcha. Tego, kto ciągnie przemienianiem, cios spojrzenia pozbawia."

2. ,,Zadaj cios spojrzenia. Jeśli przeciwnik skraca, zwycięża go przemienianie na drugą stronę.’’

3. ,,Rąb ciosem spojrzenia w sztych i bierz szyję bez strachu.’’

4. ,,Rąb ciosem spojrzenia w górną część głowy, zechciej użyć dłoni.’’

Tłumaczenie i opracowanie pochodzi z książki Średniowieczne Sztuki Walki, autorstwa M.Maziarz, G. Żabińskiego i B. Walczaka

11/08/2021

Lecimy, nie śpimy! Oto kolejne dwie koleżanki do naszej i tak już rozbudowanej kolekcji śmiercionośnych technik!

,,Lere absetzen
haw stich kunstlich letzen
wer auff dich sticht
Dein ort trifft
vnd seinen pricht
Von paiden seitten
Triff alle mal wiltu schreiten

Durchwechsel lere
von paiden seitten stich mit sere
Wer auff dich pindet
durchwechsel In schier vindet’’ 1

Absetzen (pol. Odsuwanie) oraz Durchwechseln (pol. Przemienianie na drugą stronę) to kolejne techniki wykonywane podczas kontaktu z orężem wroga.
Absetzen polega na odsunięciu od siebie sztychu przeciwnika przy jednoczesnym wykonaniu pchnięcia. Tylko tyle i aż tyle.
Durchwechseln to technika wykonywana, gdy ktoś próbuje odsunąć od siebie miecz oponenta, tuż po zetknięciu się broni. Technika polega na zsunięciu naciskającej na miecz użytkownika broni przeciwnika i wykonywana jest najczęściej tak wcześnie, jak tylko zacznie się wyczuwać nacisk na głownię ze strony wroga. Udane jej zastosowanie tworzy lukę w obronie przeciwnika, który się nieco zdziwi przy wyważaniu otwartych drzwi.

Poniżej relacja zdjęciowa:
Technika ,,Durchwechseln’’: Dochodzi do związania głowni. Jest napięcie, chłopy prą na broń jak szaleni. Czerwony Szermierz wyczuwa bardzo mocny nacisk na miecz ze strony przeciwnika, dokonuje zatem szybkiego zsunięcia broni i uderza oponenta w kark, podczas gdy ten leci ku ziemi ciągnięty impetem który sam sobie nadał.

~ Mateuszek

1. ,,Ucz się odsuwać, cięcia i pchnięcia zręcznie ranić. Kto w ciebie pcha, twój sztych napotka a swój złamie. Z obu stron trafiaj zawsze i chciej kroczyć. Ucz się przemieniania na drugą stronę z obu stron, pchaj z mocą. Kto ciebie wiąże, tego przemienianie na drugą stronę szybko znajduje.’’ - Średniowieczne Sztuki Walki, M. Maziarz, B. Walczak, G. Żabiński

11/08/2021

Zornhau i Scheitelhau to oczywiście nie wszystko co dla Was dziś przygotowałem! Przed Wami kolejne bardzo pomocne techniki:

,,Nach raysen zwifach
Trifft mann den alten schnit mit mach

Wer vnnden rempt
vber lauff denn der wirt beschempt
wenn es klitzst oben
So sterck das ger ich loben
Dein arbait mache
oder herte druck zwifache’’ 1

Nachraisen (pol. Podążanie za) oraz Uberlauffen (pol. Biegnięcie powyżej) to dwie techniki szermiercze będące swego rodzaju zasadami, o których należy pamiętać w trakcie walki.
Nachraisen dotyczy wykorzystania okoliczności sprzyjających w zadaniu ciosu, takich jak chybiony cios ze strony przeciwnika, moment, gdy wraca on po zadanym ciosie do danej postawy oraz sytuacja, gdy jego cios został zablokowany, tworząc nam okazję do ataku.
Uberlaufen z kolei dotyczy sytuacji, gdy oponent uderza w nasze dolne części ciała, jak uda czy łydki. Taki cios zwykle nie dość, że poprzez wymagania dłuższego zasięgu jest cięższy do trafienia, to jeszcze zmusza go do odsłonięcia głowy, rąk oraz piersi, które wtedy powinniśmy zaatakować, starając się jak najskuteczniejszym oraz najszybszym sposobem zabić albo ranić wroga. Znamiennym przykładem techniki Uberlaufen jest cios Scheitelhau, który już sobie omówiliśmy.

Na zdjęciu Konrad i ja prezentujemy przykład Nachraisen: Czasem wystarczy uniknąć ciosu przeciwnika, żeby uzyskać niesamowitą szansę do zrobienia mu krzywdy.
Czarny Szermierz więc tnie, a Czerwony robi krok do tyłu i ostrze go chybia. Czerwony robi następnie krok do przodu i zapewnia przeciwnikowi szlachetny BONK.

- Mamti

1. ,,Podążaj za w dwójnasób, trafi człek z mocą w stare krojenie. Kto w dół uderza, temu biegnij powyżej, a będzie zawstydzony. Jeśli iskrzy u góry, bądź silny, to chętnie chwalę. Wykonaj swą pracę lub dociśnij mocno w dwójnasób.’’ Średniowieczne Sztuki Walki, M. Maziarz, G. Żabiński, B. Walczak

11/08/2021

Henlo, przed Wami kolejny koleżka z bandy Meisterhau:

Scheitelhau (pol. Ciemieniowe Uderzenie / Uderzenie ciemienia / Lepa na łeb) to cios wymierzony w kość ciemieniową, który przy odpowiednim wykonaniu, mimo bardzo prostych podstaw może stać się śmiertelnie niebezpieczny dla przeciwnika, rażąc w efekcie czaszkę oraz mózg wroga obrażeniami pochodzącymi z cięcia i rozłupywania.
Scheitelhau wykonywane jest w pionie, wykorzystując niebroniony fragment ciała w postawach, w których miecz ustawiony jest daleko od głowy oraz piersi (na przykład postawa Alber). Ogólnie przypomina zarzucanie wędki. W poniższym tekście zawarto również sposób na serię kontrakcji podczas ewentualnej próby obrony:

,,De°m schaitlär
dem antlutz ist gevär
Mit seiner ker
Der prust vast gever
was von ÿm kumpt
Die kron das ab nÿmpt
Schneidt durch die kron
So prichstu sy hart schon
Die striche druck
Mit schniten sy ab zuck’’ 1

W tekście stwierdza się, iż w przypadku oponenta którego czubek miecza skierowany jest ku dołowi należy wykonać krok do przodu wraz z uderzeniem klingą od góry, kierując sztych i ostrze prawdziwe w okolice skalpu oraz twarzy przeciwnika.
Gdyby przeciwnik zasłonił się przed ostrzem jelcem, podnosząc miecz do góry, wtedy szermierz powinien podnieść wysoko obie dłonie, by końcem swego miecza sięgnąć szyi lub piersi wroga. Jeśli w tej sytuacji przeciwnik jeszcze raz podniesie do góry sztych szermierza swoim jelcem, wtedy powinno się wykorzystać zaistniałą sytuację i wynikające z niej odsłonięcie ciała skrętem nadgarstków w celu zawinięcia mieczem (Winden, byczki, znacie to) albo wykonania ładnego Schnitt np. po przedramionach wroga, w trakcie którego następuje wycofanie się.

Poniżej reportaż zdjęciowy, tym razem towarzyszył Konrado:
Cios Scheitelhau: Czerwony szermierz wykorzystuje fakt, iż miecz czarnego szermierza skierowany jest sztychem ku dołowi, uderzając go z pozycji Vom Tag końcem broni w ciemię. Cios zadany jest wystarczająco wysoko, aby przeciwnik nie zdążył go zablokować. A jak zdąży, to i tak już ma przerąbane.

- Mamtuś

1. ,,Cios ciemienia groźny jest dla oblicza. Swoją szybkością piersi zagraża. Co z niego pochodzi, korona zdejmuje. Krój przez koronę, a rychło ją przełamiesz. Dociskaj krojenia, krojąc się wycofaj.’’ Średniowieczne Sztuki Walki, M. Maziarz, B. Walczak, G. Żabiński

11/08/2021

Dobra, lecim tam dalej z tymi mistrzowskimi, bo czas goni:

Zornhau (pol. Gniewne Uderzenie/Uderzenie Gniewu) to w zasadzie rozwinięcie ruchu, które przychodzi człowiekowi chyba najbardziej naturalnie, gdy ten jest wściekły i trzyma w dłoni jakiś długi przedmiot z zamiarem pierdupnięcia. Nie ma tedy co się dziwić, że Peter von Danzig określa go mianem ,,chłopskiego ciosu", no skoro przecież każdy jeden noname potrafi się zamachnąć kijem na czerep bliźniego.

Uguuułem to najprostsze Oberhau skierowane jest w górną część ciała przeciwnika, z zamiarem zranienia głowy, szyi lub barków i przedstawiano je często w traktatach z charakterystycznym zamachem zza głowy. W wykonaniu tego typu ciosu zwykle potrzebny jest krok do przodu oraz potężny zamach połączony z przekręceniem ciała, wystarczający do zbicia odpowiednią częścią miecza broni przeciwnika. Już samo wykonanie kroku do przodu połączonego z uderzeniem zza głowy nadaje ciału i broni wysokiego impetu, który dodatkowo wzmacnia uderzenie wykonywane po skosie z lewej lub prawej strony. Uderzenie zakończone może być pozycją z mieczem wymierzonym w twarz przeciwnika lub na przykład w pozycji Alber, co daje szermierzowi możliwość wykonania kolejnego ataku, na przykład poprzez Unterhau. Warto w tym miejscu zwrócić jednak uwagę na fakt, że Zornhau posiada również zastosowanie defensywne. Mamy tu do niego trochę opisów:

,,Wer dir oberhawt
zorñhaw ort dem drawt’’ 1
Co w języku polskim oznacza, iż Gniewne Uderzenie wykorzystane może również zostać do odparcia ataku skierowanego na górne części ciała, umożliwiając momentalne przejście do ofensywy.

,,Wirt er es gewar
So nÿm oben ab ane far’’ 2
O, a ten wers karakan oznacza, iż gdy przeciwnik zorientuje się, że ostrze kierowane jest w jego ciało i zacznie się bronić, odpychając miecz atakującego na bok, powinno się w kontrakcji przeciągnąć ostrzem po ostrzu przeciwnika od góry, celując w głowę.

,,P*s stercker wider
wind stich siecht ers so nym es nÿder’’ 3
W tym fragmencie opisano, iż w przypadku gdy przeciwnik nie spuszcza broni i dokonuje blokady ostrzem gdy skierowany zostaje ku niemu cios, powinno się podnieść wysoko ramiona i zawinąć je wraz z obrotem nadgarstków, tak by klinga wciąż dotykając miecza oponenta obróciła się, umożliwiając kolejne pchnięcie w okolice twarzy wroga. Jeśli jednak w tej sytuacji przeciwnik ręce ma zbyt wysoko by wykonać manewr, to można dokonać zawinięcia w dolne części ciała. Na pewno się zdziwi, gwarantuję.

,,Das eben merck
haw stich leger waich oder hert
Inndes vnd var nach
An hurtt dein krieg seÿ nicht gach’’ 4
Dużo tego. Ta ostatnia część dotyczy porady, aby w przypadku zderzenia broni i obopólnej wymiany pchnięć nie opuszczać zbyt szybko broni przeciwnika i by zamiast tego zbadać, czy wróg mocno napiera na miecz. Następnie mistrz Danzig w glosa radzi obrotami kierować naprzemiennie koniec swojej broni w niebroniony akurat punkt z lewej bądź prawej strony głowy.

To chyba o tym tyle, zapraszam do zdjęć!
~ Mamtuś

1. ,,Jeśli kto tnie cię z góry, ciągnij ciosem gniewu i pchnij go sztychem.’’
2. ,,Jeśli obroni, górą odejmij bez strachu.’’
3. ,,Bądź silniejszy, przeciw temu zawiń i pchnij – jeśli on to spostrzeże, weź dół.’’
4. ,,To zaś pojmij: cios, pchnięcie, postawa, miękko lub twardo, jednocześnie, przed, po, bez pośpiechu, nie bądź zbyt prędki do wojny.’’

Tekst naturalnie pochodzi z XV-wiecznego traktatu szermierczego autorstwa Petera von Danzig zum Ingolstadt, w tłumaczeniu i opracowaniu M.Maziarz, B.Walczaka i G.Żabińskiego

17/07/2021

To może teraz trochę teorii (jakby tych obcych nazw już wam jeszcze było mało xD)

Uderzenie, cięcie oraz pchnięcie to trzy filary (lub z niemieckiego Drey Wunder (pol. Trzy Cuda) jak określał je sam Johannes Liechtenauer), na których możemy osadzić podstawy zadawania ciosów w Niemieckiej Szkole Fechtunku.

Hau (pol. Uderzenie) to akcja polegająca na zadaniu nagłego oraz gwałtownego uderzenia, będącego w stanie rozłupać kości, zdruzgotać mięśnie czy płytko wciąć się w ciało oponenta.
Schnitt (pol. Cięcie) to z kolei swego rodzaju rozwinięcie Hau, gdyż charakteryzuje się też oprócz samego uderzenia przeciągnięciem głownią po przeciwniku, by klinga mogła dokonać głębokich zniszczeń. Poprawnie wykonane, było w stanie na przykład pozbawić kogoś dłoni albo dotrzeć ruchem tnącym do organów wewnętrznych.
Stich (pol. Pchnięcie) to atak wykonywany sztychem, pozwalający wbić broń w ciało przeciwnika. To prawdopodobnie najbardziej śmiercionośny z Drey Wunder, gdyż z dużą łatwością dosięgnąć może organów wewnętrznych przeciwnika, a sama rana bardzo łatwo ulegała ówcześnie zakażeniu. Przy średniowiecznym i późnośredniowiecznym poziomie medycyny takie okaleczenie z dużym prawdopodobieństwem zakończyć się mogło śmiercią, nawet na długo po finale starcia.

Uderzenia podstawowe to Oberhau (pol. Górne Uderzenie) oraz Unterhau (pol. Dolne Uderzenie), a w tym systemie walki liczbę takich, jak i innych ciosów (Schnitt oraz Stich) określa się zawsze jako cztery, liczone jako dwa od góry i dwa od dołu, po dwa z lewej i prawej strony ciała. Pierwsze i najbardziej znane Oberhau poznamy już niedługo, tyle że pod postacią ciosu mistrzowskiego, który zawita do was wkrótce.

Cięcia podstawowe to Oberschnitt (pol. Górne Cięcie) i Unterschnitt (pol. Dolne Cięcie). Naturalnie oprócz ofensywy wykorzystuje je się także w defensywnie, na przykład w opisanej później technice Abschneiden, gdzie służą do zbijania ciosów oponenta.

Pchnięcia podstawowe nazywa się Oberstich (pol. Górne Pchnięcie) oraz Unterstich (pol. Dolne Pchnięcie), określane zamiennie również Obere Ansetzen i Untere Ansetzen (tj. Górne i Dolne Nasadzenia). W kodeksie Starhemberg Peter von Danzig zaznacza, iż mogą one z dużą łatwością zabić albo zranić przeciwnika oraz, że wykonuje je się głównie z postaw Pflug oraz Ochs. Autor radzi wykonywać je tuż przed tym, nim przeciwnik zdoła podjąć jakąkolwiek akcję szermierczą (zasada Vor, będzie jeszcze o tym), co z kolei powinno iść w parze z wykonywaniem technik w okolice najbliższych otwarć w obronie przeciwnika, aby ten przez cały czas trwania starcia nie był w stanie wykonać ze swojej strony technik ofensywnych i skupiał się na obronie. Jako technikę mogącą skontrować ten rodzaj ofensywy mistrz sugeruje odsuwanie wrogich pchnięć mieczem połączone z samodzielnym dokonaniem pchnięcia, na przykład z postawy Pflug.

Na zachętę, poniżej macie Zornhau z postawy Vom Tag na łeb Kamila.

Pozdrawiam
~ Mamtuś

16/07/2021

Dobra, przyszła pora na pierwszy cios mistrzowski. Oto przed Wami:

Krumphau, ,,Krzywe Uderzenie", którego specyfika polega na tym, że szermierz wykonuje szerokie uderzenie w bok, mając miecz obrócony wciąż do siebie płazem. W trakcie uderzenia, wykonawca krzyżuje swoje nadgarstki oraz dokonuje uniku. Cios zwykle skierowany jest w ręce przeciwnika, najczęściej z zamiarem zatrzymania jego ataku, co z kolei umożliwia ofensywę w stronę głowy i torsu oponenta.

,,Cios skrzywiony zadaj zręcznie, wyrzuć sztych na dłonie. Kto dobrze tnie ciosem skrzywionym z krokami, ten wiele ciosów rani.’’1
W glosa do tego fragmentu Peter von Danzig tłumaczy, iż Krzywe Uderzenie to jedna z technik która nadaje się do złamania wrogiej postawy Ochs (tu nawiązanie do wspomnianych kilka postów temu Vier Versetzen). Wykonując krok do przodu wraz z natarciem polegającym na skrzyżowaniu własnych nadgarstków użytkownik jest w stanie ciąć ostrzem prawdziwym dłonie oraz przedramiona przeciwnika.

,,Rąb ciosem skrzywionym w płazy mistrzów, jeśli chcesz ich osłabić. Jeśli skrzy się u góry, odstąp – to będę chwalił.’’2
Tutaj została opisana technika wykorzystania Krumphau jako obrony; Kiedy wróg rusza w stronę szermierza wraz z uderzeniem, wtedy można posłużyć się ,,Krzywym Uderzeniem’’ do powstrzymania jego ataku uderzeniem w płaz przeciwnika.

,,Nie zadawaj ciosu skrzywionego, lecz tnij krótko, zobacz wraz z nim przemienianie na drugą stronę.’’3
W wypadku, gdy na przykład uderzenie pada na szermierza z góry, może on zatrzymać cięciem wysoko w powietrzu miecz wroga i chroniąc się jelcem wykonać pchnięcie w głowę, szyję lub pierś przeciwnika.To technika zwana Durchwechseln - ,,Przemienianie", zamieniająca na przykład nasze cięcie w pchnięcie. Będzie jeszcze o tym post.

,,Tnij krzywym, gdy kto cię nęka, ogłupi go szlachetna wojna i zaprawdę nie będzie on wiedział, gdzie jest bezpieczny"4
Ostatni fragment tłumaczący podstawy Krumphau dotyczy przypomnienia, iż może być on zostać wykorzystany wraz z konceptem Edel Krieg, tj. ,,Szlachetnej Wojny". Połączenie tych technik skutkuje najpierw wykonaniem Krumphau, po którym następuje tak zwane ,,zawijanie", czyli naprzemienne uderzenia mieczem z różnych kierunków, bardzo trudne do obrony, na co z resztą wskazuje i sam autor.

Na dziś to tyle, a poniżej kilka obrazków pokazujących co i jak!
~ Mamtuś

1.,,Krump auf behende
wirff den ort auf die hende
krump wer wol setzet
Mit schritten vil häw letzet’’

2.,,Haw krump zw den flechen
den maisterñ wiltu sy swechen
Wenn es klitzt oben
So stand ab das wil ich loben’’

3.,,krump nicht kurtzhaw
Durchwechsel do mit schaw"

4.,,Krump wer dich irret
Der edel krieg in verwirret
Das er fur war
Nicht wais wo er seÿ ane far’’

Tekst recitalu Johannesa Liechtenauera jak i Glosy Petera von Danzig zum Ingolstadt zaczerpnięty został z książki ,,Średniowieczne Sztuki Walki: według XV-wiecznego traktatu szermierczego / Peter von Danzig" opracowanie i przekład: Monika Maziarz, Bartłomiej Walczak, Grzegorz Żabiński.
Na zdjęciach oczywiście ja i mój współpracownik Kamil, którego mieliście okazję podziwiać już w pierwszym poście.

16/07/2021

Ceś!

Dziś trochę o budowie miecza, z pewnością będzie to pomocne przy badaniu i interpretacji poszczególnych technik.

Częstujcie się!

Muzyczka to oczywiście ,,Sandal Maker" z giery Stronghold Crusader

14/07/2021

Eloszka, pora na coś z zupełnie innej beczki, ale to bez wątpienia prawdziwa petarda!

Meisterhau, czyli na polski ,,Mistrzowskie Uderzenia" to taki zestaw technik, które wykraczają poza podstawowe uderzenia i swoją złożonością lub sposobem wykonania mogą doprowadzić do bardzo szybkiego zakończenia walki na korzyść użytkownika. Takie coś na wzór jakiejś ,,Ognistej Wirującej Pięści" czy innego super combosa składającego wroga jak Transformersa, jednak w rzeczywistości nie są one oczywiście uniwersalnym sposobem do pokonania każdego wroga jakiemu przyszło stawać naprzeciw szermierza. Fakt faktem, są one bardzo specyficzne w wykonaniu oraz wymierzone w konkretne części ciała, zatem dla kogoś nieobeznanego z podstawami fechtunku mogłyby być one całkowitym zaskoczeniem poprzedzającym rozwaloną czaszkę.

W sztuce Liechtenauera wyróżnić możemy pięć Meisterhau. Zostaną one wymienione oraz opisane w najbliższych dniach wraz ze szczegółowym opisem. Póki co, dostaniecie tytuły, a są to, tak mniej więcej:

- Krumphau ,,Krzywe Uderzenie"
- Zornhau ,,Gniewne Uderzenie"
- Schielhau ,,Mrugające Uderzenie"
- Scheitelhau ,,Uderzenie Skalpu"
- Zwerchhau ,,Poprzeczne Uderzenie"

Cztery z powyższych (z wyjątkiem Zornhau) bywają zaliczane do tak zwanych Vier Versetzen, czyli ,,Czterech Przemieszczeń", istniejących w zamyśle jako kontra lub odpowiedź na każdą z Vier Leger.

Do zobaczyska! A poniżej kilka obrazków, tak tradycyjnie.
~ Mateusz

Obrazeczki autorstwa Paulusa Kala, z Fechtbucha MS 1825 oraz Fechtbucha CGM 1507, źródła ze strony Wiktenauer.com

Miemcznik - Niemiecka Szkoła Fechtunku wieku XIV i XV

14/08/2021

14/08/2021

14/08/2021

11/08/2021

11/08/2021

11/08/2021

11/08/2021

11/08/2021

17/07/2021

16/07/2021

16/07/2021

14/07/2021

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu