Neurologopeda Iława

13/08/2026

29/07/2026

Mądre słowa....

🌱 Nie każda terapia wygląda jak z podręcznika… I to jest w porządku.

Jako neurologopeda z 20-letnim doświadczeniem wiem jedno – nie każda wizyta kończy się spektakularnym sukcesem. Nie każde dziecko chce od razu ćwiczyć. Nie każde usiądzie przy stoliku, powtórzy wyraz czy z entuzjazmem wykona zaplanowane zadania.

I wiecie co? To wcale nie oznacza, że terapia nie działa. ❤️

Dziecko może być:
🧠 zmęczone po całym dniu,
💛 przebodźcowane,
😔 przeżywać trudne emocje,
🤒 czuć się gorzej,
🫣 potrzebować więcej czasu, aby zaufać terapeucie,
🌍 być właśnie na etapie, w którym eksploracja otoczenia jest ważniejsza niż wykonywanie poleceń.

Szczególnie dzieci z trudnościami neurorozwojowymi często komunikują swoje potrzeby zachowaniem. To nie jest złośliwość ani brak współpracy. To informacja: „Dzisiaj potrzebuję czegoś innego.”

Dlatego dobra terapia to nie tylko realizowanie planu. To przede wszystkim umiejętność obserwacji dziecka i elastycznego reagowania na jego potrzeby.

Czasem największym sukcesem spotkania jest:
🌿 wspólna zabawa,
🌿 nawiązanie kontaktu wzrokowego,
🌿 pierwszy uśmiech,
🌿 zaakceptowanie obecności terapeuty,
🌿 chwila wspólnej uwagi,
🌿 poczucie bezpieczeństwa.

To właśnie na takich małych krokach budujemy kolejne etapy rozwoju.

🌼 Dziecko uczy się najlepiej wtedy, gdy jego układ nerwowy czuje się bezpiecznie. Nie wtedy, gdy jest zmuszane do działania.

Dlatego zamiast pytać:
❌ „Dlaczego dziś nic nie zrobiło?”

Warto zapytać:
✅ „Czego moje dziecko dziś potrzebowało?”
✅ „Co chciało mi swoim zachowaniem powiedzieć?”
✅ „Jak mogę pomóc mu poczuć się bezpiecznie?”

W terapii nie chodzi o wyścig ani odhaczanie kolejnych ćwiczeń.

💚 Chodzi o podążanie za dzieckiem, budowanie relacji i wykorzystywanie tych momentów, kiedy pojawia się gotowość do nauki. To właśnie wtedy stymulacja przynosi najlepsze efekty.

Bo czasem… największym krokiem naprzód jest danie dziecku czasu. 🌱

03/07/2026

Dawno nie byłam na tak dobrym szkoleniu... szkolenie na najwyzszym poziomie.. merytoryczne, zwięzłe, z ogromną ilością wiedzy... dużo pisania.. zdecydowanie za krótkie.. wreszcie na żywo mogłam poznać i usłyszeć Neurologopeda bada. Dr Kamila Czarnik ... dziekuje jesteś wspaniała... mogłabym słuchać i słuchać..... Logolandia Centrum Szkoleniowo Terapeutyczne Monika Witasik organizacja jak zwykle na 6 z dużym plusem... LogoMary Maryla Wielgo-Pskiet z Tobą zawsze i wszedzie... 😍😍😍, Logoświat fajnie bylo znów sie zobaczyć...

01/07/2026

Gorący, upalny weekend minął mi na poszerzaniu wiedzy na temat technik manualnych wspomagających prawidłowe napięcie w obszarze orofacjalnym, praca nad funkcją jest niezwykle ważnym elementem terapii... Zoga Therapy ze swietnie przygotowaną prowadzącą Roksaną Wrona.. kolejna dawka anatomii z dużą ilością praktycznych ćwiczeń... fajnie spędzony czas z Moniką z Gabinet Terapeutyczno -Logopedyczny Movika..

29/06/2026

Nasza logopedka Daria uczestniczyła w super szkoleniu u rewelacyjnej Mowy nie ma - Profilaktyka i terapia logopedyczna - Beata Nedwidek , WISTER, czyli Wizualizacyjna Strategia Terapii Rotacyzmu. Mnóstwo praktyki, sprawdzonych rozwiązań i inspiracji, które wzbogacają warsztat terapeutyczny. Nowe, ciekawe materiały i narzędzia z pewnością znajdą zastosowanie w terapii, wspierając skuteczną pracę nie tylko nad głoską [R] ale wykorzystując je w innych terapiach.

03/06/2026

Od lipca zwalnia sie kilka miejsc na terapię logopedyczną/neurologopedyczną... zapraszam do zapisów jeśli ktos chce miec zapewnione miejsce od września....

02/06/2026

Dlaczego ćwiczenia mięśni nadgnykowych warto łączyć z integracją odruchu Moro?

Na zdjęciu widzimy przykład ćwiczenia angażującego jednocześnie obręcz barkową, mięśnie szyi, stabilizację głowy oraz układ równowagi. Takie połączenie nie jest przypadkowe.

🔹 Aktywny odruch Moro często wiąże się z utrwalonym wzorcem napięciowym całego ciała. Dziecko pozostaje w stanie podwyższonej gotowości, co prowadzi do wzmożonego napięcia mięśni szyi, barków oraz mięśni nadgnykowych.

🔹 Mięśnie nadgnykowe mają bezpośredni wpływ na pozycję żuchwy, kości gnykowej i języka. Gdy pozostają w nieprawidłowym napięciu, często obserwujemy:
✔ wysunięcie głowy do przodu,
✔ przywiedzeniową (zapadniętą) pozycję głowy,
✔ ograniczoną stabilizację odcinka szyjnego,
✔ obniżenie pozycji języka,
✔ trudności z utrzymaniem języka na podniebieniu,
✔ nieprawidłową pozycję spoczynkową warg.

🔹 Pozycja głowy determinuje pozycję języka. Gdy głowa ustawia się w protrakcji, zmienia się ustawienie żuchwy i kości gnykowej. W konsekwencji język traci stabilne podparcie i częściej spoczywa na dnie jamy ustnej zamiast na podniebieniu.

🔹 Integracja odruchu Moro zmniejsza globalne napięcie obronne organizmu. Dzięki temu możliwe jest:
✔ normalizowanie napięcia mięśni szyi,
✔ poprawa ustawienia głowy,
✔ lepsza stabilizacja obręczy barkowej,
✔ bardziej fizjologiczne ustawienie kości gnykowej,
✔ uzyskanie wyższej pozycji spoczynkowej języka.

Dlatego w terapii miofunkcjonalnej nie wystarczy pracować wyłącznie nad językiem. Jeśli utrzymuje się aktywność odruchów pierwotnych oraz nieprawidłowe napięcie posturalne, język będzie stale „ściągany” do pozycji niskiej przez cały łańcuch mięśniowo-powięziowy.

Prawidłowa pozycja języka zaczyna się od prawidłowej pozycji głowy, a prawidłowa pozycja głowy od stabilnego i dobrze zintegrowanego układu posturalnego.

29/05/2026

Praca ręki i języka... 🤔

Aktywny odruch Babkina – gdy ruch ręki aktywizuje język

Na zdjęciu można zauważyć ciekawą zależność między pracą dłoni a aktywnością języka. Podczas wykonywania precyzyjnych ruchów ręką pojawia się mimowolne wysunięcie języka. Taka reakcja może wskazywać na utrzymywanie się aktywnego odruchu Babkina.

Odruch Babkina jest odruchem pierwotnym obecnym u niemowląt. W pierwszych miesiącach życia ucisk dłoni wywołuje reakcję w obrębie jamy ustnej – ruch języka, otwarcie ust czy zmianę napięcia mięśni twarzy. W prawidłowym rozwoju odruch ten powinien zostać zintegrowany wraz z dojrzewaniem układu nerwowego.

Jeżeli jednak pozostaje aktywny, układ nerwowy nadal wykazuje silne połączenie pomiędzy funkcją ręki a funkcją jamy ustnej. W efekcie podczas czynności wymagających precyzji można zaobserwować:
🔹 wysuwanie języka,
🔹 napinanie mięśni twarzy,
🔹 zaciskanie szczęk,
🔹 współruchy w obrębie ust i języka podczas pracy dłoni.

Jak wpływa to na mowę?

Aktywny odruch Babkina może ograniczać niezależność ruchów języka, warg i żuchwy, co może przekładać się na:
✔ mniejszą precyzję artykulacyjną,
✔ trudności z automatyzacją głosek,
✔ zwiększone napięcie w obrębie narządów mowy,
✔ szybsze męczenie się podczas mówienia lub wykonywania złożonych zadań manualnych,
✔ trudności w koordynacji funkcji oralnych i motoryki małej.

W terapii neurologopedycznej często obserwuję tylko sposób mówienia, ale również reakcje całego ciała podczas wykonywania codziennych czynności. Niekiedy to właśnie mimowolne ruchy języka podczas pracy ręką są sygnałem, że warto przyjrzeć się integracji odruchów pierwotnych.

Ręka i język mają wspólne korzenie rozwojowe. Gdy ich współpraca jest zbyt silna, może utrudniać swobodę i precyzję ruchów potrzebnych zarówno w komunikacji, jak i w codziennym funkcjonowaniu. 🧠✋👅

12/05/2026

Pare ważnych słów o przodozgryzach

26/04/2026

Wyślijcie to przyszłym rodzicom. ❤️

Czworakowanie - ważny krok milowy.

“...Ważne, aby pamiętać, że dziecko nie rozpoczyna przemieszczania się od chodzenia. Jeżeli nie czworakuje przed rozpoczęciem chodzenia, to prawdopodobnie będzie miało brak koordynacji motorycznej, może także mieć mózgowe zaburzenia koordynacji, pojawiające się jako zaburzenia myślenia, czytania, widzenia i uczenia się.

Poruszając się na czworakach, dziecko używa połączeń powięziowych pomiędzy zewnętrzną częścią kolana a biodrem, przechodzących w górę na plecy. Czworakowanie zmienia krzywizny kręgosłupa pozycji płodowej. Aktywne bycie w tej pozycji przed przejściem w wydłużanie ciała, wymagane w czasie chodzenia, to dla dziecka konieczność. Poruszanie się na czworakach najprawdopodobniej kształtuje krzywiznę kręgosłupa lędźwiowego, a także wzmacnia wzorzec równoczesnego zgięcia pod kątem prostym w biodrze i w kolanie. Czworakowanie rozwija użycie miednicy, przybliżając ją do poziomu rozwoju obręczy barkowej i brzucha. Poruszające się na czworakach dziecko, ćwiczy synchronizacje rąk i nóg prawej i lewej strony ciała...”

R, Louis Schultz, Rosemary Feitis - “Nieskończona sieć - anatomia powięzi w działaniu”

“...Ponadto nieprawidłowa funkcja stawu krzyżowo-biodrowego z podrażnieniem jego więzadeł może wywoływać pośrednio, w interakcjach z dysfunkcyjnymi segmentami ruchowymi kręgosłupa środkowego piersiowego oraz górnego odcinka szyjnego, swoiste objawy wynikające z następstw zaburzeń czynności układu wegetatywnego…

Do dysfunkcji stawów krzyżowo-biodrowych dochodzi najczęściej (z wyjątkiem urazów), gdy przeciążenie trafia na przygotowany grunt - wieloletnie ukryte zaburzenia czynności miednicy, które zazwyczaj mają swój początek we wczesnym dzieciństwie. Szczególnie u dzieci, które ominęły fazę czworakowania lub zostały przedwcześnie spionizowane, może się pojawić dysfunkcja stawów krzyżowo-biodrowych.

Niektórzy rodzice w ogóle pozbawiają dzieci możliwości czworakowania, np. w obawie przed stykaniem się z brudną podłogą. Okres ten jest 'pomyślany' przez naturę jako faza niezbędna w rozwoju struktur narządu ruchu, w której przystosowują się one do funkcji podporowych i lokomocyjnych. Skrócenie okresu czworakowania poprzez zachęcanie dziecka do wczesnego siadania, chodzenia z prowadzeniem za rączki, umieszczanie go w tzw. chodzikach silnie przeciąża statycznie w pierwszym rzędzie więzadła stawów krzyżowo biodrowych doprowadzając do skręcenia miednicy. Wtedy mają początek zaburzenia równowagi statycznej i dynamicznej dziecka, a potem dorosłego.”

dr Andrzej Rakowski - “kręgosłup w stresie”