Świetlica Środowiskowa „Bocianie Gniazdo” w Helu jest placówką dla wszystkich dzieci, które chcą spędzić czas na rozwijaniu swoich umiejętności i poszerzaniu swoich wiadomości oraz na uczeniu się nowych rzeczy. Pierwszeństwo przy zapisach na zajęcia mają przede wszystkim dzieci i młodzież z deficytami rozwoju, wychowujące się w warunkach niekorzystnych, zwłaszcza z rodzin z problemem alkoholowym,
a także dzieci, którym rodzice nie są w stanie zapewnić właściwej opieki w czasie wolnym od zajęć lekcyjnych. Zajęcia odbywają się od poniedziałku do piątku w godzinach od 11.30 do 15.30. Aktualny personel Świetlicy Środowiskowej:
kierownik – wychowawca – mgr Elżbieta Kąkol
wychowawca – mgr Aneta Talaszka
Dotychczasowi kierownicy świetlicy:
Leszek Loose – 1999 – 2000
Marzena Maciesza – 2000 – 2002
Alina Wiekiera - 2002 – 2005
Izabela Wasilewska – 2005 – 2008
Elżbieta Kąkol – 2008
HISTORIA ŚWIETLICY
Świetlica Socjoteraputyczna „Bocianie Gniazdo” powstała w roku 1999 jako klub dla młodzieży z rodzin dysfunkcyjnych. Założona i prowadzona była przez ówczesnego pełnomocnika burmistrza ds. profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych – Pana Leszka Loose. Świetlica zajmowała pomieszczenia na parterze budynku, w którym mieściło się Miejskie Przedszkole.
26 kwietnia 2000 roku Rada Miasta Helu uchwałą Nr XIX/147/2000 powołała z dniem 1 maja 2000 roku Świetlicę Socjoterapeutyczną. Od tego momentu świetlica funkcjonuje oficjalnie jako placówka wsparcia dziennego. Działalność świetlicy ujęta jest w Gminnym Programie Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jako jedno z przedsięwzięć profilaktyki alkoholowej. Finansowana jest, tak jak inne przedsięwzięcia ujęte w tym programie, ze środków pozyskanych z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Świetlica skupiła dzieci i młodzież w wieku 10-15 lat. Prowadzono tu zajęcia plastyczne, oferowano gry i zabawy, opiekę i pomoc dorosłego w lekcjach, kłopotach, trudnościach. Jednak głównym magnesem przyciągającym dzieci była możliwość spędzenia popołudnia w ciepłym, oświetlonym pomieszczeniu, otrzymania posiłku i pomocy socjalnej. W 2000 roku przeprowadzono remont pomieszczeń świetlicy polegający na malowaniu wszystkich pomieszczeń (sali, kuchni, magazynku), oraz odnowieniu regałów. Od 2001 roku świetlica jest czynna także podczas ferii zimowych i jeden miesiąc w czasie wakacji letnich. W 2002 r. nowy zespół wychowawców podjął decyzję o zorganizowaniu zajęć dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, by stosować działania profilaktyczne jak najwcześniej. Dzieci podzielono na dwie grupy wiekowe. Każda grupa przebywała świetlicy przez 2 godziny. Pierwszą grupę podopiecznych stanowiły dzieci z klas I – III. Zaoferowano im zajęcia plastyczne, gospodarstwa domowego, kultury osobistej, teatralne, sportowe, rekreacyjne. Rozpoczęto oddziaływania socjoterapeutyczne, stymulując proces adaptacji dziecka do warunków placówki, integracji grupy, wzmacniania poczucia własnej wartości, rozbudzania zainteresowań i rozwijania uzdolnień. Także w tym roku świetlica została wyposażona w nowe krzesła i wykonane przez pełnomocnika burmistrza regały i wyremontowane stoły. W miarę postępowania pracy wprowadzono elementy uspołeczniania poprzez udział dzieci w przedsięwzięciach wymagających współpracy: ogniska i imprezy z Drużyną Harcersko – Pożarniczą, przygotowywanie imprez miejskich (Dzień Dziecka, Dzień Seniora), wizyty dzieci z innych świetlic, wycieczki, zajęcia z niepełnosprawnymi itp. Dzieci były nie tylko uczestnikami, ale i współtwórcami, brały czynny udział w przygotowaniach, miały odpowiedzialne zadania, prezentowały swoje umiejętności (występy sceniczne, opieka nad gośćmi, przygotowanie Wigilii…). Pomocą terapeutyczną objęto wkrótce również rodziny podopiecznych. W oparciu o Punkt Pomocy Rodzinie zadbano o możliwość kontaktu z psychologiem, zachęcano do szukania pomocy, prowadzono poradnictwo prawne i psychologiczne. Zaktywizowano rodziców do współuczestnictwa w życiu dzieci: zapraszano na przedstawienia i do wspólnego świętowania, organizowano spotkania psychoedukacyjne połączone z wymianą doświadczeń, możliwością uzyskania porady, a przede wszystkim służące budowaniu pozytywnego wizerunku dziecka. W listopadzie 2003r świetlica przystąpiła do programu PARPA „Razem raźniej”, stworzonego z myślą o placówkach pomagających dzieciom. Personel świetlicy uczestniczył w szkoleniach i konferencjach organizowanych przez PARPA i ETOH. W kwietniu 2004 roku w świetlicy odbyła się, zorganizowana przez Gabinet Psychoterapii i Edukacji, I Konferencja Pracowników Świetlic Powiatu Puckiego. Kolejna konferencja, w której także uczestniczyli wychowawcy ze świetlicy, odbyła się we Władysławowie w kwietniu 2005 roku, w Pucku w 2006, 2007 i 2009 roku. Na początku 2006 roku świetlica przeniosła się do nowych pomieszczeń, w budynku przy ul. Komandorskiej 2. Zanim jednak to nastąpiło konieczny był remont pomieszczeń, zarówno sali jak i sanitariatów. Sala została wymalowana, położono nową wykładzinę, założono nowe karnisze i nowe firany. Sanitariaty dostosowano do potrzeb wychowanków – wcześniej były to pomieszczenia zajmowane przez wojskowe przedszkole i sanitariaty dostosowane były dla najmłodszej grupy przedszkolaków. Świetlica wyposażona została w nowe meble kuchenne i szafy. W następnym roku zakupiono nową lodówkę. Świetlica otrzymała, przekazany z Urzędu Miasta, komputer. Kolejny remont miał miejsce w sierpniu i wrześniu 2008 roku. Wymieniono instalację elektryczną, ściany zostały wycekolowane i pomalowane. Na podłogę położono panele, zamontowano nowe oświetlenie. Świetlica otrzymała nowy komputer, drukarkę i mikrofalówkę. Od września 2009 roku, decyzją Rady Świetlicy, powrócono do jednej grupy wychowanków, która przebywa w świetlicy cztery godziny. Na początku roku 2012, Świetlica otrzymała drukarkę oraz 3 laptopy w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka „www.Okno na świat – eInclusion w mieście Hel”.
