Historię naszej szkoły otwiera data 6.X.1940, kiedy to rozpoczęły się zajęcia dla młodzieży w dwóch tajnych kompletach realizujących program pierwszej klasy gimnazjalnej; łącznie uczęszczało na nie 34 uczniów. Powstały dwa komplety równocześnie, gdyż poza młodzieżą również osoby starsze, posiadające już rodziny, były chętne do nauki. W roku szkolnym 1942/43 szkoła posiadała już cztery klasy: I, II i III o dwóch równoległych kompletach z ogólną liczbą 93 uczniów. Rok później istniało już pełne 4-klasowe gimnazjum, 35 uczniów otrzymało tymczasowe świadectwo jego ukończenia wydane przez tajne władze oświatowe. W roku szkolnym 1944/45 powstała I klasa licealna z dwóch równoległych 4 klas gimnazjalnych. Klasa II powstała już po zakończeniu wojny. Decyzją Komisji Klasyfikacyjnej uczącej w kl. II liceum w Godzianowie z dnia 29 maja 1946 roku dopuszczono uczniów tej klasy do egzaminu maturalnego. Do matury przystąpiło 18 uczniów.
Świadectwa maturalne wręczane były dnia 29 czerwca 1946 roku w bardzo uroczysty sposób: w obecności rodziców, uczniów oraz niewielkiej liczby widzów. Zorganizowano także pokaz zespołu tanecznego, śpiewał szkolny chór. Maturzyści odbierali świadectwa w strojach regionalnych. Gdy w roku 1942 utworzono Bataliony Chłopskie, większość uczniów szkoły średniej znalazła się automatycznie w oddziałach partyzanckich B*h. Ubezpieczały one wszystkie akcje szkolne na terenie Godzianowa i sąsiednich wsi. Chodzi tutaj m. o serie przedstawień, jakich dokonał w okolicy Teatrzyk Kukiełkowy. Partyzanci czuwali także nad bezpieczeństwem samych zajęć, uprzedzając w porę szkołę i wieś o grożących niebezpieczeństwach ze strony okupanta. Podsumowując lata okupacji, w jakich szkole godzianowskiej przyszło żyć, stwierdzić należy, że po tym trudnym okresie, tuż po wojnie, wydała ona kilkunastu maturzystów nie odbiegających poziomem swojej wiedzy od podobnych im kolegów z innych ośrodków tajnego nauczania. W pierwszych latach po wyzwoleniu szkołę średnią w Godzianowie zgłoszono do Okręgowych Władz Oświatowych w Łodzi. Po wstępnych debatach na temat istnienia szkoły, Kuratorium w Łodzi ostatecznie uznało ją, głównie z uwagi na jej ogromne zasługi dla oświaty w czasie okupacji. Szkoła otrzymała dekret o upaństwowieniu i od 1945r. funkcjonowała jako Państwowe Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne w Godzianowie. Były jeszcze pewne spory: czy szkoła ma zostać w Godzianowie, czy też ma być przeniesiona do Lipiec Reymontowskich. Zdecydowana postawa mieszkańców wsi spowodowała jednak, że gimnazjum pozostało w Godzianowie. Od roku 1947 - po reorganizacji szkolnictwa w Polsce - zniesiono pierwszą klasę gimnazjum, a od roku szkolnego 1948/1949 liceum zostało połączone ze szkołą podstawową w jedną placówkę, tzw. jedenastolatkę. Taki stan trwał do roku szkolnego 1964/1965, kiedy nastąpił rozdział szkół, jednak bez rozdziału lokalowego, gdyż zajęcia nadal odbywały się w jednym budynku dawnej szkoły powszechnej. Mimo planów rozbudowy szkoły, udało się postawić w latach 1948 – 49 tylko dwa drewniane pawilony, które służyły odtąd jako bursa dla uczniów spoza Godzianowa. Lata 1956 – 1981 charakteryzują się największym rozkwitem szkoły średniej w Godzianowie. Długi okres trwania kadencji dyrektora Stanisława Kosiorka (1955-1973) był podstawą stabilizacji materialnej i stosunków, jakie panowały wewnątrz szkoły. Jest to także czas przemian, jakie nastąpiły w państwie polskim, co z kolei pośrednio wpłynęło na sytuację szkoły. W roku szkolnym 1973/1974 nastąpiły zmiany na stanowisku dyrektora. Przez krótki okres dyrektorem był Aleksander Janik, a po nim Lesław Chrzanowski. Wreszcie Rada Pedagogiczna powierzyła prowadzenie szkoły nauczycielce matematyki i od września 1976 roku Jadwiga Markiewicz została dyrektorem liceum. Dostała ona trudne zadanie odbudowania ilościowego i jakościowego szkoły, ponieważ na skutek trudnej sytuacji materialnej i reformy szkolnictwa, liceum poważnie podupadło i zawisła nad nim groźba likwidacji. W przezwyciężeniu tych kłopotów pomocną okazała się kilkunastoletnia kadencja Jadwigi Markiewicz. Stosunek mieszkańców Godzianowa do Liceum zawsze był pozytywny i nacechowany pewnym pietyzmem. Rodzice zawsze byli pośrednikami między wsią a liceum. To dzięki ich zaangażowaniu i pomocy, liceum mogło istnieć i pracować w trudnych dla niego chwilach. Uwieńczeniem i podkreśleniem dobrej współpracy rodziców ze szkołą było ufundowanie jej sztandaru – w roku szkolnym 1975/1976
W latach 90-tych liceum w Godzianowie borykało się z problemami finansowymi. W związku z tym podjęto decyzję o likwidacji internatu w roku szkolnym 1990/1991, ale w tym samym roku szkolnym sytuacja lokalowa szkoły uległa pewnej poprawie. We wrześniu 1991r. dyrektorem liceum została Lilia Marszałek, która pełniła tę funkcję do roku szkolnego 1995/1996. Po niej obowiązki dyrektora przejęła Izabela Petrykowska.
12 lutego 1997 roku na utworzono Zespół Szkół Ogólnokształcących, w skład którego miały wchodzić szkoły podstawowe z terenu gminy oraz Liceum Ogólnokształcące. Dyrektorem ZSO był Zdzisław Tuleja, wicedyrektorem Izabela Petrykowska (1997/1998), a po niej Hanna Gajewska (1998/1999). Po dwóch latach funkcjonowania placówki rozłączono i od roku 1999 Liceum Ogólnokształcące znów stało się szkołą samodzielną. Jej dyrektorem został Leszek Mozga. We wrześniu 2000 roku utworzona została klasa o profilu wojskowym. Był to zupełnie nowatorski pomysł, nie tylko na naszym terenie, ale w skali całego kraju. Po kilku latach przerwy zamiłowanie do munduru powróciło. W roku szkolnym 2008/2009 pojawiły się w naszej szkole dwie ciekawe inicjatywy – obydwie związane z wojskiem, obydwie dające młodzieży duże możliwości rozwijania się – Grupa Rekonstrukcji Historycznych oraz Jednostka Strzelecka. W roku szkolnym 2002/2003 - w związku z reformą systemu oświaty - powołano Liceum Profilowane, które funkcjonowało przez sześć lat. Od września 2004r. dyrektorem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych została Dorota Michalak. W skład zespołu wchodziły: LO, LP, utworzone w roku szkolnym 2007/2008 Technikum oraz Policealna Szkoła Zawodowa dla Dorosłych. W roku szkolnym 2007/2008 obowiązki dyrektora szkoły pełniła Marzena Reczulska. W marcu 2008r. dyrektorem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych została Grażyna Balbina Radowicz. Szkoła rozwija się dynamicznie. Dzięki staraniom nowego dyrektora został przeprowadzony gruntowny remont budynku oraz doposażono placówkę w nowoczesny sprzęt niezbędny do pracy kształcącej przyszłych informatyków i logistyków. Szkoła nawiązała również współpracę z Wyższą Szkołą Logistyki w Poznaniu, co umożliwi naszym absolwentom lepszy start w zawodzie. Ten okres historii naszej szkoły jest czasem pozytywnych zmian. Poszerzona oferta edukacyjna pozwoliła na zwiększenie liczby uczniów. Powiększyła się również kadra pedagogiczna o nowych, młodych, dobrze wykształconych nauczycieli. To także czas wzbogacania bazy materialnej szkoły. W 2000r. oraz w 2008r. szkoła była remontowana i odnawiana. Dzięki funduszom pozyskanym od organu prowadzącego zakupiliśmy w dużych ilościach potrzebny sprzęt szkolny. Wiele działań nie tylko w zakresie nauczania, ale również zajęć pozalekcyjnych spowodowało, że o naszej szkole zaczęło być głośno. O osiągnięciach naszych uczniów i o imprezach organizowanych przez naszą szkołę wielokrotnie pisała prasa.
