18/06/2026
Wieczór poetycki z cyklu „Bliżej poezji…”
Pamięci Janusza Bożko
Opowieść o człowieku, który nie dał się zwilczyć.
Człowiek człowiekowi wilkiem
Lecz ty się nie daj zwilczyć
Człowiek człowiekowi bliźnim
Z bliźnim się możesz zabliźnić
Edward Stachura
Od 2002 roku pod koniec nauki szkolnej spotykamy się podczas wieczorów poetyckich z cyklu „Bliżej poezji…”. Pierwsze nasze wspólne literacko-muzyczne wędrówki rozpoczęły się w Gimnazjum nr 1 im. Ziemi Kujawskiej w Gniewkowie. Potem na wiele lat przenieśliśmy się do Miejsko- Gminnego Ośrodka Kultury , Sportu i Rekreacji , po czym wróciliśmy w szkolne mury, tym razem Szkoły Podstawowej nr 2 im. Doktora Jana Dreckiego. A w piątek (12.06.2026) ponownie zawitaliśmy do domu kultury.
Bez względu na miejsce przyświeca nam ten sam cel: odkrywać piękno słowa, muzyki, poruszać ludzką wrażliwość. Przez lata wieczorki poświęcaliśmy poezji miłosnej, śpiewanej, o matkach i dla matek, o leśnej przyrodzie, wojennej , a także bez żadnych granic. Inspirowaliśmy się twórczością poetów, którzy pozostawili trwały ślad w polskiej literaturze, takich jak Wisława Szymborska, Maria Konopnicka czy ksiądz Jan Twardowski.
Piątkowy wieczór miał jednak charakter szczególny. Poświęciliśmy go pamięci człowieka niepospolitego, nauczyciela Szkoły Podstawowej nr 2 im. Doktora Jana Dreckiego w Gniewkowie, zmarłego w sierpniu ubiegłego roku, społecznika, który nie pozwolił, by świat odebrał mu czułość , pasję i wolność. Człowieka, który nie dał się zwilczyć.
Licznie zebranych w sali widowiskowej powitali : dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 im. Doktora Jana Dreckiego p. Jowita Drzażdżewska oraz dyrektor MGOKSiR-u p. Mariusz Majewski.
Nasz kolega lubił poezję, szczególnie tę niepokorną. Dlatego grupa teatralna Zza Kurtyny w składzie: kl. Vb: Maja, Lena, Julka, Bruno, Wojtek, Michał ; kl.VI c:
Lena, Ola, Nina, Iga, Wojtek, Michał, Olaf; kl. VII b Marysia; kl. VIII a Jędrzej
działająca od tego roku w szkole zaprezentowała utwory: „Jest już za późno, nie jest za późno”, ”Wędrówką życie jest człowieka”, „Dookoła mgła”, „Życie to nie teatr” Edwarda Stachury , Ernesta Brylla „Bądźmy dla siebie bliscy” i „Podaj mi rękę”, Andrzeja Bursy „Tęcza”, „A szczęście?” Andrzeja Poniedzielskiego, Wojciecha Młynarskiego „Przetrwamy”.
Bohater wieczoru słuchał różnych gatunków muzycznych, ale nade wszystko pokochał rock progresywny, bo właśnie tam, w długich dźwiękach, nieoczywistych tekstach i artystycznym niepokoju odnajdywał przestrzeń dla własnych myśli i uczuć. Podczas wieczoru poetyckiego wysłuchaliśmy fragmentu audycji radiowej z VIII Festiwalu Rocka Progresywnego, Festiwalu, którego był współorganizatorem przez 19 lat. Obecnie to wydarzenie muzyczne ma miejsce w Toruniu, a tegoroczna 20. jubileuszowa edycja odbędzie się pod hasłem: ”Specjalnie dla Ciebie Jasiek!”.
Janusz uczył, że kultura nie jest dodatkiem do życia, lecz jego oddechem. Że człowiek powinien pozostać wrażliwy, nawet jeśli świat namawia do obojętności. Wierzył, że słowo ma moc budowania dobra, a empatia nie jest słabością , lecz siłą. Stąd pojawiły się opowieści o wolontariuszu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, inicjatorze rajdu Tamtendyk, miłośniku
turystyki krajowej i zagranicznej, współzałożycielu Klubu Koszykówki Harmattan Gniewkowo, koordynatorze Astrobazy Kopernik, inicjatorze utworzenia w gimnazjum Klubu Europejskiego, opiekunie Samorządu Uczniowskiego, nauczycielu, który nie musiał namawiać młodzieży do wspólnego działania, gdyż swoimi pasjami i autentycznością porywała ją do działania, inspirował własnym przykładem i zarażał entuzjazmem.
Zwykle to uczniowie prowadzili słuchaczy ścieżkami poezji. W piątek też posłuchaliśmy zapadających w pamięć recytacji wierszy (grupa Zza Kurtyny pod kierunkiem p. A.Bożko), śpiewanych piosenek i gry na różnych instrumentach: Laury z kl.VIIb, Igi z VI c, Hani z VIa, Malwiny z VIIc, Adama, Miłosza, Dominika z VIIIa i gościnnie Marysi (uczniów przygotowała p. Agnieszka Szafrańska). Dwie piosenki zagrał i zaśpiewał zespół PanzerFlower.
Oprócz tego przenieśliśmy się w przeszłość pedagoga za sprawą jego kolegów i przyjaciół. Wspomnieniami o Januszu z publicznością podzielili się: p. Elżbieta Torgowska, p. Alina Wajer, p. Magdalena Wesołowska, p. Anna Haupt, p. Aleksander Kręc, p. Paweł Mikuszewski, p.Kamil Chrzanowski, Aleksander Pułaczewski, a wiersz dedykowała p. Mira Datta. Prezentacje multimedialne: „Bliżej poezji… 2002-2026”, „ Zapiski z kroniki obozu wędrownego Ostrowiec Świętokrzyski-Kielce od 2 do 14 lipca 1996 roku”, „ Żył ile sił i uśmiechał się do ludzi” przygotował p. Bogusław Wajer. Autorką dekoracji była p. Joanna Iwańska. O materiały promocyjne zadbał p. Paweł Mikuszewski. Scenariusz uroczystości opracowała p. Anna Bożko. Wieczór wspomnień prowadził Jędrzej z klasy VIIIa.
Bo pamięć jest wieczna jak wiatr- wybrzmiało z jednego wiersza.
Naszego kolegę, przyjaciela młodzieży pamiętamy jako osobę, która nie dała się w życiu zwilczyć, natomiast z bliźnim zabliźniała się z nieprawdopodobną lekkością.
Anna Bożko
Serdecznie dziękuję tym, którzy przyjęli moje zaproszenie do współtworzenia wieczoru poetyckiego.
Dziękuję za wspomnienia wypływające z obrazów przeszłości:
Alinie Wajer, Eli Torgowskiej, Magdzie Wesołowskiej,
Ani Haupt, Olkowi Kręcowi, Pawłowi Mikuszewskiemu,
Kamilowi Chrzanowskiemu, Olkowi Pułaczewskiemu, Mirze Datta.
Dziękuję Bogdanowi Wajerowi, dzięki któremu mogłam po raz kolejny urzeczywistnić swe pomysły.
Dziękuję Asi Iwańskiej, która jak zwykle wyczarowała piękną dekorację.
Dziękuję Agnieszce Szafrańskiej za oprawę muzyczną i inicjatywę przeniesienia wieczorku poetyckiego do MGOKSiR-u.
Dziękuję Pawłowi Mikuszewskiemu za wyjątkowe plakaty i zaproszenia.
Dziękuję dyrektor Jowicie Drzażdżewskiej za wyrażenie zgody na przeniesienie wieczorku do MGOKSiR-u, a wicedyrektor Agnieszce Polanowskiej za wszelką pomoc organizacyjną.
Dziękuję młodzieży za znakomite występy.
Dziękuję zespołowi PanzerFlower w składzie: Tomasz Loczek Gremplewski, Michał Boras Borowiak, Mateusz Matys Pułaczewski za piękne i pełne wzruszeń piosenki.
Dziękuję dyrektorowi MGOKSiR-u Mariuszowi Majewskiemu i wszystkim pracownikom za życzliwość i otwartość na inicjatywę naszej szkoły.
Dziękuję tym, którzy po tygodniowej pracy znaleźli siłę i chęci, by spędzić czas z nami.
Ania
Do podziękowań dołącza się rodzina Bożko
