OD.CZUCIA

05/02/2026

Choć mamy już czwartek, dopiero dziś znajduję chwilę, żeby podzielić się z Wami czymś ważnym z ostatniego weekendu.
W sobotę formalnie zakończyłem kurs „Relacja, integracja, obecność. Pogłębiony kurs terapii traumy złożonej” prowadzony przez Sabinę Sadecką. Piszę „formalnie”, bo to jeden z tych procesów, które tak naprawdę nie kończą się wraz z ostatnim spotkaniem. Treści, które otrzymałem, wciąż we mnie pracują — odtwarzam je, asymiluję, odkrywam na nowo.
To był intensywny czas — zbiegł się z wieloma głębokimi doświadczeniami w mojej szkole psychoterapii. A jednak absolutnie nie żałuję tej decyzji.
Sabina z niezwykłą czułością i ciepłem opowiada o najtrudniejszych doświadczeniach relacyjnych. Łączy współczesną neuronaukę, podejścia psychosomatyczne, wątki behawioralne i psychoanalityczne — a jednocześnie (a może przede wszystkim, co my Gestaltyści lubimy najbardziej 😉) pozostaje w kontakcie. W relacji. I nieustannie podkreśla jej fundamentalne znaczenie.
Na tych spotkaniach czułem się jak w domu.
A jeśli temat traumy złożonej jest Wam bliski — zawodowo lub osobiście — z całego serca polecam książkę .sadecka „Powrót do ciała” .uj

22/06/2025

Sopot, wakacje, TRE® – to brzmi dobrze, prawda? 😉
Uwolnij napięcie, odzyskaj spokój.
Doświadcz prostych ćwiczeń, które pomogą Twojemu ciału rozładować stres i przywrócić równowagę.
Zapraszamy na zajęcia grupowe – bez presji, w Twoim tempie.

Zapisy: 574-620-647

18/06/2025

❤️

Warsztaty, np. takie jakie prowadzę, nie zastąpią psychoterapii. Nie zastąpi jej ceremonia ayahuaski, poradniki, suple ani rozmowy z chatem gpt. Nic nie zastąpi relacji, a to ona jest w terapii kluczowa. Regularne spotkania z drugim, żywym człowiekiem, które budują w nas nową matrycę połączenia z tym co zdrowe.
Proces, który ZAJMUJE CZAS.

Wielu prowadzących warsztaty zachłyśniętych własnymi możliwościami, niesionych narcystyczną iluzją omnipotencji, wprowadza ludzi w intensywne stany, które mają dowodzić ich rzekomej skuteczności. Jednak te cudowne "uwolnienia traumy" niewiele wnoszą do zwykłego życia, a niekiedy bywają retraumatyzujące.

Dlatego uważam, że moim obowiązkiem jako liderki, jest świadomość własnych limitów. To moje człowieczeństwo (a nie "niezwykłe moce") daje kobietom poczucie bezpieczeństwa, bez którego coś tak wrażliwego jak głos nie ma szansy się otworzyć. Wiem, co robię. Wiem, jak mogę pomóc. I wiem też, gdzie kończą się moje kompetencje, a także możliwości związane z formułą jednorazowego zdarzenia, jakim jest warsztat.

Możesz więc ze mną usłyszeć swój prawdziwy głos, odzyskać świadomość jego mocy, odwagę wyrażania, poczucie sprawczości i dostęp do uciszonych części siebie.
Ale jeśli od dawna żyjesz w cierpieniu, to nie pomogę Ci w jeden dzień uporać się z tym, co uwiera od lat. Nie spotkasz mnie też na "rozwojowym festiwalu", hasającej pośród wystrzelających w kosmos warsztatów w wersji instant. Za mocno stoję na ziemi. Za bardzo szanuję złożoność ludzkiej psychiki.

W ślepej koncentracji na potencjale tracimy z oczu ważny kawałek bycia człowiekiem.
To świadomość własnych ograniczeń czyni nas prawdziwie dojrzałymi, umożliwia uczestnictwo w realnym (nieidealnym!) życiu i pomaganie innym ze zdrowego miejsca w sobie.

05/05/2025

Po prostu patrzę.

W przyrodzie nic się nie spieszy, a wszystko się wydarza.

Patrzenie przez lornetkę to trochę jak patrzenie do wewnątrz –
z oddali, ale uważnie.

Wystarczy być świadkiem.
I pozwolić, by coś się poruszyło – najpierw tam, w polach i niebie.
Potem… może też w środku.

02/05/2025

Nie pyta, czy może. Nie zastanawia się, czy wypada.

Po prostu kopie.
Bo coś w środku mówi: „teraz, tutaj, tak!”

Czasem to właśnie znaczy być blisko swojego wewnętrznego dziecka 😉

Robić coś bez większego celu.
Dla przyjemności.
Dla czystej radości życia.

Czasem najgłębsze uzdrowienie przychodzi wtedy, gdy pozwalamy sobie na odrobinę beztroski 😉

17/04/2025

Czym dla mnie jest regulacja układu nerwowego?
Dziś: balkon, Gr**go, książki, rośliny.
Ciało, które nie musi nic udowadniać.
Przestrzeń, w której mogę się zatrzymać.

W podejściu TRE® i Gestalt regulacja to nie tylko technika – to stan bycia, który sprzyja zdrowiu.
Czasem to mikrochwile, jak to ciepłe słońce na skórze.

Bo kiedy system nerwowy czuje się bezpieczny, wszystko się układa.

***

W tej zwykłości jest miejsce na wszystko:
na bezruch i poruszenie,
na uśmiech i zamyślenie,
na kontakt – z ziemią, z Gr**go, z tym, co woła cicho od środka.

Nie każda chwila musi być produktywna.
Nie każda musi być uzdrawiająca.
Wystarczy, że jest prawdziwa. (A może jest uzdrawiająca dlatego że jest prawdziwa? 😉)

©
**go

16/04/2025

Mnóstwo jest w świeci tekstów o toksycznych narcyzach. Dobrze się klikają bo można tak nazwać każdą osobę, która nas zraniła.
A jak to jest z tym narcyzmem?

Dla osoby narcystycznej każde niewystarczające zwycięstwo jest klęską, a każda klęska jest źródłem fundamentalnej agresji, którą kieruje przede wszystkim przeciwko sobie, co owocuje lękiem, niemożnością zaakceptowania siebie i poczuciem winy. Czyli wszystkimi przeżyciami, które składają się na zespół objawów nazywanych depresją.

Jesteśmy przyzwyczajeni do wizji narcyza jako kogoś bardzo zadowolonego z siebie. Ale tak nie jest. Osoba narcystyczna może być krótkotrwale zadowolona z siebie, ogromną część życia jest niezadowolona, dlatego że nie dorasta do własnego ideału. Wciąż funkcjonuje w kręgu wyobrażeń na temat tego, jaka być powinna, żeby stać się doskonałą. Więc po pierwsze, sama musi spełnić mordercze standardy, a po drugie, musi uzyskiwać nieustanne potwierdzenie od świata. Jeżeli odnosi w życiu sukcesy, no to ten układ działa, ale prawie każdy w pewnym momencie zderza się ze ścianą.

Andrzej Leder
Obraz: Caravaggio, Narcyz | 1597–1599, Palazzo Barberini, Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rzym

15/04/2025

"Ciało wie, zanim słowa się ułożą."
W pracy grupowej czasem ktoś milczy przez długi czas. A potem, ledwie poruszy dłonią, nogą, oparciem pleców – i już wiemy, że coś się zmienia. Słowa przychodzą później. Ciało mówi pierwsze.
®