Powstanie PLATFORMA E-LEARNINGOWA [E - LAB] z bibliotekami tematycznymi, narzędziami dydaktycznym konstruktywnie konfrontacyjnej metody inspirowanej 4 krokami metody dydaktycznej
BELS. Zasoby:scenariusze zaję ć, szkolenia, wzorcowe materiały. Udostępnimy narzędzia, które pozwolą refleksyjne korzystać z technologii Augmented Reality. E-LAB będzie dla dorosłych i młodzieży
forum do dyskusji, publika
cji własnych materiałów.Widząc kompetencje medialne jako wypadkową umiejętności wykorzystania świadomego nowych mediów, technologii, informacji i komunikacji chcemy przygotować, przetestować, opublikować dwie podstawowe biblioteki tematyczne:Edukacja medialna i informacyjna, Profilaktyka uzależnień. Będziemy pracować z uczestnikami online i offline. Cel: Aby nikt nie musiał być bezbronny wobec tych, którzy wiedzą jak wykorzystać media. Internet daję szansę trenowania umiejętności medialnych tylko pod warunkiem kreatywnego, krytycznego procesu myślowego. To meta obszar dla wspólnej burzy mózgów. PROBLEMY
Problem 1
Istnieje nadal brak dostatecznej edukacji medialnej i informacyjnej w szkołach. Nauczyciele mają niewystarczające przygotowanie w zakresie edukacji medialnej i informacyjnej. Nauczyciele, pedagodzy, wychowawcy nie stymulują wystarczająco młodzieży szkolnej do świadomego korzystania z nowych mediów nie rozwijają kompetencji medialnych, ani swoich, ani młodzieży. Dlatego potrzebne są dodatkowe narzędzia i metody edukacyjne. Problem 2
Wiadomości marketingowe, reklamowe i medialne manipulują naszymi słabymi stronami. Robert Cialdini (publikacja: „Wywieranie wpływu na ludzi”, 2008) wyjaśnia, że ludzie mają, jak zwierzęta, z góry zaprogramowane reakcje w kilku sytuacjach. „Automatyczne, stereotypowe zachowanie jest u ludzi tak częste właśnie dlatego, że w wielu przypadkach automatyczność okazuję się najbardziej skuteczna.” (str. 21) Idziemy po prostu, mechanicznie „na skróty” w kilku sytuacjach i opłaca się to często. Cialdini opisuje sześć takich mechanizmów: wzajemnoś ć, zaangażowanie, społeczny dowód
słuszności, lubienie i sympatia, autorytet i niedostępnoś ć. Właśnie te mechanizmy wykorzystywane są w mediach. Cialdini pisze: „(…) o jednym na pewno warto pamiętać. Mechaniczne wzorce zachowań czynią nas całkowicie bezbronnymi wobec tych, którzy wiedzą, jakie są zasady ich działania.” (str. 25) Natomiast Charles Duhigg (publikacja: „Siła Nawyku”, 2013) opisuje jak budują się nawyki i jak można je zmieniać. Również ta wiedza wykorzystywana jest w mediach przez tych, którzy wiedzą. Odbiorcy mediów każdy z nas bez
tej wiedzy jest bezbronny, szczególnie wobec tych, którzy wiedzą. Dlatego ważne jest rozwijanie wiedzy na ten temat i w praktyce jej stosowanie. Problem 3
Badania przeprowadzone przez University of Maryland
(http://www.newsdesk.umd.edu/sociss/release.cfm?ArticleID=2144) pokazują, że media digitalne są najważniejszym dla młodzieży sposobem utrzymywania kontaktu ze znajomymi oraz ze światem. To
właśnie online gromadzą ważne dla siebie informacje i swoje doświadczenia. Bariery tego pokolenia opisują kontakty poza Internetem. [Sherry Turkle, Alone Together, 2011; DT 2011: http://identifeye.wordpress.com/2012/07/30/youngstersbarriersinreallifenotonline/]. Dlatego jest potrzeba budowania narzędzia online. Problem 4
Młodzież szkolna ma problemy, aby skupić się na jednym temacie (Justine Pardoen, Focus! 2012). Prawie każdy młody człowiek uprawia „multitasking”, także w trakcie robienia zadań szkolnych.
[http://identifeye.wordpress.com/2013/05/05/nomultitaskingwhiledoinghomework/]. Z literatury (Howard Gardner and Katie Davis: "The App Generation", 2013) i z naszych obserwacji (Projekty edukacyjne Dynamiczna Tożsamość 2011 – 2013) wynika, że młodzież potrzebuje jasnej ramy
formalnej i tematycznej, aby skupić się. Dlatego potrzebne jest nie tylko narzędzie, a narzędzie osadzone w przestrzeni online [E-LAB] z dydaktyką i z ramami formalno tematycznymi opracowanymi przez profesjonalistów. Problem 5
Młodzież ma dużo problemów tożsamościowych wynikających z obecności online i Internetu w ogóle: Ma umiejętności techniczne, wie jak używać technologię, ale robi to bez autorefleksji i nieefektywnie dla samorozwoju. Istnieją nieporozumienia międzypokoleniowe widoczne w trudnym dialogu. Spowodowane jest to częściowo, ponieważ w Polsce starsze pokolenia nie rozumie technologii i nie posiada wszystkich lub prawie wszystkich umiejętności podstawowej pracy na komputerze (Tylko 14% mówi, że posiada wszystkie lub prawie wszystkie umiejętności podstawowe pracy na komputerze – w Unii tylko Bułgaria i Rumunia mają gorsze wyniki Eurostat:
http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/refreshTableAction.do? tab=tableplugin=1pcode=tsdsc460language=en. Z umiejętnościami internetowymi nie jest o wiele lepiej (Eurostat:
http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/refreshTableAction.do? tab=tableplugin=1pcode=tsdsc470language=en) lub w ogóle nie były online (33% Polaków w wieku 16 – 74 nigdy korzystało z Internetu (Eurostat News release14.12.2011
http://europa.eu/rapid/pressrelease_STAT11188_en.htm?locale=en)). A jako wynik dowiadujemy się, że w domu komputer znajduje się raczej w pokoju dziecka (Lucyna Kirwil’s EU Kids Online: Polskie dzieci w Internecie. Zagrożenia i bezpieczeństwo – c zęść 2, 2011, str.
11: media@lse/research/EUKidsOnline/ParticipatingCountries/PDFs/PL%" rel="ugc" target="_blank">http://www2.lse.ac.uk/media@lse/research/EUKidsOnline/ParticipatingCountries/PDFs/PL% 20PolishReport.pdf). Innym, częściowym powodem tych nieporozumień międzypokoleniowych jest fakt, że młodzież interpretuje wstyd dorosłych jako kłamstwo [Obserwacje z Projektu edukacyjnego Dynamiczna Tożsamość 20112012]. Wynikiem tego nieporozumienia jest to, że młodzież nie umie interpretować komunikacji niewerbalnej
(John Mullen, Digital natives are slow to pick up nonverbal cues, 2012 ; Mark Bauerlein, Why GenY Johnny can’t read nonverbal cues, 2009). Z tego powodu młodzież jest mniej bezpieczna online, bo okazuje się, że najskuteczniejsze sposoby zapewniania dziecku bezpieczeństwa w Internecie stosowane przez rodziców to: Wspólne aktywności w Internecie (o 13% mniejsze ryzyko) oraz rozmowy z dzieckiem na temat tego, co robi w Internecie (o 10% mniejsze ryzyko). [Kirwil, 2011, strona 35]. Problemem jest też fakt, że młodzież nie umie i nie może uczyć się od dorosłych jak budować swoją tożsamości online, ponieważ dorośli sami tego nie potrafią. 60% nauczycieli uważa, że Internet powoduje pogorszenie umiejętności komunikacji na żywo u
młodzieży (Common Sense Media survey quoted in: I. Quillen, Teachers report mixed impact of digital media, 2012)
Dlatego edukacja medialna i informacyjna powinna obejmować także dorosłych profesjonalistów zajmujących się edukacją [lub przygotowujących się do tego] jak i otoczenie szkoły. Problem 6
Bez umiejętności medialnych i informacyjnych dostęp do zasobów może wywołać większe szkody niż korzyści co pokazuje powiększający się problem FOMO (Fear of missing out) (strach, że nas coś ominie). "Problem nadmiaru informacji nie jest nowy, ale staje się coraz bardziej powszechny z rozwojem i rosnącą dostępnością Internetu” Dominik Batorski: http://www.researchgate.net/publication/230766160_An_Ocean_of_Information/file/9fcfd5040cf2fd55
9e.pdf. Okazuje, że już 56% użytkowników Internetu ma FOMO [http://mashable.com/2013/07/09/fearofmissingout/],
przede wszystkim młodzież [http://www.decidenews.com/socialmedia/]. Dlatego istnieje potrzebna przygotowania narzędzia, które pomagać będzie młodzieży jak walczyć z FOMO, jak być bezpieczny online, jak rozumieć niewerbalną komunikację, jak budować swoją tożsamość online, jak budować swoją autoprezentacje, a także jak korzystając z technologii wywoływać refleksję i autorefleksje. Warunkiem jest zaangażowanie dorosłych – profesjonalistów, którzy podejmą się stosowania tego narzędzia. CELE
Merytorycznie to:
- Przygotowanie do świadomego, refleksyjnego i kreatywnego korzystania z nowych mediów oraz rozwój kompetencji związanych ze stymulowaniem działań twórczych obywateli w posługiwaniu się nimi.
- Umożliwianie i stymulowanie uczestnictwa oraz integracji przedstawicieli grup społecznych:
młodzieży szkolnej, osób w wieku produkcyjnym, osób z niepełnosprawnościami, grup społecznych zagrożonych wykluczeniem bądź już dotkniętych patologiami.
- Podniesienie poziomu kompetencji medialnych młodzieży i dorosłych – przede wszystkim z grup społecznych zagrożonych wykluczeniem bądź już dotkniętych patologiami.
- Podniesienie poziomu kwalifikacji kadr i rozwijające kompetencje w zakresie realizacji działań z obszaru edukacji medialnej i informacyjnej.
- Tworzenie, udostępnianie na jednej z wolnych licencji CC i pilotaż otwartych zasobów edukacyjnych z zakresu edukacji medialnej i informacyjnej.
- Tworzenie, udostępnianie na jednej z wolnych licencji CC i pilotaż otwartych zasobów edukacyjnych z zakresu profilaktyki uzależnień w sieci i od psychoaktywnych środków.
- Rozwijanie kompetencji medialnych i informacyjnych obecnych i przyszłych nauczycieli szkół gimnazjalnych i licealnych.
- Stymulować profesjonalistów do samorozwoju i pracy kreatywnej na poziomie tworzenia własnych scenariuszy zajęć poprzez udostęp
Społecznie to:
- Rozwijanie umiejętności aktywnego i krytycznego korzystania z nowych mediów młodzieży szkolnej, osób w wieku produkcyjnym – przede wszystkim z grup społecznych zagrożonych wykluczeniem bądź
już dotkniętych patologiami.
- Podniesienie poziomu kompetencji medialnych i informacyjnych dorosłych i młodzieży, aby nie być bezbronnym wobec tych, którzy wiedzą jak wykorzystywać do sterowania innymi przekaz medialny.
- Podniesieniepoziomu bezpieczeństwa online młodzieży.
- Wprowadzanie i stymulowanie mechanizmów świadomej ochrony przed FOMO (ang. Fear of Missing Out, pl. obawa, strach lub lęk przed wykluczeniem, przed czymś, że coś nas omija) poprzez rozwijanie umiejętności autoprezentacji, autorefleksji i konstruktywnej konfrontacji ze sobą.
- Profilaktyka na terenie trudności wychowawczych oraz zachowań problemowej młodzieży przede wszystkim z grup społecznych zagrożonych wykluczeniem bądź już dotkniętych patologiami.
- Stymulowanie umiejętności dorosłych do świadomej pracy nad budowaniem i rozumieniem znaczenia tożsamości online ich podopiecznych i ich samych tworzących społeczeństwo obywatelskie. To projekt trzyletni: 2014-2016. Projekt realizowany jest w ramach programów Ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego. Nazwa programu: Edukacja
Nazwa priorytetu: Edukacja medialna i informacyjna. Rodzaj zadania realizowanego w projekcie to:
tworzenie, udostępnianie na jednej z wolnych licencji otwartych zasobów edukacyjnych z zakresu edukacji medialnej i informacyjnej wraz z zapoznaniem potencjalnych użytkowników z możliwościami wykorzystania zasobów, w tym poprzez cykl zajęć e-learningowych
lub warsztatowych. Projekt jest współfinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego:
http://www.mkidn.gov.pl/pages/strona-glowna/finanse/programy-ministra/programy-mkidn-2014/edukacja/edukacja-medialna-i-informacyjna.php
Projekt realizujemy przy partnerskiej współpracy i współdziałaniu:
Gdańskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień http://www.gcpu.pl/
Organizatorem Projektu jest Fundacja Citizen Project:
http://www.facebook.com/pages/FUNDACJA-FOUNDATION-CITIZEN-PROJECT/219698978042629
www.foundationcitizenproject.eu
Autorami konceptu projektu są: Beata Staszyńska i Onno Hansen.
